woensdag 4 juli 2012 14u58 |
People en Lifestyle |
patricia |
Wie al eens op naaiblogs rondsurft, ziet de naam wel opduiken. Op Petit bazaar in Gent, De Vitrine in Brugge, Handmade in Hasselt of Shopville in Leuven of andere beurzen ergens te lande, die stand waar veel volk staat aan te schuiven? Ik was blij dat ik op vrijdagvoormiddag even in de zetel met haar mocht zitten voor een gesprek met een bijzonder enthousiaste dame: Lien Debruyne. En ik zag dat het goed was, het was er gezellig druk, mensen die nieuwe stoffen kwamen uitzoeken, kleuren probeerden te combineren,… Al bijna drie jaar is de webshop Vermiljoenshop.be een feit en sinds geruime tijd kan je ook langs komen in het Minnemeers bedrijvencentrum in de Blekerijstraat voor het ophalen van je bestelling, om de stof eens te voelen, voor patronen, voor tassenband of flockfolie,… Of een rustige plek voor borstvoeding, Lien is trots op haar sticker.
En als je haar vraagt hoe het allemaal begonnen is, antwoordt ze “gewoon”, terwijl ze haar schouders ophaalt. Langzaam komt het verhaal er uit, hoe ze op haar 18de haar naaimachine kocht omdat ze in Gent kwam wonen en niet langer de machine van haar moeder kon gebruiken. “Eigenlijk kom ik uit een nest van naaisters, kleermakers, couturiers,… Als kind ging ik al mee met mijn moeder stoffen kiezen. Zoveel jaren later zagen die stoffenwinkels er eigenlijk nog steeds hetzelfde uit, met hetzelfde aanbod. Ik vond dat wat spijtig, want er zijn twee manieren die een kledingstuk apart maken: de snit en de stof.”
“En ja, er was het internet, maar ik hoef je niks te zeggen over verzendingskosten en zo. Vermiljoenshop was de pionier in België en is ook de reden waarom er nu zoveel zijn.” Ze zegt het niet zonder trots en terecht. Vermiljoenshop heeft een uitgebreid aanbod van designerstoffen zoals Petit Pan, Kokka, Michael Miller,… maar ook effen stoffen. Het aanbod blijft vernieuwend en mensen aanspreken. Ik vraag haar hoe ze het doet, heeft ze een geheim recept voor succes. “Nee,” ze schudt het hoofd, “ik blijf gewoon mijn ding doen, ik zoek er leuke dingen uit. Ik hou geen rekening met de andere webshops, al merk ik dat zij hier wel eens komen kijken. Ik kies de stoffen die ik leuk vind en kies voor kwaliteit. Het is soms wat zoeken, maar ik kan je verzekeren dat er nog verrassingen aan zitten te komen. En, ik heb heel trouwe klanten, zonder hen was dit niet mogelijk geweest. Het is leuk om de mensen hier hun pakje te zien komen ophalen en later het resultaat op hun blog of de flickr-pool zien. Het inspireert ook anderen en dat is fijn om te zien. Maar mensen gelukkig maken, dat is toch wel het leukste dat er is.”
Lees verder…
woensdag 4 juli 2012 10u09 |
Te Gast |
Redactie |
Arne Van Schoors is een Gentenaar, die gedurende vijf maanden van Zuid- naar Noord-Amerika trekt, van Patagonië naar Alaska. En wij mogen meelezen. Het vorige deel is hier te lezen.
Ik ben onderweg van Memphis naar Nashville, respectievelijk zelfverklaarde hoofdsteden van de rock ’n roll en country music. Onderweg houdt de bus voor het laatst halt in een dorp voor Nashville. De zoveelste sigaret in een busstation wordt opgestoken, mijn repetitieve handelingen als reiziger beginnen te vervelen. Busstationsigaretten smaken ook niet. Ik jojo tussen voorspelbare handelingen en onvoorspelbare bestemmingen en gemoedstoestanden. De onzekerheid -die zeker soms hunkerend en verwachtingsvol kan zijn- van een nieuwe bestemming en de eentonigheid van handelingen die ik al weken stel: hoopvol geposteerd langs eindeloze autowegen op zoek naar een lift, vaak gevolgd door de eentonigheid van busstations (je wilt het niet weten hoe hard deze locaties overal ter wereld op elkaar lijken en dezelfde ongedurige mensen lokt), uren op bussen doorbrengen tot je de botten van je achterste door je huid voelt priemen en de onzekerheid over het vinden van een slaapplaats of de angst dat de beloofde gastheer of gastvrouw het foute adres heeft gegeven. Paulo Coelho zou mijn onrust waarschijnlijk met een platte parabel kunnen sussen.
