Too Noisy Fish

dinsdag 29 januari 2013 16u16 | Muziek | Bruno Bollaert | Reageren uitgeschakeld

Het zal ergens rond middernacht geweest zijn dat ik Kristof Roseeuw in Gent, op een meter of twee van zijn voordeur, heb afgezet. Het vroor dat het kraakte, en ik ben een paar keer net niet uitgegleden toen ik uitstapte om ook de muzikant uit de auto te laten. Op de passagierszetel vooraan lag immers reeds zijn bas, die net in onze redelijk minuscule stadswagen (een vorige generatie Lancia Y) paste. Roseeuw rijdt zelf niet met de wagen, maar vindt gelukkig veelal wel een ziel bereid om hem naar huis te brengen. En anders is er altijd het openbaar vervoer, voegde hij eraan toe — hij was die avond overigens met de trein tot in Sint-Niklaas geraakt.

Sint-Niklaas, jawel. Too Noisy Fish toert in het kader van de JazzLab Series de Vlaamse culturele centra af, en door omstandigheden was ik voor het concert in Vooruit verhinderd. Het werd dus De Casino in Sint-Niklaas, al had het net zo goed in De Werf in Brugge als Vrijstaat O. in Oostende gekund (twee locaties waar ik trouwens graag ga luisteren). De Casino heeft een middelgrote, ietwat statige zaal, met tafeltjes voor het podium, een beetje geschikt zoals in een jazzclub.

Too Noisy Fish door Bruno Bollaert

Too Noisy Fish is een trio. Peter Vandenberghe (piano), Kristof Roseeuw (contrabas) en Teun Verbruggen (drums) vormen de ritmesectie bij FES, de behoorlijk geschifte groep rond Peter Vermeersch. Tijdens soundchecks staan ze vaak met hun drieën samen op het podium, en geleidelijk is daaruit de gedachte van een eigen groep gegroeid. Een eerste test kwam er met de geïmproviseerde concerten met Ben Sluijs en nadien ook met Ellery Eskelin en toen leverde Vandenberghe de composities voor een eerste album. Fast Easy Sick werd in 2011 op het RAT label van Verbruggen gereleaset. Een tweede cd is in wording, en voor de opnames reist het trio in februari naar San Francisco, waar het nieuwe album wordt opgenomen in de Prairie Sun Recording Studios.

Lees verder…

Het betere beukwerk

dinsdag 29 januari 2013 13u04 | Muziek | Wouter De Sutter | 1 reactie

Het wegsmelten van de winter werd afgelopen weekend in muziekcentrum Kinky Star van een stevige muzikale omlijsting voorzien door de band Viscera///. Stevig wil zeggen: erg stevig. De Vlasmarkt daverde een uurtje op haar grondvesten.
Viscera/// (die 3 strepen horen er dus echt wel bij) uit Cremona, Noord-Italië, gaat al ruim 10 jaar zijn eigen luidruchtige weg. In 2000 begonnen onder de naam Chaosphere als grindcore gezelschap (denk Napalm Death, Carcass en andere die de goegemeente de kast opjagen), doet de groep de laatste jaren iets met: “psych moods, post HC, 70′s space rock, drone and ambient”. Als je de bio mag geloven tenminste.

Viscera Viscera
Lees verder…

TRAJECT langs de Gentse musea – Guislain Museum

dinsdag 29 januari 2013 9u23 | Musea en tentoonstellingen | Flor en Mariuga (tekst), Leerlingen 6ARO (onder leiding van Katrien Braeckevelt) (beeld) | 2 reacties

Een reis maken is een traject afleggen. Een weg naar een bestemming. Dat traject beleven we heel bewust. Onze bestemming bekijken we met de grote verwonderde ogen van de kunstenaar.
Dit jaar leggen de leerlingen van 6 ARO (Kunsthumaniora Sint-Lucas Gent) een TRAJECT af langs de Gentse musea. U kon er hier, hier, hier, hier en hier al over lezen.
In januari trokken de leerlingen naar het Museum Dr. Guislain.

