Vandaag wijdde Radio 1 een reportage aan deze premi̬re, met o.a. een interview met Filip Jordens en een luisterfragment. Op de website van Radio 1 kun je dit alles herbeluisteren. En deze week gaat onze Tour de Flandres verder met concerten in Leuven en Antwerpen. Op 26 april 2012 spelen we onze thuismatch in de Bijloke in Gent Рwij zien u graag daar!
Nieuwsgierig om ons aan het werk te zien en te horen?
“Hommage à Brel Symphoniqueâ€: het Gents Universitair Symfonisch Orkest in concert
Donderdag 26 april 2012 om 20.30u, De Bijloke, Gent (ook in andere steden)
Meer informatie en tickets: www.guso.be
Vorige zaterdag werd in Kopergietery het nieuwe boek van Mieke Versyp voorgesteld, Hoe ik het kopbeest versloeg. 23 manieren om niet onzichtbaar te zijn. De boekvoorstelling paste in de theaterspecial rond Gevaarlijk jong en gaat daarbij dieper in op de problematiek ‘kind en psychiatrie’. Zaterdag is er de voorstelling Sandy waarvoor we nog steeds tickets mogen weggeven. Voor wie net als ik nog naar Gevaarlijk Jong in het Guislainmuseum wil gaan: je hebt nog tot 20 mei, geen tijd om nog veel te treuzelen dus.
Maar terug naar het prachtige boek van Mieke Versyp. Het gaat om een jeugdboek vanaf 11 jaar en ik heb het met plezier gelezen. Talula, het hoofdpersonage neemt je mee in haar leefwereld. Ze woont in een huis met zeven kinderen van verschillende vaders en gaat daar op een eigen manier mee om. Ze is soms hard voor haar omgeving, zeker voor haar moeder die er een onconventionele levensstijl op na houdt. Soms vond ik het een beetje te hard en vroeg ik me af hoe ik dat op die leeftijd zou ervaren hebben. Al denk ik dat ik er wel mee om had gekund. Madelief van Guus Kuijer die ik toen verslond was uiteindelijk ook niet zo een doetje. Ik denk wel dat ik de aangepaste vloeken wat flauwtjes zou gevonden hebben, als volwassene vind ik het dan wel goed gevonden.
“Talula. Zo heet ik. Ik ben twaalf, bijna dertien. In mijn gezin zijn er drie kinderen ouder en drie kinderen jonger dan ik. Oz is de oudste, dan komt Orange, dan Spliter, dan ik, en vervolgens Feelfree, Happy en Mystery. Jongen, jongen, jongen, meisje (ik), meisje, jongen, meisje. Dat zeg ik erbij uit gewoonte, omdat mensen me dat steeds vragen. Dat begrijp ik wel. Wie denkt er nu bij de naam Splinter aan een jongen? Mijn moeder zegt dat het niet uitmaakt. Dat niemand op de hele wereld zo heet, en dat dit Splinter uniek maakt.
We vormen een hecht gezin, dat zegt mijn moeder de hele tijd. Al is me niet duidelijk wie erbij hoort en wie niet. Het is ook altijd zo druk hier. Het vierde kind zijn in zo’n groot gezin is lastig. Niemand ziet mij. Maar dat heeft ook zijn voordelen. Over een maand of zes komt er nog een kind bij. Welcome zal het heten. Niemand van ons zit op Welcome te wachten. Ook mijn moeder niet.” Lees verder…
Donderdagavond waren ze er nog even over bezig, over Ledeberg. 18 jaar geleden (oh help, echt?) werd Ledeberg mijn eigen eerste officiële niet-West-Vlaamse adres. Het was even wennen voor de stadsmus die ik ondertussen was geworden.
dinsdag 24 april 2012 10u23 |People en Lifestyle|patricia (tekst), Thomas De Bruyne (beeld) |Reageren uitgeschakeld
Op de invasie van Gent was er van alles te bekijken en hoewel we jullie alle Gentse strijders (1 – 2 – 3) hadden voorgesteld, was het toch iets anders om ze in het echt te zien. Een van de blikvangers, voor mij dan toch, was Studio Woot Woot. Ze zorgden voor het interieur bij Walter en ik vermoed dat de tafels me van daar zijn bijgebleven. Karina Soors beantwoordde zonder problemen onze vragen.
