U was weer geweldig! – nieuwjaarsdrink 2012
En u was massaal aanwezig: maar liefst 11.000 Gentenaren kwamen mekaar een gelukkig jaar wensen. Stad Gent voorzag in 30.000 consumpties én knuffels van de burgemeester.
En u was massaal aanwezig: maar liefst 11.000 Gentenaren kwamen mekaar een gelukkig jaar wensen. Stad Gent voorzag in 30.000 consumpties én knuffels van de burgemeester.
Jaren heb ik me afgevraagd waarvoor dat mysterieus gebouw daar in het Groene Valleipark aan de Nieuwewandeling diende. Het stond heel lang leeg tot Flemish Foodie Olly Ceulenaere en horecaman Peter Vyncke er hun oog op lieten vallen. Na twee jaar voorbereiding werd het voormalige omvormingsstation tot een stijlvol restaurant verbouwd.
Dat is ondertussen al een goed jaar geleden, en al die tijd kreeg ik water in de mond als ik er voorbij reed, maar het kwam er telkens niet van om er te gaan eten. Tot ik geheel toevallig en vooral niet met voorbedachte rade een etentje bij Volta liet vallen als mijn eindejaarscadeautip. We reserveerden een tafeltje voor twee in de ontdekking van het jaar (volgens Gault&Millau) en trokken met ons nieuwjaarsgeld richting Nieuwewandeling.
Aan de buitenkant ziet het gebouw er niet echt aantrekkelijk uit, maar de binnenkant is dat des te meer. Onze jassen werden aangenomen en we werden gevraagd of we een aperitiefje wilden drinken of meteen zouden dineren.
We kozen voor de eerste optie waarvoor we naar de eerste verdieping (die Viktor heet) werden verwezen. Daar bevindt zich een lange bar aan de ene en knusse zetelhoekjes aan de andere kant. Omdat alle zetels al bezet waren (ook aan de bar zat veel volk) gingen we aan de bar zitten.
We kozen voor onze favoriete Gentse aperitief: Roomer (€ 4,50 per glas). Zodra onze goed gevulde glazen leeg waren, begaven we ons naar het gelijkvloers, waar we naar onze tafel werden begeleid. De zaal heeft het dak als plafond, waardoor er heel veel ruimte is. Je kan nog enkele oude elementen van het omvormingsstation bewonderen en ook de magnifieke luster.
Veel ruimte, veel volk maar toch niet al te veel lawaai – wat je bij het Pakhuis (dat wel groter is) bijvoorbeeld wel hebt, vind ik. Lees verder…
Toen ik via via een foldertje in handen kreeg van het Davidsfonds in Gentbrugge, kon hun eerste activiteit mij zeer bekoren.
Dinsdag werd er immers een lezing geprogrammeerd over Koken bij de Romeinen. Voor de gevraagde negen euro (als niet-lid) kreeg je niet alleen een deskundige uitleg van historica Annelies Van Wittenberghe, ze had meteen ook de daad bij het woord gevoegd, en een aantal (bewerkte) recepten klaargemaakt, zodat we konden proeven.
Annelies is in 2007 met haar historisch kookproject begonnen. Eigenlijk is het het combineren van haar grote hobby met haar studies. Ze geeft voordrachten over de geschiedenis van koken en eten tot 1750, maar is vooral gespecialiseerd in Romeinse culinaire geschiedenis. Ze volgt ook een koksopleiding in CVO Leerdorp, zodat ze écht wel weet waarover ze praat. Lees verder…
Tom Elegeert woont in Gent en werkt als meteoroloog op het KMI. In zijn vrije tijd maakt hij ook weerberichten voor allerlei sportmanifestaties en avontuurlijke activiteiten. Zijn eerste bijdrage op Gentblogt (welgekomen!) is het weerbericht voor de nieuwjaarsdrink op zondag 15 januari 2012.
