Het winterse lenteweer heeft zo ook zijn voordelen. Een oude Ekkergemse traditie is volop aan het herleven. Met name met zoveel mogelijk mensen in een iglo samenhokken tijdens de vroege lente (pogingen vanaf maart zijn geldig). Het eerste record werd neergezet op 8 maart 1888 toen 7 dappere Ekkergemnaren in een zelfgemaakte iglo kropen.
Meer dan 100 jaar later sneuvelt dit record. Op 14 maart gebeurde het volgende in Ekkergem:
En daar bleef het niet bij. Amper 3 dagen laten werd het record scherper gesteld met maar liefst 13 personen in 1 vroeg-lente iglo.
Dit alles inspireerde de politie van Ekkergem om er nog een schepje bovenop te doen. Lees verder…
Eerder kon u hier al lezen dat er een nieuw boek op onze boekenmarkt verschenen is over designklassiekers. En waar kan je dit boek beter presenteren dan in ons eigenste Designmuseum? Meer nog, ze werkten daar meteen ook een nieuwe lente-tentoonstelling uit rond de beroemde designobjecten die in het boek figureren. Het museum volgt hiermee het voorbeeld van de designmusea in Hamburg en Keulen die eerder al een tentoonstelling voor jong en oud aan dit boek wijdden.
Net als de meeste gasten was ik heel nieuwsgierig om de tentoonstelling te ontdekken. Het boek was voor mij alvast een voltreffer en ik was heel benieuwd of de tentoonstelling even geslaagd zou zijn. Het eerste beeld dat je als bezoeker te zien krijgt, is een sterk uitvergrote cover van het boek. Lees verder…
In de toekomst zal Theater Taptoe zich bezighouden met de zorg voor het erfgoed. De meeste poppen verhuizen naar het erfgoedcentrum in Mechelen “Het Firmamentâ€, maar er wordt ook een collectie geschonken aan onder meer “Het huis van Alijnâ€, “Amsabâ€, “De school van toen”. Nog tot het einde van het jaar reist een deel van de poppencollectie langs de Oost-Vlaamse provinciale bibliotheken.
Ook zal er verder gewerkt worden rond thema’s die in de rijke carrière van het gezelschap aan bod kwamen : Vina Bovy, Magritte… en worden in 2015 (honderd jaar na de geboorte van Romain Deconinck) hernemingen gepland van “Ne Lieuw mee tande†de miesterklasse die Frank Van Laecke schreef voor Theater Taptoe.
Wie de voorstelling “Adzjuzee†nog wil zien kan enkel nog reserveren voor de matinee voorstelling in CC ‘t Groenendal in Merelbeke op vrijdag 29 maart om 15.15.
Vandaag is blijkbaar een speciale dag: het is niet alleen de eerste dag van de lente – al is daar niet veel van te merken – het is vooral een dag om actie te voeren. Aan Sint-Jacobs was er deze namiddag de Gentse Lente, in het kader van de Dag tegen Racisme, en het is ook de dag van personen met het Downsyndroom. Wellicht is er ook nog een aantal andere initiatieven waar ik nu even niet op kan komen.
Kleuter- en basisschool Mariavreugde in Wondelgem vond het het uitgelezen moment om hun jaarlijkse koffiestop te houden, ten voordele van Broederlijk Delen. Wie wil, kan een bekertje koffie krijgen met iets van zoetigheid erbij, tegen een vrije (en hopelijk gulle) bijdrage. Alle zesdejaars hebben deze voormiddag in de schoolkeuken cakes, muffins, brownies, pannenkoeken en andere snoeperijen gebakken, en om drie uur deze namiddag stonden ze paraat op de speelplaats met collectebussen en thermossen hete koffie. Nog een geluk dat het niet regende, maar erg druk was het helaas niet, daar stak de kille temperatuur van amper 6° een stokje voor. Lees verder…
donderdag 21 maart 2013 10u44 |Muziek|
Wouter De Sutter |Reageren uitgeschakeld
‘Trees Of Mint’ & ‘Three Second Kiss’ @ muziekcentrum Kinky Star, zondag 17 maart 2013
Zondagavond lijkt hoe langer hoe meer uit te groeien tot de ‘Italiaanse avond’ in muziekcentrum Kinky Star. Eerder op het jaar verblijdden de brulboeien ‘Viscera///’ en ‘Go!Zilla’ de Vlasmarkt met hun komst. Deze keer werd het weekend afgesloten met ‘Three Second Kiss’, een stevig om zich heen hakkend math rock trio uit Bologna.
Een band met heel wat ervaring, zo bleek uit de bio. In de regel wordt het Kinky Star podium bevolkt door jongelui van divers pluimage die net hun eerste werk hebben losgelaten op de wereld. Niets daarvan bij ‘Three second kiss’.
