een kroniekje over dansen, en zondagen.
Vorige zondag was het weer seniorenbal.
Deze keer was het thema Bal Musette.
Met je lief aan de arm. Vest en jurk. Dij aan dij.
Naar de Vooruit. Aperitieven. Kletsen. Kijken.
Het was weer een perfecte zondag.
Wat is het leven schoon. In Gent.
King Lear, zoals bewerkt door Bart Moeyaert tot Ongelikt is nog te zien op woensdag 8, donderdag 9, vrijdag 10 en zaterdag 11 maart telkens om 20u in de theaterzaal Krakeel (Teaterstraat 33 te Gentbrugge).
In het kielzog van de Oscars, werden gisterenavond in de Vooruit de Joseph Plateau Prijzen 2005 uitgereikt.
Een beetje voorspelbaar kwam daarbij de reeds meermaals bekroonde film van de broers Dardenne als grote winnaar uit de bus. L’Enfant was niet alleen de winaar van de hoofdprijs (Beste Belgische Film), maar ging tevens lopen met de prijzen voor Beste Belgische Regisseur (Luc & Jean-Pierre Dardenne), Beste Belgische Acteur (Jérémie Renier), Beste Belgische Actrice (Deborah François) en Beste Belgische Scenario (Luc & Jean-Pierre Dardenne). Eerder wonnen de broers Dardennen reeds de Plateau Prijs voor Beste Belgische Film met La Promesse (1996), Rosetta (1999) en Le Fils (2002).
Danny Elsen mag zich na vanavond voor een jaartje Beste Belgische Cinematograaf noemen, een prijs die hem werd uitgereikt voor zijn bijdrage aan De Bloedbruiloft, Buitenspel, Vendredi Ou Un Autre Jour en Verlengd Weekend. De Prijs voor Beste Belgische Componist ging naar Georges Van Dam (voor de muziek bij Vendredi Ou Un Autre Jour), en Jonas Govaerts kaapte de prijs voor Beste Belgische Kortfilm weg met Forever.
De Publieksprijs, die wordt toegekend op basis van de box office resultaten van een film, ging naar Jan Verheyen voor Buitenspel.
Patricia Kopatsjinskaja speelde vorige vrijdag in de Handelsbeurs een mooie mix van 19e en 20e eeuwse muziek. Ze werd begeleid op de piano door de Finse Henri Sigfridsson, die onlangs ook al de celliste Sol Gabetta begeleidde in de Handelsbeurs. Lees verder…
Ik wil het deze week eens niet over corrupte Chinezen hebben, niet over overwinningen of nederlagen van Gentse sporters, niet over blessures of toekomstplannen, niet over “als†en “zouâ€, maar wel over…
Poëzie. Jawel, sport heeft heel wat dichters geïnspireerd. Een mooie symbiose van twee werelden die op het eerste zicht veraf van mekaar lijken te staan. Maar de lyrische en fysieke copulatie is vaak op een grandioze manier gebeurd. Daarom, in tijden van grijsheid, grauwheid, gebrek aan zon, political correctness en gespannen rennerskuiten deze flarden sportieve dichtkunst…
Lees verder…
Zondag 5 maart 2006 was dan zo ver. Purple Moon had een nieuwe editie van het Invitationfestival klaargestoomd. Het aanbod van dit jaar is weliswaar beperkter en op de valreep had In Strict Confidence moeten afzeggen wegens ziekte, maar de sfeer en feestgevoel dat was er!
Iets later dan gepland, we hadden nu toch een hele avond voor drie groepen, beet het Italiaanse Siderartica de spits af. Elena Fossi, vooral bekend van haar andere band Kirlian Camera creëerde harmonieuze samenzang met de zweverige electronische soundscapes. Deze midtempo, gezapig voortkabbelende en bij momenten roesachtige electro kon me wel bekoren. Voor foto’s was het licht niet ideaal, maar ik deed mijn best. Na een klein uurtje hielden ze er mee op op plaats te ruimen voor Diorama.
