Boekpresentatie en tentoonstelling Viva Vélo (+ wedstrijd)

woensdag 9 maart 2011 14u15 | Interview | teun (tekst), Steven Geirnaert (beeld) | 5 reacties

VeloEen jaar fietsen, een passage doorheen tien landen, goed voor in totaal bijna 20.500 km. Vertrekpunt: Hongarije, Eindpunt: China. Dat is de fietsreis, wel eigenlijk: halve wereldreis, die Gentenaren Steven Geirnaert en Heidi Renwa tussen augustus 2009 en 2010 ondernamen. Eerst was er hun mooi omkaderde Oostblog, en nu is al dat beeld- en tekstmateriaal gebundeld in het boek Foto Vélo.

Dat wordt komende vrijdag hier in Gent voorgesteld. Tegelijk kunt u in het MIAT terecht voor Geirnaerts indrukwekkende reeks beelden van het Aziatische platteland. Hoog tijd voor een interview met de man in kwestie!

GB: Met de fiets naar China. Hoe komt een mens er bij?
Geirnaert: Dat plan is inderdaad niet zomaar uit de lucht komen vallen. Mijn vriendin Heidi en ikzelf wisten al langer: fietsen, dat is voor ons de enige valabele manier van reizen. Een jaar of 4-5 terug hadden we al een fietsreis naar Kopenhagen ondernomen, en een jaar daarop hebben we een fantastische reis doorheen het Balkangebied gemaakt. Een terugkerend probleem dat ik ondervond, was dat ik na zo’n reizen telkens weer in een zwart gat terechtkwam. Ik vermoed dat ik ook daardoor met grootsere plannen op de proppen gekomen ben.

Velo

Het klinkt misschien raar, maar de concrete beslissing om de reis daadwerkelijk te ondernemen, te zeggen: ‘ja, we gaan er voor’, is achteraf bekeken het moeilijkste moment in heel het proces geweest. Daarna ben je eigenlijk al vertrokken. Over de bestemming moesten we niet zo heel lang nadenken: we wisten sowieso dat we ofwel westelijk, ofwel oostelijk wilden trekken. En aangezien je in westelijke richting algauw op een grote plas water botst, was de keuze snel gemaakt. Ook het feit dat we in de Balkan zo’n schitterende ervaring hadden, maakte dat we over de bestemming weinig getwijfeld hebben.
Lees verder…

Hindu Nights @ Vooruit

woensdag 9 maart 2011 11u10 | Muziek, Resto, Cafe en Nachtleven | josie | 4 reacties

Uitgaan als thirty-something, het is niet evident. Cinema, theater, dans, aan de wekelijkse dosis cultuur raak ik zonder problemen. Maar hoe lang is het al geleden dat ik nog eens was gaan dansen… Is dat niet gereserveerd voor tieners en studenten? Of mensen die dansles volgen en gaan boomballen? Ik behoor echter tot geen van die categorieën… En wat met mensen die niet houden van 10 days off en aanverwante electronische beats of cheezy R&B?

Die laatste groep hoeft in Gent gelukkig niet meer op zijn honger te blijven zitten. In 2008 werd in onze stad het concept Hindu Nights geboren. Peter Verbeke en Pieter Schaut bundelden de krachten met Britten Phil Smith (Oasis tour-dj) en Paul Gallagher (broer van) en de toen nog onbekende The Black box Revelation brak het kot af in een éivolle Make Up Club.

Ondertussen is er veel gebeurd, het feestje verkaste naar Vooruit, er kwamen edities in Leuven en op de Lokerse Feesten en de feestjes zijn keer op keer volledig uitverkocht. En ik was er dus nooit bij. Afgelopen weekend was het hoog tijd om daar verandering in te brengen, een bende mede-dertigers op te trommelen en toog en vooral dansvloer onveilig te maken.