De prinses die gered wordt door de psychopaat

Het schone gebouw, de psychiatrie. De hoge ruimtes en de rust die in de instelling rondwaart als in een kasteel. De prinses die gered wordt door de psychopaat.
Je kan er goed nadenken en ademhalen. Ik zou er graag wonen, nee ik zou er graag leven. Dokter Guislain, je hebt iets moois gemaakt. Hoe groot kan een psychiater zijn?
De nervositeit voelde ik niet. Ik merkte de rust op. Ik vergat dat ik er was. Vertoefde in mijn eigen wereld. Veel mensen hebben ze: psychoses. Ik niet, nog niet. Misschien ooit, misschien nooit.
Ik heb het misschien nooit gezegd maar ik zie jullie graag. De mensen rondom mij maken mij gelukkig, wat zou de mens zonder andere mensen zijn? Misschien wordt iemand depressief, manisch-depressief, psychotisch door het missen van mensen in zijn leven en dan valt ge erin, strompelt ge erin, rolt ge erin gelijk een gehaktbal in de soep.
Zo snel kan het gaan, een vingerknip kan je veranderen, doen gek worden. Niets hebben is niet veel hé? Een leegte die je niet kan opvullen, alleen maar door medicatie in je lijf te stoppen. Uiteindelijk word je er nog gekker van.

Flor

Guislain Lees verder…

Gangster Squad

maandag 28 januari 2013 13u31 | Film | Jeronimo | 2 reacties

Regisseur Ruben Fleischer is een nobele onbekende in filmland, al blijkt hij enkele tv-producties op zijn palmares te hebben die ik niet gezien heb, waardoor ik dus niet kan oordelen over ‘s mans kwaliteiten. Hij bezit wel degelijk kwaliteiten. Zijn film Gangster Squad kan teren op ware feiten van gangsters uit de jaren 40, met de typische elementen van the good guys die buiten de lijntjes kleuren om de bad guys ervan langs te geven, de maffia, een femme fatale en karakterkoppen die tegen een stootje kunnen.
Persoonlijk vind ik Gangster Squad” kort gezegd een zoveelste imitatie van wat al tientallen keren is gedaan en in veel gevallen zelfs stukken beter, denk maar aan LA Confidential, The Black Dahlia, The Intouchables, en noem maar op. Fleischer heeft wel de knappe jonge Ryan Gosling kunnen strikken, evenals Sean Penn, in een van zijn meest cartooneske rollen. Het maakt dat de film je bioscoopticket toch een beetje waard is. Verder stijgt dit gangsterepos helaas niet boven de middelmaat uit.

GangsterSquad Lees verder…

HaHa van Hendrik: 28 januari 2013

maandag 28 januari 2013 9u28 | Faits Divers | Hendrik Braet | 3 reacties

Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.

HaHavanHendrik

Stadsgedicht in de Meerhem

Gedaan met de sneeuwpret

zondag 27 januari 2013 10u19 | Faits Divers | Redactie (tekst), ElsS (beeld) | 3 reacties

Gisteren was het al een grijze drab geworden, ook al kwam er nog een centimetertje of vier bij. Het was stilletjes in de Veldstraat, weinig mensen leken zin te hebben om buiten te komen. Gewoon binnen zitten en de grijze smurrie vergeten. Dat was wel eventjes anders vorige week toen de sneeuw nog vers was en enthousiasme uitlokte. Na een week hebben we het wel gehad, hier en daar een blauwe plek van het wegglijden, een keer te veel natte voeten of verkleumde vingers. Op onze oproep kwamen geen foto’s binnen, misschien vindt u het maar niks. De foto’s van Els in het Citadelpark tonen zo de sneeuwpret, voor jong en oud. Misschien een beetje luguber zo tussen de grafzerken van TRACK.

En nu niet beginnen neuten over de regen, he.

sneeuwpret sneeuwpret sneeuwpret sneeuwpret
Lees verder…

“Shoebox Memories”. De Gentse 90′s skatescene in beeld

zaterdag 26 januari 2013 13u21 | Podium en Cultuur | Jonas (tekst), Yann Bertrand, Christophe De paepe, Tom Deseyne, Nele Hourez, Stijn Lammertyn, Nathalie Macharis, David Neirings, Quinten Tytgat, Unknown (beeld) | 9 reacties

Bij Topo Copy verscheen onlangs Shoebox Memories, een gelimiteerde publicatie met nooit eerder gezien beeldmateriaal van de Gentse skatescene van de jaren 1990. Dat beeldmateriaal werd letterlijk opgerakeld uit schoendozen bij ‘spilfiguren’ uit die tijd! Initiatiefnemer Brecht Van Dingenen beet zich een zestal maand vast in de materie en verzamelde op zijn tocht een vijfhonderd analoge snapshots: beelden van mensen, plekjes en momenten met de daaraan vasthangende (onvertelde) verhalen.

