RSSHaHa van Hendrik: 26 maart 2012
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Molenaarstraat
Literaire verpozingen tussen Bariloche en Valparaiso
Arne Van Schoors is een Gentenaar, die gedurende vijf maanden van Zuid- naar Noord-Amerika trekt, van Patagonië naar Alaska. En wij mogen meelezen. Het vorige deel is hier te lezen.
Wat de Route 66 voor de Verenigde Staten betekent, is de Ruta 40 voor Argentinië. Omwille van de aantrekkingskracht van zijn iconografisch karakter, maar vooral omdat ik nu eenmaal verder noordwaarts moet, koop ik een ticket richting El Bolsón over de Ruta 40. Al liftend lukte het me al via de Ruta 40 van El Calafate tot El Chaltén te geraken, maar ik moet sneller reizen als ik mijn einddoel wil bereiken en ik vrees dat ik duizendtweehonderd kilometer niet in één stuk al liftend kan afleggen. Ik ben een economisch-actief dier en koop dus maar een busticket. Het lokale busbedrijf zadelt me op met een ticket waar het wraakroepende vertrekuur van drie uur ‘s nachts op staat. Ik zie het niet zitten voor een halve nachtrust te betalen in de herberg en kies ervoor om aan de bar de tijd te laten passeren. Drie glazen bier en een wodka later vallen mijn ogen dicht en vraag ik iemand die nog in de bar zit het ongebruikt bed te mogen beslapen voor een uurtje, wat me wonderwel lukt.
Bestaat er een groter gruwel dan na amper een uur slapen in het midden van de nacht gewekt te worden door het onvriendelijk geluid van de wekker? Te voet naar het busstation kan de eindeloze sterrenhemel die als een aureool boven mijn hoofd hangt de last niet verzachten. Iedereen op de bus lijkt in dezelfde stemming te zijn, dus worden er geen woorden gewisseld. De ritten over de Ruta 40 worden deels als een toeristische attractie verkocht. Het is hun in Argentinië niet ontgaan dat deze autoweg aanzien heeft buiten de landsgrenzen. Wat er echter niet bij verteld wordt is dat deze baan onder constructie is (misschien moet ik meer reisgidsen lezen) en de bus langzaam schokt van put naar steen. De stop in El Bolsón leek dan ook nog eens een maat voor niets, mijn humeur staat er niet naar om me te begeven onder de plaatselijke hippies en voorlopig heb ik genoeg natuurparken gezien. Ik vlucht verder noordwaarts.
Lees verder…
Enter Gent: beleidsdebat over de waarde van kunst en cultuur
Misschien omdat het al broeiend warm was bij De Vieze Gasten: het beleidsdebat over de waarde van kunst en cultuur schoot zelden in de vlam. Bij de inleiding op zijn betoog zei Dominique Willaert, artistiek leider bij Victoria Deluxe, dat “wij vanavond niet over centen willen praten”. Helaas dacht moderator Phara de Aguirre daar anders over en wilde zij met de beleidsmakers vooral over centen praten. Het panel: Lieven De Caluwe (Gents schepen van cultuur), Joke Schauvliege (Vlaams minister van cultuur), Helga Stevens (N-VA), Jean-Jacques De Gucht (Open VLD), Philippe De Coene (sp.a) en Bart Caron (Groen).
Als opwarmer voor het debat hoorden we enkele statements, het ene al krachtiger dan het andere. U kan alle toespraken op deze pagina opnieuw beluisteren. Daar vindt u ook gerelateerde artikels en video-interviews. Na de toekomstvisie van Dominique Willaert was de heldere analyse van Paul De Bruyne aan de beurt. Als lector aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten (Tilburg) en kenner van zowel het Nederlandse als het Vlaamse kunstenbeleid vroeger en nu, had hij zeer interessante dingen te vertellen. Dat zo iemand niet in het panel van een beleidsdebat zit, is misschien logisch maar ik vond het wel een gemiste kans. Het laatste statement kwam van het vrouwelijke gelegenheidstrio Myriam Stoffen (Zinneke), Veerle De Schrijver (Platform-K) en An De bisschop (Demos). Vanuit hun praktijkervaring in de sociaalartistieke sector had dit best een iets concretere boodschap kunnen worden, vind ik. Een voorbeeld? Een willekeurige zin: “Ten eerste pleiten we voor de erkenning van het fundamentele belang van het artistieke perspectief binnen sociaal-artistiek werk.” Maar oordeelt u vooral zelf want hun visie is zeker het nalezen waard.
