RSSHaHa van Hendrik: 4 februari 2013
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Keizerspark
Ekkergempark bezet. Buurt reageert tegen falende administraties.
De picknicktafel in Ekkergempark is al sinds de zomer afgezet met hekken, en dit omdat een achterliggende muur van de politie dreigt in te storten. Dit mag dan wel interessant zijn voor liefhebbers van hedendaagse kunst, voor de buurtbewoners is de situatie minder aangenaam. Kinderen ontwikkelen depressies, families overwegen te verhuizen.
De situatie blijft maar aanslepen en is in de mallemolen van administraties beland. Lees verder…
Het Zweet van de Zee
De Vrienden van het Huis van Alijn organiseren elke laatste donderdag van de maand een intiem avondconcertje op de museumzolder of in de binnentuin. Vorige donderdag, 31 januari, niet toevallig op Gedichtendag en de start van de Week van de Poëzie, kwam de Oostendse dichter Geert Cyriel Tavernier voorlezen uit Het Zweet van de Zee.
Het Zweet van de Zee is een foto- en tekstboek, uitgegeven samen met de Gentse fotograaf Jo Clauwaert, dat een originele kijk geeft op de hedendaagse visserscultuur. Tijdens de voorstelling vorige donderdag werd Geert Cyriel Tavernier begeleid door de muzikanten Luiz en Renato Marquez, terwijl singer-songwriter Bruno Deneckere en zangeres/muzikante Pascale Michiels instonden voor de muzikale golven. Lees verder…
Beerschot AC
Toen ik als tienjarige het vaderlands voetbal wat begon te volgen, speelden er nog drie Antwerpse clubs in de hoogste afdeling. Het kan verkeren.
Eerst en vooral had je de Royal Antwerp Football Club, de oudste club van het land. Sportief gerespecteerd en gevreesd omwille van zijn supporters. Antwerp speelde in die tijd nog de finale van de Europese Beker der Bekerwinnaars in Wembley. Er liepen schitterende spelers als Frans Van Rooij en Hans-Peter Lehnhoff, die ik niet zonder trots in mijn Panini-plakboek kleefde.
Ook Germinal Ekeren kende in die jaren een mooie periode. Iedereen van die tijd herinnert zich nog de typische toeters op de achtergrond, telkens pakweg Simon Tahamata of Gunther Hofmans het vijandige doel naderden. Dat melodietje hoorde toen, net als Carl Huybrechts, bij Sportweekend.
En dan had je dus Beerschot, waarvan ik mij eigenlijk weinig kan herinneren. Nochtans is Beerschot een ‘kleurrijke club’, zoals dat heet.
Navraag bij Wikipedia leert waarom ik mij niet veel van het Beerschot in de jaren 90 kan herinneren: Beerschot degradeerde in 1991 naar de tweede afdeling, later zelfs naar de derde.
De Kielse Ratten promoveerden nooit, maar keerden in 1999 toch terug naar het hoogste niveau, dankzij een fusie met het grotere Germinal Ekeren. Uit dankbaarheid voor de redding, begonnen de mannen van het oude Beerschot nagenoeg onmiddellijk ruzie te maken met hun nieuwe Germinal-partners. Ze liquideerden de voormalige bestuurders van Ekeren één voor één uit de raad van bestuur en schrapten het woord ‘Germinal’ voorgoed uit hun clubnaam, die momenteel ‘Beerschot AC’ blijkt te zijn. Lees verder…
Je ruist in mij
Een boekvoorstelling, daar zijn we al eens voor te vinden. Allez, laten we eerlijk zijn, ge moet er ons ook goesting voor geven.
Het mailke met de vraag of we naar de persvoorstelling van Je ruist in mij wouden komen, opende met deze tekst:
Voor jou
het verlangen
naar tekens
die we beiden verstaan?je ruist in mij
stemloze lippendienst
ik lief jeaarzelend voel ik
je hart
kloppend
aanwezig
En dat geeft goesting … Op zijn minst!
Zeker zo vlak voor het begin van de poëzieweek.
Gedichtendag 2013
Traditiegetrouw is de laatste donderdag van januari gedichtendag, en hier op Gentblogt laten wij dat natuurlijk niet zomaar voorbij gaan. Het wordt de start van de eerste Poëzieweek die loopt tot 7 februari en Muziek als thema heeft. In heel Vlaanderen en Nederland vinden tal van activiteiten plaats, en dat een hele week lang. We gaan ze hier niet opsommen, gewoon omdat ze eigenlijk al netjes opgesomd staan op de website van de Gedichtendag. De lijst van activiteiten in Oost-Vlaanderen vindt u hier.
Maar we konden het uiteraard niet maken om u ook niet meteen een gedicht mee te geven. Dit is er eentje uit 1916, van Rene De Clercq. De Clercq, geboren in Deerlijk, debuteerde in het spoor van Guido Gezelle met volkse, levenslustige en sterk ritmische gedichten op de natuur, de huiselijkheid en de ambachten: Gedichten (1907). Tineke Van Heule is wellicht het meest gekende werk van hem. Er is nu trouwens nog steeds een museum in Deerlijk aan hem gewijd. Maar ons interesseert natuurlijk wat hij schreef over Gent, ha ja.
Gent!
Vol klinkt uw naam,
kort als een daad, vast als ‘t ciment
van Vlaanderens wezen en zijn faam.Vechtstad, in heel de wereld staat,
voor goed en kwaad,
geen burcht van koppigheid opeen
als in uw oud stout steen.Eeuwen zijn meêgeperst
door elken muur, door elk gewelf.
Als ooit dit harde harte berst,
sterft Vrijheid zelf.In Gent heb ik geleefd,
in Gent heb ik geloofd.
Daarom draag ik zoo hoog mijn hoofd,
als een die kop en kijkers heeft.Kort als een daad, vast als ‘t ciment
van Vlaanderens wezen en zijn faam,
vol klinkt uw naam,
Gent!
Wil u zelf ook een gedicht insturen naar aanleiding van deze gedichtendag, dan zullen wij dat met veel plezier publiceren een van de komende dagen!
Bloomfish
Bloomfish solo A.K.A. Pascale Michiels is één van Belgiës sterkste stemmen. Bulkend van tomeloze passie tot in haar kleinste vezels maakt zij van het meest intieme concert een beleving. Jarenlang toerde ze aan de zijde van anderen, zoals Beverly Jo Scott.
Maar afgelopen zaterdag speelde ze solo een intieme one woman show, verpakt als ‘dooskamerconcert’. De knus ingerichte houten kubus van 2m op 2m wordt ’s werelds kleinste singer-songwriterpodium, bij de Vieze Gasten, en onze fotograaf Arnold was erbij.
Het concept is van Sylvie Huysman (choreografe, danseres, performer), die met dezelfde doos de kinder-dansvoorstelling “Ondersteboven” en “Kubus†speelt. De aankleding van de doos is van Ess Michiels (binnenhuisarchitecte), met spullen van Pascale zelf.
