maandag 7 februari 2011 20u37 |
Sport |
Vincent Ooms (tekst), Ann D'hondt (beeld) |
Vrijdagavond gaven de Buffalo’s Lierse partij. Een weerzien met enkele oude bekenden: Sollied, Maric en Thompson. Zij waren extra gemotiveerd. Niet dat nodig was want Lierse vecht voor het behoud, en de Egyptiche Pallieter Samy kijkt niet op een financiêle inspanning meer of minder om zijn ploeg te redden. De Buffalo’s van hun kant likten hun wonden na een paar mindere weken, met als dieptepunt het incident/accident met Lepoint. Lepoint zal ten vroegste volgend seizoen terug in de Carré te bewonderen zijn. Het was nu of nooit voor Lierse.
Gent begon met drie wintertransfers in de basis: de Spaanse verdediger Arzo, de Deense middenvelder Jorgensen, en de Congolese-Belg Mboyo, Petit Pele voor de vrienden(en voor uw eigen goed hoort u daar best
ook bij). Ook Gonzague Vandooren maakte zijn debuut voor de Buffalo’s. We schrijven een lange inleiding, zo proberen we te maskeren dat er ondanks de 5 doelpunten bijzonder weinig te zien was. Dit keer geen Hitchcock in het Ottenstadion te bewonderen, het leek eerder een goedkope Yé-productie, starring Gonzague.
De wedstrijd was al na 4 minuten gespeeld wanneer Gozague Van Dooren de bal onhoudbaar binnentrapte…in eigen doel. Gent 1-0 voor. Hoera!
Lees verder…
maandag 7 februari 2011 14u16 |
Agenda, Podium en Cultuur |
Gudrun |
Vandaag is het misschien als toerist niet ideaal toeven in Egypte, maar er wordt wel geschiedenis geschreven, dat staat vast. Een kleine drieduizend jaar geleden werd er ook geschiedenis geschreven in datzelfde Egypte, maar dan wel door de Griekse schrijver Herodotos.
Het Nederlands Klassiek Verbond Oost-Vlaanderen slaat de handen in elkaar met het Griekenlandcentrum, en nodigt u op woensdag 9 februari 2011 uit op de lezing Herodotos in Egypte. Lector van dienst Peter De Smet studeerde naast kunstgeschiedenis en archeologie, ook Oosterse filologie, met een doctoraat in de Egyptologie en is dus de uitgelezen persoon om ons te vergasten op een lezing over Herodotus.
Herodotos’ tweede boek van zijn Onderzoekingen is een zelfstandige excursus gewijd aan Egypte, want, zo stelt de auteur, er zijn meer merkwaardigheden in Egypte dan in om het even welk ander land. Deze Ioniër uit Halikarnassos had zowel oog voor het historische, etnografische, geografische als het natuurkundige aspect van de Nijlvallei. Na een beschrijving van het land, de voorstelling van de meest opvallende eigenschappen van zowel het land als de Egyptenaren, staat Herodotos ook stil bij de religieuze en profane gebruiken van de Egyptenaren. Het laatste grote deel van zijn tweede boek betreft de Egyptische geschiedenis. Herodotos’ werk is aldus de eerste bekende cultuurgeschiedenis van het oude Egypte.
In deze voordracht wordt een aantal verhalen en wetenswaardigheden uit Herodotos’ tweede boek getoetst aan de wetenschappelijke kennis die sinds Herodotus’ tijd door de egyptologen werd verzameld. Mag Herodotos als vader van de geschiedenis beschouwd worden, of was hij eerder een verslaggever van anekdotische verhaaltjes die soms meer geworteld waren in de fantasie dan in de werkelijkheid?
U bent welkom op woensdag 9 februari 2011 om 20 u. in de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde (KANTL) in de Koningstraat 18. De toegang voor leden en studenten is gratis, andere belangstellenden betalen € 3. Je kan ook een abonnement nemen op de lezingen voor één jaar: dan betaal je eenmalig € 5 en geniet je dezelfde voordelen als de gewone leden, d.w.z. gratis inkom voor alle lezingen van NKV Oost-Vlaanderen en ontvangst van de nieuwsbrief, maar zie je af van het abonnement op het tijdschrift.