Lees verder…
Op stap met de Benny’s
Het is heerlijk weer, ideaal om de fiets boven te halen en wat rond te rijden. Zomaar je neus achterna of naar het werk, school of boodschappen doen. Mijn stalen ros is eindelijk hersteld en met dit zonnetje geniet ik er extra van. Alleen is het wel uitkijken voor auto’s, trams of hun sporen,… Een beschermengel af en toe zou welkom zijn. Maar niet getreurd, misschien vind u er onverwacht wel één op het stuur van uw fiets: de Benny’s komen naar je toe.
De benny’s is een kunst-guerrilla actie van birdbee. Ze zijn niet apart te koop, je kan ze enkel tegen het lijf lopen. Met veel dank aan de stad Gent, milieudienst, achter de maan en michielverhaege.be. Ze vragen aandacht voor mobiliteit in de stad door fietsen te promoten als goede gewoonte. Onder het motto “jong geleerd” willen ze studenten, die vaak fietsen, stimuleren om te blijven fietsen eenmaal ze aan het werk zijn.
Cloclo
Vorige week ging Cloclo voor Vlaanderen (en Frankrijk) in première. Ik spreek even voor mezelf: ik was behoorlijk enthousiast om de film te gaan zien. Een 3-tal weken geleden stond ik al aan de deur van een Parijse bioscoop met de hoop dat men hem daar al zou vertonen.
Maar nu was het eindelijk zover!
Cloclo vertelt het levensverhaal van Claude François van bij de geboorte, de tijd dat het gezin in Egypte woonde, over de gezinsperikelen, de overtocht naar Frankrijk, de flamboyante carrière van Claude versus zijn opgesloten gezinsleven en zijn dood.
Vooral de strenge opvoeding van Claude viel mij op. Een opvoeding waar hij zich ook tegen verzette maar herkenbaar naar teruggreep in de manier waarop hij de mensen rondom zich behandelde.
De film geeft dan ook een eerlijk en oprecht portret van de zanger. Enerzijds het populaire idool als constante vernieuwer, zakenman en “homme-a-femmes†dat voldoet aan alle normen die de zaken maar kunnen doen bloeien. Anderzijds krijgen we het beeld van een vereenzaamde tiran op zoek naar liefde en erkenning, naar perfectie en succes.
Lees verder…
De stad: één podium. 20 jaar sociaalartistieke praktijk. Een (boek)voorstelling?
Geniet mee met het Enter Festival dankzij het verslag van het Reporterslabo. Meer dan 35 vrijwillige reporters-journalisten werken zich te pletter om jou op de hoogte te houden van de mooiste en sterkste momenten van het Enter Festival. Vandaag is de laatste dag!
Schrijfclub De Schuunschgreivers en fotocollectief Fixatief van Bij’ De Vieze Gasten zetten samen met Atelier Autonome Beeldvorming van Victoria Deluxe een Reporterslabo op voor en tijdens Enter Gent. Vanaf januari zijn we met meer dan 35 vrijwillig(st)ers aan de slag om de voorbereidingen van het festival te volgen, de verschillende deelnemende organisaties te bezoeken. Tijdens het festival zelf verzorgt het Reporterslabo de verslaggeving: diepergravende interviews met acteurs, verrassende reacties van toeschouwers, een eigenwijs verslag van een voorstelling en straatgebeuren, een blik achter de schermen, kritische vragen voor het cultuurbeleid… het reporterslabo surft op het sociale en artistieke, op het Enter festival.
Het STAM op een zonnige vrijdagmiddag is het decor voor het aperitief van Enter. Er vindt een ontmoeting plaats rond een boek, De stad: één podium – 20 jaar sociaalartistieke praktijken in Gent. Een boek als wandeling doorheen de tijd en de stad. Een zoektocht naar de geschiedenis van de sociaalartistieke praktijk en beleid in het Gentse en daar buiten. Een beleving van waar we vandaag staan en het verbeelden van morgen. Wordt er werkelijk samengekomen voor dat boek? Voor mij heeft er zich een ander verhaal afgespeeld… Lees verder…
De weg naar nergens
Nog tot en met 24/3 is er het Enter festival. Schrijfclub De Schuunschgreivers en fotocollectief Fixatief van Bij’ De Vieze Gasten zetten samen met Atelier Autonome Beeldvorming van Victoria Deluxe een Reporterslabo op voor en tijdens Enter Gent. Ook op Gentblogt krijgen ze een plaatsje.
