woensdag 27 januari 2010 12u05 |
Gentblogt |
ilse |
We schrijven december 2004. Ik ben pas een nieuwe job begonnen en mijn collega is een fanatieke blogster. Ik experimenteer op dat moment ook een beetje met een eigen blog, op skynetblogs toen nog. Tijdens een koffie, in een pauze vertelt Smetty dat ze het fijn zou vinden om een groepsblog op te zetten, en dat Gent haar een leuk onderwerp lijkt. Zij is niet “van Gent” echter, en dan is zoiets moeilijk. Ik heb een nogal uitgebreid sociaal leven op dat moment en ken de stad als mijn broekzak. Al dat cafézitten en rondhangen overal in Gent blijkt plots toch nut te hebben!
We beginnen te brainstormen en kort nadien haal ik Lien aan boord, al jaren een zeer fijne vriendin des huizes, die het altijd even druk heeft met sociaal doen als ik. Met ons drieën en de technische hulp van Smetty’s toenmalig lief zetten we een eerste versie van Gentblogt op. Toen nog Gent.Blogt. Met een punt, jawel.
Enter the network. Lien en ik hijsen een paar vrienden aan boord en er worden plannen gesmeed op mijn appartement. Ik praat op een avond met een kameraad over onze plannen, ergens aan een Gentse toog. Hij werkt toevallig voor De Standaard en tipt de redactie daar. Als we op 15 februari 2005 “live” gaan, dan gebeurt dat onmiddellijk met een bijhorend artikel in De Standaard. De andere kranten en boekskes volgen snel: misschien is het komkommertijd, misschien is het gewoon een interessant verhaal (Drie vrouwen! Met computers! Stelt u voor zeg!), maar de telefoon stond alleszins niet stil de volgende dagen.
Lees verder…
woensdag 27 januari 2010 9u50 |
Muziek, Podium en Cultuur |
jm (tekst), Pieter Baert (beeld) |
Moreese.com, de nieuwe productie van Maurice Engelen is gebaseerd op het fenomeen van de virtuele communities. In onze moderne samenleving beginnen deze sociale netwerken een steeds grotere rol te spelen. Wie heeft er geen profiel op Netlog, Facebook of LinkedIn?
Engelen wil met ‘Moreese.com’ een brug slaan tussen de virtuele en de echte wereld en zijn virtuele vrienden actief betrekken in de creatie van zijn nieuwe show. Dit zal mogelijk gemaakt worden door middel van een opname-wagen die vanaf mei het Vlaamse landschap zal doorkruisen op zoek naar de creatief geïnspireerde medemens. Naast de gebruikelijke cast van dansers en performers zal het publiek, meer dan ooit, een belangrijke artistieke bijdrage leveren.
Maurice Engelen staat wereldwijd bekend als een artiest die vernieuwing en experiment hoog in het vaandel draagt. Zijn drang naar kruisbestuivingen tussen verschillende kunstvormen resulteerde al in drie succesvolle theatervoorstellingen. Maar Engelen staat tevens bekend als iemand die voor zichzelf en zijn publiek de grenzen wil blijven verleggen. Dat zal met zijn nieuwe productie meer dan ooit in de verf gezet worden. Meer dan een jaar werkte hij aan de voorbereiding van dit nieuwe totaalspektakel. Lees verder…
dinsdag 26 januari 2010 15u08 |
Podium en Cultuur |
josie |
Voor zij die Henry Rollins niet kennen, kan ik hem misschien voorstellen zoals het hoofd van een Californische universiteit waar Rollins de pas afgestudeerden mocht toespreken maar hem niet echt bleek te kennen het aanpakte; aan de hand van de info op wikipedia. Henry Rollins is een zanger, schrijver, acteur, spoken-word-artiest, radio-dj en activist. Indrukwekkend, toch? Hij was de frontman van Black Flag en Rollins band, maar acteerde ook in een tv-serie en deed nog 5000 andere dingen … Rollins is een man die al vele watertjes heeft doorzwommen. Een man die zich ook als bijna-vijftiger nog met zoveel gedrevenheid in zoveel mogelijk onbekende watertjes stort dat je er alleen maar met veel bewondering en open mond naar kan zitten luisteren.
Rollins mag de hardcorepunk dan achter zich hebben gelaten en tegenwoordig als spoken-word-artiest op het podium klimmen, hij doet dat niet minder energiek. Tijdens zijn tweeënhalf uur durende show neemt hij geen seconde tijd voor een pauze of een slok water, soms zelfs niet om te ademen. Zo lijkt het toch.
