Gentblogt

Spekkenfestival paaseditie

zondag 17 maart 2013 8u55 | Podium en Cultuur | ElsS | Reageren uitgeschakeld

Ook al is het nu behoorlijk winters en wenste een collega me deze week nog een zalige kerst toe, de paasvakantie laat niet lang meer op zich wachten. Al verschillende jaren kunnen groot en klein tijdens de kerstvakantie terecht in het Tinnenpottheater voor het Spekkenfestival, en dus dachten ze bij de organisatie om dit jaar ook eens een paaseditie te organiseren.

De eerste voorjaarseditie kreeg meteen een thema toebedeeld, meer bepaald “muziek”. De voorstellingen werden dan ook geselecteerd op hun ‘muzikaal’ gehalte. Op het programma staan 17  kinder- en kleutervoorstellingen voor alle leeftijden. Naast het aanbod aan muzikale theatervoorstellingen zijn er elke dag ook gratis knutselworkshops rond het thema ‘Pasen’. Lees verder…

Harald Calle in ’t Zuiden van Europa

zaterdag 16 maart 2013 10u00 | Musea en tentoonstellingen | Sabine Martens | 2 reacties

Het regent hevig en de Gentse straten zijn donker maar warm, als ik op vrijdagavond naar de Vrijdagmarkt wandel. Een grijze man komt op me af met de mededeling dat hij dakloos is en of ik niet wat kleingeld heb voor een koffie. Zijn gezicht is verweerd maar zijn ogen zijn zacht, zoals zijn stem. Hij lacht een warme lach als ik hem iets meer geef dan wat hij nodig heeft voor de koffie.

Kort daarop ben ik in ’t Zuiden van Europa, een donkere kroeg – ook verweerd en even warm. De vernissage voor de tentoonstelling van Harald Calle is volop aan de gang en aan de muren zie ik de werken van eenzaamheid en solitair duister; van zwarte figuren in een krijtstreep landschap, op wegen die uitmonden in de oneindigheid; of van gevulde kroegen met schimmige mensen, omringd maar toch alleen.

Lees verder…

“There is something rotten in the city of Ghent….”

vrijdag 15 maart 2013 15u04 | Natuur, Samenleving | elias | 17 reacties

Deze week mocht ik luisteren naar het klagend gemekker van kettingzagen, afgewisseld met het oorverdovend geraas van een verhakselaar.
Ook in onze woonbuurt moeten ze eraan geloven. Eerst worden ze gekortwiekt. Eén na één gaan daarna de kastanjebomen tegen de vlakte. “And the rest is silence.”

Het doet pijn die dikke stronken geveld te zien, wachtend in de avondzon (zowaar!). ‘s Anderendaags kwamen de woeste houthakkers terug om hun taak te voltooien. Verzagen tot schijven van maximum 40 cm, gekliefd zou ook handig zijn. Anders passen ze moeilijk in de haard.

Waarom, zo vraag je. Wat hebben die bomen misdaan? Staan ze in de weg misschien? Wel, bomen zijn als mensen. Af en toe worden ze ziek en heel soms sterven ze en dan is er een heel leger parasieten en aanverwanten die ze opruimen. Geen knokenpiet met kettingzeis komt eraan te pas. Niet zo in “stedelijke context”. Lees verder…

Vereniging Nautilus-Gent vindt resten van voorhistorisch zeereptiel

vrijdag 15 maart 2013 11u06 | Musea en tentoonstellingen | Frank Gelaude | Reageren uitgeschakeld

Vorig jaar tijdens een uitstap van Nautilus-Gent naar de Cap Blanc Nez werd een uitzonderlijke vondst gedaan. Studentlid Michiel Goossens vond ter hoogte van de Petit Cap Blanc Nez iets wat leek op een bot. Na een eerste discussie over het verschil tussen hout en been, bleek het een onderkaak te zijn (met tanden) van een reuze zeereptiel. Omdat de resten steeds verder (en dieper) doorliepen in de ontsluiting, werd het uitgraven op die manier alsmaar grootschaliger. Gelukkig waren een tiental Nautilusleden bereid om mee te helpen met raad en commentaar, met beitel, hamer en mes, met inpakpapier en aluminiumfolie en vooral met het hozen en draineren van het grond- en zeewater, dat langs alle kanten in de ‘werfput’ bleef stromen.

