maandag 19 december 2011 21u56 |
Faits Divers, Samenleving |
Gudrun |
(En nee, dit is niet het insmeren met pek van een Inuit, maar wel een zijwaartse koprol doen in het water met een kajak)
Dat Studio Brussel opnieuw bezig is met de actie Music For Life hoeven we u niet meer te vertellen. Dat de presentatoren in de loop van de namiddag aangekomen zijn bij het Glazen Huis op de Zuid wellicht ook niet, want half Gent staat in de kou te dudderen op het Woodrow Wilsonplein.
Alle acties in en rond het Gentse opnoemen, daar is geen beginnen aan, helaas. Daarvoor kunt u trouwens terecht op de website van Studio Brussel.
We hebben er gewoon een paar uitgepikt die ons om een of andere reden nauw aan het hart liggen. Neem nu Roei For Life.
De voorbije jaren kon Roei for life al heel wat geld inzamelen, en dat willen ze dit jaar opnieuw proberen. Heel wat enthousiaste, sportieve en vrijgevige mensen hebben de voorbije jaren gezorgd voor spectaculaire resultaten, die niet onopgemerkt voorbij zijn gegaan. Het zou mooi zijn om in 2011 een recordbedrag te kunnen schenken.
Ook dit jaar wordt er dus weer geroeid voor het leven. Deze namiddag zijn de roeiers vanuit Doornik vertrokken voor een tocht van zo’n 80 kilometer. Ze hopen op dinsdag 20 december aan het clubhuis van kajakclub Gekko te arriveren. Daar, aan de Watersportbaan, vertrekken de boten voor een fakkeltocht tot in het hartje van Gent, wellicht rond een uur of vijf in de namiddag. Nadat ze hun boten hebben aangemeerd in de nabijheid van het glazen huis, wordt het ingezamelde bedrag aan Music for life overhandigd. Het avontuur eindigt voor de deelnemers als ze allemaal samen teruggeroeid hebben tot aan kajakclub Gekko, waar een winterbarbecue volgt.
Onder impuls van Outsider Coast en Pierre Vlaeminck, roeiers van het eerste uur, springt het Koninklijk Atheneum van Mariakerke ook op de boot. Op het moment dat de roeiers in Gent (Watersportbaan) aankomen, stappen naast een ganse hoop anderen ook een aantal leerkrachten in voor de fakkeltocht. Ook de directie doet daaraan mee, enne… Directeur Blieck gaat nog een stapje verder. Zodra er 2500 euro op zijn persoonlijke naam op de sponsorlijst staat, zal hij aan de brug aan de Vooruit rond 18.00u eskimoteren, jawel, in het koude water. Hij heeft alvast volop geoefend in een lekker warm zwembad.
Momenteel heeft het atheneum alvast meer dan 17.000 euro opgehaald. Wie nog wil sponsoren, of vooral ook directeur Blieck kopje onder wil zien gaan, kan dat doen via deze website.
maandag 19 december 2011 15u26 |
Muziek |
Animuz |
Ik was al dagen laat gaan slapen, en in combinatie met vroeg moeten opstaan is dat gelijk niet zo ideaal. Maar zaterdagavond zou ik naar de tweede Glimpsavond gaan. Om het ergste te voorkomen hou ik nog een powernap. Het programma ziet er veelbelovend uit, maar mijn ervaring leert me niet te gulzig te zijn, omdat je je dan moet opjagen om bij het volgende optreden op tijd te zijn en dan minder echt geniet van de optredens. Ik kies er drie uit. Drie uit een hele avond nieuwe, te ontdekken groepen: als dat maar goed afloopt! Mijn parcours begint in de Hoogpoort, waar ik mijn ticket (maar € 11,5!) voor mijn polsband inruil. Een Nederlands koppel vraagt de weg naar De Fabriek. Godzijdank staat er een plannetje in het programmaboekje.
Ik begin te glimpen in het Trefpunt waar de Oostenrijkse Clara Luzia, die een engelenstem zou hebben, als eerste geprogrammeerd staat. Het optreden gaat door in het zaaltje naast het café, waar tegen 20u zo’n twintig mensen aanwezig zijn. Niet zo heel veel, maar veel meer volk kan er ook niet binnen, denk ik. Ze beginnen sterk met mooie toegankelijke melodieën. Haar stem doet me niet zozeer aan die van een engel denken, maar eerder aan deze van Karin Dreijer Andersson van The Knife (ook bekend van dit Röyksoppnummer). Clara studeerde ooit in België (Luik) en mist sindsdien onze frieten en bier. Aan haar microfoonstandaard hangt een Vedett. Wijs! Hun set wordt wat ritmischer maar de popmelodieën blijven komen. Muziek die ik bij eerste beluistering leuk vind, blijft nooit lang plakken (bij mij toch). Na het achtste nummer wordt de set afgesloten. Leuk bandje, maar niet helemaal mijn ding. Maar oordeelt u vooral zelf!