Twee jaar geleden stond deze man ook op Pukkelpop en het lijkt alsof hij gewoon verdergaat waar hij toen is gestopt. Zou je mij vragen om aan een zaal onbekenden de afgelopen twee jaar van mijn leven te vertellen, ik zou aan een kwartiertje (of drie minuten?) waarschijnlijk genoeg hebben, maar de avonturen van Rollins lijken wel eindeloos. Hij is enorm gepassioneerd door zijn land en de daar verheerlijkte freedom of speech en beschouwt het niet enkel als een recht, maar ook als een plicht om mensen bewust te maken van alles wat er verkeerd gaat in de Verenigde Staten en de rest van de wereld. Rollins spreekt aan een ontzettend hoog tempo, en als we niet kunnen volgen, moeten we maar wat sneller leren denken. Hij vertelt zijn verhaal met veel omwegen (feestjes bij William Shatner, de mening van de hele wereld over Obama, wetten in Tsjechië) maar keert wel steeds terug naar de essentie: opkomen voor waar je in gelooft, bewustwording en je luie kont opheffen om iets te doen aan de dingen die niet kloppen.
Lees verder…
dinsdag 26 januari 2010 9u42 |
People en Lifestyle |
patricia |
Toen ik voor het eerst hoorde van de breiclub van het Huis van Alijn was ik niet meteen enthousiast. Zo geraken we nooit af van het duffe imago van breien, dacht ik. En die vintagefoto deed er ook al niet veel goed aan. Maar ik was verkeerd!
Jacquelientje en Peggy zijn collega’s bij het Huis van Alijn die per toeval ontdekten dat ze breien allebei wel leuk vonden. En van het één kwam het ander. Er zijn de voorbeelden van de Stitch-’n'-bitchgroepen in het buitenland en natuurlijk ook de breicafés in Vlaanderen. Voor de locatie hoefden ze in elk geval niet ver. Het cafeetse van het Huis is elke laatste donderdagavond van de maand open (wist u dit?). Peggy en Jacquelientje heten in het echte leven niet echt Peggy en Jacquelientje, ze worden zo genoemd door iemand van de vrienden van het Huis van Alijn die hun namen nooit kan onthouden en ze dan maar omgedoopt heeft. Elke laatste donderdagavond van de maand bent u welkom met uw breinaalden, uw haakpennen, wat wol, een patroontje,… U kan ook altijd eens komen kijken, er is altijd wel een overschotje als u het eerst eens wil proberen. En een aantal helpende handen.
De breigroep bestaat ondertussen een tijdje. Het is me tot nog toe nog maar één keer gelukt om een kijkje te gaan nemen. De omstandigheden waren verre van ideaal, het was zomer en eigenlijk te warm om te breien. Later op de avond werden de breinaalden toch bovengehaald, samen met een glaasje cava. Het niveau van de breiers is zoals wel vaker bij zo’n gelegenheden verschillend en dat maakt het ook wel leuk. Er zijn patroontjes van het huisspook beschikbaar, ideaal om eens te proeven van het breien. En er wordt wat gekletst over van alles en nog wat, ideaal om eens te ontspannen.
Ik deed de belofte om terug te komen. Maar tot nog toe is het niet gelukt. Al hoor ik wel dat er vaak een tiental mensen aanwezig zijn. Deze maand ga ik een kijkje nemen, breinaalden onder de arm, wie nog? Afspraak op donderdag 28 januari vanaf 19.30 u. Kom gerust langs, ook als je wat later zou zijn.
Opgelet: deze breiclub komt niet langer samen, het artikel dateert van 2010.
maandag 25 januari 2010 14u07 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Gudrun (tekst), Kurt Franck & Gudrun (beeld) |
Een vriendin van me is volledig thuis in het hippe volkje van Gent (ze is zelfs bezig een alternatief stadsgidsje aan het schrijven, waarover later meer) en troonde me daarom gisteren mee naar Simon Says, een koffiehuis aan de Oudburg. Gentblogt was er in de begindagen al eens geweest, maar na twee jaar (en een andere reporter) mag een nieuw bezoekje wel eens.
Het pand is bekend in Gent: dat felgekleurde knappe huis aan het Sluizeken, aan het kleine parkinkje van de Grauwpoort. Ik was er nog nooit binnengeweest, dat moet ik toegeven, en ik was wel wat nieuwsgierig.