Achteraf beschouwd was het een mooie illustratie dat samenwerken loont. In een paar uren zijn we er immers in geslaagd de volledige onderkaak te bergen, weliswaar in tientallen fragmenten. Maar zonder samenwerking was het bergen van deze vondst onmogelijk geweest en was het merendeel in het gesteente blijven zitten, onbereikbaar onder het waterniveau. Daarom durven we de vondst beschouwen als een clubvondst van de Nautilus!!!

Ongeveer 155 fragmenten groter dan 1 cm werden gewassen en gedroogd. Het puzzelen en lijmen van de onderkaak vorderde traag, maar na één jaar heeft het een lengte van 60 cm. Lees verder…

Gent Rugby op een zucht van de titel

donderdag 14 maart 2013 13u32 | Sport | Mathias De Schrijver | Reageren uitgeschakeld

Gent Rugby kon bij winst kampioen worden, indien de Barbarians punten lieten liggen in hun match tegen Mechelen. BrigandZe had niets te verliezen en strijdt samen met Mechelen en Brugge voor plaatsen zes, zeven en acht. De heenmatch in Brigandze was geëindigd op 17-44 in het voordeel van Gent.

Het brede Gentse plein zou een hel worden voor het erg zware pack van Brigandze. Aanvankelijk konden de Zelenaars nog volgen, maar zodra het spel enkele keren van links naar rechts ging, kwam het pack van Brigandze de man met de hamer tegen. Gent bouwde rustig op en kon een eerste try scoren via prop Michiel Bliek. Eenzelfde scenario leidde een tweede try voor Gent in. Brigandze vond toch een tweede adem en een opeenstapeling van individuele fouten liet Brigandze toe te kamperen op de Gentse helft. De stroppen weigerden punten toe te staan en verdedigden vurig hun try-lijn. Brigandze sneuvelde verschillende malen op een zucht van punten, met dank aan de alweer fantastische Gentse verdediging. Gent kon net voor het rustsignaal nog een derde try scoren. Ook deze conversie werd gemist, zodat de spreekwoordelijke koffie bij een 15-0 stand werd gedronken. Lees verder…

Foto expo Hendrik Braet: BREED gezi(e)n in gent

donderdag 14 maart 2013 8u25 | Musea en tentoonstellingen | Wouter Aers | Reageren uitgeschakeld

Een eigen stek die we ‘thuis’ kunnen noemen, een rustpunt waar de soms harde realiteit van het dagelijkse leven even naar de achtergrond verdwijnt en we kunnen scherpstellen op wat er écht toe doet. Het is iets waar elkeen naar verlangt. Dat is niet anders voor de Gentse nieuwkomers. Want hoe klein, bouwvallig of gekraakt ook, een huis is altijd méér dan enkel een dak boven het hoofd: het is een levend foedraal van oude herinneringen, met spijt in het hart opgeborgen aspiraties en met hernieuwde moed terug afgestofte dromen. Terwijl de prikkelende aroma’s van dat andere, verre thuisland door de gangen dwalen, delen de vreugde om een geboorte en de tranen om gemiste familieleden hier noodgedwongen dezelfde kamers.

Fotograaf Hendrik Braet speelde al even met het idee om de woonomstandigheden van Gentse gezinnen in kaart te brengen. Die sociaal bewogen keuze sluit nauw aan bij diens eerdere projecten over de teloorgang van de volkscafés (Achter de gevels, 2008), portretten van gedetineerden in hun cellen (Littekens aan de oppervlakte, sporen naar diepgang, 2011), een reportage met zijn eigen wijk als onderwerp (Hier in Heirnis, 2012) en tenslotte nog een ondergronds pleidooi voor schoonheid (Bellevue, 2012). Lees verder…

Sneeuw

woensdag 13 maart 2013 15u23 | Fotoreportage | ElsS | 1 reactie

Voor de meesten onder ons hoefde die sneeuw niet echt, zeker niet na het heerlijke lenteweer vorige week. Fotografe Els Seghers liet de maartse koude echter niet aan haar hart komen, en trok erop uit met haar fototoestel. Want geef toe, de sneeuw is misschien niet erg praktisch, maar levert wel prachtige beelden op.