Vrijdagavond, openingsavond van het Enter festival. Na allemaal samen iets gegeten te hebben in het buurtcentrum aan het Rabot, vertrokken de mobilisten van de Jozef II-straat naar het plein bij De Vieze Gasten, waar iets later de première werd getoond. De film werd geprojecteerd op een groot scherm, omringd door banken en een paar stoelen, iedereen stond en zat dicht bij elkaar om geen koud te krijgen eens de zon weg was. Ook binnen werden een paar plaatsen en een groot scherm voorzien voor de mensen die het toch net iets te koud vonden om buiten te blijven. In stilte hoorde je mensen genietend instemmen met wat er verteld werd in de film, lachen met de situaties die ooit zelf zijn tegengekomen. Ook herkenden ze wat iedereen wel eens tegenkomt, ondanks een goede voorbereiding, namelijk de tegenslagen, ook die zijn een deel van de mooie ervaring geworden.
Timelab op zoek naar alternatieven voor falende systemen
Het is lente, het kriebelt… en de kunstenwerkplaats Timelab houdt zijn ‘lentekamp’, Springcamp in het Engels. Timelab nodigde hiervoor een mix van 12 jonge lokale en internationale kunstenaars uit. Die zullen gedurende tien dagen in Timelab/Gent werken aan ‘System Error – in times of crisis, artists take a stand’. Het startschot van Springcamp wordt vandaag, 23 maart 2012, gegeven. Het eindresultaat stellen de kunstenaars op zaterdag 31 maart vanaf 16 u. voor op de vaste stek van Timelab in de Brusselsepoortstraat 97, 9000 Gent (buurt Twee Poorten). De lezers van Gentblogt maakten vroeger al kennis met Timelab.
Springcamp 2012
Systemen rondom ons falen. Waarheden staan onder druk. Tijdens Springcamp gaan kunstenaars, denkers en doeners met elkaar in dialoog en werken aan hun antwoord op die falende systemen. Met in hun achterhoofd dat nieuwe allianties kunnen inspireren. De kunstenaars zijn Karl Van Welden, Laurence Payot, Britt Hatzius, Marthe Van Dessel, Dusica Drazic, Korinna Lindinger, Thomas Laureyssens, Gosie Vervloessem, Vlad Nanca, Tom Kok, Hans Beckers en Sara Vrugt. Ik ben echt benieuwd wat zij ons op de eindpresentatie op 31 maart gaan voorschotelen! Lees verder…
Gentse cultuurmakers: Jolien Holvoet
Jolien Holvoet is de volgende kunstenares in onze reeks Gentse cultuurmakers. Jolien is gespecialiseerd in alles wat met keramiek te maken heeft. En dan is gespecialiseerd misschien nog wel licht uitgedrukt.
Jolien zoekt in haar kunst de absolute schoonheid, de perfectie. Voor haar is keramiek dan ook het middel om naar een hogere realiteit te grijpen waarin licht al evenzeer een belangrijke rol speelt. “Transluscent” moet het op zijn minst zijn. Een effect dat je ook en enkel met porselein kan bekomen.
In haar laatste (master-)jaar aan Sint-Lucas heeft ze haar plaats gekregen. Niet zonder slag of stoot, maar de waardering voor haar werk en visie hebben haar het nodige krediet gegeven. Voor Jolien moet kunst dan ook “spreken” en hoeft er niet altijd een handleiding bij.
Om zich verder te specialiseren in de materie is ze al tot in Finland gereisd. Aan de Aalto University, school voor kunst & design in Helsinki heeft ze zich sterk geconcentreerd op “toegepaste kunsten”. Lees verder…
Gentse strijders op De Invasie
Zoals we u beloofden, vorige week, bespreken we in stukjes de Gentse strijders die op 31 maart en 1 april Gent zullen veroveren. Vandaag: deel 2!