Lees verder…
maandag 19 december 2011 9u00 |
Faits Divers |
Hendrik Braet |
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Café dansant in de Vooruit
zondag 18 december 2011 15u02 |
Podium en Cultuur |
Veerle |
Gisteravond, een gewone zaterdagavond met het vooruitzicht op een avondje gezellig thuis met een of andere portie moord op het scherm, kreeg ik plots telefoon. Rond half acht. Van mijn wederhelft, die in het EFTC was (u weet wel, de organisatie achter het International Puppetbuskersfestival tijdens de Gentse Feesten) voor Figeuro, met de vraag of ik geen zin had om nog af te komen voor de voorstelling. Een geluk, tien minuten later was er een bus, en tegen acht uur waren mijn dochter en ik zowaar in het EFTC voor de prachtige voorstelling van The Fisherman and the Golden Fish door het Vidin State Puppet Theatre uit Bulgarije.
Het verhaal vertelt het sprookje van de visser en zijn vrouw, die in armoedige omstandigheden aan de kust wonen, aangezien ze door zijn schamele vangsten zelfs onvoldoende te eten hebben. Tot op een dag … hij een gouden vis in zijn net vindt. Die belooft hem al zijn wensen te vervullen in ruil voor zijn vrijheid. De eenvoudige visser kan niet echt iets bedenken, en laat de vis vrij. Terug thuis, vertelt hij het wondere verhaal aan zijn vrouw, die hem echter uitscheldt voor zo veel domheid, en zelf maar al te goed weet wat ze zou willen. Dus stuurt ze de visser weer weg, op zoek naar de gouden vis … Lees verder…
zaterdag 17 december 2011 13u19 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
patricia |
Ik snuisterde eens door onze archieven en zag dat het artikel van één van mijn vaste adresjes al een van een eeuwigheid geleden dateert. Het moet nog in de beginjaren geweest zijn. De Wokaway kreeg een nieuw kleedje en ondergetekende kon tot haar grote vreugde haar vaste gerecht nog steeds terug vinden op de kaart. Het klinkt wat saai, maar ik blijk niet de enige binnen de redactie te zijn met een klassieker.
De Wok A Way is voor mij een restaurant waar ik op mijn gemak in mijn eentje ga eten. Vroeger durfde ik het combineren met een bezoek aan de wasserette, tegenwoordig is het na mijn avondles of tijdens het shoppen een vaste stek. Of zelfs zonder reden. Ik bestel steevast de seafood slammer , al laat ik me ook wel eens verleiden tot een promotie van de week. Maar uiteindelijk blijf ik mijn wok van zeevruchten wel trouw. Het is een heerlijke wok met noedels en zeevruchten. En voor wie het liever zelf doet kan je natuurlijk gewoon zelf je favoriete wok samen stellen.
De zaak zit sinds enige tijd in een nieuw kleedje. Het kon wel een opfrisbeurt gebruiken en het ziet er nu een stuk gemoedelijker uit, weliswaar nog steeds hip. Er staan kabouters langs de wand (waar de orde van de kruidtuinkabouters wel voor iets zal tussen zitten), een lange donkere tafel met tijdschriften in het midden waar je gezellig kan aanschuiven, een afgescheiden gedeelte voor iets grotere groepen. Langs de kant vind je de tafeltjes voor twee en de zitbanken zijn ook behouden. En allemaal tweedehands. Al is dat er niet aan te zien.
Wok A Way is nog steeds niet de plaats waar ik mijn lief zou meenemen voor een gezellige tête-à -tête. Wel voor een leuke babbel of een snelle, gezonde hap. Het geheel heeft nu nog minder het gevoel van een grootkeuken, al blijft het natuurlijk wel een keten rond een concept. Ze hebben hard gewerkt aan hun ecologische voetafdruk en moedigen klanten aan om hetzelfde te doen, allemaal op een leuke manier. Het is wel even uitkijken als je de muur in mos ziet. Voortaan komt meer dan 70 procent van alle ingrediënten uit Europa – niet uit het Verre Oosten. Dat bespaart flink wat CO2. Bovendien zijn de limonades en ijsthee zelfgemaakt en dragen de meeste ingrediënten het Fairtrade-label. Ook smaakversterkers of MSG zijn niet toegelaten. Verder investeerde het restaurant onder meer in een waterzuinige vaatwasser, composteert het al zijn voedselafval zelf en gebruikt alleen nog recycleerbaar verpakkingsmateriaal. Wok A Way legde bovendien een eigen kruidentuin aan op het dak. Die kruiden worden uiteraard gebruikt in de gerechten.
