dinsdag 10 augustus 2010 13u12 |
Podium en Cultuur, Samenleving |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Onze fotograaf had een boek uitgeleend van de bibliotheek waarin verdwenen hoekjes van Gent getoond werden. Verdwenen of gewoon veranderd, vroegen wij ons af, en we gingen op zoek.
We lazen over het Baudelooleitje, de Mortierstraat en de Sint-Jansbrug, die we op geen kaart meer konden terugvinden. We bekeken oude foto’s en probeerden ons te oriënteren, rekening houdend met de (beknopte) aanwijzingen bij de foto’s en we denken dat we hier en daar toch iets (terug)gevonden hebben.
Zo konden we ons makkelijk oriënteren op het Groot Kanonplein, want de Dulle Griet is blijkbaar nog niet van plaats veranderd sinds ze daar geplaatst werd. De huizen in de omgeving, daarentegen. Bekijk de foto’s hieronder, Groot Kanonplein ca. 1900 vs 2010.
Het huis links en het huis rechts op de foto zijn nog herkenbaar. Het huis rechts heeft weliswaar een ander dak gekregen.
Het Huis van Alijn is zichtbaar op de achtergrond. Op de nieuwe foto zit het torentje achter de boom en is daarom niet zichtbaar.
Lees verder…
maandag 9 augustus 2010 15u34 |
Sport |
ilse (tekst), Ann D'Hondt (beeld) |
Neen, het was geen mooie dag voor AA Gent gisteren. Misschien heeft u in de kranten al gelezen wat wij gisteren van heel dichtbij mochten meemaken: onze buffalo’s gingen pijnlijk onderuit tegen een geconcentreerd voetballend Racing Genk.
0-4, dat zijn cijfers die zelfs wij niet kunnen goedpraten en we willen volstrekt eerlijk met u zijn: alhoewel 4 tegengoals misschien een vertekend beeld geven, was een overwinning van AA Gent in dit geval onverdiend geweest. Niet dat we er ooit dichtbij waren, trouwens.
Het begon nochtans mooi: een deftig gevuld stadion (zo’n 10.000 toeschouwers), een zachte avondzon en veel jonge blauw-wit supporters. Een gevolg van de vakantie, en een wedstrijd die al om zes uur begon. Ook het begin van de match was best te pruimen: er werd leuk gevoetbald, en de sfeer zat goed.
Lees verder…
maandag 9 augustus 2010 11u34 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Greet |
Vrijdagavond, 6 augustus.
Vanaf morgen is ’t congé en de koelkast is dan ook bijna leeg. De vaatwasser zit bijna vol en ik heb echt geen goesting meer om nog boodschappen te doen en af te wassen voor ik vertrek. Probleem: Gent centrum ligt op zijn gat, gelijk dat wij dat zeggen. En dus moet er uitgeweken worden.
Naar Wondelgem zelfs. Ik kom daar nooit, echt nooit. Ik weet dat eigenlijk zelfs amper liggen. Maar er schijnt daar een Italiaan open te zijn, wat handig is als je vegetarisch wil eten. Zonder al te veel enthousiasme stappen we binnen bij Caruso. Er is een groot terras aan de straatkant, maar het is echt te fris om buiten te eten. Dan maar naar binnen, waar het even schrikken is. Een grote bar met een achttal tafeltjes, met links en rechts een asbak en de bijhorende roker. Ik kijk even vreemd op. Mijn rokersdagen zijn nog niet zo heel lang achter de rug (9 maanden, u mag NU applaudisseren), dus ik ben nog perfect op de hoogte van de do’s-and-don’ts. En een restaurant met asbakken op tafel lijkt me duidelijk een don’t.
Een vriendelijke mevrouw wijst echter meteen de weg naar het afgesloten eetgedeelte waar we een beetje in een hoekje terecht komen. Bizar sfeertje wel. Heel ruime tafels, een paar families die er vrolijk op los tetteren, twee aquariums, een beetje een samengeraapt interieur dat al lang zijn hipheidsdatum voorbij is. Maar er komt nog voor je goed en wel neerzit een kleine crostini op tafel en de vriendelijke bediening zorgt ervoor dat zo’n dingen opeens niet meer echt belangrijk zijn. Lees verder…
zondag 8 augustus 2010 17u44 |
Musea en tentoonstellingen |
patricia (tekst), Lieven Nollet (beeld) |
Waarschijnlijk heb je de affiches voor de tentoonstelling “Geen schuld, wel straf” van fotograaf Lieven Nollet wel al in het stadsbeeld zien hangen. Het is een zwart-wit foto van een man in profiel met wat een vreemde kuif lijkt, maar als je goed kijkt merk je dat het een vogeltje is. Deze Gentse fotograaf trok naar gevangenissen en psychiatrische centra met afdelingen voor geïnterneerden om portretten van deze mensen te maken.