De band startte in 1993 (!) en heeft intussen al zes albums op de teller. Drie daarvan werden opgenomen met grote namen achter de knoppen als Steve Albini en Ian Burgess. Ook op het c.v.: twee passages op het prestigieuze Britse ‘All Tomorrow’s Parties’ festival. Er zijn er die het met (veel) minder moeten doen.
Veel indruk maakten die adelbrieven afgelopen weekend kennelijk niet. Net voor de show tekenden slechts enkele uitgeregende geïnteresseerden present voor het Belgische luik van de tour. Een tour opgehangen aan de release van ‘Tastyville’, het zesde full album van de groep. Uitgegeven eind vorig jaar door het Franse label ‘Africantape Records’.
Zondagavond bleek er een onaangekondigde support meegereisd te zijn met de Italiaanse band. ‘Trees of Mint’, het muzikale alter ego van ene Francesco Serra, mocht de avond openen. Een kwartier lang weefde hij een fijnmazig-delicaat klanktapijt met behulp van elektrische gitaar en repeater (loop-machine). Sfeervolle geluidsarchitectuur door een eenzame maar getalenteerde doe-het-zelver. Lees verder…
woensdag 20 maart 2013 15u36 |Podium en Cultuur|
Isabel Van Neste |Reageren uitgeschakeld
Na een aanvankelijke reeks pijnlijke fiasco’s (De Bosgeest, De Meeuw) wordt in 1899 Tsjechovs Oom Wanja op de planken gezet. En voilà . Eindelijk wordt zijn talent erkend. Het stuk -met zijn eigen vrouw in de hoofdrol- wordt een fenomenaal succes. Het typische Tsjechov-recept van personages die zich een heel stuk lang proberen te ontworstelen aan een uitzichtloze situatie, slaat aan bij het grote publiek. Tsjechov’s naam staat vanaf dan gebeiteld in de zuil van de grote wereldliteratuur.
De Russische theaterauteur Anton Pavlovitsj Tsjechov (1860-1904) leefde en schreef grosso modo in dezelfde periode als de Gentse succesauteur August Hendrikx, wiens stuk De Familie Klepkens ook op onze affiche staat in 2012-2013. Dat zal alvast een boeiende side-by-side opleveren. Want beide heren bewogen zich in, of aan de rand van de toenmalige burgerij. Een biotoop die ze dus van binnen en van buiten kenden, en waar ze met evenveel plezier in roerden als een chirojongen in een mierennest.
Wanja en zijn nichtje Sonia runnen al jaren een landgoed. Maar de komst van de Professor en zijn tweede vrouw veroorzaakt een ferme storm. Ongevraagd worden orde en regelmaat grondig verstoord. Oud vuil wordt weggespoeld. De personages komen willens nillens in actie, gedwongen om afstand te nemen van de dagelijks sleur. De touwtjes raken in de knoop. Er worden toekomstplannen gesmeed. Die zijn even hemels als hels. Ze proberen dichterbij elkaar te komen, of liever ook weer niet. Als marionetten op een draaimolen jagen ze elkaar na zonder elkaar in te halen. Oude frustraties en verborgen hunkeringen komen bovendrijven. En als het stof weer is gaan liggen, blijft de twijfel wat nu echt de moeite was. En de vraag: “Wat is het sterkst? De wil om gelukkig te zijn? Of de angst om te veranderen?â€
Oom Wanja laat zien wat er kan gebeuren met ons (liefdes)leven als er op een dag een koppel komt logeren… een koppel dat we nooit ofte nimmer hadden mogen binnenlaten.
Tsjechov op zijn best.
Oom Wanja, van Anton Tsjechov in een regie van Alain Zeegers speelt in maart en april in La Barraca (Muinkkaai 16a). Toegangsprijs: € 9,5 / € 7,5 op vertoning van studentenkaart. Verdere info & tickets op de site.
—
Vrijkaarten! Twee lezers mogen gratis naar de voorstelling op donderdagavond 18/4. De vrijkaarten gaan naar de eersten die volgende vraag juist beantwoorden: hoeveel personages zitten in het stuk?
Het antwoord kan je terugvinden via labarraca.be. Graag antwoord sturen naar info@labarraca.be. De eerste twee hebben prijs!
Ondernemen of nog een zaak opstarten in deze tijden van crisis, ‘t is toch dat niet meer. We zetten daarom een starter in de kijker. Valentine laat zich niet afschrikken en gaat ten volle als zelfstandige schoonheidszorg in het kapsalon van haar ouders.