Meer info: http://nkvov.tk.
maandag 7 februari 2011 9u56 |
Film |
josie |
De nieuwe film met Matthias Schoenaerts wordt flink gehypet. Geen programma, krant, tijdschrift,… waar deze film niet al in het lang en het breed aan bod kwam lang voor hij in de zalen te zien was. En de hype slaat aan, tijdens het eerste weekend dat de film uit was, zaten de zalen afgeladen vol. De superlatieven in de filmbesprekingen moeten de mensen behoorlijk nieuwsgierig gemaakt hebben.
Zelf twijfelde ik even, als overtuigd vegetariër word ik behoorlijk ziek van slachthuizen en het hele vetmesterijgedoe. Maar hoe meer ik over de film las, hoe meer ik toch geïntrigeerd raakte. Schoenaerts is volgens mij een van de betere acteurs die ons land telt, het hele verhaal van de 27 kilo die hij is bijgekomen en het obsessieve zich totaal op die rol storten waarvan dit een illustratie is, de stuk voor stuk extatische kritieken, …
Voor de film leerde Schoenaerts Truiens en er was al heel wat aandacht voor de streek, het sappige dialect en de ondertitels in de film. Van mij mogen ze de ondertiteling alvast schrappen, eindelijk eens een film in de taal van mijn geboortestreek.
De film volgt vetmester Jacky Vanmarsenille (Matthias Schoenaerts) tijdens de nasleep van de moord op een politieagent (wat uiteraard herinnert aan de zaak Van Noppen). Maar eigenlijk gaat het niet echt om die moord of om de hele hormonenmaffia. Ok, als kijker krijg je inzicht in dat milieu, hoe je er als kind al leert de runderen in te spuiten tussen hun hoeven en de verschillende hormonen leert onderscheiden alsof het even natuurlijk is als het water in de drinkbak van de beesten. Maar daar draait het niet om. Enkel Jacky is hier van belang.
Lees verder…
zondag 6 februari 2011 11u56 |
Podium en Cultuur |
Jeronimo |
Gunter Lamoot, de oerplezante ongecompliceerde West-Vlaming. Even grappig op het podium als op de beeldbuis. Gunter is één van de weinige komieken die bij mij veel krediet hebben en waarmee ik telkens kan lachen.
Ik hou van zijn stijl, zijn soms minutenlang geïmproviseer, hier en daar een ferm grove kwinkslag met een zo danige over the top twist dat hij er fantastisch mee weg komt, alle Hemmerechtsen ten spijt.
Ik aarzelde dan ook niet om zijn speelkalender te doorbladeren en zelfs naar godvergeten Sleidinge te rijden om zijn nieuwste show “Rauwe Kloten” aan den lijve te ervaren. Na het geweldig amusante en onderhoudende autobiografische “Softie” had ik wel weer zin in de grofzoutzuurgebekte Lamoot.
De zaal zat maar halfvol, maar ik heb altijd meer gehouden van kleine zaaltjes dan overvolle megatoestanden. Het begon alvast goed. Een hoogst irritant repetitief saxdeuntje van twee seconden terwijl het volk zat te wachten. En dan een leger spots die onze ogen verblindden en dan the man him self. Gunter kwam relaxed op het podium gewandeld ogenschijnlijk nonchalant vertellend over van alles en nog wat.
Ja, hij had wel wat te vertellen. Over de boekskes en wie daar in staat, zoals een Koen Wauters en Koen Crucke. Anekdotes over de showbizzwereld waar wij arm Vlaanderen met onze lelijke wijven nooit van zullen proeven. Maar niettemin, we slikten het. De toon was gezet. Lees verder…
zaterdag 5 februari 2011 12u07 |
Podium en Cultuur |
San (tekst), Charles Strijd (beeld) |
VZW Sogni is op Gentblogt geen onbekende meer. In 2009 zijn ze van start gegaan met een fantastisch festival voor moderne dans. Niet alleen was het een zeer goed festival, het had succes ook zodat er in 2010 een tweede editie kwam, even goed en even succesvol. Voor de dansliefhebbers onder ons staat het festival inmiddels bovenaan het lijstje van ‘dingen om te gaan zien’ en wij hebben alvast 20 tot 22 mei in de agenda geblokkeerd.
De activiteiten van Sogni beperken zich uiteraard niet tot het organiseren van Rêverie. Tussendoor organiseren ze tal van workshops en maken ze ook heel mooie eigen producties die zeker ook het zien waard zijn. Zo was er vorig jaar Double Bill, een dubbele voorstelling waar wij zeer van genoten hebben.