ShoeboxMemories ShoeboxMemories ShoeboxMemories ShoeboxMemories ShoeboxMemories ShoeboxMemories Lees verder…

Lang leve het Gentse Zwin!

vrijdag 25 januari 2013 9u38 | Agenda, Natuur | Redactie (tekst), Arnold Van Herreweghe, Wim Vanden Berghe (beeld) | 56 reacties

Waterwegen & Zeekanaal, een NV van de Vlaamse Overheid (onder voogdij van Vlaams minister Hilde Crevits) wil een nieuwe sluis bouwen in Heusden, om zo pleziervaart mogelijk te maken op het traject van de Schelde tussen Gentbrugge en Melle. Dit maakt deel uit van het Sigmaplan.

Natuurpunt Gent is niet gekant tegen pleziervaart op zich, maar het voorliggende plan is onverantwoord: een uniek zoetwatergetijdengebied zou erdoor vernietigd worden. Het betreffende traject reikt tot in de stad, we noemen het daarom wel eens ‘het Gentse Zwin’. Het betreft trouwens Europees beschermde natuur. Daarom organiseert Natuurpunt op 9 februari 2013 een actie en vraagt het een maatschappelijke kosten-batenanalyse van de plannen. Naar aanleiding van het openbaar onderzoek rond een kennisgevingsnota bij het Milieueffectenrapport (MER) voor het omstreden project, heeft Natuurpunt Gent een lijvige reactie gestuurd.

GentseZwin

Onze actie op zaterdag 9 februari
Natuurpunt Gent, Werkgroep Gentbrugse Meersen en Kern Damvallei heten je op 9 februari van harte welkom op een wandeling langs een uniek zoetwatergetijden-gebied dat tot in Gent reikt: de getijdenschelde aan Gentbrugge en Destelbergen. Wij willen iedereen laten kennismaken met het bijzondere en verrassende leven op en rond deze coole ‘natuurader’. We laten je de mooie vogels zien en leggen uit welke bijzondere planten er groeien, waarom er soms al eens een zeehond is gespot en wanneer we er ongeveer de eerste bevers mogen verwachten. We tonen aan dat het (peperdure) idee om dit getijdengebied op de schop te nemen domweg fout is. Onze ideeën zijn beter voor mens en natuur. En goedkoper bovendien. Lees verder…

Django Unchained

donderdag 24 januari 2013 10u08 | Film | Jeronimo | 2 reacties

Django UnchainedDat er af en toe wat heisa ontstaan over een aangekondigde film, gebeurt wel eens meer. Als het bovendien een film is van Tarantino, dan staat de halve wereld vol verwachting op zijn kop uit te kijken naar de releasedatum.
Te meer daar de film racistisch zou zijn. Daarover straks een woordje meer. Tarantino’s nieuwe meesterwerk “Django Unchained” is net als zijn beruchte “Inglourious Basterds” een voltreffer van formaat. Waar hij in “Inglourious Basterds” de lotgevallen beschreef van een bende losgeslagen soldaten tijdens de Tweede Wereldoorlog, behandelt hij in Django Unchained de slavernij in de Zuidelijke Staten van Amerika. We zijn heel wat gewend van Tarantino en hij schotelt ons weer de perfecte mix voor van ijzingwekkende spanning, je reinste gruwel, komische intermezzo’s, regelrechte spaghettiwestern shootouts, macho-gedoe en over-the-tops hootings. Klassieke elementen die ver boven de standaard uit verheven worden door het ronduit schitterende acteerwerk van de hoofdrolspelers. Al is de casting van de figuranten in de vorm van de meest vieze, gore, debiele, blanke cowboys ook erg geslaagd.

Django Unchained Lees verder…

Gezocht: Gensche kinderliedses en aftelrijmkes

woensdag 23 januari 2013 9u54 | Faits Divers | Gudrun | Reageren uitgeschakeld

Zeg, kwezelken, wilde gij dansen?
Ik zal u geven een ei.
Wel neen ik, zei dat kwezelen.
Van dansen ben ik vrij.
‘k En kan niet dansen,
‘k en mag niet dansen.
Dansen is onze regel niet.
Begijntjes of kwezelkens dansen niet. (4e str.: wel)
Zeg, kwezelken, wilde gij dansen?
Ik zal u geven een koe.
Wel neen ik, zei dat kwezelen.
Van dansen word ik zo moe.
Zeg, kwezelken, wilde gij dansen?
Ik zal u geven een paard.
Wel neen ik, zei dat kwezelen.
‘t En is mij ‘t dansen niet waard.
Zeg, kwezelken, wilde gij dansen?
Ik zal u geven een man!.
Wel ja ik, zei dat kwezelen.
‘k Zal dansen al wat ik kan.

