vrijdag 2 april 2010 9u18 |
Bestuur & Politiek |
Veerle Baert |
U wist het wellicht niet, maar Minister Smet houdt al enkele maanden hoorzittingen. Als minister van Onderwijs wil hij in het eerste jaar van zijn legislatuur extra tijd investeren in overleg met alle betrokkenen. Hij wil horen wat opmerkingen, noden en ideeën van zowel leerkrachten, ouders als leerlingen zijn. Daarom heeft hij, in samenspraak met de administratie, een tournee opgezet door heel Vlaanderen. Op die manier hoopt hij met leerlingen, ouders en onderwijsprofessionals samen de lijnen voor een toekomstig onderwijsbeleid uit te zetten.
Op 31 maart konden ouders hun zeg doen in Gent. De sessie begon met een uur vertraging. Iets met een discussie over een brug in Antwerpen hield de minister dus geruime tijd op, maar zijn entourage briefde de wachtenden zeer regelmatig over de toestand en het oponthoud werd hem dus niet heel erg kwalijk genomen.
Er waren vooral klachten van ouders met kinderen die een leer- of een andere stoornis hadden. In de lagere school loopt alles nog goed. De omkadering is in het basisonderwijs beduidend beter voor leerlingen met specifieke noden. Maar eens het secundair in, blijven nogal wat leerlingen in de kou staan en worden door bepaalde middelbare scholen in Gent soms gewoon geweigerd. Voor dove, blinde of slechtziende leerlingen blijkt er in Oost-Vlaanderen weinig of geen aanbod te zijn, getuige de moeder die haar zoon elke dag vanuit Gent naar Brugge voert om er te leren lezen en schrijven. Lees verder…
donderdag 1 april 2010 18u16 |
Musea en tentoonstellingen |
patricia |
Als u nu al het gevoel hebt dat er te weinig uren in een dag zijn, dan zullen we u moeten teleurstellen. Er is zoveel te doen in onze bruisende stad en het wordt nog erger beter. Nu vrijdag is er een spetterend feest voor de opening van The Cemetry of Reason van Ed Templeton in het S.M.A.K. (en ook voor Electrified 02). De organisatie is in handen van Lucky Three, je weet wel het legendarische Belmundo feestje… Misschien hebt u afgelopen zondag al een tip van de sluier gezien in Cobra.tv? Misschien ook niet. Ga vooral zelf kijken, zouden we zeggen.
Tot 13 juni kan je nog naar het verhaal van een professionele skateboarder, een fotograaf, een tekenaar, een schilder en een punker. Het is wel duidelijk dat de Amerikaan inspiratie uit zijn dagelijkse leven haalt voor zijn kunstwerken. Hij is ex-wereldkampioen skater en wordt door jonge skaters als een idool gezien. Hij portretteert zichzelf en zijn vrouw Deanne, vrienden, familie, en de vele mensen die hij ontmoet tijden zijn skateboard tournees. De foto’s die hij maakt focussen niet op het skaten zelf maar op het hele randgebeuren. De jongens en meisjes die rondhangen in de buurt van een skate park, de verveling van het toeren, de bloedige valpartijen, de nachtelijke feestjes en de intieme ontmoetingen met zijn vrouw in anonieme hotelkamers…
Lees verder…
donderdag 1 april 2010 13u57 |
Faits Divers |
Michel Vuijlsteke |
Er zijn geen zekerheden meer. Eén april, vroeger, dat was toen Happart op de radio kwam en in verhakkeld Vlaams aankondigde dat hij zijn best zou doen om de taal te leren. Of dat er mensen om groen stijfsel gezonden werden en een halve dag van winkel tot winkel liepen, en alsmaar verder doorgestuurd werden. Of dat de leraar elk jaar iemand in een klas een verdieping hoger om een rond vierkant liet lopen.
Het kan zijn dat het aan het ouder worden ligt, of aan de crisis, of dat de media bang zijn van aansprakelijkheids-godweetwats, maar ons voorzien overzicht van aprilvissen weigert maar vol te lopen.