Op een fuif moet je ‘fashionably late’ zijn, dat herinnerde ik me nog. Toen we tegen middernacht in de concertzaal aankwamen, was er echter best al wat volk. Het was zelfs even aanschuiven om binnen te raken, langs de stoere security-mannen.
Lees verder…

La Pizzeria revisited

dinsdag 8 maart 2011 10u25 | Resto, Cafe en Nachtleven | josie | 3 reacties

Een uitgelopen werkdag aangevuld met een fikse file, weinig aantrekkelijks in de frigo dat bovendien snel klaar is en een geheel ontbrekende zin om te koken (en nadien de afwas te doen). Ziehier het recept dat mij afgelopen week het besluit deed nemen voor een snelle hap buitenshuis te gaan. Het was ook nog eens ijzig koud, dus hoe dichter bij huis dit buitenshuizige aspect was, hoe beter. En zo belandde ik op een weekavond in het piepkleine La Pizzeria.

Ik had geluk, alhoewel het er meestal zeer druk is en het aantal tafeltjes uiterst beperkt, waren er deze avond nog genoeg vrije plekjes. De vriendelijke uitbaatster wees ons een tafeltje bij het raam aan. Het interieur lijkt een samenraapsel uit de kringloopwinkel; marmeren tafeltjes met witte plastic tuinstoelen, het deed een beetje rommelig en goedkoop aan. Maar het interieur eet je niet op en dus stortte ik me enthousiast op een kaart die zo uitgebreid was, dat ik meteen een dosis keuzestress opdeed.

Een hele lijst groentenpizza’s, een aanbod pikante pizza’s en dan hebben we het nog niet over de eindeloze opsomming specialiteiten van het huis. Het was moeilijk kiezen, maar om te compenseren voor het fastfoodaspect besloot ik te gaan voor een pizza met veel verse groenten, op de pizza Ortolano zaten volgens de kaart courgette, broccoli, asperge, tomaat, kaas en basilicum. Alhoewel ik asperge en broccoli eerlijk gezegd niet meteen op een pizza verwacht, had ik best wel zin in een experiment. Mijn gezelschap koos een pizza met pikant vlees (ik weet niet meer precies welk).

Lees verder…

Ciné Kadee: vertelwandeling in de Plantentuin

maandag 7 maart 2011 12u35 | Podium en Cultuur | ElsS | Reageren uitgeschakeld

CircaCirca (Cultuurcentrum Gent) organiseerde voor de vierde keer op rij Ciné Privé, het filmfestival aan huis en op locatie. Ook dit jaar vestigde Circa zich in één bepaalde Gentse buurt: de Stationsbuurt – Noord, de buurt tussen het Strop en het ICC, met als Meetingpoint de serres van de Universitaire plantentuin.  Na een geslaagde eerste editie binnen Ciné Privé is er ook opnieuw Ciné Kadee, een eigen festival voor kinderen van 4 tot 12 jaar. 

Op woensdag 2 & zaterdag 5 maart, in de aanloop naar de krokusvakantie, kwamen kinderen en hun ouders genieten van diverse films. Voor wie het liever wat actiever wou, waren er tal van workshops en andere activiteiten binnen het filmfestival. Omdat er in de winterperiode toch al zo vaak naar het kleine of grote scherm gekeken wordt, kozen wij voor de vertelwandeling voor de kleintjes. Bij het bestellen van de tickets, toch ruim enkele weken op voorhand, bleken we net de laatste twee plaatsen te hebben geboekt!

Ciné Kadee

Lees verder…

Ciné Kadee: ‘Lost and Found’, ‘The Gruffalo’

zondag 6 maart 2011 18u15 | Film | Ivan Deboom | Reageren uitgeschakeld

CircaVorig jaar was Ciné Kadee nog het speelhoekje van Ciné Privé. Voor de tweede editie is Ciné Kadee een volwaardig filmfestival dat aansluitend op Ciné Privé een prachtig aanbod organiseert voor kinderen tussen 4 en 12 jaar. Niet alleen films staan op het programma, je kan ook inschrijven voor verschillende activiteiten zoals workshops en vertelwandelingen, enfin, ik bedoel “kon” want het is eigenlijk al voorbij en het was ook al ruim op voorhand uitverkocht.