Na het stormachtige begin van 2012 en het meestal grijze weer dat we deze week voorgeschoteld kregen, dient het weekend in Gent zich een pak rustiger aan én met een grote kans op zonneschijn.
De grote verantwoordelijke daarvoor is een hogedrukgebied, dat zich vrijdag ontwikkelt boven Groot-Brittannië en vervolgens langzaam de Noordzee op trekt.
Daardoor wordt droge landlucht uit het oosten tot het zuidoosten aangevoerd naar onze streken. We krijgen bijgevolg vrij mooi, maar gevoelig frisser weer.
Het ziet ernaar uit dat het in de nacht van zaterdag op zondag licht zal vriezen, tot rond -2 graden. Zondag overdag stijgt het kwik dan tot rond 3 of maximaal 5 graden.
De deelnemers aan de nieuwjaarsdrink wapenen zich dus best tegen de lage temperaturen met voldoende warme kledij. Ofwel zullen de glühwein en andere dranken de innerlijke mens moeten verwarmen.
Dinsdagavond was Maze, voluit: ‘Maze as a Maze’, te gast in een volgelopen muziekcentrum Kinky Star. Het trio speelde zoals van een bende jonge wolven verwacht mag worden: aan honderd per uur en zonder omkijken. Gretig & heftig. Easy listening was het allerminst. Maar dat was dan ook geen halve seconde de bedoeling.
De Brugse band won vorige maand in eigen stad – en tot de verbazing van iedereen inclusief zichzelf – de finale van het rock concours ‘Westtalent’ met minimalistisch-tegendraadse noiserock. Maze heeft de meest traditionele rockbezetting denkbaar: gitaar, bas en drums, maar voor het overige heeft de groep vooral lak aan conventies van radiovriendelijke aard. En zo horen wij het alvast graag. Lees verder…
Sinds september komt een veertigtal leerlingen van het Koninklijk Atheneum Mariakerke (KAM) elke woensdagnamiddag samen om hun nieuw toneelproject in elkaar te steken. Zij worden begeleid door professioneel regisseur Herwig De Weerdt en professioneel breakdancer Sam De Waele.
Ook tijdens de tweede week van de kerstvakantie werkten ze volop aan een schitterend toneelstuk, waarvoor ze zelf de titel ‘Lapis Lazuli’ kozen.
De acteurs zijn leerlingen uit alle jaren en richtingen die willen deelnemen. Er wordt geen auditie georganiseerd, iedereen mag en kan meedoen. Ook het onderwerp en de tekst worden gaandeweg gecreëerd, vanuit de leerlingen zelf. Vorige jaren zijn dat soms luchtige vrolijke teksten geworden, hilarische voorstellingen, met geniale vondsten.
Maar schooltoneel hoeft niet gelijk te staan met lichte onderwerpen en jongensachtige vrolijkheid. De leerlingen zijn ook met veel ernstigere, diepgravendere onderwerpen bezig, en dit jaar resulteerde dat in een hard, aangrijpend toneelstuk. Vandaar ook dat er een leeftijdsadvies gegeven wordt van 12+.
Lees verder…
Her en der heb je nog nieuwjaarsrecepties in Gent.
Zaterdagavond hadden wij het nieuwjaarsconcert van de Stad Gent in de Bijloke voor de genodigden en zo’n 650 gelukkige Gentenaars, die uitgeloot waren uit meer dan 2000 ingeschrevenen via Gent stadsmagazine. Zondagmiddag was Zwijnaarde aan de beurt en zondag aanstaande 15 januari hebben we de traditionele nieuwjaarsdrink op het Sint-Baafsplein.
Hierbij een beeldverslag van de nieuwjaarsdrink georganiseerd door de feestcommissie van Zwijnaarde op het dorpsplein met medewerking van “Wijk aan zetâ€. Deze gezellige receptie met zwijntjesbier, zwijntjesaperitief en zwijnehapjes was een ideale gelegenheid om elkaar het beste te wensen voor het nieuwe jaar.
