woensdag 17 juni 2009 22u37 |
Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Storm Calle (beeld) |
De Zwarte Doos en het Gentse Stadsarchief moet ik u niet meer voorstellen. Dat het Stadsarchief een bijzonder rijke collectie bezit, weet u ongetwijfeld. Het archief bevat documenten van 1178 tot heden, en is opgesplitst in twee grote delen: het Oud Archief (tot ca 1800) en het Modern Archief (vanaf ca. 1800), waarbij het oud archief tot één van de belangrijkste van West-Europa wordt gerekend. Het bleef dan ook gevrijwaard van grote rampen.
In dat Oud Archief bevindt zich een zeer rijke verzameling charters of oorkonden, daterend uit de middeleeuwen, waaraan een of meerdere zegels bevestigd zijn. Helaas worden ze niet in optimale omstandigheden bewaard: om goed te zijn moeten charters vlak worden opgeborgen, en niet opgevouwen in enveloppen zoals nu het geval is. Daarnaast moet ook buitengewone zorg besteed worden aan de bewaring van de fragiele zegels. Het Stadsarchief is zich terdege bewust van dit probleem, maar men is zich evenzeer bewust van het feit dat als je zaken verandert, je het onmiddellijk goed moet doen: ‘niet optimaal’ omswitchen naar ‘bijzonder optimaal’. Dergelijke operaties vergen evenwel de nodige middelen.
Lees verder…
woensdag 17 juni 2009 16u26 |
Musea en tentoonstellingen |
San (tekst), charles strijd (beeld) |
De persconferentie was reeds vorige week vrijdag en toch heeft het tot nu geduurd voordat ik er iets over kon schrijven. ‘Kon’ is wel degelijk het juiste werkwoord, want kunst en ik, dat is een rare combinatie. ‘I don’t know art, but I know what I like’, dat is zo ongelooflijk toepasselijk op mij. Maar kijk, er was een uitnodiging en ook al ken ik er niet veel van, dat wil dus niet zeggen dat ik het niet kan appreciëren.
Voor de zomer zijn er dus twee nieuwe exposities te bezoeken. Sinds vorige vrijdag en nog tot 16 augustus kan u, in het kader van Kunst-Nu, gaan kijken naar een installatie van Navid Nuur (°1976, Teharan). Nu, ‘installatie’ is misschien niet het juiste woord.
Navid Nuur maakt conceptuele kunst, kunstwerken voor een ruimte in tegenstelling tot werken die in een ruimte worden geplaatst. Het idee van een werk rijpt in zijn hoofd, hij weet ongeveer wel hoe het eruit moet zien maar weet pas hoe het er definitief zal uitzien eens het in die bepaalde ruimte komt te staan. Zo komt het dat een kunstwerk in één plaats er volledig anders kan uitzien op een andere plaats: de basiselementen zijn dan misschien wel hetzelfde, maar hoe het werk wordt ‘afgewerkt’ is volledig afhankelijk van de ter beschikking staande ruimte omdat elke ruimte een totaal andere belevingservaring geeft en daar wordt dan op ingespeeld. De plaatsen zelf nodigen uit om iets toe te voegen aan zijn concepten. Zijn werken zijn, kortom, site specifieke installaties.
In het SMAK werd hem een langwerpige ruimte ter beschikking gesteld en daarin heeft hij zijn werk geïnstalleerd: een platendraaier, een platenhoes, plinten, TL-lampen, potlood, een muur uit oase blokken (u weet wel, van die blokken die gebruikt worden bij het bloemschikken) … De hele ruimte kreeg de naam ‘The Value of Void’. Kijken en benaderen doe je met je hele lichaam, zegt Nuur, en dat brengt hij ook over in zijn werk: de uitnodiging ‘stinkt’ gewoon en dat staat er dan ook letterlijk op ‘The ink of this invitation smells so bad that no image of my artworks can survive here’. Want een foto van zijn werk geeft absoluut niet weer wat het werk dan wel is: je moet het zien, voelen, horen, ruiken, … ervaren om het te kunnen beleven. Textuur is belangrijk en geluid uiteraard ook. De ruimte wordt verdeeld door het werk en het werk zelf is ook weer verdeeld. Er staan een vijf-tal installaties en elk werk gebruikt zoveel mogelijk van elkaar om elkaar aan te vullen.