Vandaag weet ik waar ik heen ga en ik heb alweer een slaapplaats kunnen bemachtigen in de volgende stad, maar voor de rest lijk ik een doel te missen, een stuwende kracht die deze odyssee richting en zin geeft. Wat ga ik in godsnaam doen in Nashville, wat heeft deze –waarschijnlijk weer- typische Amerikaanse stad mij te bieden? Er zullen talloze betere bestemmingen zijn hier en elders in de wereld, waar ik met mijn gemiddeldheid redenen zou kunnen vinden om te aarden.
En toch wil ik nergens anders zijn.
Wandelen door Nashville-by-night wordt mij door een zorgzame politieagent afgeraden, te gevaarlijk naar zijn mening. Het klinkt even logisch als de geen-buit-geen-dief campagne in België. “Doe er dan iets aanâ€, denk ik hem luid toe terwijl ik een taxi instap. De taxi kruist Broadway, waar jonge countrymuzikanten een carrière trachten op te bouwen en de meerderheid ook die carrière verderzet en beëindigd. De zetel waar ik de komende twee nachten zal slapen staat in het appartement van Bradley Hogue, hij werkte vroeger als rockjournalist en interviewde in dat lang vervlogen leven onder andere Waylon Jennings en Mick Fleetwood. Dat leven dat hij zelf als wild, turbulent en doordrongen van drugs benoemt, heeft hij achter zich moeten laten wegens te destructief. Nu, in zijn veertigerjaren, werkt hij van thuis uit als ICT-programmeur. De enigste verleiding die hij daar nog tegenkomt is de fles. Lees verder…
dinsdag 3 juli 2012 18u15 |
Sport |
Bram De Meyer |
Midzomernacht, de kortste der nachten en ideaal voor een zogeheten ‘Nightrun’ omdat de zomerse temperaturen het lopen overdag niet zo hard toelaten. Niet dat die verzengende dagtemperaturen ons tot zover parten hebben gespeeld. Integendeel, een paar uur voor de Midzomernachtrun gingen de hemelsluizen nog een aantal keren wagenwijd open om verdere verkoeling te brengen. Elk nadeel heb z’n voordeel want veel regen betekent ook veel zuurstof in de lucht om in een nachtelijk Gent een parcours van 10 of 15 kilometer te vervolmaken. 3600 lopers trotseerden niet alleen de donkere Gentse kasseien, en asfalt- en betonwegen maar ook de obstakels die de organisatie hen helaas voor de voeten gooide.
De Midzomernachtrun, dit jaar aan zijn 2e editie toe, profileert zich naast de Stadsloop als tweede grote loop door het centrum van Gent. Het avondlijke startuur, de belofte van het lopen dwars door het historische verlichte centrum, randanimatie en een aankomst in de Topsporthal aan de Blaarmeersen spreken zeker tot de verbeelding, getuige het aangegroeide deelnemersveld.
Hoever de organisatie raakt met het inlossen van die beloftes is een ander paar mouwen. Helaas vergaloppeert zij zich aan de essentie van een nightrun en blijft het geheel steken in een dure en te commercieel getinte loopcross met een schabouwelijk einde. Lees verder…
dinsdag 3 juli 2012 13u47 |
Podium en Cultuur |
Gudrun |
De Machariuswijk, dat is dat stukje tussen de Dampoort, de Dampoortstraat, het water van de Portus Ganda en de Sint-Baafsabdij, mocht u het nog niet weten.