Geniet, want zoveel sneeuw hebben we sinds lang niet meer gehad.

“Gent als publieke living” in tijden van crisis? Bloemlezing uit de gesprekken van de derde Public Faculty op ‘t Zuid

woensdag 13 maart 2013 10u40 | Architectuur, Bestuur & Politiek, Samenleving | Sander Van Parys | Reageren uitgeschakeld

Naar aanleiding van het Studium Generale ‘no cities, no future!?’, georganiseerd door de Universiteit Gent in de Vooruit, bouwt het stadscollectief gURBS vier woensdagnamiddagen op een rij aan een ‘Public Faculty’ op het Zuid, of anders gezegd: het ‘Serieus Kantoor van de Getikte Meningen’.
Geprikkeld door de eerste voorzichtige stralen lentezon werden voorbijgangers uitgenodigd voor een gesprek over het thema de “versteende stad?”. Hiermee bedoelden we vrij letterlijk het bouwen van de stad, de wijken, de huizen, de pleinen. ’s Avonds kwamen professor klimaatontwerp en architectuur Andy Van den Dobbelsteen, de Antwerpse stadsbouwmeester Kristiaan Borret en de Gentse projectontwikkelaar Jean-Marie de Buck (o.a. Tondelier, Cotton Island, Kop Keizerspoort) aan bod.

Overdag was het de beurt aan de ‘experts van het dagelijkse leven’ in Gent. Zij konden in ons publiek kantoor een goed gesprek aangaan. Onze typisten noteerden keurig en met alle nuances hun onderbouwde meningen. Sommige mensen kwamen gewoon een kijkje nemen en lazen de uitgestalde gesprekken van anderen. De gesprekken gingen o.a. over de kwaliteit van de publieke ruimte: wat maakt een plein (on)aangenaam? Over de klimaat- en energiecrisis en de eventuele gevolgen voor het leven in de stad: voelen of geloven alle Gentenaars die crisis eigenlijk wel? En zo ja, zouden mensen bereid zijn om hun stad, hun eigen woning of hun leven daarvoor aan de passen? En heeft iedereen die mogelijkheden wel? Lees verder…

Zal de nieuwe paus Ekkergemse banden hebben ?

woensdag 13 maart 2013 8u45 | Faits Divers | Koen Vromman | 1 reactie

Ekkergem en de nieuwe paus, je linkt het misschien niet meteen aan elkaar, en toch. Het is een publiek geheim dat de volgende paus een zwarte paus zal zijn. Iets wat we alleen maar kunnen toejuichen, en misschien wat meer vreugde en minder schandalen in de kerk zal brengen.
De Ekkergemse Congolees Lwamba Lambert zal het jammer genoeg niet zijn vermits hij niet tijdig kardinaal geworden is, en de huidige curie blijkt nogal aan regels verknocht te zijn. Een paus uit Ekkergems zusterstad New York is wel goed mogelijk, of een paus uit Ekkergems toekomstig zusterland Ghana. We spraken met een kenner over de kansen van een Afrikaanse paus met Ekkergemse banden. George Ogwal is hier op doorreis op vraag van Broederlijk Delen, en is gekend voor zijn rake analyses en goede prognoses.

U ziet het, we hebben er alle vertrouwen in en we volgen deze week de pausverkiezingen op de voet met Tv ekkergem. Lees verder…

Over een wijk, een blok en een vergunning

dinsdag 12 maart 2013 10u17 | Samenleving | ilse | 41 reacties

Ik woon in de Brugse Poort. Graag en met heel mijn hart.

Het blok waar ik woon ligt in de deelsector “Rooigem” van de wijk Brugse Poort/Rooigem. De sector Rooigem is, met haar 50 woningen per hectare, één van de vier meest verdichte gebieden van Gent. Ter vergelijking: verstedelijkt Gent (zonder haven en landelijk gebied) heeft gemiddeld 14,9 woningen/ha.