Misschien iets van een Vlaamse eend die een ster is in Engeland? Gho nee: dat stond gisteren daar ook al in de krant. Een zichzelfvernietigend zakmes? Welnee: dat bestaat echt.
Lees verder…
donderdag 1 april 2010 10u02 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Stef Bossuyt |
Het is waarschijnlijk geen nieuws voor de regelmatige bezoeker van deze blog, maar het soortelijk culturele gewicht van Gent moet zowat het grootste zijn van Vlaanderen. Of is zelfs dat nog te bescheiden? Vast staat dat Unesco onze stad vorig jaar de eervolle onderscheiding Creative City of Music toekende. Vooral de traditie van samenwerking en interactie tussen de vele spelers in het muzikale veld viel hen daarbij op. Nu, dat er wel een en ander bougeert onder de torens, of het nu muziek is of een andere kunstvorm, of alles samen en door elkaar, of in die bewuste interactie, ‘t zal wel. En niet alleen tijdens de Feesten.
Lees verder…
woensdag 31 maart 2010 21u06 |
Musea en tentoonstellingen |
patricia (tekst), Hannes Dedeurwaerder (beeld) |
Als je dezer dagen vreemde dingen ziet denk je al gauw “het zal wel voor 1 april zijn.” Maar misschien is er meer aan de hand. Ik heb jullie al verteld over Electrified 02. Van 3 april tot 16 juni zullen 16 internationale kunstenaars op uitnodiging van S.M.A.K. en Vooruit de publieke ruimte inpalmen. Het idee is niet nieuw maar typisch is wel dat een omschrijving moeilijk te geven is. Eigenlijk kan zowat alles bij dat Hacking Public Spaces, je kan alles volgen op de site van de Vooruit/electrified maar ook hier willen we ons steentje bijdragen (en omdat we niet overal kunnen zijn, geef gerust een seintje op patricia@gentblogt.be.
Maar zoals het kunstenaars die de publieke ruimte tot hun actieterrein maken past, kunnen die niet wachten tot het startsein is gegeven. Vol ongeduld staan die te popelen, verrassing is natuurlijk een belangrijk ingrediënt voor menig geslaagde actie. En dus trotseerde Pierlo, maar op zijn identiteitskaart staat gewoon Pierre-Laurent Cassière, de regen om zijn nieuw project ‘Transphere’ te testen in het centrum van Gent. Dankzij reporter Hannes Dedeurwaerder (Het Laatste Nieuws) kunnen we je al een foto tonen.
Lees verder…
woensdag 31 maart 2010 14u59 |
Muziek |
Jeronimo |
Het Brugse Eye Spy Records en het Limburgse Heartbreak Tunes programmeren de komende maanden enkele lekker heavy underground gigs in het Gentse en ook daarbuiten. Deze twee Vlaamse organisatoren draaien blijkbaar al een tijd mee, maar ik kende hen niet. Ik dacht dat er bijna geen alternatieve scene meer was in Vlaanderen, zoals het eeuwige The Pit’s in Kortrijk waar je sinds decennia terecht kan voor grootse namen uit de onbekende underground op achteraf beschouwd exclusieve optredens.
Het doet dus deugd te zien dat er nog mensen en organisaties zijn die concerten organiseren waar helaas slechts een handvol mensen op afkomt. Maandagavond deden Tyrant’s kall, The Psyke Project en Nachtmystium de Frontline aan in het kader van hun Europese tour.
Lees verder…
woensdag 31 maart 2010 9u25 |
Podium en Cultuur |
josie (tekst), Raymond Mallentjer (beeld) |
Het bekendste werk van Dylan Thomas, vertaald door Hugo Claus en gespeeld door Jan Decleir en Koen Desutter, qua indrukwekkende namen in één zin kan dat tellen. Geen wonder dus dat de theaterzaal van Vooruit goed vol zat voor de eerste opvoering van Onder het melkwoud. Mijn verwachtingen waren zeer hooggespannen; het was de eerste keer dat ik Decleir op het theater aan het werk zou zien.