Even geen Winterdroom, maar een heus Winterfeest zaterdagavond Bij Sint-Jacobs, in een organisatie van vzw Trefpunt, met een drieluik. Eerst was er een concert in de Sint-Jacobskerk, nadien een openluchtconcert met Moustash op Bij Sint-Jacobs en aansluitend een fuif in de concertzaal van Trefpunt. Deze winterse mini-versie van de Gentse Feesten genre Trefpunt, oud en nieuw, zette in met een concert in de volgelopen historische Sint-Jacobskerk. Gentblogt luisterde én genoot mee.
Gewezen stadscomponist Dick van der Harst had het concept en het figuurlijk dirigeerstokje in handen. En speelde ook een meer dan aardig nootje mee op tible en bandoneon. Vanop het doksaal zette de zes-zussen-groep Binti hemels in met Celestial Voices van Pink Floyd, hierbij gesteund door Mario Van Assche op orgel, Jean-Philippe Poncin op tenora en Aurelien Lechere op fagot. Tible en tenora zijn schalmeien met een tamelijk scherp timbre. Dit soort instrumenten komt geregeld voor in de composities van Dick van der Harst, en hij greep tijdens dit Winterconcert naast het bandoneon ook regelmatig naar zijn tible-schalmei. Lees verder…
Wat we zelf doen, doen we beter. Zo lijken de Vlaamse filmmakers de laatste jaren erg goed bezig. Ligt het aan hun talent, de steun die ze krijgen, de mogelijkheden? In ieder geval, telkens wanneer er een Vlaamse film uitkomt, ben ik geneigd om het andere aanbod nauwelijks nog een blik te gunnen. Frank Van Mechelen levert met Groenten uit Balen een ferme brok tragikomedie van de bovenste plank. De context is het gewroet in de ‘Vlaamsche’ klei maar desondanks stijgt het verhaal boven alle clichés uit tot een realistisch, pakkend, entertainend en overtuigend verhaal. De staking in 1971 in de zinkfabriek Vieille Montagne behoort misschien tot de geschiedenis maar zeker nog steeds tot het dagelijkse leven van de streek, als ik vrienden uit de streek hoor die het verhaal maar al te goed op school hebben bestudeerd. Zelf had ik er echter nog nooit van gehoord. Ook het toneelstuk van Walter Van den Broeck heb ik nooit gezien. Ik weet dus niet of de film slechter is dan het boek, bij wijze van spreken, maar ik weet alvast dat deze film meer dan het ontdekken waard is.
Centraal in het verhaal staat de familie Debruycker. Papa Jan (Stany Crets), zijn vrouw Clara (Tine Bertels), opa (Michel Van Dousselaere) en hun vrijgevochten dochter Germaine (Evelien Bosmans) wonen in een krakkemikkig citéhuisje van de fabriek. Mondje (Rik Verheye) is een goeie vriend van Jan en werkt net zoals bijna heel het dorp in de fabriek. Zijn dochter Alice (Clara Cleymans) is de beste vriendin van Germaine en samen werken ze in de GB in Mol als kassierster. Lees verder…
We krijgen regelmatig allerlei drukwerk in onze brievenbus. Zeker in deze tijd van het jaar, met het verzenden van nieuwjaarswensen in alle mogelijke vormen. Daarnaast ontvangen we met de regelmaat der klok uitnodigingen allerhande, blij en droevig familienieuws, en publiciteit.
We staan er doorgaans niet bij stil, maar er is dus niets nieuws onder de zon. Ook in de negentiende eeuw verspreidde men publiciteit, uitnodigingen, familienieuws, wenskaarten e.d.m. Al zag dat drukwerk er wel lichtelijk anders uit.