Sinds een paar jaar is er De Buren van de Abdij, sympathisanten van onze oudste abdij, die ervoor zorgen dat die geregeld open is, en dat er verschillende activiteiten te doen zijn. In het kader van TRACK hebben zij ook de hele zomer lang gezorgd voor Herberg Macharius, in het Poortgebouw op de Sint-Baafssite aan de Voorhoutkaai.
Nu zaterdag 8 juli kan je in die Herberg Macharius terecht van 14 u. tot 17 u. voor een namiddagje Tango en poëzie.
Wie denkt aan tango en poëzie, denkt ongetwijfeld aan Dirk Van Esbroeck, dé zanger van de poëzie. Auteur Dree Peremans schreef een beklijvende biografie over deze grote muzikant. Hij wordt geïnterviewd door Viona Westra. Zij brengt daarnaast ook Zuid-Amerikaanse poëzie. Afwisselend wordt er tango gedanst. Pol Van Assche, dé pionier van de Argentijnse tango in Vlaanderen en bezieler van het dans- en vormingscentrum Polariteit, sluit de namiddag af.
De organisatie van deze middag is in handen van het Masereelfonds i.s.m. Buren van de Abdij & Polariteit vzw.
dinsdag 3 juli 2012 9u32 |
Gent Jazz, Muziek |
patricia (tekst), Bruno Bollaert (beeld) |
Na deel 1 is het natuurlijk tijd voor deel 2. En na een zonnig weekend met op de radio flarden van andere festivals begint het toch wel serieus te kriebelen. En Gent Jazz is dan zowat de luxeversie van een zomers festival: goede geluidskwaliteit, lekker eten, proper en gratis sanitair, gratis met De Lijn… en een programma om u tegen te zeggen.
De aftrap voor het tweede deel wordt gegeven door een special night met Anthony and The Johnsons. Hij overdonderde enige tijd geleden zowat iedereen met zijn karakteristieke stem en de breekbaarheid van I’m a bird now. Was het een elpee, dan zou ik het over grijsgedraaid hebben, maar cd’s hebben een iets langere levensduur. Voor dit concert wordt hij vergezeld door het Metropole Orchestra. Hij wordt voorafgegaan door een eigenzinnige dame van eigen bodem: Liesa Van der Aa. Haar debuut Troops dat dit jaar uitkwam en waarnaar ik hard uitkeek sinds ik haar op Beyond Jazz deluxe aan het werk zag, verraste me, door zijn schoonheid en avontuurlijkheid. Ik ben duidelijk niet de enige die uitkijkt naar deze double bill, want de ticketverkoop voor deze avond kan enkel nog aan de kassa. Er vroeg bij wezen is dus de boodschap.
Meer schoon volk van eigen bodem is er op donderdag 12 juli met Amatorski. Hun muziek is filmisch en intiem, ideaal om de avond in te zetten. tindersticks zag ik in 1998 in een donkere tent op Rock Torhout, ik had nog nooit van hen gehoord maar ik voelde me meteen thuis in hun warme melancholische wereld. Het stemgeluid van Stuart A. Staples is me steeds bijgebleven, de rillingen die ik kreeg, waren er niet enkel van de kou door de regen. Sinds 2008 doen ze het in een afgeslankte versie, na een periode van stilte en soloprojecten. En ook Damien Rice zag ik ooit live, in 2007 op Rock Werchter, meteen zijn laatste optreden in ons land. Live durft Damien Rice de breekbare songs al eens te vertimmeren en klinkt het ook al eens heviger dan de songs op plaat. Maar we hebben ook geen glazen bol, dus misschien zou het ook anders kunnen uitdraaien. In elk geval, genieten wordt het zeker.
Lees verder…
maandag 2 juli 2012 16u16 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Gudrun |
Omdat dialectvereniging De Gentsche Sosseteit dit jaar zestig jaar bestaat, en daarom deze zomer in het STAM te gast is, gaan we op zoek naar ‘t wijste Gents woord. En hoe kan dat beter dan met een op en top democratische verkiezing? De verkiezing verloopt in drie fases:
1. Nog tot vrijdag 6 juli 2012 kan iedereen een Gents woord nomineren via De Gentenaar. Op 9 juli komt een jury bijeen die een shortlist samenstelt van 10 woorden.