In 2002 werd met het project “Zuurstof voor de Brugse Poort” een verdienstelijke poging gedaan deze wijk wat ademruimte te geven. Dit stadsvernieuwingsproject had als doelstelling meer groen, meer open ruimte, meer kwalitatieve woningen en aandacht voor zwakke weggebruiker.

In datzelfde jaar werd het Ruimtelijk Structuurplan Gent goedgekeurd. Dit stelt in het richtinggevend gedeelte (3.1.3.2 Kernstad, deel gordel) over de 19e eeuwse gordel, waartoe de Brugse Poort behoort:

• “Het aantal woningen blijft hier hoogstens status-quo, maar kan – door de verluchting – dalen. Deze principes worden uitgewerkt en uitgevoerd aan de hand van stadsontwerpen.”
• “Vergroening en opwaardering van de (bestaande) woonkwaliteiten zijn elementen waaraan prioritair aandacht moet worden besteed.”

En verder ook (Punt 3.1.4.3, Woonomgeving herstructureren in de gordel):

• “De dichtbebouwde wijken van de gordel moeten, zoals aangegeven in de stadsontwerpen, worden verdund door middel van sloop. Het hoofdaccent ligt daarbij op de verruiming, vergroening en het aantrekkelijk maken van het openbaar domein. Zo’n 120 jaar geleden is men de parken en pleinen ‘vergeten’ op te nemen. Deze moeten nu nog toegevoegd worden. Zij zijn in dit gebied minstens zo noodzakelijk als elders in de stad; er wonen veel kinderen die vaak buiten spelen en migranten met een echte buitencultuur.”
• “Het openmaken en vergroenen van deze woonwijken is de hoofddoelstelling, niet noodzakelijk het verlagen van de woondichtheid op zich. Het verder verdichten van de wijken Brugse Poort, (…) is evenwel niet wenselijk; de dichtheid ligt er al ver boven de 25 woningen per hectare en deze wijken hebben reeds te kampen met allerlei samenlevingsproblemen.”

Lees verder…

HaHa van Hendrik: 11 maart 2013

maandag 11 maart 2013 9u24 | Faits Divers | Hendrik Braet | 2 reacties

Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.

Praise!: zoek de 7 verschillen

Rain Change Fair

zondag 10 maart 2013 14u08 | Muziek | Arnold Van Herreweghe | Reageren uitgeschakeld

Vorige week zaterdag stelde stelde Ht Roberts zijn nieuwe cd ‘Rain Change Fair’ voor bij de Vieze Gasten.

Bard Ht Roberts zonderde zich een week af aan de kust en at, dronk, leefde, lachte, speelde en zong met Nils De Caster en Gijs Hollebosch. Het plan was om enkele songs op te nemen, maar het resultaat was een nieuw album:

Over boter en Koewacht
Over een regenboog in het spatwater op de autostrade in het licht van de zonsopgang
Over wie er met die zwarte pickuptruck rijdt
Over Saintes-Maries-sur-Mer
Over Oudenaarde en voor Philippe
Over de lente en lichte jongejuffrouwenzomerjurken
Over overvliegende ganzen
Over lange liefde
Over een Nederlands lief
Over het afscheid aan de vuurtoren
Over liften naar Frankrijk
Over niet meer naar Rome willen
Over de tekst op een barometer
Over vele andere zaken des levens zoals het een singersongwriter betaamt

Wie zijn ze, wat doen ze, wat drijft hen?

zondag 10 maart 2013 8u37 | Architectuur, Fotoreportage | Karel Haerens (tekst), Ignace Van der Kelen (beeld) | 11 reacties

“In de Draecke” is de historische naam van De Gekroonde Hoofden. Oorspronkelijk gewaagde men van “het gouden hooft ten voorhoofde van de Borchstraete” maar in 1560 werd die woning omgebouwd tot een herberg en kwam er de huidige gevel die enig is in Gent.

Over zijn gehele oppervlakte is hij verdeeld in timpaans, dit zijn halfronde, inspringende ruimten, veertien in totaal. In ieder prijkt een portret van een graaf van Vlaanderen.