Want het midden van de 19de eeuw, dat waren de hoogdagen van de geporseleinde kaarten of kortweg porseleinkaarten. En neen, die waren niet van porselein gemaakt zoals velen zich afvragen en de naam ook wel wat laat vermoeden. De kaarten ontlenen hun naam wel aan hun specifieke glans en textuur, die aan porselein doen denken. Op het karton werd immers – vóór het drukken – een fijn laagje kaolien of porseleinaarde, vermengd met loodwit aangebracht. Het drukken zelf gebeurde dan via lithografie of steendruk, waarbij het ontwerp in spiegelbeeld in een kalksteen wordt gegraveerd en vervolgens met drukinkt op papier wordt overgebracht. Lees verder…
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Bloemenmarkt op de Kouter
Enkel vrolijke gezichten zaterdagvoormiddag op Winterdroom. Uitbureau sluit de vijfde editie van het kindertheaterfestival af met een recordverkoop van ruim 4000 tickets. De kinderjury keek en keurde alle voorstellingen en selecteerde 2 winnaars. In de categorie onder vijf jaar werd dat Veel vijvers en prinsessen van Duizendeneen, in de categorie boven vijf jaar kozen de juryleden voor Wolf en Hond en Kat van I Luna. Vertegenwoordigers van beide gezelschappen namen met veel genoegen hun spekkentaart in ontvangst en de aanwezige juryleden waren eveneens trots om hun diploma (en een spekkenbrochette) overhandigd te krijgen.
De mens is van nature een sociaal wezen. Daarom organiseert het steeds gelegenheden om samen te komen, liefst in de vorm van heerlijke banketten, maar vaak ook op bacchanalen.

Vandaag verzamelen we nog steeds op familiefeesten en nieuwjaarsrecepties. Net daarom organiseert vzw Legia op zaterdagavond 21 januari 2012 een Gallisch eetfestijn met afterparty.
De opbrengst gaat naar de herstelling en aankoop van materiaal. Het grootste luik gaat in de spaarpot voor de realisatie van het geplande archeopark.
De avond is als volgt gepland:
vanaf 18u30: aperitief met live muziek door Nuraghi
vanaf 19u30: diner (breugeliaanse maaltijd of kaasschotel)
vanaf 21u00: deuren open voor iedereen voor de Afterparty. Deze wordt op gang getrokken door de live muziek van Nuraghi
vanaf 21u30: optreden van de Gentse groep Saf!
Vanaf 22u45: DJ’s The Rudies.
Alles gaat door in het Jeugd- en Gemeenschapscentrum (JGC) Destelbergen, Kerkham 3F, 9070 Destelbergen (volg de wegwijzers vanaf het kruispunt met de Dendermondesteenweg aan de kerk).
Lees verder…
Ook op de laatste dag van Spekkenfestival pikten we nog een voorstelling mee. Deze keer werd het Wolf en Hond en Kat, muziektheater van I Luna. De verwachtingen waren best wel hoog gespannen want I Luna werd bij de editie 2010 van het Spekkenfestival met het stuk Wolf en Hond (naar het gelijknamige boek van Sylvia Vanden Heede) uitgeroepen tot beste kindervoorstelling (5+). Wolf en Hond en Kat was nu dan ook de première van het vervolg op die voorstelling.
Van bij het begin was het duidelijk dat I Luna al op een grote schare fans kan rekenen. De voorstelling van vorig jaar stond opnieuw op het programma en de nieuwe voorstelling werd zelfs twee keer gespeeld. De tickets vlogen de deur uit en we stonden dan ook met velen te wachten om de grote zaal in Theater Tinnenpot binnen te mogen (met een kwartiertje vertraging omdat de voorstelling van 14 u. iets langer geduurd had en alles weer in gereedheid moest worden gebracht). Wij hadden de voorstelling van vorig jaar niet gezien maar het enige verschil was wellicht dat de personages voor ons nieuw waren en het verrassingseffect mogelijks daardoor iets groter.