Dat het SMAK fan is van het werk van Navid Nuur hoeft niet gezegd. Zoveel zelfs dat ze een installatie aangekocht hebben om deel van de permanente collectie uit te maken (momenteel nog niet te bekijken). Hoe ik er zelf over denk? Tja, tijdens de persconferentie was ik overtuigd van het werk: de inleiding van artistiek directeur Philippe Van Cauteren en de uitleg door de artiest zelf maken dat je het werk begrijpt en je het concept inziet. Maar toen ik na de rondleiding nog eens terug ging, was dat begrip al een pak verminderd en toen dacht ik: wat voor al die mensen die die uitleg niet krijgen? Laten we het zo stellen: conceptuele kunst is mijn ding niet. Meestal (en uiteraard zijn er uitzonderingen) raakt het mij niet, en voor mij moet kunst raken.
Raken, dat deden de foto’s van de tweede exposant, Carl De Keyzer (°1958 Kortrijk), dan weer wel.
Naar aanleiding van het boek “Trinity†worden tot 6 september een tachtigtal foto’s tentoongesteld in het S.M.A.K. Het is een mijlpaal in het oeuvre van de fotograaf Carl De Keyzer en is een drieluik. In drie ruimtes kan je Tableaux d’ Histoire, Tableaux de Guerre en Tableaux Politiques zien. De kleuren van de ruimtes zijn geïnspireerd op het MSK zodat een verband kan gelegd worden naar het museum aan de overkant van de straat en naar de link die zijn foto’s heeft met klassieke beelden, de indruk die je soms krijgt dat je naar een klassiek schilderij aan het kijken bent. Waarom hij voor het SMAK koos en niet het MSK? Omdat het SMAK meer geschikt was om kritische kunst te exposeren.
In de eerste zaal, tableaux d’Histoire, wordt een bevreemdend licht geworpen op het theatrale van de macht. Intense foto’s met zeer sterke kleuren tonen momentopnames van de geschiedenis die zeer confronterend zijn. Het tweede perspectief, tableaux de Guerre, toont het geweld als tijdloos en plaatsloos gegeven. In foto’s van prachtige, schijnbaar vredige landschappen, wordt het geweld van de oorlog op een pijnlijke en harde wijze geopenbaard. Tableaux Politiques neemt ons mee achter de coulissen van de politieke macht: de façade, de lobby, de achterkamertjes, het marchanderen …
De Keyzer zegt dat hij met zijn beperkte visie grote dingen probeert te realiseren, dat hij de mensen wil doen nadenken en discuteren over de foto’s. Er werden geen titels aan de werken gegeven, noch wordt er uitleg bij gegeven en dat is heel bewust gedaan. Hij wil de mensen de kans geven een eigen interpretatie aan de werken te geven en volgens mijn bescheiden mening slaagt hij daar wonderwel in.
SMAK, Citadelpark, 9000 Gent,
‘Trinity’ – Navid Nuur: van 13 juni 2009 tot en met 16 augustus 2009
‘The value of Void’ – Carl De Keyzer: van 13 juni 2009 tot en met 6 september 2009
woensdag 17 juni 2009 14u07 |
Agenda |
Jeronimo |
Met point final .? zetten de laatstejaars studenten van Sint-Lucas Beeldende Kunst, Gent er een punt achter ! Een feestelijk weekend lang presenteren ze op heel eigen wijze hun werk en wordt hun afstuderen gevierd. 3 drukke dagen met performances, film, expo, debat, muziek,… en ruimte voor verrassing en improvisatie.
Deze eindejaarstentoonstelling omvat de Masters Academische opleiding Beeldende Kunsten:Multimediale vormgeving – Grafisch Ontwerp – Textielontwerp – Vrije Kunsten en de Beeldende vormgeving: Professional bachelor is cool! Grafische vormgeving – Digitale Beeldende Vormgeving – Reclamevormgeving.