Internering is een juridische maatregel uit het Belgisch strafrecht waarbij personen met een psychische aandoening of geestesziekte, een misdaad of wanbedrijf pleegden en hierbij een gevaar vormen voor de maatschappij opgesloten worden in specifieke afdelingen. Juridisch gezien is de internering geen uitspraak over schuld, noch een straf. Er is wel een verplichting tot behandeling en verpleging in een psychiatrisch ziekenhuis of een psychiatrische afdeling van een penitentiaire instelling of gevangenis. Deze maatregel is voor onbepaalde duur, maar kan zesmaandelijks herzien worden. De tekst bij de tentoonstelling omschrijft de maatregel als een een vergeetput en het failliet van de psychiatrie. Terecht dus, dat een dergelijke tentoonstelling een plaats vindt in het Guislainmuseum. Lees verder…
zaterdag 7 augustus 2010 14u25 |
Samenleving |
teun (tekst), Hans Dekeyser (beeld) |
We schrijven dik een jaar geleden: we trekken naar het Sint-Baafsdorp waar een obscuur kunstwerk wordt geopend. Meer dan in dat zwart vierkant, zijn we geïnteresseerd in het feestje dat met die opening gepaard gaat. Sinds enkele jaren nemen we deel aan de de fietstocht van onze buurt, en het zijn deze gelegenheden waar we onze waarde medebuurtbewoners wel eens tegen het lijf durven lopen.
Dat gebeurt ook en ik sta gezellig aan de klap, wanneer twee vriendelijke madammen, met klembord in de aanslag ons aanspreken. Voor één keer gaat het niet over steun aan Greenpeace, een maandelijkse bijdrage voor Amnesty of lidmaatschap bij Natuurpunt. Wat ze willen weten is of ik mij als vrijwilliger zou willen opgeven voor de nakende Coyendansfeesten. Lees verder…
vrijdag 6 augustus 2010 12u55 |
Podium en Cultuur |
Frank Bombeke |
Naar jaarlijkse gewoonte herdenken we in Gent de nucleaire bombardementen op Hiroshima en Nagasaki. Deze twee Japanse steden werden op het einde van de Tweede Wereldoorlog (op respectievelijk 6 en 9 augustus 1945) door middel van atoombommen totaal vernietigd, met honderdduizenden doden als direct gevolg. De herdenking gaat dit jaar door op maandag 9 augustus op de Korenlei (Gent) van 21u tot 22u30.
Dit jaar is het exact 65 jaar geleden. Daarom worden, op initiatief van het forum Vredesoverleg Gent, op maandag 9 augustus symbolisch en naar Oosterse gewoonte 65 lampionnen te water gelaten aan de Korenlei in het historische centrum van Gent, ter herdenking van alle slachtoffers van deze verschrikkelijke atoomwapens.
Het forum Vredesoverleg Gent wil niet alleen de slachtoffers herdenken, het wil ook dat deze massavernietigingswapens nooit meer gebruikt worden. Maar dat kan enkel in een kernwapenvrije wereld en daarvoor is politieke druk nodig. Dit jaar is een cruciaal jaar voor de kernontwapening met een herzieningsconferentie van het Non-proliferatieverdrag in New York in mei 2010.
Lees verder…
donderdag 5 augustus 2010 13u29 |
Architectuur |
ilse (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Soms krijgen wij in onze mailbox mailtjes die wij met u willen delen. Omdat we uw mening willen kennen, en omdat we binnen de redactie ook wat verdeeld zijn. Zoals deze, een klacht tegen het stadsbestuur van Pascal Garnier.
Sinds de desastreuze make-over van het Wilsonplein (Gent-Zuid) lijken de opeenvolgende Gentse stadsbesturen een allergie te hebben ontwikkeld aan ook maar het minste beetje groen op een stadsplein.
Is het een collectieve pollen- of hooikoorts die de beleidsvoerders en architecten aanzet tot het weren van groen ?
Achtereenvolgens werden Gras- en Korenlei zo herschapen in stenen vlaktes, idem dito voor het Sint-Pietersplein en recent gebeurde hetzelfde met de Korenmarkt. Ook de oorspronkelijk geplande verwijdering van Japanse kerselaars op de stadsring hoort in dit rijtje thuis.
De optiek om buiten de stad parken en bossen aan te leggen, waarop iedereen ‘s zondags dan massaal naartoe kan trekken en elkaar voor de voeten mag lopen … dacht het niet.
Lees verder…
woensdag 4 augustus 2010 14u54 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
ilse |
Terwijl ik dit schrijf, staat voor mij een dampende kom rijst met eend en een saus van rode curry met kokosmelk. Het is eens wat anders dan boterhammetjes met kaas, niet?
Voor u denkt: die ilse, die eet nogal luxueus, op een doorsnee dinsdagmiddag, het betreft hier een restje van gisterenavond. In de frigo zit nog voor zo’n 2 personen lunch, dus u roept maar als u nog niet hebt gegeten.
Enfin. Gisteren gingen wij dus nog eens eten afhalen. Het is vakantie, we waren naar de Blaarmeersen geweest en er bleek – nadat mevrouw de baby zandvrij was gemaakt en in bed was gestopt – niets in huis om een volwassen maaltijd mee te bereiden. Pizza deden we vorige week al, onze vaste chinees is dicht op dinsdag, en we hadden een vermoeden dat de vegetariër in verlof zou zijn. Gelukkig hebben wij altijd wel nog wat alternatieven in onze afhaal-database zitten. De keuze viel op De Lachende Monnik, een uitstekende afhaalthai, vlak bij het rond punt in Drongen.
Lees verder…
RSS