In de behandelingen als zelfstandige schoonheidsspecialiste biedt ze de klassiekers uit het boekje aan: make-up, ontharingen van benen, armen,… Maar er zijn nog wat extra troeven: “Door de combinatie aan te gaan met het kapsalon kunnen we een unieke service bieden voor alle speciale gelegenheden. Heb je bijvoorbeeld een trouwfeest, dan kan je bij ons terecht voor zowel je kapsel als de make-up, de nagels,… Dat betekent een hele tijdswinst en vooral veel stress gespaard. Wist je trouwens dat mijn vader gespecialiseerd is in het opsteken van haar? Bij zo’n gelegenheden moet je er echt iets feestelijks van maken!”
Maar ook voor gewone dagelijkse verzorging is er plaats in het salon van Valentine. “Ik besteed veel aandacht aan de kwaliteit van de producten. Geen proeven op dieren voor de cosmetica die hier te koop is. Het gamma aan gelaatsverzorging van Lookx Skincare biedt mogelijkheden voor verschillende huidtypes. Ook voor mannelijke klanten. Zakenlui willen er graag keurig uitzien wanneer ze hun firma vertegenwoordigen.”
Valentine: “Bij ons kan je ook Gelish nagels krijgen. Deze nagellak blijft 3 weken mooi glanzen en beschadigt de natuurlijke nagel niet. Ideaal voor op vakantie of voor een feest. Kan ook ook op teennagels.”
This slideshow requires JavaScript.
Valentine Snauwaert vind je bij Fidjo, van dinsdag tot vrijdag tussen 9u-18u, op zaterdag van 9u tot 16u30. Best bellen voor een afspraak via 0475 21 28 83.
dinsdag 19 maart 2013 20u46 |Faits Divers|ElsS|Reageren uitgeschakeld
Regelmatig komt er al eens een oproep binnen in de mailbox van de redactie van Gentblogt. Zo nu en dan halen we er ook eens eentje uit om op deze blog wereldkundig te maken.
In de week van 13 mei organiseert Brede School Ledeberg een verkeersweek. Gedurende deze week zullen leerlingen van het Onze-Lieve-Vrouwcollege en De Kleurdoos dagelijks fietsbelconcerten houden. Hiervoor zijn ze nog opzoek naar (oude) fietsbellen. Alle modellen, alle kleuren, alle maten zijn meer dan welkom! Toeters inclusief! Wie toevallig nog een exemplaar liggen heeft in de garage, het tuinhok, op zolder of in de kelder, breng ze voor 1 april naar de bibliotheek in de Driesstraaat nr. 9.
Het Serieus Kantoor van de Getikte Meningen sloot af met het thema Rechtvaardige Stad.
Je kan op de laatste avond van het Studium Generale rond de Duurzame Stad nu woensdag (20 maart 2013) een overzichttentoonstelling van de vier Public Faculty’s bezoeken in de Vooruit (vanaf 19u).
Vier woensdagmiddagen op rij sloegen we ons Serieus Kantoor van de Getikte Meningen op aan ‘t Zuid. De stoelen van ons kantoor waren altijd bezet, typemachine bleven tikken, monden bleven praten. We hebben gewacht tot de laatste Public Faculty om het thema ‘Rechtvaardige stad’ aan te snijden. Om ook eens de vraag stellen naar de sociale aspecten van de toekomstige duurzame stad. Want gesprekken over duurzaamheid mogen niet herleid worden tot louter ecologie. Tijdens de vorige Public Faculties merkten we al dat, hoewel duurzaamheid bij veel passanten de aandacht trok, veel mensen toch vooral bezig waren met de sociale dynamiek van een stad. Want hoe vind je nog een geschikte woonplaats in een steeds duurdere maatschappij? Lees verder…
21 maart is de eerste dag van de lente en de Internationale Dag tegen Racisme. In Gent wordt deze dag al enkele jaren op rij in de kijker gezet door verschillende organisaties. Vorig jaar was er een grote fotoshoot, dit jaar worden onder de noemer van de Gentse Lente de termen allochtoon en autochtoon symbolisch begraven. Is het nu een uitloper van het schrappen van de term door een krant? Of zit er meer achter? Feit is dat de discussie ook in andere steden gevoerd wordt en dat de facebookpagina van de Gentse Lente ondertussen tegen de 2.000 leden telt, het event haalde al vlot de 2.000 deelnemers. Ik ging eens luisteren bij Intercultureel Netwerk Gent, het Gentse integratiecentrum. Zij werken aan twee grote opdrachten. In functie van het bevorderen van gelijke kansen voor etnisch-culturele minderheden werkt Intercultureel Netwerk Gent zowel samen met diensten en organisaties als met doelgroepen zelf. Dit vooral op de domeinen onderwijs en welzijn. Het bevorderen van samenleven in diversiteit pakt Intercultureel Netwerk Gent aan door activiteiten te organiseren/ondersteunen op wijkniveau in Sint-Amandsberg, Ledeberg en Nieuw Gent. En door te werken aan een positieve beeldvorming met betrekking tot dit samenleven. De Gentse Lente past in dit kader.