De tentoonstellingen zijn open op vrijdag van 14.00 u tot 18.00,
zaterdag en zondag van 10u tot 18 uur. Vrijdag en zaterdag start telkens om 18 uur een avondprogramma (tot 22u). De vernissage vindt plaats op vrijdag 26 juni om 18u
Voor een gedetailleerd programma hou je www.kunst.sintlucas.wenk.be in het oog, volg ons op Facebook, Youtube of Vimeo.
https://www.kunst.sintlucas.wenk.be
https://www.facebook.com/event.php?eid=89478373044&ref=ts
https://www.youtube.com/user/SLBKGent
https://www.vimeo.com/slbk
woensdag 17 juni 2009 11u01 |
Podium en Cultuur, Samenleving |
Frank Bombeke |
De Verenigde Naties hebben 20 juni uitgeroepen tot Wereldvluchtelingendag, en ook in Gent wordt dat in ere gehouden.
Intercultureel Netwerk Gent vzw (ING vzw) wil op deze dag de vluchtelingen die in Gent verblijven én de miljoenen mensen in de wereld die op de vlucht zijn in de kijker zetten. Vluchtelingen zijn immers gewone mensen in ongewone situaties. ING vzw wil hen steun betuigen en respect tonen voor hun immense moed.
Naar aanleiding van deze dag, en de jaarlijkse afsluiting van het programma Samenleven en Oriënteren (SenO, infocursus voor mensen zonder wettig verblijf), neemt Intercultureel Netwerk Gent vzw opnieuw het initiatief om een groot feest te organiseren: Party-cipation! .
ING vzw nodigt iedereen die vluchtelingen een warm hart toedraagt en iedereen die gewoon zin heeft in een fantastische fuif van harte uit op Party-cipation 2009, het feest voor mensen met en zonder papieren! Lees verder…
woensdag 17 juni 2009 0u07 |
uwged8 |
Maarten Quaghebeur |
Maarten Quaghebeur behoort tot het vast meubilair van Café Video en verdient er zelfs geld aan (hopen we). Hij is ook medeorganisator van Boomtown, dat eindelijk opnieuw in volle glorie de Gentse Feesten van alternatieve muziek voorziet. Allen naar de Kouter vanaf 17 juli!
De muziek van deze week op een rij:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
8[
8] Nova Zembla – Now Here
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Hoewel mijn hoofd dezer dagen volledig bij Boomtown zit, kon ik niet anders dan ja zeggen toen Hans me deze middag vroeg of ik hem toch uit de brand wilde helpen om uwged8 van deze week in te vullen. Al bij al een meevaller want uwged8 bevat alvast een band die ook op Boomtown van de partij zal zijn en wel op het Alles Kan podium op donderdag 23 juli. Ze vertoeven die dag in het fijne gezelschap van The Black Box Revelation en The Galacticos. Goed Gezelschap dus maar Nova Zembla mag met verve die avond de Gentse kleuren op Boomtown verdedigen. ‘Now Here’ bevat een aanstekelijk vrolijke drum en een pittig gitaartje. Schoon!
»
Lees verder…
dinsdag 16 juni 2009 9u24 |
People en Lifestyle |
Jeronimo |
Op 18, 19 en 20 juni organiseert Hogeschool Gent KASK het jaarlijkse modedefilé: Movement #16. Meer dan 50 studenten van de afstudeerrichting mode tonen er hun creaties tijdens een wervelende show van anderhalf uur met meer dan 250 mannequins. Er wordt ook een prijs uitgereikt voor de beste nieuwe collectie door het Flanders Fashion Institute en het modehuis Van Hassels / Fred & Ginger.
De studenten uit het eerste, tweede en derde bachelorjaar en masterstudenten hebben een jaar lang gewerkt aan de ontwikkeling van een eigen visie, een eigen beeldtaal, het vertalen van de wereld om zich heen naar persoonlijke creaties. Historische kostuums, etnische kostuums, accessoires, silhouetten….in verschillende opdrachten en diverse samenwerkingen tonen ze hun creatieve ontwikkelingen van het voorbije jaar.