2. Vanaf 12 t.e.m. 22 juli volgt de stemronde waar gekozen kan worden uit 10 genomineerde woorden. Stemmen kan elke dag:
– in het STAM op de tentoonstelling van De Gentsche Sosseteit (10-18 uur)
– in Het Huis van Alijn (10-18 uur)
– bij Sint-Jacobs tijdens de Gentse Feesten (15-01 uur)
– via www.gentenaar.be (op elke moment van de dag).
3. ‘t Wijste Gents woord wordt bekendgemaakt op maandag 23 juli, de Dag van de Lege Portemonnees, op het podium bij Sint-Jacobs om 21.15 uur.
Om in de sfeer van dat Gents te blijven, organiseert het STAM tijdens de Gentse Feesten ook rondleidingen in het Gents. Alle info daarover vindt u hier.
De verkiezing van ‘t wijste Gents woord is een initiatief van het STAM, De Gentsche Sosseteit en Radio 2 i.s.m. Trefpunt, Het Huis van Alijn en De Gentenaar.
Alleen jammer dat Gentblogt niet in aanmerking komt als Gents woord …
maandag 2 juli 2012 13u13 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Max Van Hemel |
Elke laatste woensdag van de maand is het feest in café BOHO op de Vrijdagmarkt. Want dan komt een bende creatief talent samen om hun tekentalent los te laten voor SKETCH.
Wat is dat dan, SKETCH? We laten hen even zelf aan het woord:
“SKETCH wil de bezoekers dichter bij het creatief proces en de kunstenaars brengen. Op een ander level brengt het creatievelingen samen die elkaar inspireren en van elkaar leren. Het is ontstaan in Antwerpen, maar breidde al snel uit naar Gent.
Lees verder…
maandag 2 juli 2012 9u53 |
Faits Divers |
Hendrik Braet |
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Zondagmorgen aan Van Eyck.
zondag 1 juli 2012 13u29 |
Musea en tentoonstellingen |
patricia |
De vakantie staat voor de deur en jongeren die zin hebben om mee te stappen in het TRACK-verhaal, grijp je kans.
Downtown Spooks biedt jong talent de exclusieve kans om in een cross-over van multimediale ateliers (sound / video / mixed media / photo / graphics) creatief aan de slag te gaan met TRACK. Ze krijgen de unieke kans om kunstwerken uit het TRACK parcours kunstzinnig te herinterpreteren en een eigenzinnige artistieke visie op Gent te geven, dit in een cross-over van artistieke disciplines, met als apotheose een interactief totaalspektakel voor groot publiek. Onder professionele begeleiding werk je twee weken lang (van 30 juli t/m 3 augustus en van 6 t/m 12 augustus) in de voormalige Nijverheidsschool in Gent je eigen visie, dromen en hersenspinsels uit via treffende video’s, hippe graphics of beklijvende sound. Langzaam maar zeker ontsluier je zo de geheimen van TRACK met als apotheose een tweedaags publiek interactief totaalspektakel.
Up for the challenge?
Overtuig hen met jouw originele kijk op kunst in de stad en verover zo jouw plek op Downtown Spooks! Surf snel naar de website van Downtown Spooks en stel je kandidaat. Dit kan tot 9 juli. Je geeft je naam, mailadres en telefoonnummer in. Na online registratie ontvang je automatisch een formulier in hun mailbox om de inschrijving te vervolledigen. In dat formulier wordt – buiten persoonlijke contactgegevens – je gevraagd om een eerste idee op papier te zetten, over hoe je een (favoriete) plek in Gent kunstzinnig zouden ‘aankleden’, of hoe je de stad Gent in interactie met kunst zouden brengen, etc. Dit mag een geschreven tekstje zijn, maar ook gewoonweg een foto, een tekening, noem maar op. De uiteindelijke inschrijvingen worden verzameld en bekeken door medewerkers van TRACK en Piazza waarbij we kijken welke jongeren het meest gemotiveerd uit de hoek komen. Bij die selectie is ervaring binnen kunstdisciplines GEEN criterium, ervaring is geen vereiste voor deelname aangezien je gecoacht worden door professionele kunstenaars tijdens de werking. Opgelet: maximaal 20 jongeren tussen 16 en 25 jaar kunnen deelnemen!
zaterdag 30 juni 2012 13u39 |
Podium en Cultuur |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Het schooljaar is alweer voorbij en samen met de laatste lessen op school, liepen de voorbije weken ook heel wat buitenschoolse activiteiten af.