Gentblogt: Wie is Studio Woot Woot? Hoe zijn jullie op de naam gekomen? Karina: Studio Woot Woot is een ontwerpbureau dat zich voornamelijk bezighoudt met interieur, algemene vormgeving en meubilair. U kan er eveneens terecht voor het origineel aankleden van een ruimte, een evenement, een feest, … U kiest, Studio Woot Woot werkt het uit tot in het kleinste detail. Onze kracht is om dagdagelijkse zaken, die misschien voor velen een evidentie lijken, op een originele en verrassende manier te verwerken. De naam komt via een vriendin, die me heeft leren kennen met de uitdrukking “woot woot”, wat wil zeggen “hurrah, want one of those”, en dus eigenlijk enthousiasme uitdrukt. Waar we wel voor willen staan, wijzelf zijn enthousiast over hetgeen we doen en waarmee we bezig zijn.
Elk jaar is het een beetje spannend uitkijken naar het nieuwe campagnebeeld van de de Gentse feesten. Wie het zou bedenken, was al geweten, want vorig jaar werd de opdracht voor drie jaar gegund aan het reclamebureau Modulo uit Melle. Wat zouden ze bedenken na de grappige en lieve egel?
En dan halen we de tekst uit het persbericht er maar even bij: “Het campagnebeeld van 2012 is een ongewoon en blijgeestig plaatje dat onmiddellijk tot de verbeelding spreekt. De mythische en sprookjesachtige figuur van de draak en de levenslustige jongedame vormen een verrassende combinatie die meteen voor een enthousiaste sfeerzetting zorgt. De draak heeft een duidelijke connotatie met de stad Gent. Als bekend stadssymbool troont de Gentse draak al eeuwenlang bovenop het belfort en waakt over zijn stad. De draak staat in de campagne dan ook symbool voor het fiere en bruisende Gent. Dat beeld brengt het Gentse karakter van de Feesten naar voor. Het rebelse karakter van de Gentenaar komt hier ook duidelijk tot uiting. De uitgelaten cowgirl staat voor het ‘volkse’ karakter van de Gentse Feesten. De Gentse Feesten is het culturele volksfeest bij uitstek; op geen enkel moment is er zoveel volk op de been in de binnenstad en is er tien dagen lang zoveel te beleven. De sympathieke en vreugdevolle uitstraling van het meisje bovenop het sterke en machtige dier maken haar in zekere zin tot een beminnelijk volksfiguur. De zwierende handtas in de lucht toont haar enthousiasme en is een subtiele verwijzing naar de ‘Dag van de Lege Portemonnees’. ”
Ik vind het alvast een geslaagd campagnebeeld en kijk er naar uit om ze in de straten te zien hangen. Het geeft meteen een vrolijk zomers gevoel. De campagne voor de Gentse Feesten loopt in heel België, Noord-Frankrijk en Zuid-Nederland. Er wordt zowel on- als offline gewerkt. De website wordt aangepast en ook nu weer wordt van verschillende sociale media zoals Facebook en Twitter gebruik gemaakt. Voor het offline gedeelte zullen er affiches, folders, stickers, enveloppen, enz. gedrukt en verspreid worden. Lees verder…
Diep in de nacht.
Wanneer de meesten slapen.
Gaan zij op stap. Op missie.
Niemand weet wie ze zijn, behalve hij.
Soms staan ze aan uw bed, te kijken.
Uw geheimen kennen ze, uw littekens weten ze te vinden.
Slaap maar, wees gerust, bij ons ben je veilig!
Als trouwe helpers van het zandmannetje Sandy verzamelen Jan Sobrie en Peter Monsaert het materiaal waarmee hun baas de mooiste dromen voor jong en oud creëert. Wanneer Sandy op zijn voetstuk begint te wankelen, lijken hun eigen dromen zich tegen hen te keren… Waar stopt de fantasie en neemt de waanzin het over?
De Kopergietery ontvangt deze fijne gastvoorstelling (12+) en wat meer is…. Wij mogen van hen 5 duo’s een ticket aanbieden voor de voorstelling op zaterdag 28 april (20u) in de Kopergietery (Blekerijstraat). Stuur een mailtje naar wedstrijd@gentblogt.be en geef een antwoord op de vraag: “Welke voorstellingen creëerden Jan Sobrie & Peter Monsaert samen in het verleden?” Voor wie een tip nodig heeft..