Maar liefst 70 jonge ontwerpers tekenen present dat weekend, maar wij beperken ons -chauvinistisch als we zijn tot de Gentse deelnemers aan De Invasie.
Aan het werk van Tom Dekyvere heeft u zich misschien recent nog vergaapt, vanop de Kraanlei, tijdens Het Lichtfestival. Dekyvere is een veelzijdig man, die bijvoorbeeld in 2010 op Interieur, in Kortrijk, te zien was, en architectuur, design en ontwerp combineert. Tijdens De Invasie stelt hij de Polyamorie-ring voor.
Polyamorie, van het Grieks poly [meerdere, verschillende] en het Latijn amor [liefde], of kortweg: houden van verschillende mensen tegelijk, dus.
De polyamorie-ringen werden vormgegeven met behulp van 3d tekensoftware en 3d geprint. Ze zijn gemaakt met behulp van een verloren-was gietproces op basis van een hoge-resolutie een 3d-was afdruk van het ontwerp. Na het printen wordt het wasmodel gegoten in zilver en afgewerkt. Moderne juwelen, quoi. Lees verder…
Scheetses, helpte gulder zondag uuk were een beetse? Gentsche Gruute Kuis Praktisch!
Flink wat scholen zijn er al sedert het begin van deze maand mee bezig. Kinderen maken samen met de diensten van Ivago de buurt rond hun school proper in het kader van de tweede Gentsche Gruute Kuis.
Zondag 25 maart is het dan aan de vele Gentse bewoners die zich engageren voor die grote poetsbeurt. Vorig jaar waren er voor de eerste editie meer dan duizend Gentenaars en 65 initiatieven, dus de stad mikt dit jaar op méér. De Gentsche Gruute Kuis is naast een grote schoonmaakbeurt voor de stad ook een sociaal evenement. Ivago zelf zorgt voor een ontbijt- of aperitiefpakketje om er niet alleen een propere maar ook gezellige dag van te maken, en met de lente in de lucht zit dat er alvast dik in. Wat de opkuis betreft, Ivago zorgt voor al het materiaal zodat niemand eigen spullen moet gebruiken of op een onverantwoorde manier vuil moet opkuisen. En zelf staan ze ook in voor het grote werk met de veegmachines.
Wildbreien in straten van Gent van 24 maart tot 1 april 2012
Café en naaiatelier BoHo, Standaard Boekhandel Sint-Baafs en het Museum voor Industriële Archeologie en Textiel (MIAT) kleden de stad aan samen met vele breiende Gentenaars. Tijdens de textielroute Stof-e-ring, van zaterdag 24 maart tot en met zondag 1 april 2012, kan men allerhande gebreide jasjes ontdekken in de straten van Gent.
Wildbreien of knit graffiti is een nieuwe vorm van straatkunst. Het is te vinden op muren, paaltjes, standbeelden enz. Soms met een boodschap, soms is het gewoon mooi. Wildbreien is in 2005 uitgevonden in Houston (Texas). Sindsdien heeft die kunstvorm zich snel verspreid over de hele wereld. En nu is Gent aan de beurt.
Toen het fenomeen wildbreien de kop opstak in grootsteden als Kopenhagen, Londen en Amsterdam, ontstond ook in Gent de goesting om de stad in te palmen. BoHo smeedde wilde breiplannen, samen met gelijkgezinde creatievelingen. Gentenaars uit alle uithoeken reageerden en een heuse breibeweging kwam op gang. Lees verder…
Stof-e-ring
Al voor de vijfde maal waait het stof weer op in Gent!
Een selectie van gevestigde waarden en aanstormend talent binnen de modewereld presenteert originele installaties in een parcours in de Gentse binnenstad, een unieke synergie tussen het statige patrimonium en de prikkelende verleiding van de mode.
Een mix van Belgische en Nederlandse ontwerpers showen met innoverende materialen en uitgelezen snit hun ravissante creaties in vijf architecturale parels: Sint-Niklaaskerk, Hof van Ryhove, Lakenhalle, Aula Universiteit Gent en STAM – Stadsmuseum Gent.