Het centrum van Ciné Kadee is de Universitaire Plantentuin aan de Ledeganckstraat. De winter is natuurlijk niet de ideale periode om de meer dan 10.000 plantensoorten te bekijken maar ik was toch onder de indruk van deze groene oase. In de serres heerste een gezellige chaos aan het Meeting Point. Onze kinderen kregen een sticker met een pinguïn opgekleefd en we verzamelden bij de pinguïn van dienst. Die had eerst nog wat spelletjes in petto vooraleer we in groep naar onze filmzaal trokken, de gebouwen van de lerarenopleiding van Hogeschool Gent — het voelde wat vreemd om 13 jaar na mijn studies met mijn kinderen naar een film te komen kijken in het gebouw waar ik heb gestudeerd. Lees verder…

Oliver Twist – the musical

zaterdag 5 maart 2011 20u40 | Podium en Cultuur | Jeronimo | Reageren uitgeschakeld

Vrijdagavond zaten we met de hele familie in een volgelopen capitool voor de musical Oliver Twist die na Antwerpen ook in Gent het mooie weer maakt. Een aangename verrassing voor mijn moeder die ooit te kennen gaf dat ze graag die musical wou zien. Met een excuus lokte mijn pa haar mee naar de capitool en tot haar verrassing doken ook wij op.

Oliver Twist moet wel een van de meest bekende en meest verbeelde verhalen zijn van Charles Dickens. Iedereen kent hem, Oliver, de kleine weesjongen die door zijn grote mond verkocht wordt door de eigenaars van het werkhuis en vanaf dan een leven vol avonturen leidt.

Hij dwaalt op zijn eentje door de straten van London en leert zo via de kleine boef Dodger, de vrolijke bonte bende van Fagin kennen, een oude grappige schurk die zich ontfermd heeft over een groep Londonse straatkinderen die hem aanbidden en voor hem de zakken rollen van menig passant. Maar dan loopt het fout als Oliver betrapt wordt en de schurk Bill Sikes zijn vel wil, voor hij de bende kan verraden.
Lees verder…

Op zoek naar een Gentse geschiedenis

vrijdag 4 maart 2011 9u33 | Architectuur | Ivan Deboom | 8 reacties

Boeken over GentHet is al lang niet meer het voorrecht van gepensioneerde leerkrachten. Het opgraven van uw of andermans verleden is een hobby gelijk touwtjespringen ook een hobby is: een kortstondige bevlieging voor de ene, een levenslange passie voor de andere. Misschien bent u op zoek naar uw familieverleden of naar de geschiedenis van uw straat? Misschien bent u een ervaren vorser, amateur-historicus? Misschien loopt u al jaren rond met de idee om een boek te schrijven over de beenhouwerij van uw grootnonkel Alouisius maar weet u langs geen kanten waar te beginnen?

Gent heeft een massa aan geschiedkundig materiaal in bibliotheken, musea, archieven, noem maar op. Het is gewoon een kwestie van er aan te beginnen en toe te geven dat die 24 uren die een dag doorgaans pleegt te tellen eigenlijk veel nuttiger en efficiënter kunnen besteed worden dan nu het geval is en dan gaat u plots behoren tot de categorie “Mensen met tijd”, een openbaring.

Ikzelf ben, om eerder vermelde reden, op zoek naar informatie over het manchestergebouw aan de Kolveniersgang, de voormalige spinnerij van Jules de Hemptinne. De stadsbibliotheek was mijn eerste idee, daar heb ik één nuttig boek kunnen ontlenen, goed voor data en technische informatie. Daarna ging ik op bezoek bij een goede vriend met goede boeken, dat begon er al op te lijken: ik ging naar huis met leesvoer voor een paar weken.

Jules de Hemptinne

Maar ik wilde nog. Lees verder…