Het is niet echt groot, maar wel gezellig. Er staan een hele hoop kleine tafeltjes die ingelegd zijn met oude tegels in blauwgroene tinten, net zoals de toog. Ze hebben blijkbaar ook Panamarenko een goudstift in handen gestoken, en hem zo ver gekregen een paar tekeningen op de blauwe muren te zetten. Er is een kleine koeltoog met diverse soorten taart en andere snoeperijen, maar aan de verdere ingrediënten te zien, kan je er ook broodjes en bescheiden lunches krijgen. Lees verder…
maandag 25 januari 2010 9u55 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Klarinet! Basklarinet! Michael Moore! Harmen Fraanje en Clemens van der Feen, de twee Nederlanders die destijds met Robin Verheyen in diens Narcissus Quartet zaten. En Josse De Pauw is fan. De verwachtingen waren hooggespannen. Wij hadden de cd voorbeluisterd, en het geluid daarop was inderdaad als fragiel te omschrijven, met een fantastisch titelstuk overigens. Live wordt dat wel iets krachtiger, hadden we gedacht, speelser, voller. Helaas.
Moore, een virtuoos op sax, klarinet en basklarinet, neemt tijd en ruimte voor zijn melodieën, en dat zorgde er wat voor dat de rest van de muzikanten grotendeels op de achtergrond bleven. Zowel Fraanje als van der Feen dienden voornamelijk als vulsel voor het muzikale steekspel dat zich tussen Michael Moore en drummer Michael Vatcher afspeelde. En eigenlijk was Vatcher (hoewel hij hieronder achter zijn cymbalen wegkruipt) dan nog de grootste eye catcher. Zelden hebben wij zo’n melodisch drumwerk gehoord. Vachter pikte de opvulmelodieën van bij Fraanje weg om zo meer lyrisch dan ritmisch de muziek te stuwen. Na de pauze ging hij er steviger tegenaan, met beukwerk in een stijl die we van Han Bennink gewoon zijn.
Lees verder…
zondag 24 januari 2010 12u39 |
Fotoreportage, Samenleving |
Fixatief |
Bieke Depoorter won met haar afstudeerproject over Rusland ettelijke prijzen. Fixatief werd zeer aangetrokken door dit project en wou iets gelijkaardigs doen, maar Rusland vonden ze toch een beetje ver liggen.
Geen nood. Bieke werd uitgenodigd om een workshop te geven en de Brugse Poort is toch wel een ideale plaats om iets dergelijks te doen. De mannen en vrouwen van Fixatief luisterden, leerden, trokken er op uit en kwamen terug met een blik op Gent zoals het ook soms wel is.
Lees verder…
zaterdag 23 januari 2010 13u51 |
Musea en tentoonstellingen |
Redactie |
Dit weekend, 23 en 24 januari 2010, organiseren de studenten van het tweede jaar Fotokunst van de Academie Gent de fototentoonstelling “tweede keus”.
Ze stellen in een uniek kader (de loft van architectenbureau IN-TENSE in de Molenaarsstraat) een selectie voor van hun werk. Het is ondertussen de tweede keer dat er een fototentoonstelling doorgaat bij IN-TENSE: net als vorige keer zal de bar en het diverse publiek zorgen voor een toffe ambiance. De fotografen zullen zelf aanwezig zijn en geven graag meer uitleg bij hun werk. De toegang is gratis – enkel de drankjes zijn betalend aan een democratische prijs.
Stellen tentoon: Bart Deygers, Bart Nuytinck, Bjorn De Grande, Dirk Delbaere, Dirk Verhulst, Frederik Velghe, Ilse Rasschaert, Jef Sleeckx, Luc Peeters, Luc Pellegroms, Mieke Van der Linden, Mieke Verhelst, Paul Dewitte, Reginald Deroose, Ron Chiers, Simon Lievens, Sofie Page, Thomas Pluym, Vanessa Debeuf, Veerle Wellens.
Wij geven u alvast een voorsmaakje.
Lees verder…
zaterdag 23 januari 2010 10u57 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Zella (tekst), Gent Verkend, Biz'Art (beeld) |
Eerst en vooral wil ik u allen danken voor de vele tips. Het was ontroerend om te zien hoeveel mensen bereid zijn een single meisje te helpen op het glibberige datingpad. Ik heb uw suggesties genoteerd, veelal onder het mompelen van de bedenking “kon ik daar nu zelf niet opgekomen zijn?”. En heb ik ondertussen, vrees ik, elders afgesproken. Vooral omdat de date in kwestie daar soms ook iets over te zeggen heeft, natuurlijk.