Hoewel kleding au fond een puur functioneel product is, speelt vorm toch een fundamentele rol bij mode. De student maakt een autonoom ontwerp waarin hij een beeldend imago neerzet dat coherent en hedendaags is. De studenten worden tijdens hun opleiding gestimuleerd om mode te zien in de ruimste zin, namelijk als een expressie van hun reacties op de samenleving in al haar facetten. Lees verder…
maandag 15 juni 2009 15u15 |
Architectuur, Fotoreportage |
Bruno Bollaert |
Aansluitend op de wekelijkse persconferentie van het stadsbestuur, was er een rondgang in het Gentse stadhuis, naar aanleiding van de restauratiewerken. De wandeling zou ons langs de Conciërgerie en de Bollaertskamer voeren, en vooral in die laatste had ik dan weer een persoonlijke interesse. Op 14 april 2008 werd met de eerste fase (van vijf) van de restauratie gestart. Die start kwam er drie jaar nadat een gedeelte van het stadhuis in oktober 2005 werd ontruimd na stabiliteitsproblemen in de vleugel aan de kant van de Hoogpoort en de hoek met de Stadhuissteeg. Dit gedeelte van het stadhuis dateert uit de tweede helft van de 16e eeuw, toen Jan Bollaert ontvanger was van de werken. Naar hem is de bewuste Bollaertskamer genoemd.
In dat gedeelte bevond zich o.a. een acht ton wegende schouw, die op instorten stond. Ondertussen werd de schouw gebetonneerd. In een eerste stap worden de gevels aangepakt, vervolgens de daken, en pas vanaf de derde stap begint men ook met de restauratie van het interieur, al moet de binnenkant van de Bollaertskamer wachten tot de vijfde fase. Er wordt geschat dat de restauratiewerken tot tien jaar kunnen duren, goed voor een kostprijs van zo’n zes miljoen euro.
Lees verder…
maandag 15 juni 2009 12u42 |
Agenda |
patricia |
Samen breien werkt aanstekelijk. Gezellig kletsen over patronen, wol, tips uitwisselen,… De Breiclub van het Huis van Alijn nodigt iedereen, beginners en gevorderden uit tussen 11u en 12u30. Voor de gelegenheid met een glaasje cava. Gratis!
maandag 15 juni 2009 9u44 |
Podium en Cultuur |
San (tekst), Michel Vuijlsteke (beeld) |
Zal ik hier maar beginnen met een statement: als het op De Nieuwe Snaar aankomt ben ik bevooroordeeld. Ik heb er absoluut geen probleem mee om dat toe te geven. Al meer dan twintig jaar ben ik fan. Wat zeg ik? Ik vergeet blijkbaar hoe ‘oud’ ik al ben. Zeg maar gerust ‘al bijna dertig jaar’.
Begin de jaren 1980 liep ik luid ‘Zonder auto’ te zingen op weg van school naar huis, daarbij mijn vriendinnen meer dan op hun zenuwen werkend. Uiteraard wist ik toen, als prille tiener, niet dat dit muziek van De Nieuwe Snaar was. Het bleef niet bij ‘Zonder auto’. ‘De fotografie’, ‘Ardennen Doo-wap’, ‘De schat van de Farao’… u noemt het, ik kon het meezingen. Dat thuis Radio 2 constant opstond, zal er wel mee te maken gehad hebben.
Eens een beetje ouder heb ik uiteraard onderzoek gedaan naar wie de artiesten waren van al die leuke liedjes. Content dat ik was toen bleek dat het allemaal één en dezelfde artiest was, of beter, groep. De Nieuwe Snaar dus.
Toen ik aan de universiteit begon te studeren kreeg ik voor het eerst de kans om een optreden bij te wonen. Eind jaren ’80, begin jaren ’90 zag ik ze voor het eerst live aan het werk. De muziek vond ik al zeer goed, maar na dat optreden was ik, indien mogelijk, nog meer fan. Sindsdien ga ik, waar mogelijk, naar elke show kijken.
En zo zag ik hen over de jaren heen evolueren. Van een cabaretshow met liedjes tot een liedjesoptreden met hier en daar show/cabaret. Van een bijna lege zaal tot optredens gemist wegens volledig uitverkocht maanden op voorhand. Van liedjes met absurde teksten tot songs met diepgang. Van trio tot quartet.
Lees verder…
zondag 14 juni 2009 10u32 |
Film |
josie |
Ze zijn er weer, de gratis zomerfilms in Vooruit. Een fijne jaarlijkse traditie die ik helaas al elke keer mislopen ben. Geen idee waarom trouwens, ik hou van kwaliteitsfilms, ik hou van gratis én ik hou van de Vooruit. Aan de programmering kan het in elk geval niet liggen, want die is zoals elk jaar divers, internationaal en van niveau.