Na Double Bill vorig jaar brengen zij dit jaar Engel. Dieter Defurne klinkt voor ons inmiddels bekend in de oren en associëren wij inmiddels met kwaliteit en intensiteit. De verwachtingen waren dan ook hoog gespannen toen wij vanavond gingen kijken. En nog meer na te lezen waar de voorstelling over ging.
Lees verder…
vrijdag 4 februari 2011 10u31 |
Musea en tentoonstellingen |
Gudrun |
Nog tot 27 februari loopt in het Design museum Gent de boeiende tentoonstelling Art nouveau en art deco uit Nederland. Aan de hand van objecten afkomstig uit de collectie van het Drents Museum in Assen wordt het verhaal uit de doeken gedaan over de Nederlandse vormgeving in de periode 1880-1940, die in Nederland wel eens de tweede gouden eeuw wordt genoemd.
In de expositie zijn o.a. meubels, keramiek en zilver te bewonderen van bekende Nederlandse vormgevers als Berlage, Thorn Prikker, Rietveld en Gispen. Ook kunstenaars die buiten Nederland minder bekendheid genieten, zijn vertegenwoordigd. Zo is er werk te zien van Lebeau, Van der Hoef, Nieuwenhuis en Cachet. Het geheel geeft een rijk beeld van de bloei van de Nederlandse kunstnijverheid op het einde van de 19de en begin van de 20ste eeuw.
(foto: www.pressandpromotion.be) Lees verder…
donderdag 3 februari 2011 10u34 |
Samenleving |
Frank De Graeve |
Wereldwijd leren werknemers van de staalreus ArcelorMittal voortaan bewuster omspringen met de veiligheidsrisico’s op het werk via een bordspel van Belgische makelij. Dit zogenaamde learning game is ontworpen door het Gentse designbureau Pars Pro Toto en de organisatie shiftN, dat bedrijven assisteert bij strategische besluitvormingsprocessen. Bij de ontwikkeling ervan werd ook nauw samengewerkt met ArcelorMittal University, een intern opleidingsinstituut van de staalfabrikant, en het Health & Safety-team. “Wij noch shiftN zijn klassieke HR- of opleidingsorganisaties,” zegt Wim Van den Hende van Pars Pro Toto, “maar daardoor worden we ook niet gehinderd door traditionele methodes en formules, en komen we haast automatisch uit bij een originele, innovatieve oplossing.”
Uniek aan dit Health and Safety Training Game is dat het rekening houdt met de persoonlijke ingesteldheid van de spelers. Voor de aanvang van het spel moeten de deelnemers namelijk een paar algemene vragen over risicogedrag beantwoorden, zoals “Durft u wel eens oversteken op een zebrapad terwijl het licht op rood staat, omdat er toch niemand in de buurt is?”
Lees verder…
woensdag 2 februari 2011 14u38 |
Samenleving |
Michiel Vanackere |
Via Wel Jong Niet Hetero ontvingen wij onderstaand opiniestuk over een problematiek die nog lang niet uitgeklaard is. Michiel Vanackere is woordvoerder van Wel Jong Niet Hetero.
Een toekomstige homopapa aan het woord: “Ja, ik zal een goeie papa worden!â€
Nog drie examens te gaan, maar een ongelofelijk gevoel van onrechtvaardigheid doet mij die even vergeten… Afgelopen donderdag, 27 januari, werd in Koppen een schrijnende reportage over de onvervulde kinderwens van een homokoppel getoond. Wel Jong Niet Hetero wil deze uitzending aangrijpen om een groot onrecht (nogmaals) aan de kaak te stellen: de (onvervulde) kinderwens van homo-ouders. Willen wel, kunnen/mogen niet…
Ik ben pas 21 en het is een mij toch al veelgestelde vraag: “Wil jij kinderen?†Waarop ik altijd volmondig “Uiteraard!” antwoord… Een naïeve ja, want ik “vergeet†soms hoe moeilijk het zelfs in dit progressieve België is om als homo een kind te kunnen krijgen en ik durf wel eens vergeten hoeveel mensen nog vinden dat een kind hoort op te groeien bij een mama en een papa.