Op een vroege vooravond valt één en ander te zeggen voor Trefpunt. Het is er rustig, op een paar tooghangers en een eenzame boekenliefhebber na. Je kan dus een strategisch plekje opzoeken. Zo eentje waarbij het licht niet genadeloos de wallen onder je ogen extra in de verf zet. Of waar je discreet de ingang in het oog kan houden om binnenvallende vrienden tijdig te spotten. Of, als je haast onmiddellijk door hebt dat dit een beleefdheidsdrankje gaat worden, waar je zicht hebt op de klok. Weet je precies wanneer het obligatoire half uurtje voorbij is, zonder voortdurend te proberen om in het geniep naar je horloge te kijken. Beleefd zijn, het is een zwaar onderschatte deugd.
Helaas stond de open haard uit, en had de rust één gigantisch nadeel: het was er zo stil, dat elke zin al gauw door het aanwezige gezelschap kon worden opgepikt. En je dus voortdurend het gevoel had dat je luidkeels je hele leven uit de doeken aan het doen was voor een publiek van mensen die deden alsof ze naar hun pint staren. Want wees eerlijk, waar gaan die eerste “verkennende” gesprekken eigenlijk over? Wie bent u eigenlijk? En waar houdt u zich zo allemaal mee bezig? En bent u al lang lid van de singlesclub? En waarom spreekt u nu juist met mij af? Voor wie het nog niet heeft meegemaakt: wees gewaarschuwd, het is een mijnenveld, dat eerste gesprek. Lees verder…
vrijdag 22 januari 2010 14u14 |
Podium en Cultuur |
patricia |
Het is geen geheim, Gent bruist van de talenten. Gelukkig zijn er ook veel mogelijkheden om deze te laten zien, neem nu Paté Variété, een leuk initiatief voor jongeren van Jeugdtheaterhuis Larf! en Stadslabo JES. Wij gingen alvast eens luisteren bij Veerle Mans van Larf! wat ze nu precies zoeken.
GB: Larf! kennen we van schitterende theatervoorstellingen. Op 14 februari organiseren jullie nu een Vrij Podium. Is dit de eerste keer dat jullie een Vrij podium organiseren?
Veerle: Neen, Vorig jaar, april 2009, zijn we gestart met het Vrij Podium ‘De Sprekende Ezels’, in het kader van de Week van de Amateurkunsten en in samenwerking met Circa, Jes en tal van andere kunsteducatieve verenigingen. Dit project breidde verder op de bestaande ‘Sprekende Ezels’ zoals ze dat in Antwerpen en Leuven kennen. Daar is het een vrij podium voor jonge poëten die op café hun ding kunnen doen. Wij hebben het opengetrokken naar jongeren van 15 tem 21 jaar en alle disciplines zijn hierop welkom. Net daarom begon het toch te veel te verschillen van het oorspronkelijke concept zoals ze het in Antwerpen en Leuven organiseren en daarom hebben we de titel veranderd naar Paté Variété.
De organisatoren van dit Vrij Podium zijn Jeugdtheaterhuis Larf! en Stadslabo JES. We organiseren 4 maal per jaar zo’n podium, waarvan 1 Deluxe versie, dat we samen met Circa organiseren in het kader van de Week van de Amateurkunsten. Lees verder…
vrijdag 22 januari 2010 10u10 |
Bestuur & Politiek, Samenleving |
René van Densen |
Mijn vorige onderwerp maakte bijna honderd reacties los, hoogste tijd voor een onderwerp dat wellicht wat minder los gaat maken. Ironisch genoeg beiden om dezelfde reden: dat het hier nog niet zover is. Vandaag wil ik het hebben over De Zorg. U weet wel, die dames en heren die er voor u zijn wanneer u ziek of anderszins beschadigd bent, en waarvan de bedoeling is dat ze u weer oplappen tot een volwaardig en menswaardig lid van de menslievende maatschappij. Neem maar vast van mij aan dat dit bij uw noorderburen een ver, vér gepasseerd station is.
Geen mens is een eiland. En ieder op zijn tijd, no matter hoe trots, zelfstandig of welbedeeld, heeft de hulp van anderen nodig. Eendracht maakt macht is uw wapenspreuk hier, maar uw Noorderburen zitten opgescheept met het Oranje-Nassauistische Ik zal handhaven, en dat reikt ver. Ik heb reeds bij het rookverbod (en bij het vuurwerk) een tipje van de sluier gelicht, en protestcultuur, censuur, regeltjes en watalnietmeer zullen nog de revue gaan passeren. Maar laten we ‘klein’ beginnen: hoe bent u eraan toe als u in Nederland ongewillig slachtoffer wordt van ziekteverschijnselen? Lees verder…
RSS