Mijn favoriete seafood slammer smaakt nog steeds even lekker en voortaan neem ik er wel een huisgemaakte ijsthee bij. Als dit eco is, dan smaakt het naar meer.
Wok A Way, Korenmarkt 11, 9000 Gent, T: 09 233 9000 Keuken is open: 7/7 van 11.30 uur tot 22.00 uur
vrijdag 16 december 2011 9u24 |
Faits Divers |
Koen Vromman |
Heuglijk nieuws voor TV Ekkergem. Op de YouTube Awards in het Guggenheim kreeg de zender de publieksprijs voor de meest innovatieve internationale wijkTV. Daniel Termont, de fiere burgemeester van Groot-Ekkergem, mocht zelf het nieuws bekend maken vanop de rode loper.
Deze prijs is mogelijk te danken aan de komst van Prince naar Ekkergem, een video met tienduizenden internationale views op YouTube. Maar mogelijk is het ook te danken aan de Ekkergemse weersenioren, een rubriek die in Amerika in de smaak valt. Lees verder…
donderdag 15 december 2011 15u15 |
Muziek |
patricia |
Heel eerlijk, zo een showcasefestival organiseren is de ideale gelegenheid om Belgische groepen onder de aandacht van buitenlandse programmatoren, festivalorganisatoren, muziekjournalisten en ander muziekvolk te brengen. Agnes Obel, Jonsi,… het is geen toeval en dat hebben ze bij Democrazy, Keremos en Rockoco goed begrepen. Dus ga ze ook aanmoedigen die Belgische groepen.
En als we echt chauvinistisch zijn, dan gaan we natuurlijk The Bony King of Nowhere, maar vooral omdat Eleonore zo mogelijk nog mooier is als zijn debuutcd. Maar ook naar Sarah Ferri. Ooit nog winnares van de Jonge Wolven en dus meteen een schoolvoorbeeld van de muzikale kweekvijver die Gent is. Haar debuut wordt trouwens begin februari in de Vooruit voorgesteld en we hebben van horen zeggen dat ze op het podium toch wel de moeite is. Ga dat dus zien. En natuurlijk hoort ook Wallace Vanborn in dit rijtje thuis, daarvoor hebben ze lang genoeg in Uwged8 gestaan. Op Glimps spelen ze hun laatste concert van het jaar op Belgische bodem. In januari duiken ze de studio in met producer David Bottrill, die ook groepen als Tool, Muse, dEUS,… op zijn lijstje heeft staan. Dat wordt feest in de Charlatan op vrijdag en al iets om naar uit te kijken in april. Ook Rape Blossoms hoort in het Gentse rijtje thuis, ik kon ze niet meteen thuisbrengen maar met “een uit Gentse klei opgetrokken geluidsmuur van onheilspellende punky noise met leden van Penguins Know Why en The Germans in de rangen” weet u voldoende, niet?
Kill your darlings en maak een hartverscheurende keuze… of ga eens kijken naar die andere Belgische groepen die volgend jaar in juli misschien ook wel ergens op een podium staan in het Gentse en zeg dat je ze al eerder op Glimps hebt gezien…
Lees verder…
donderdag 15 december 2011 10u10 |
Film |
patricia |
Voor een film uit het hoge noorden gooien wij zonder problemen onze weekendplanning overhoop. Ook als dat betekent dat we eerst naar het filmfestival gaan en nadien nog naar het toneel. Na sommige films is dat niet meteen een aanrader, mochten we ontdekken. Els Dottermans kon ons die avond maar slechts gedeeltelijk boeien en daar had The King of Devil’s Island veel mee te maken.