Aan weerskanten van ieder portret (allen werden gemaakt naar schilderijen of medailles uit die tijd) staat de beginletter van de naam. Het bleek een kunst die grafelijke namen te weten te komen want ze zijn ofwel in ‘t Vlaams, Frans of Latijn. Lees verder…

Women in Art: opening op Internationale Vrouwendag

zaterdag 9 maart 2013 13u59 | Musea en tentoonstellingen | Max Van Hemel | 2 reacties

Net op de internationale vrouwendag opent Thierry Bonnaffé opnieuw zijn galerij helemaal opgedragen aan de vrouw. “Mijn vorige galerij aan de Ajuinlei heb ik moeten verlaten, maar ik ben niet bij de pakken blijven zitten. Dit is mijn antwoord.”

Thierry is eveneens mee de bezieler van de boekenmarkt aan de Ajuinlei. Deze markt verbindt op zondagochtend de bloemen van de Kouter met de evenementen op de Korenmarkt en Vrijdagsmarkt. Lees verder…

Crimineel goed: Chris Brokaw

zaterdag 9 maart 2013 8u50 | Muziek | Wouter De Sutter | Reageren uitgeschakeld

Chris Brokaw live @ Muziekcentrum Kinky Star, woensdag 6 maart 2013

Chris Brokaw beëindigde woensdag zijn Europese tour in muziekcentrum Kinky Star. De voorbije weken draafde de onvermoeibare cultheld op als support voor Dinosaur Jr. en Mono. Op de Vlasmarkt had hij het podium voor zich alleen, net als anderhalf jaar geleden. Toen speelde Brokaw in zijn dooie eentje een indrukwekkend sterke set die uw-man-ter-plaatse inspireerde tot de hoofding ‘tijdloze klasse’.

Woensdag stond ‘Gambler’s Ecstasy’ centraal, ’s mans meest recente CD. Een behoorlijk ruwe lo-fi rockplaat en een bundeling van tien nummers die hij in de laatste vier jaar bijeen schreef, hier en daar, tussen vele andere bedrijven door.

Bulken van coherentie doet de plaat bijgevolg niet. Ondanks dat dient het geheel zich verrassend sterk aan. Het is geen haastig bij elkaar geharkt zootje aan overschotjes. Het album, het zoveelste in Brokaw’s steeds verder uitdijende oeuvre, werd eind vorig jaar door ‘Damnably’ uitgegeven. Lees verder…

Gloria (in den hoge)

vrijdag 8 maart 2013 14u00 | Podium en Cultuur | patricia (tekst), Eva Vlonk en Tom Vermeir (beeld) | 1 reactie

In een hoekje achteraan op scène met een boeketje bloemen in de hand stond hij te kijken hoe de acteurs voor de derde keer een welgemeend applaus in ontvangst nemen. Hij schreef de tekst en deed de regie. Gisteren ging de nieuwe Sierens in première in de Minard. Nog tot 16 maart en er zijn nog tickets als je je haast. En voor wie er vroeg wil bij zijn, alvast een eerste tip voor de Gentse feesten.

Je bestelt je tickets, ergens maanden geleden, zonder goed te weten waarover het gaat gaan of hoe je week er dan zal uitzien. Eerlijk, het kon niet slechter vallen, maar de goden van het openbaar vervoer waren me goed gezind en ik arriveerde op het nippertje in de Minard. Ik zag al een paar mensen van de wachtlijst een gezicht trekken, binnen was men al op zoek naar een plaatsje.

Gloria keert terug naar huis. Twee jaar geleden is ze vertrokken, gewoon zonder iets te zeggen heeft ze haar ouders achtergelaten. Met haar rugzak staat ze in het moeras, waar ze als kind speelde. Bij een grote witte Amerikaanse auto ontmoet ze Billie, een klein meisje dat op de auto past voor haar buurman en Renato, weg gestapt van een trouwfeest om sigaretten te gaan kopen en duidelijk een beetje de weg kwijt. Vero, haar beste vriendin en Mexicaanse acrobate vergezelt haar naar huis.

Lees verder…