De Belgische ontwerpers zijn Black Balloon, Marina Yee, Zoë Vermeire, Katrien Van Hecke, Aravinda Rodenburg, Els Robberechts, Martine Gyselbrecht, Laurence Vlerick & Mayenne Nelen, Vera Vermeersch, Malica De Clercq, Ria Dewilde, Hélène Borgers, Lies Imschoot, Carolina Mosquera, Francine van der Biest, Jan Welvaert, Selien Naudts, Trui Demarcke, Pieter Coene, Lieve Vermeire, Els Jacobs, Veerle Tytgat, studenten KASK, Syntra Brussel en Vakgroep Textielkunde Ugent. Lees verder…
Artiest zoekt Feestneus
Het vervelende aan weerkerende ronselcampagnes is dat je jaar na jaar opnieuw een wervende tekst uit je duim moet zuigen. Zelfs al doet de actie het op zich telkens wel goed. Want de onverbiddelijke wetten van de digitale infospreiding dicteren dat afwezigheid op blogs, facebooks en andere twitters stomweg betekent dat je niet bestaat, niet communiceert, niks zegt. In weerwil van blinkende affiches en flyers in handig frigomagneetbestendig postkaartformaat. Zeker in een stad als Gent waar iedereen digitaal met iedereen lijkt te zijn verbonden. Six degrees of separation? In deze stad lijken twee te volstaan.
Maar misschien vormt dit nu net wel een deel van de aantrekkingskracht van Gent: een open blik op de ruimere wereld die over je scherm dwarrelt terwijl je het dorpsgevoel onder je vingertoppen bespeelt.
En dat is nu net ook wat een actie als Artiest zoekt Feestneus betracht. Voor de zesde keer op rij. De grote verscheidenheid aan creatief en artistiek talent die hier repeteert, concerteert en experimenteert, in contact brengen met al die organisatoren van straat- en buurtfeesten. Het is wellicht niet algemeen geweten, maar deze weken komen – verspreid over de stad – tal van wijkjury’s samen om de honderden voorstellen voor buurtprojecten onder de loep te nemen. Lees verder…
Enter Gent: Spectaculair Spektakel
Het gefluit van de ivoorgele zangkanarie — 28 euro voor een wijfje, kooi niet inbegrepen — is doorgaans het enige deuntje dat wij op een doodse zondagvoormiddag te horen krijgen op de Vrijdagmarkt. Maar niet als Enter Gent feestelijk wakker wordt. Dit sociaalartistiek festival doet voor een eerste keer Gent aan, van 16 tot 24 maart. Om dat wereldkundig te maken kwam de organisatie op het geheel sociaalartistieke maar vooral prettig gestoorde idee om alles wat muziek maakt en daar onnozel bij doet, samen te brengen in één Spectaculair Spektakel.
Op de foto’s herkent u ongetwijfeld De Propere Fanfare en de Buffalo-Murga van Komen en Gaan. Alsof dat al niet genoeg was, kregen zij nog het bonte gezelschap van Los Murginales, het guerrillastraattheater Koekoek, de compleet geschifte schrijvers en dichters met de Vrijbus, Murga POM O’dorie Leefschool De Oogappel en ten slotte iets rustiger maar niet minder plezant: de mobiele bioscoop van Ciné Martiko. Het geheel werd door regisseur Koen De Ruyck in onnavolgbare banen geleid.
Gentse kinderen en jongeren maken kabaal tegen armoede
In het Koning Albertpark verzamelden zaterdag meer dan 700 kinderen en jongeren van verschillende Gentse jeugdbewegingen. Hun doel? Massaal kabaal maken om extra aandacht te vragen voor armoede in ons land. Dat doen ze naar aanleiding van hun gemeenschappelijk jaarthema: ‘Armoede is een onrecht. Maak er spel van!’.
Een namiddag vol spel en een slotmoment met gejoel, gezang, bellen en toeters maar ook met een oorverdovende minuut stilte voor de slachtoffers in Zwitserland en de getroffen jeugdbewegingen.
Ook schepen Guy Reynebeau en Kinderrechtencommisaris Bruno Vanobbergen waren van de partij. Beide loofden de initiatiefnemers voor het onder de aandacht brengen van een complex en moeilijk thema als armoede. En spraken de hoop uit dat ook in de toekomst de jeugdbewegingen blijvend kabaal zullen maken tegen armoede.
HaHa van Hendrik: 19 maart 2012
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