Het hoge noorden mag tegenwoordig hoge toppen scheren met hun crimi-reeksen, bij mij hebben ze al langer een plaats veroverd voor de manier waarop ze er in slagen om relaties en verhoudingen tussen personen te verfilmen. Niet zelden zijn ze hart, zelfs bij romantische films is er altijd dat scherpe kantje. In het geval van The King of Devil’s Island had ik gewaarschuwd moeten zijn. De film is gebaseerd op historische feiten in een brute instelling voor jonge boefjes begin vorige eeuw op het Noorse eiland Bastøy. De jongens die terechtkomen in het heropvoedingsinstituut Bastøy zijn tussen de 11 en 18 jaar. Soms crimineel, soms alleen maar straatarm en afgeschreven. Het instituut wil hen opnieuw hun plaats leren kennen in de maatschappij: onderaan de sociale ladder. Via noeste arbeid en onthouding van allerlei genotsproducten wordt hen de nodige nederigheid en gehoorzaamheid bijgebracht. Erling is 17 jaar oud als hij in het instituut arriveert. Hij maakt indruk bij de andere jongens door zijn halsstarrige houding. Al snel zien ze hem dan ook als leider. Al is het enige wat Erling interesseert: ontsnappen en wel zo snel mogelijk. Tegen wil en dank wordt hij echter meegesleept in de gebeurtenissen.
Lees verder…
woensdag 14 december 2011 11u49 |
Muziek |
patricia |
Glimps kijkt ook naar het oosten. Ik heb het even moeten opzoeken maar SK staat voor Slovakije (en PL voor Polen, maar dat wist ik dan weer wel). En dat is goed nieuws, want behalve de inzendingen voor het Eurovisiesongfestival kan ik niet meteen een groep uit Oost-Europa bedenken. Om van een goede groep nog maar te zwijgen. Maar daar komt nu verandering in. Maak trouwens nog steeds kans op een gratis ticket.
Als je geen inspiratie hebt voor een groepsnaam, neem je toch gewoon de naam van de straat van je repetitielokaal. Dat is wat de twee vrouwen achter deze groep deden en Gwerkova bekt ook wel goed. Geen idee of Rodelijvekens het ook zo goed zou doen. In 2010 haalden ze met Jani Ürögi, een electronische producer, een doos met gelaagde, sferische geluiden binnen waaruit al snel hun huisstijl werd geboren. Minimalistische electronica kan je dit noemen of dromerige pop vanonder een brug waar echo’s eindeloos tegen blijven welven. Te ontdekken op vrijdag in Trefpunt.
Meer experimentele muziek is er met Longital. Ze zijn klassiek geschoold, wat je ook duidelijk hoort in hun muziek, maar zijn niet vies van psychedelische, electronische ondertonen. Het programma zegt het volgende: “Stampvoetend op Oost-Europese cadans smelten zij op een podium volgens gezegende complementariteit geheel samen. Zijn instrumentale genialiteit stelt haar gezongen poëzie daarbij op punt en omgekeerd.” En na het beluisteren van hun soundcloud zijn we meer dan een beetje curieus. Te ontdekken in de Charlatan op zaterdag. Lees verder…
dinsdag 13 december 2011 19u27 |
Muziek |
Bram De Meyer (tekst), Wim Demortier (beeld) |
Onder de noemer Big Next programmeert Democrazy met regelmaat beloftevolle artiesten vanover de hele wereld. Afgelopen vrijdag mocht Austra in een compleet uitverkochte Charlatan komen laten zien waarom zij zeker dat label waardig zijn. Het werd een goed concert zonder meer dat een band liet zien die zich ook live prima staande weet te houden in een storm van elektro-geweld.
Austra dus, de Canadese band rond zangeres Katie Stelmanis deed eerder dit jaar al met het album Feel It Break een gooi naar een plaats in muzikale eindlijstjes voor 2011. Op plaat klinkt het gevarieerd genoeg om te kunnen boeien met zowel voer voor de dansvloer als nummers die nog het best het gezelschap van een koptelefoon kunnen verdragen.
Het was even afwachten naar welke kant de balans live zou overhellen toen de zeskoppige band zich op het podium tegen elkaar aan schurkte. Drie zangeresjes vooraan broederlijk – nu ja zusterlijk – op een rij. De bass, keys en drums achteraan. Deze laatsten gaven niet echt de indruk van veel spelplezier weg maar gaven wel het optreden muzikaal de nodige schwung met niet aflatende loodzware elektrodreunen die werkelijk alles deden daveren wat los stond of hing.
Lees verder…
dinsdag 13 december 2011 11u25 |
Agenda, Musea en tentoonstellingen |
Max Van Hemel |
Gentblogt volgt “de zaak Maeterlinck” op de voet, maar over dit onderdeel valt wel bijzonder veel te vertellen.
Bij het schrijven van dit artikel neem ik even de moeite om wat opzoekingswerk te doen via Google. Niet te geloven hoeveel treffers je krijgt op “l’oiseau bleu” of “blue bird”. Zelfs een treffer op Paul McCartney!
Lees verder…
RSS