Eén van mijn collega’s bij Wel Jong Niet Hetero, Sofie Veramme was duidelijk bij het zien van de Koppenreportage: “no happy day to be gayâ€. Laat dat ook één van de belangrijke redenen zijn waarom holebi-jongeren het vaak moeilijk hebben met het accepteren van zichzelf: een grote kinderwens die ze in rook zien opgaan.
Maar laat onze boodschap duidelijk zijn, we geven niet op en blijven vechten! Lees verder…
woensdag 2 februari 2011 10u19 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Greet A |
Ik zweer dat het waar is: mijn Antwerpse vriendin komt sjakossen kopen in Gent. Enfin, ze kwam een bezoekje brengen en besloot dat te combineren met een uitstapje naar het stadscentrum. Waar het zelfs op klaarlichte dag al behoorlijk druk aan het worden is. En koud, ook. Zodat we tegelijk op hetzelfde idee komen: laat ons ergens een pannenkoek gaan eten!
Gezien de bomvolle binnenstad wordt het misschien niet zo evident om ergens binnen te geraken. Maar zie, bij Max is er nog plaats. In het achterafzaaltje op de bovenste verdieping weliswaar, zodat er niet echt veel te genieten valt van het mooie interieur en het uitzicht. Beetje spijtig. En het creëert ook al meteen de indruk die in het volgende half uur bevestigd zal worden: dit is een fabriek, en elke vierkante centimeter moet renderen.
Net na ons komen twee dames binnen die aan de enige nog vrije tafel van vier gaan zitten. Ze worden er – onder het uiten van excuses – weg gesommeerd naar een plaatsje naast een ander koppel. Die een hond bij zich hebben. Waar een van de dames in kwestie niet zo blij mee is. Als ze zich omdraaien om hun oude plekje terug in te nemen, heeft de ober er al drie nieuwe klanten geparkeerd. Dat komt hier niet goed, denk je dan. Lees verder…
dinsdag 1 februari 2011 14u14 |
Faits Divers |
Greet A |
Mechelen Bruul, weet u dat eigenlijk liggen? Tenzij u van die kanten komt of geregeld Monopoly speelt, dan heeft u daar vast nooit iets van gehoord dat is blijven plakken. Of ik weet er echt niets van, dat is niet uitgesloten.
Meer to the point: Monopoly vernieuwt binnenkort de Vlaamse editie van zijn spelbord. En u kan de hele maand februari stemmen voor uw favoriete steden. Naast 40 kandidaten die door Hasbro zelf werden gekozen, is er ook ruimte voor een wildcard. U mag dus ook zelf uw voorstel doen. Naast de steden met de meeste stemmen uit de vaste lijst zullen ook de 2 hoogst scorende wildcards worden opgenomen.
Lees verder…
dinsdag 1 februari 2011 9u55 |
Podium en Cultuur |
ElsS (tekst), Website Uitgezonderd Theater! (beeld) |
Toen ik enkele weken geleden een mailtje in mijn inbox kreeg over de nieuwe voorstelling van Uitgezonderd Theater! was ik meteen enthousiast. Vorig jaar hadden we immers met volle teugen genoten van Pluk van de Petteflet. Benieuwd wat er deze keer op het programma stond: de GVR van Roald Dahl, opnieuw een topper dus. Meteen tickets besteld en aftellen tot afgelopen weekend om richting Arca te trekken met 2 volwassenen en 2 meisjes van vijf.
Nu moet ik wel bekennen dat de GVR net een boek is van Roald Dahl dat ik zelf nog niet gelezen heb, maar aangezien zijn andere werken me altijd uitermate hadden kunnen bekoren, zag ik hier niet meteen graten in. Mijn enige bezorgdheid was misschien dat een voorstelling voor 6+ mogelijks net iets te hoog gegrepen kon zijn voor een vijfjarige maar dat zouden we dan wel ter plekke merken.
De stoelen in Arca werden vlotjes ingenomen door een mix van jong en iets minder jong en er waren in het publiek duidelijk nog kleine toeschouwertjes die nog geen zes kaarsjes hadden uitgeblazen. De set was eenvoudig opgebouwd met witte lakens en kussens en verplaatsbare ramen. Net zoals vorige jaar duidelijk multifunctioneel en met veel ruimte voor ieders fantasie om er een gewenste invulling aan te geven.
Lees verder…
RSS