Cirkulerend in Gent, studenten over hun stad (5)
De Student wordt wakker. Een irriterend gepiep heeft hem zopas naar de realiteit teruggebracht. Hij vraagt zich even af welke dag het is, week of weekend, thuis of op kot? Met een grote zwaai legt hij de oorzaak van zijn ontwaken het zwijgen op en hij herinnert zich dat hij binnen een half uurtje fris en monter in de les moet zitten. Haastig zoekt hij zijn kleren bij elkaar, stormt naar beneden en hoopt onderweg dat er niemand anders op hetzelfde moment een douche wil nemen. Oef! Gelukkig is er niemand in de kille keuken en de douche is vrij. “Toch maar fris,†denkt hij bij zichzelf en hij realiseert zich dat nog altijd niemand is gaan melden dat de verwarming in de keuken niet werkt. Lees verder…
De ‘E’, een kortje deze keer! Zo meer te E! voor jullie.
Een verhaaltje over een E…
Er was eens… een jongen en die heette Filips van de Elzas. Zijn ouders waren de graven van Vlaanderen en zo werd ook hij, op zijn beurt, Graaf van Vlaanderen. Dit gebeurde toen op een dag zijn vader niet meer terugkeerde van een kruistocht in het gezegende jaar 1168.
Bij graaf hoort gravin en op een dag dacht Filips EEEEE: en daar stond ze, Elizabeth. Ze trouwden, maar het mocht niet lang wezen want Elizabeth stierf. Een tijdje daarna dacht Filips MMMM, Mathilda! En Mathilda werd zijn nieuwe vrouw.
En als goede middeleeuwer ging Filips natuurlijk ook eens op kruistocht. Ze zeggen dat hij onderweg zijn inspiratie opdeed voor ons Gravenkasteel. Circa 1180 herbouwde en reorganiseerde hij deze grafelijke residentie. Aan het poortgebouw zette hij een voorpoort en het gebouw werd opgeluisterd met een stenen omheining en torentjes. De bebouwing rond het Veerleplein geeft nog een idee van hoe het voorhof aangelegd was. Filips had het voor de steden. Hij verleende keuren en steunde economische initiatieven. Allez, hij heeft ook een pintje verdient. Op Filips én Mathilda!
Ignace Van der Kelen stuurde ons een voor en na door over de omgeving van het Gravensteen en de onthoofdingsbrug.
Een van mijn places to be is de Stars and Stripes in de Sint-Pietersnieuwstraat en de voorbije weken kon je me er meermaals aan het werk zien. Met een hoog percentage adrenaline in mijn bloed en een keu in mijn hand probeer ik mijn tegenstander te verslaan met een heerlijk spelletje pool. Mijn persoonlijk tijdsduurrecord is maar liefst zes uur en vijf minuten non-stop poolen. Dit noemen ze dan verslaving. Wil je het zelf eens meemaken, lees dan verder Lees verder…
i. gaat naar Keys
Ik vertelde het al in de voorbeschouwing vorige week: twee jaar geleden durfde ik niet naar “The Smile of your Face” wegens te bang. Ik ben niet zo wild van mensen, en al zeker niet van mensen die ik niet goed ken op een plaats waar ik zelf geen controle heb over de dingen. Het concept “mijn intieme ruimte” is me niet vreemd en draagt voor mij de nadruk op “mijn”: dat betekent dat ik niemand binnen die cirkel duld, behalve een paar mensen die ik echt vertrouw.
The Smile of your face werd aangekondigd als “individueel belevingstheater” en in die omschrijving voelde ik de bui al duidelijk hangen. Voeg daarbij geruchten over een blinddoek en een rolstoel en u begrijpt dat deze jongedame bedankte voor een ritje in de Ontroerend Goed-performance. Achteraf had ik daar wel wat spijt van, zo verkondigde ik frequent. Ik had het graag gedaan, maar jammer genoeg speelde het niet meer. Anders: direct. Nooit had ik verwacht dat ik op een dag deze grote woorden zou moeten omzetten in daden, omdat “de Smile” zou herhaald worden ter ere van het vijfjarig bestaan. Ik ben echter een vrouw van mijn woord, dus ik besloot het parcours af te leggen. Jammer genoeg ben ik ook een trage vrouw, dus waren de tickets al uitverkocht eens ik mijn moed had bijeengeraapt. Zo jammer, zeg.
Lees verder…
Ik heb één zware verslaving en dat is foto’s nemen. Gisteren was het weer zover: ik begon te beven en besefte dat ik mijn kot uit moest. Toen ik zag in de week-up dat er een T.C. Matic covergroep in de Floere foef speelde was de keuze dan ook snel gemaakt. Lees verder…
Gido is een Gents volkszanger die mij echt raakt. In het volgende beeld heb ik dat proberen vastleggen.