Met een nest kinders in huis wordt hier ook een resem activiteiten gedaan: ballet, zwemmen, dansen, muziek, … En ook animatiefilm. Met een kind dat verzot is op tekenen en op computers, konden we geen betere activiteit vinden want in animatietekenen worden de twee gewoon gecombineerd.
En dus gingen we vorige week naar de jaarlijkse opendeurdag van ‘zijn’ academie. Want behalve een opendeurdag, om mensen te laten kennismaken met het aanbod, kon je als ouder van een reeds ingeschreven leerling ook de werkjes bewonderen die je kind het afgelopen jaar heeft gemaakt.
Ik sta er altijd toch verbaasd van wat zoal verwezenlijkt wordt tijdens zo’n jaar.
De academie is, voor zover ik hoor, toch wel redelijk ‘populair’ en toen we ons de eerste keer informeerden om onze zoon in te schrijven, werd ons aangeraden dat te doen op de opendeurdag. Lees verder…
vrijdag 29 juni 2012 10u09 |
Faits Divers |
Maarten |
Nvdr: Bent u ook fan van de tekeningen van Maarten, onze wekelijkse cartoonist? Dan hebben wij goed nieuws voor u. Maarten bundelde namelijk een aantal van zijn cartoons in een boekje, dat eind deze maand of begin volgende maand van de pers zou moeten rollen (eerlijk waar, ik ken de stand van zaken niet zo goed). Maar wat ik wel weet, is dat het fantastisch wordt, en dat de voorverkoop reeds begonnen is. Rep u voor alle info en intekeningen als de bliksem naar www.koekjesmemelk.be/bestellen/. Subiet zijn z’op want iedereen wil toch zo’n boekje naast zijn bed (of elders) hebben.
donderdag 28 juni 2012 10u15 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Gudrun |
Stel, u spreekt af met een vriendin in de studentenbuurt, want zij werkt op het rectoraat. En u heeft eigenlijk wel zin in groenten, véél groenten. En aangezien het eindelijk dan weer eens mooi weer is, zou een terrasje ideaal zijn. Zo ergens rustig, achteraan, weg van het verkeer en niet te groot.
Wel, dan heb ik een ideaal adresje voor u: het vegetarische Pacha Mama, in de Guinardstraat (tussen de Bagattenstraat en de Plateau). Aan de buitenkant valt het amper op dat er een restaurant is, het ziet er gewoon rijhuis uit. Maar als u binnengaat, merkt u dat het er licht en ruim is, met een bleke houten vloer, vierkante houten tafels (groot en klein) met zwarte stoelen, en lichte muren. Achteraan is er een soortement toog, waar u bestek en glazen kan nemen, en meteen ook kan bestellen. Veel keuze is er nochtans niet: er is een dagschotel klein (tien euro) en een dagschotel groot (elf euro). Het menu hangt op een eenvoudig blaadje aan de muur, en u rekent er meteen ook af, waarna u zelf een plaatsje gaat uitzoeken.
Lees verder…
RSS
En als je haar vraagt hoe het allemaal begonnen is, antwoordt ze “gewoon”, terwijl ze haar schouders ophaalt. Langzaam komt het verhaal er uit, hoe ze op haar 18de haar naaimachine kocht omdat ze in Gent kwam wonen en niet langer de machine van haar moeder kon gebruiken. “Eigenlijk kom ik uit een nest van naaisters, kleermakers, couturiers,… Als kind ging ik al mee met mijn moeder stoffen kiezen. Zoveel jaren later zagen die stoffenwinkels er eigenlijk nog steeds hetzelfde uit, met hetzelfde aanbod. Ik vond dat wat spijtig, want er zijn twee manieren die een kledingstuk apart maken: de snit en de stof.” 