Gentblogt: Wat is de Gentse Lente? Ruth: De Gentse Lente is een initiatief van een breed platform van oa. middenveldorganisaties, de Universiteit Gent en stadsdiensten. Het initiatief vloeit voort uit de ervaring van talloze organisaties in hun projecten/werking met mensen van diverse origine. Daarbij werd vastgesteld dat het huidige integratie-model dat nu van toepassing is, niet langer in staat is om de toenemende diversiteit in steden te dekken. Zeker jongeren van de derde generatie die in Gent geboren zijn, vinden zich niet terug in dat model. Een nieuw burgerschapsmodel dringt zich op. Dit nieuwe burgerschapsmodel moet algemeen gedeeld zijn onder de inwoners van Gent, en dus inclusief zijn. Het moet uitgaan van wat mensen bindt. We delen allemaal dezelfde ruimte: de stad. Iedereen deelt dezelfde parken, dezelfde pleinen, winkels, scholen, etc. Ook migratie is deel van de stad zelf. Iedereen is dus Gent.
Gentblogt: Hoe zien jullie dit concreet? Het klinkt nogal als een gemakkelijke slogan om “‘t Stad is van iedereen” niet te noemen. Ruth: Een eerste stap in de realisatie van dit burgerschapsmodel is het schrappen van de termen “allochtoon” en “autochtoon” uit het bestuursakkoord. We zijn opgetogen dat dit idee dat al langer in het middenveld leefde opgepikt wordt door de schepen en de stad en ook duidelijk gezegd wordt dat het om een gedeelde visie gaat. Het persbericht heeft al de nodige discussie losgemaakt (lees o.a. hier) en dat is enorm belangrijk. Als je een inclusief burgerschap wil nastreven, moet je streven naar meer wij en minder wij-zij. Autochtoon/allochtoon zijn polariserende termen die uitsluitend werken en door een grote groep mensen in de stad als stigmatiserend en discriminerend worden ervaren. De term dekt ook de lading niet meer. Het is vreemd om een jongere van de derde generatie nog als een allochtoon te beschouwen, terwijl een Fransman meteen als autochtoon zou bestempeld worden. Lees verder…
Via een boek kan je de hele wereld rondreizen in je gedachten zegt men wel eens, maar soms zit het verhaal ook wel eens anders in elkaar. Dan reizen niet alleen onze gedachten maar zijn het de mensen die de wereld rondreizen en verhalen met zich meenemen, soms helemaal naar de andere kant van de aardbol.
De Vlaamse uitgever Greet Pauwelijn verhuisde in 2009 met haar gezin naar Nieuw-Zeeland. Eerder werkte ze jaren als docente Pools aan verschillende Vlaamse hogescholen, down under ging ze vooral al de slag als literair vertaalster. Omdat het aanbod kinderliteratuur haar niet meteen kon bekoren, besloot ze in 2012 om zelf een uitgeverij op te richten, Book Island, voornamelijk gericht op kinderboeken in vertaling. In het najaar van 2012 verscheen o.a. de Engelse vertaling van het heerlijke Tommie en de Torenhoge Boterhamvan Pieter Gaudesaboos. Sammy and the Skyscraper Sandwichprijkte een maand later al in de Nieuw-Zeelandse lijst van de 50 beste kinderboeken van 2012.
Greet Pauwelijn kocht ook de rechten van het boek D.E.S.I.G.N. – van de Poolse auteur Ewa Solarz en de illustratoren Aleksandra en Daniel Mizielinski – voor de Nederlandstalige markt. In maart brengt Book Island haar eerste Nederlandstalige titel uit met een vertaling van dit Poolse werk. Lees verder…
“Dit hier, daar zijn wij echt fier op. Hier, op wat we de promenade noemen, kunnen supporters uit alle delen van de tribunes elkaar ontmoeten. Hier kunt ge met vrienden afspreken, iets drinken, en een tien minuten voor de match, kan iedereen zijn plaats opzoeken. Misschien zit een deel van het gezelschap in de spionkop en zit een ander deel in de familietribune, en waar nu iedereen via aparte afgescheiden ingangen in het stadion kan, valt dit nu weg. Iedereen kan overal naartoe voor en na de match. En hier gaat het altijd minstens 10 graden zijn, ook als het buiten vriest.” – Michel Louagie
“Ge gaat mogen eten en drinken op de tribune nu. Dat zal voor ons nogal een gemak zijn, dat we zo niet meer moeten zagen tegen de mensen. En voor ulder een hele verbetering.” – een aanwezige steward
“Ja, we gaan klaar zijn hier om te spelen bij de aanvang van de nieuwe competitie. Ja.” Gheysen van Ghelamco
RSS
‘Trees Of Mint’ & ‘Three Second Kiss’ @ muziekcentrum Kinky Star, zondag 17 maart 2013
