Vaarwel, Hugo Claus
Hugo Claus, voor velen de grootste, maar vast en zeker de meest bekroonde auteur in het Nederlandstalig taalgebied is deze middag overleden. De schrijver en dichter was gedurende vele jaren een stadsgenoot.
In 1983 publiceerde hij zijn omvangrijkste en bekendste werk, “Het verdriet van België”.
Hugo Claus leed al enige tijd aan de ziekte van Alzheimer.
Hij heeft zelf het moment van zijn dood gekozen via euthanasie.
We nemen afscheid van een groot mens.
Hugo Claus: Brugge, 5 april 1929 – Antwerpen, 19 maart 2008
© 2008 GENTBLOGT VZW
respect voor deze grote man!
respect voor de keuze(s) die hij maakte!
rest in peace!
Wij zorgen er voor dat niemand u ooit zal vergeten!
ik word er even stil van …
Slik…
Sic transit gloria mundi.
Indeed: slik.
Ook nu had hij een eigen scenario.
Chapeau grand monsieur
Talent staakt het flirten
en trouwt in het zwart.
Kiest een zaal en een datum,
loopt nog langs bij de kapper
want netjes ligt mooi.
Verwittigt zijn naasten,
verduistert zijn angst
en probeert in de tijd
die zich uitstrekt ertussen
vooral niet te sterven.
Nee dood, kom nog niet
tot de dichter
want Claus komt naar jou.
knap!
Mijn verste herinnering aan Hugo Claus dateert van tussen 1955 en 1960 toen hij in Gent woonde met zijn galante Nederlandse echtgenote Elly Overzier.
Af en toe frequenteerde hij de Vlaamse Club in het VTBgebouw aan de Paddenhoek, waar de toenmalige Vlaamsgezinde(!) elite haar thuisbasis had.
Ik herinner mij hoe hij telkens binnenschreed als een knappe Romeinse God en galant de mantel van zijn gezelschap aannam en vriendelijk naar ons knikte.
Wij keken inmiddels in ademloze bewondering toe. Eenmaal had ik zelfs het geluk naast hem te mogen staan in het toilet.
Waar is de tijd…Nu rest ons nog alleen de verre herinnering.
waar woonde Hugo Claus in Gent ??
Hij woonde ooit op de Kasteellaan (kant Heirnis) in een oud herenhuis. Ik ben er toen ooit op bezoek geweest in het kader van het buurtwerk waar ik toen aktief was . Dat moet rond 1980 geweest zijn.
“Tettiettattuuttis” was al een paar maal te horen vandaag.
Piet Piryns vertelde net op Nova Claus z’n laatste woorden: “Nie pleuje”.
geeuw geeuw
ik ben op zoek naar een gedicht van Claus. Het gaat over dromen en iets over naar de zolder jagen waar de onozele kinderen zitten? kan iemand mij helpenom die te vinden?