Kweetet, kweetet, ‘t en es nie echt e Gensch liedse, moar ken vonne gien beter. Woar damme tons uuk mee toe de keirn van de zoake kuume: Freek Neyrinck, perfesser Gensch, es op zoek noar tekst en melodie van echte Gensche kinderliedses en aftelrijmkes, en da veur een nieuwe Gensche Fiestekoozerieje en een publiekoase over de volksmuziek van oens Arteveldestad.

Oas ge der azuu zoe kenne, en oas ge ze zoe willen opschrijve, tons zoet ge der em een vrie gruut plezier mee doen en een serieus scheutse elpe. Ge meugt ze tons emailen noar freek.neirynck@pandora.be, of mee nen timber en al sturen noar de Bomastroate 47.

De toekomst begint nu.

dinsdag 22 januari 2013 20u30 | Sport | ilse | 1 reactie

Ah ja. Dit is niet echt het topseizoen van KAA Gent, u heeft dat vast al gelezen in uw krant, op het internet of in boekjes allerhande. We zijn aan onze derde trainer toe, we wisselen van aanvoerder gelijk een normale mens van onderbroek en vooral: het is heel (heel. HEEL.) lang geleden dat we eens kunnen winnen hebben.
De doorsnee buffalo-supporter heeft zich erbij neergelegd: dit seizoen spelen we niet voor de prijzen. We spelen vanaf nu voor het beperken van de schade (en het vermijden van Play Off 3) en meer nog: we spelen voor de toekomst.

Dit voorjaar worden immers fundamenten gelegd voor het volgend seizoen. En dat wordt een knaller. Blauw-wit kijkt meer dan ooit naar de toekomst, in een gloednieuw stadion, en met een hoger budget dat ons weerbaarder zal maken in de hoogste regionen van de pintjesliga.

Nieuw logo KAA GentVandaag verscheen op de website een poll over een mogelijk nieuw logo. De indiaan blijft, maar het voorstel is hem naar de andere kant te laten kijken. Niet meer naar het verleden, maar naar wat komen moet. Kernwoorden eromheen ook, of zoals Ivan Dewitte op de website schrijft: “Kin vooruit, beetje omhoog kijkend en FIER op zijn clubkleuren. Onverschrokken en strijdbaar, vurig en wilskrachtig – STERK met andere woorden. En tot slot ook wat een Gentenaar kenmerkt, dat EIGENZINNIG trekje …”

Gantoise lanceerde gisteren bovendien ook een splinternieuwe website, mét toepasselijke tagline: Our future starts here. Daarop kunt u de vorderingen van het nieuwe stadion volgen, in woord en indrukwekkend beeld. Als u het ons vraagt is het een propere site geworden, waar u bijvoorbeeld ook kunt bekijken hoever het nu eigenlijk is van bij u thuis naar de Ottergemsesteenweg.

Tot slot vonden we er ook dit schone filmpje. Van dezelfde makers als dat van Winterlicht. Lees verder…

De familie Klepkens (+ vrijkaarten)

dinsdag 22 januari 2013 13u11 | Podium en Cultuur | Isabel Van Neste | Reageren uitgeschakeld

Elaba,

Oastnie derangeert, toens zoen we gère nog ne kier zegge da zoaterdag oens niefste kluchte in premjeire ging: De Familie Klepkens. Natuurlaak wiste daddal, moar neu en w’uuk een fielmke kweste van ulder wa op temprature te brenghe (der es een loerveinke mee ne kammera goan kake). Smijt’er ulder lutsuuge moar ne kier op: wedde dadde toens roempedepoempe eu koarte goa bestelle? En oas ge ‘r al et, vergeet toens nie op taat te kome, want ’t es nie altijd gemakkelijk veur euwen otto kwaat te geroake in onzen saansuniek.

En veur de boerkes van buiten Gent:
We hebben een trailer voor onze nieuwste voorstelling, De Familie Klepkens. Bekijk hem online en reserveer je tickets.

La Barraca brengt een echte Gentse klucht die meer dan 100 jaar geleden voor het eerst werd opgevoerd maar die het publiek anno 2013 nog altijd aan het lachen brengt. Een niet zo slimme familie beslist om te emigreren naar het buitenland omdat daar pakken poen te verdienen zouden zijn…

Twee lezers mogen gratis naar de voorstelling op donderdagavond 7/2. De vrijkaarten gaan naar de eersten die volgende vraag juist beantwoorden: Na hoeveel jaar na de overweldigende première, beleeft de familie Klepkens straks een tweede triomf in La Barraca? Het antwoord kan je terugvinden via onze website. (www.labarraca.be) Graag antwoord sturen naar info@labarraca.be. De eerste twee hebben prijs!