Dat de avonden van DOKTank een aanrader zijn, dat weten ondertussen blijkbaar al meer mensen. Wij waren zelf extra vroeg gegaan om zeker te zijn van een plekje, en achteraf gezien was dat geen slecht idee. Afgeladen vol zat de DOKKantine gisteravond. Gezien het onderwerp eigenlijk ook niet zo verwonderlijk. Ook ik kijk uit naar wat allemaal gaat komen, al was het maar omdat ik mijn geliefde DOKplek eigenlijk alleen maar wil afgeven in ruil voor iets dat even ongelooflijk fantastisch is.
Het Archief van het OCMW Gent kadert de tentoonstelling in Erfgoeddag, die dit jaar plaatsvindt op 22 april en in het teken van helden staat. Het OCMW Gent stelt zelf heel wat verzorgenden tewerk, onder meer in de vier OCMW-woonzorgcentra. Als moderne helden zetten zij zich dag in dag uit in voor mensen die zorg nodig hebben.
vrijdag 20 april 2012 23u45 |Agenda, Film|patricia|Reageren uitgeschakeld
Vanaf 25 april tot en met 1 mei organiseert Sphinx cinema een tweede editie van CineMás, een filmweek met Spaanse en Latijns-Amerikaanse films. Reis vanuit uw zeteltje in de cinemazaal naar Spanje, Chili, Columbia en Argentinië. Dagelijks krijg je in Sphinx om 20 u. ook keuze uit een actuele Spaanstalige film. Van donderdag tot maandag ook om 22.30 u.
Ook de 33-jarige Andrès wordt geconfronteerd met persoonlijke keuzes. In de film La vida de los peces ontmoet hij op een feestje Beatriz, zijn vroegere vriendin. Hij heeft het grootste deel van z’n leven in het buitenland doorgebracht en staat op het punt om Chili voorgoed te verlaten. Het leidt tot een confrontatie met wie hij is en met welke deuren gesloten zijn door keuzes die hij in het verleden gemaakt heeft. Ook MarÃa Theresa moet in La mirada invisible de confrontatie met zichzelf en haar waarden aan. Binnen de muren van de Colegio Nacional, een eliteschool in Buenos Aires, waar de crème de la crème zijn kinderen naartoe stuurt, is van de Falklandoorlog weinig te merken. De jonge onderwijzeres is door directeur Biasutto geïnstrueerd de leerlingen goed in de gaten te houden en afwijkend gedrag meteen te rapporteren. MarÃa, zelf maar een paar jaar ouder dan de meeste leerlingen, accepteert deze taak. Lees verder…
RSS
We hebben er maanden naar toegeleefd, maar afgelopen vrijdag was het zover: “Hommage à Brel Symphonique” ging in première! Met het GUSO (Gents Universitair Symfonisch Orkest) brachten we het publiek in het verre Genk eerst in dromerige sferen met “Prélude à l’après-midi” van Debussy, om vervolgens te swingen met “Le boeuf sur le toit” van Milhaud. Na de pauze gingen de aanwezigen helemaal uit zijn dak met de 18 Brelchansons die we brachten met het GUSO, zanger Filip Jordens en Ensemble Martenot. Met een zeer energieke Filip Jordens die het publiek op sleeptouw nam, de uitgekiende belichting die voor de juiste sfeer zorgde en de micro’s voor iedereen zijn neus, gaven we nog net dat tikkeltje meer dan op de generale repetities. De aanwezige arrangeur Michel Bisceglia zag dat het goed was en we durven zelfs zeggen dat Brel lui-même trots zou geweest zijn.
Vanaf 25 april tot en met 1 mei organiseert Sphinx cinema een tweede editie van CineMás, een filmweek met Spaanse en Latijns-Amerikaanse films. Reis vanuit uw zeteltje in de cinemazaal naar Spanje, Chili, Columbia en Argentinië. Dagelijks krijg je in Sphinx om 20 u. ook keuze uit een actuele Spaanstalige film. Van donderdag tot maandag ook om 22.30 u.