Waar tegenwoordig de scene vaak eerder strak en leeg is, lijkt het alsof beide acteurs in een zolderkamertje zitten. Elk op een houten stoel aan weerszijde van een tafeltje dat volgeladen lijkt met rommel. Maar ook aan hun voeten ligt het vol met rare objecten; een metalen deksel, een strijkstok, grote lampen, een trommelstok,… Niet helemaal verwonderlijk als je bedenkt dat Under Milk Wood oorspronkelijk een hoorspel was, voorzien van allerlei geluidjes om de sfeer van het verhaal te versterken.
Decleir steekt van wal met een zeer poëtische monoloog waarin hij het dorp schetst dat in diepe slaap verzonken is. In een bijzonder mooie, ritmische, kleurrijke taal roept hij de verschillende mensen tot leven aan de hand van hun dromen. De oude blinde Captain Cat die droomt van al zijn gestorven makkers, schoenmaker Jack Black, de dubbele weduwe Mrs. Ogmore-Pritchard die zelfs na hun dood haar mannen blijft terroriseren, postbode Mr. Willy Nilly die samen met zijn vrouw alle brieven van het kleine dorp openstoomt en leest eer hij ze bezorgt, frivole Polly Garter met babies van allemaal verschillende mannen maar dromend van die ene die al lang dood is,…
Lees verder…
dinsdag 30 maart 2010 14u15 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Vermoeid, maar voldaan, zo voelen hopelijk ook de organisatoren van dit nieuwe festival zich. Bij momenten was het een heuse uitputtingsslag, maar de voldoening achteraf maakte het allemaal nog intenser. Wij hebben een aantal schitterende concerten gezien. Enkel al de solo’s van Colin Stetson, Joëlle Léandre, Ernst Reijseger en Wolter Wierbos (jawel, er was er elke dag één), en het concert van het Hairy Bones kwartet maakten van dit festival de beloofde topper. Ze waren van een dergelijke hoogte, dat de iets mindere concerten er — met lichte wrevel — des te schriller tegen afstaken.
Het publiek heeft alvast de weg naar het festival gevonden, bijna 2.000 bezoekers kwamen langs om naar muziek te luisteren die vaak ver van evident is. Velen — ook wij — ontdekten nieuwe muziek en muzikanten; sommigen kochten gretig de beschikbare cd’s om thuis na te genieten. In de wandelgangen vingen wij subtiel of soms iets extremer de waarderingen op.
Lees verder…
dinsdag 30 maart 2010 10u15 |
Muziek |
Erwin Van der Jeugt (tekst), Hendrik Braet (beeld) |
KRAAK is een organisatie van muziekliefhebbers die zich – bij gebrek aan betere omschrijving – richt op ‘avontuurlijke popmuziek’. Ze organiseert drie grote ‘KRAAKfestivals’ en een twintigtal kleinere optredens per jaar. Daarnaast is het ook een platenlabel (voor meer info: www.kraak.net).
Vorige zaterdag was het in Gent verzamelen geblazen voor de liefhebbers van avontuurlijke folk en avontuurlijke noise, met respectievelijk Hellvete en Little Claw in de hoofdrollen.
Plaats van gebeuren was Atelier Tibet, gelegen in de Slachthuisstraat. Samen met het ernaast gelegen Slachthuis is Atelier Tibet een opvangoord voor allerlei artistiek getuig, een labyrint van ateliers en polyvalente ruimtes, waar ikzelf – stichtend lid van Abattoir D’Amis – instond voor de artistieke inkleding (schilderijen en sculpturen).
Lees verder…
maandag 29 maart 2010 18u23 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Wie dacht dat maart jazzgewijs reeds was afgesloten, heeft het goed mis. Dinsdagavond strijkt de vijfkoppige bezetting van de Yves Peeters Group neer in de Balzaal van Vooruit, voor de afsluiter van hun tournee met de JazzLab Series. De cd, Sound Tracks, ligt hier al een halve maand in heavy rotation uit onze luidsprekers te schallen, als trofee meegebracht toen we gingen luisteren naar het release concert in De Werf.