Baby Nest

dinsdag 22 januari 2013 9u09 | Samenleving | Lien Braeckevelt | 12 reacties

Onlangs ben ik verhuisd. Verhuizen, dat betekent ook dat je eens verplicht wordt om die grondige grote kuis te houden die je altijd uitstelt wegens interessanter/leuker dinges te doen. En ook al ben ik nogal terughoudend op wat er ons huis binnenkomt, toch bleek er zich in de loop der jaren heel wat rommel opgestapeld te hebben.

Een paar methodes om van uw gerief af te geraken:
* Rommelmarkt/tweedehandssites: dan krijgt ge nog iets voor uw gerief, nadeel: zeer tijdsintensief
* Containerpark: voor alle waardeloze kapotte dingen
* Vrienden/familie: iedereen die tegenwoordig ons huis binnenkomt, duwen we wel iets in zijn/haar handen: “Hier, pak maar mee!”

Maar dan, dan zit je nog met een deel gerief dat eigenlijk niet kapot is, maar dat niemand in uw omgeving nog wil wegens niet meer in de mode of ze hebben zelf al gerief genoeg. Of ze willen geen kinderen meer. Dat kun je dan natuurlijk naar de Kringwinkel doen, zeker en vast. Maar dan wordt het wel doorverkocht. Niks mis mee, maar ik wilde dat mijn babygerief gratis werd weggegeven aan de allerzwaksten in onze maatschappij. In Gent kan dat, bij Baby Nest. Ze verzamelen er allerlei baby- en peuterspullen, wassen alles, en geven dat aan de mensen die het écht, écht kunnen gebruiken.

BabyNest Ik stouwde mijn Peugeotje dus vol met gerief dat door één, twee of meer kinderen gebruikt werd, maar dat nog in goede staat is. De vrijwilligers zagen me graag komen. Ik ben er nu zeker van dat mijn spullen een goeie bestemming krijgen.

En aangezien ik weet dat hier nogal wat jonge mensen meelezen, wou ik wel eens wat reclame maken voor het initiatief. Dus bij dezen: al je kleertjes, babyspullen en speelgoed zijn zeer welkom bij Baby Nest! Ook als je een paar pakken pampers teveel gekocht hebt: breng ze maar naar daar! Lees verder…

Wanneer de paarden sterven

maandag 21 januari 2013 13u23 | Podium en Cultuur | patricia | Reageren uitgeschakeld

Tibaldus en andere hoeren is een relatief jong Gents gezelschap. De artistieke kern van het theatercollectief, Timeau De Keyser, Hans Mortelmans en Simon De Winne, ontmoetten elkaar in de dramaopleiding van het KASK en maken reeds geruime tijd samen voorstellingen. Ze lijken de laatste tijd vaker op te duiken, maar dat kan ook aan mij liggen. Kort nadat ik mijn kaartje voor hun voorstelling in Campo bestelde, werden we ook meegevraagd naar een voorstelling van hen in NTGent. En midden februari staan ze ook in de Kopergietery, samen met Theater Stap.

Toen ik het kaartje van de voorstelling Wanneer de paarden sterven kreeg, wist ik dat we het er eerder over gehad hadden. Ze speelden eerder in Gent, maar het paste toen niet in de agenda. Zaterdag kregen we dus een tweede kans in NTGent. Ze worden wel eens vergeleken met FC Bergman, maar dan Gents. Ik kan dit moeilijk beoordelen omdat ik het Antwerps gezelschap nog niet eerder bezig zag. Wanneer de paarden sterven kon me niet helemaal overtuigen maar Tibaldus en andere hoeren heeft me in elk geval benieuwd gemaakt om meer van hen te zien.

Wanneer de paarden sterven

Wanneer de paarden sterven heeft iets van een collage, maar toch lijkt er een rode draad doorheen de voorstelling te lopen. De eerste scènes waarbij gedanst werd, afgewisseld met een speech, waren ietwat verwarrend en moeilijk om erin te komen. Later lukte het me beter om mee te gaan in de wereld van Tibaldus. Ik merkte dat het niet voor iedereen in het publiek even toegankelijk was. De verschillende monologen werden afgewisseld met eerder opgenomen beelden. Soms mocht het voor mij iets korter, soms mocht het iets meer zijn omdat ik de idee of het beeld zo mooi vond.
Lees verder…