Vanavond wordt er afgetrapt met Caramel (2007), een Libanese film. In het décor van een schoonheidssalon in Beirut worden de verhalen ontvouwd van vijf gewone vrouwen. Verhalen van verboden liefde, traditie, seksualiteit en ouder worden. Deze film, wellicht de meest bekende Libanese film tot op heden, toont geen door oorlog verwoest Beirut, maar een warme plek waar de mensen worstelen met dezelfde problemen als overal anders.
My Summer of Love uit 2004 verkent de relatie tussen twee Britse meisjes met een verschillende achtergrond en uit een verschillende klasse. Mona en Tamsin ontmoeten elkaar in de moerassen net buiten hun rustige dorpje in Yorkshire en beginnen een intense maar onwaarschijnlijke vriendschap. Terwijl Tamsin zich over geeft aan tragedie en wilde fantasieën is Mona net ruig en pittig. Wanneer ook Mona’s broer Phil betrokken raakt, ontvlamt er een seksueel geladen strijd tussen goed en kwaad die uiteindelijk leidt tot een dramatische en schokkende climax.
Lees verder…
zaterdag 13 juni 2009 13u31 |
Film |
Jeronimo |
Als vrienden mij een film aanraden, heb ik meestal zin om die film ook meteen te gaan zien. Bij deze besloot ik her en der rond te mailen en te smssen en kreeg ik toch twee koppels over de schreef om hun krakende chipszaks en stinkende nacho-aversie te overwinnen en me te vergezellen naar Coraline, de 3D-versie, in de op deze toch terrasjesweeravond drukke Kinepolis.
Dat Henry Selick de regisseur is van de film is voor de meesten de reden om te gaan (je kent ‘m wel van het schitterende Tim Burton’s The Nightmare before Christmas) voor anderen is Neil Gaiman, die het oorspronkelijke verhaal schreef, dan weer net de reden om misschien niet te gaan.
Maar al bij al, de verwachtingen werden ferm ingelost. Ondanks dat ik het nog steeds niet zo begrepen heb op 3D is het wel ferm de moeite in feite. Coraline werd gemaakt met die techniek van de stop-motion. Echte figuurtjes die frame per frame worden gefilmd. Een meerwaarde. De uitwerking van de details, de kleuren, de figuurtjes… het past allemaal perfect en komt schitterend over. Wie wil griezelen is hier wel wat aan het verkeerde adres. Ondanks dat de plot mij onwillekeurig doet denken aan het ijzingwekkende “El Orfanato” is dit hier vooral een mooi sprookje over een jong meisje met dromen en fantasieën en uiteraard de al eeuwenoude moraliserende boodschap van het groene gras.
Lees verder…
vrijdag 12 juni 2009 14u13 |
Samenleving |
patricia |
Zeggen dat Lijn 3 een drukke lijn is, is een understatement van formaat. Elke zes minuten kan je van Mariakerke naar Gentbrugge, via de Bevrijdingslaan, de Korenmarkt, Sint-Jacobs, de Dampoort, een droom van een parcours om snel in het centrum te zijn. Het is geen wonder dat de lijn heel frequent gebruikt wordt. Maar een groep bewoners die langs het directe parcours van Lijn 3 wonen maken zich zorgen. De trolleybussen werden al enige tijd vervangen door bussen op diesel en de bewoners willen hun trolleybus terug. Uit nostalgie? Of zit er meer achter? Ik vroeg het de mysterieuze Bewonersgroep Lijn 3.
BWG: “Waarom willen wij de trolley terug? Je moet weten dat voor de bewoners van lijn 3 elke 3 minuten een bus voor de deur passeert, dit betekent 303 bussen per dag. De negatieve impact van het busverkeer werd in Gent op deze route voor een groot deel beperkt doordat Lijn 3 een trolleybus was, met weinig geluidshinder en vooral, geen uitlaatgassen. Nu krijgen wij echter elke 3 minuten een lading uitlaatgassen te verwerken, die in de smalle straatjes lang blijft hangen (het gekende canyoneffect). Uit onderzoek is gebleken dat (bus)verkeer in de stad één van de belangrijkste invloedsfactoren voor luchtverontreiniging is, door NOx en fijn stof. De bussen maken ook meer lawaai dan de geluidsarme trolleybussen. Je begrijpt onze bezorgdheid.”
Lees verder…
RSS