En ‘k drink en ‘k drink de nacht veurbij
Da leeg gevoel es niet veur mij
Den oavond komt en ‘k peiz’an uh
‘k Lupe verloren, woar zijde nuh ?
uit: “Woar zijde nuh?” van GidovanGent
Eerst was er Niets van Nic Balthazar (2003), gevolgd door Alice van Johan De Smet (2004) en zopas schoot Titus uit de startblokken. Er lijkt in Kopergietery wel een hausse te zijn aan monologen, begeleid door of verweven met videokunst en met de worsteling/zoektocht van een kind als onderwerp.
De laatste in het rijtje is een monoloog van en door Jan Sobrie, die zich laat flankeren door videobeelden van videaste Christina Vandekerckhove. Titus is een bijzonder mooie voorstelling geworden die flirt met de grenzen van de pathetiek, en daar af en toe voluit durft over te gaan. En verrassend genoeg zijn het precies deze momenten die zorgen voor een paar huiveringwekkend mooie beelden. Lees verder…
Een tijdje geleden hadden we het er al eventjes over, er dwaalt een koppensneller door Gent en omgeving. Omdat ik nogal een nieuwsgierige mens ben, begaf ik mij dus met doodsverachting richting stadsjungle en zocht deze koppenjager op. Daar schoot ik een paar vraagjes in zijn richting waarvan men hier de neerslag ziet.
Lees verder…
“Zijn jullie niet wat heel vrijgevig de laatste weken?” horen wij u vragen. Dat zijn wij zeker, dames en heren: boekjes van het Huis Van Alijn, vaten bier, tickets voor Ontroerend Goed en nu weer gratis kaartjes voor comedy…het kan niet op. We geven graag dingen weg die we zelf niet moeten betalen, dat is bij deze bewezen.
En vandaag zijn het Comedy Zone-tickets, vijf duo’s om precies te zijn. De winnaars kunnen zondag naar De Minard voor wat één van de topavonden van het seizoen belooft te worden. Op het programma: twee Vlaamse raspaarden.
Allereerst kunt u er Freddy De Vadder aan het werk zien. Tijdens de Comedy Zone-week even geleden werd hij nog treffend nagebootst door Han Coucke, maar zondag krijgt u de echte te zien. Zijne onderlijvekesdragende koning van de marginaliteit brengt er zijn “Gearrangeerd”, dat wij destijds in try-out fase voor ubesproken hebben. Lees verder…
Lang geleden dat ik me zo opgewekt door de stad bewogen heb als vandaag.
Ik kwam deze namiddag met de trein uit Brussel terecht in Gent-Sint-Pieters, en ik moest in Sint-Denijs geraken. Het was koud, en ik had eigenlijk geen zin om op de 35 of de 36 te staan wachten. Even dacht ik zelfs aan een taxi—tot het me opviel dat de mensen in de tramtunnel precies méér dan gewoonlijk met elkaar babbelden.
En mijn oog op de betaalautomaten viel:
Ik ben zonet met mijn mama (!) door de sneeuwvlokken teruggewandeld van de Minardschouwburg, alwaar we naar de voorstelling Exsimplicity van Ontroerend Goed (OG) gaan kijken zijn.
Ik heb me op voorhand wat geïnformeerd over dit gezelschap dat zijn 5e verjaardag viert in de Minard met de herneming van tal van voorstellingen. Net vóór de voorstelling hoorde ik nog de OG-woordvoerder op Mekka verklaren dat Herman De Coninck ooit geschreven had “dat een dichter een makelaar is in ontroerend goedâ€. Prachtig is dat, maar die mens was wel zo eerlijk om er bij te vermelden dat ze die quote maar ná hun naamkeuze ontdekt hebben.
Exsimplicity is allerminst conventioneel. In Zone09-magazine stond de term meta-theater, maar ik hou het liever bij analyserende acteurs / acterende analisten.
Vreemd hoor, als de 3 acteurs op scène geen verhaal vertellen, maar het publiek toespreken vanuit het standpunt van de schrijver, elkaars personage of vanuit hun eigen ik die een personage speelt. Vreemd maar toch niet vervreemdend. Lees verder…
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