In september stonden ze nog op de planken tijdens Jazz in ‘t Park in het Zuidpark, en wat meteen opvalt is hoezeer ze alweer geëvolueerd zijn. Hoewel het technisch misschien niet allemaal even perfect in elkaar zat (al vermoeden we dat veel daarvan tijdens de voorbije toer weggewerkt is), was het waarempel een genot om te mogen zien hoe mooi de puzzelstukjes op hun plaats vinden. Laten we met de evidentie beginnen: deze groep speelt americana. Langgerekte gitaarstukjes (twee gitaren zelfs) roepen de rotsformaties uit Monument Valley of de road trip van Thelma & Louise bij u op, voortgestuwd door de trage maar nadrukkelijke ritmes en begeleid door een intiem hese klank uit Nicolas Kummerts zilveren sax. Ry Cooder kijkt om het hoekje, maar veel meer nog Bill Frisell of Marc Johnson. Too much americana, schreef iemand als reactie, maar dat lijkt ons net zo relevant als Elvis te rock ‘n roll vinden.
Lees verder…
maandag 29 maart 2010 14u18 |
Film |
Jeronimo |
Of de aangekondigde boycot van de cinemazalen al dan niet een goeie marketingzet is geweest, laat ik in het midden. Op een dinsdagavond waar studenten aan 5,50 euro plus 0,40 voor gelijk welke film en ieder ander bioscoopbezoeker aan 11 euro kan genieten van de full 3D-experience, zat ik toch in een redelijk gevulde zaal achterover gezakt te wachten op mijn trip door het een of andere ondergrondse fantasialand: Alice in Wonderland 2010 van Tim Burton. Want zeg nu zelf: de boeken spreken al decennia lang tot de verbeelding, sommigen herinneren zich nog de tekenfilms en anderen zien alles levendig in hun verbeelding voorbij flitsen. Dat eens beleven op een groot scherm zou toch mooi zijn!
Hoge namen scheppen hoge verwachtingen en warempel, Burton scoort! Niet alleen met zijn schepping van Wonderland, maar ook met de prachtige figuurtjes en de casting van de personages.
De plot is een stuk eenvoudiger, maar dat maakt er de ontspannende pret niet minder om. Alice wordt voortreffelijk gespeeld door de meisjesachtige charmante Mia Wasikowska. Deze jonge actrice heeft iets heeft van Gwyneth Paltrow. Nu ze 18 is en het slachtoffer dreigt te worden van een gearrangeerd huwelijk met een bekakte Lord, heeft Alice nog steeds dezelfde nachtmerrie als toen ze klein was. Tijdens een groots opgezet tuinfeest waar ze liever wegblijft dan aanwezig is, ziet ze een konijn met een vest. Ze loopt het beest uiteindelijk achterna, valt in een hol.
Lees verder…
maandag 29 maart 2010 12u51 |
Architectuur |
patricia (tekst), Hans Dekeyser (beeld) |
Een goeie maatstaf voor de lente is het fluiten van de bouwvakkers. In de buurt van het Sint-Pietersstation moet je dezer dagen serieus je best doen om ze te ontwijken. Geen enkele straat of hoek waar momenteel niet gewerkt wordt. De lange bouwstop tijdens de winter is al een tijdje voorbij en het gaat vooruit. Wie een bezoekje aan Gent plant en uit het station komt krijgt meteen een blik op het centrum: een werf vol bedrijvigheid. Het blijft wat zoeken naar de juiste halte voor je bus of tram. Ik durf niet langer blindelings een tram of bus aanraden of laat staan opstappen. Het blijft ook wennen dat tram 1 afslaat richting Albertlaan en meteen dienst doet als een extra snelle shuttle naar het centrum, wat ik dan persoonlijk wel kan appreciëren.
Lees verder…
RSS
