De MG Tower is een 119 meter hoge toren die momenteel in aanbouw is in Gent, België. Het zal de hoogste toren van Gent worden en zal volledig bestaan uit kantoren.
Dit project maakt deel uit van een veel groter plan om de gronden van het vroegere vliegveld van de stad te veranderen in een mix van kantoorgebouwen en grootschalige winkels. Het volledige project zou klaar moeten zijn tegen 2030.
Gregg Araki is voor velen geen onbekende. Voor mij was hij dit wel tot deze geflipte sexy horrorcomedy mij aangenaam verraste op het Filmfestival van Gent en mij uit mijn middagdip rukte.
Sex, drugs, rock ‘n’ roll en wat geflipte paranoia. Dit zijn de elementen die Araki doorheen zijn flitsende komedie Kaboom mixt.
Ergens aan een campus vult Smith zijn dagen met leeghoofdig rondhangen met zijn vriendin Stella.
Een paar vreemde personages kruisen zijn pad. Zijn kamergenoot lijkt een typische surfboy te zijn die zijn pik achterna loopt. Stella’s vriendin krijgt opeens obsessieve trekjes, een andere maat van hen loopt constant high rond en wanneer Smith denkt getuige te zijn van een moord beginnen de vreemde voorvallen zich op te stapelen en samen met Stella tracht hij het raadsel op te lossen. Hoe dieper hij graaft in het verleden van het vermoorde meisje, hoe vreemder de gebeurtenissen. Wat is droom en wat is werkelijkheid? Begint hij te flippen of is hij tegen wil en dank getuige van een duister complot? Ook de kijker kan het onderscheid niet altijd maken maar dit draagt bij tot de lekkere paranoia sfeer die Gregg creëert. Lees verder…
Keremos bestaat 10 jaar en dat vieren ze zoals ze het de laatste jaren eigenlijk stiekem ook zonder reden deden: door een hoop goede bands uit hun stal op een podium te plaatsen. Normaal gezien bestaat een Next Big Thing-affiche maar uit een paar groepen, die nog hard aan het timmeren zijn aan de weg naar roem en lof. Deze keer zetten ze Absynthe Minded als headliner, geruggensteund door Team William en veel ander schoon volk. Nu zaterdag, 11 december, kan u met hen meevieren in de Vooruit. Een nummer beluisteren van elke groep die optreedt kan u hieronder alvast doen.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Waar is de tijd dat Tom De Clercq, medeoprichter van Keremos, nog gewoon de manager was van dat kleine manneke aan een piano? Sioen is ondertussen groot geworden en weg bij Keremos, maar het Gentse managementbureau heeft vele andere groepen, waarvan uiteraard veel Gentse, geholpen om het te maken. Van die groepen staan er een hele hoop zaterdag op het podium. En u kan daar trouwens 5 duo’s voor winnen. Stuur een mailtje met uw gegevens naar wedstrijd@gentblogt.be, en ge weet maar nooit.
Lees verder…
Eindelijk! Dat was de naam van het feestconcert waarmee het schip van de Sint-Niklaaskerk na vijftig jaar restauratiewerken terug openging. Het koor en de dwarsbeuk stonden al sinds 1992 open voor het publiek, maar het het schip –of benedenkerk- bleef jarenlang verscholen achter een werfwand. Tot het laatste weekend van november, want dan lieten de Vrienden van de Sint-Niklaaskerk de prachtig gerenoveerde ruimte zien aan het publiek.
Naast een koor, een organist en twee woordkunstenaars treden ook de thebaanse trompettisten van de KSA-fanfare van Oudenaarde op.
Koning Winter heeft zich meester gemaakt van het land. De wandelaars en fietsers die door de modder van het Gentse stadscentrum ploeteren, zitten warm ingeduffeld. De vier muzikanten van de KSA-fanfare ook. Ze hebben de dag ervoor ook gespeeld en zijn dus voorbereid. “Het is binnen nauwelijks warmer dan buiten, dus hou je sjaal maar aan”, zegt Anja bij het binnengaan van de kerk.
Er zal eens… Zo beginnen alle sprookjes die nog niet begonnen zijn. Er zal eens, aan deze kant van de wereld, een jongen zijn: Arthur. Hij is 9, en heeft een geheim project, met zijn beste vriend Louis. Op de dag van hun eerste proefneming zegt zijn vader doodleuk dat ze gaan verhuizen, 150 km verder. Want pa heeft ook een project: hij wordt directeur van een doorgangscentrum voor repatriëring. Arthur, in alle staten, loopt weg en duikt onder.
Ondertussen is ze zo ongeveer helemaal weggesmolten, maar deze reeks van toen Gent nog ondergesneeuwd was, willen we u toch niet onthouden.
Dertiende Ster vzw is een initiatief van een groep adoptieouders die terugkwam uit Ethiopië, een land dat hen niet alleen schitterende kinderen heeft gebracht, maar ook een grote indruk op hen heeft nagelaten. Daarom richtten ze enkele jaren geleden de vzw De Dertiende Ster op, die niet alleen openstaat voor adoptieouders maar voor iedereen die zich aangesproken voelt om iets te doen voor de kinderen aldaar.
In en rond Addis Abeba werden ze geconfronteerd met schoonheid en armoede, met toekomst en verleden, en met kinderen. Kinderen die het geluk hebben naar school te kunnen gaan maar ook kinderen die als bedelaars letterlijk in de goot leven. Hun fierheid sterkte de ouders in het idee dat ze misschien kunnen helpen om sommige van deze sterren een betere toekomst te bieden in het land dat uitpakt met zijn dertien maanden zonneschijn. Dertiende Ster vzw wil de kinderen en jongeren in Ethiopië in staat stellen om te genieten van die zonneschijn.
De ouders steunen via de vzw projecten die kinderen in Ethiopië begeleiden en hen leren hoe ze zelfstandig een kwaliteitsvol leven kunnen uitbouwen. Dertiende Ster, voor wie het heel belangrijk is dat de steun terechtkomt bij de mensen die het het meeste nodig hebben, organiseert activiteiten en evenementen in België om te sensibiliseren en geld in te zamelen.
Daarnaast leent de vzw ook lespakketten en leerkoffers uit aan scholen. Het materiaal is ontworpen om jongeren op een speelse manier te laten kennismaken met het leven in Ethiopië en de aids-problematiek.
Lees verder…
En neen, hoe raar het misschien ook klinkt, deze titel heeft niets, maar dan ook niets te maken met de sneeuwval van de voorbije dagen.
De titel heeft wel alles te maken met de vijftiende verjaardag van het Shoppingcenter Zuid. In plaats van taart en ballonnen te laten aanrukken, werden vorige woensdag enkele blokken sneeuw aangevoerd voor een heus sneeuwballengevecht op het Woodrow Wilsonplein (wie kon ook maar vermoeden dat enkele uren later echte sneeuw neerdwarrelde).
Onze fotograaf was nieuwsgierig maar hield zich veiligheidshalve toch wat uit de sneeuwlinie: sneeuwballen en fototoestellen, dat is geen gezonde combinatie.
Heel soms heeft verbouwen ook fijne kantjes. Zo zorgde mijn aan de gang zijnde verbouwing ervoor dat mijn thuis tijdelijk verplaatst is naar de Zebrastraat, een site in Gent waar ik nu al een maand doodgraag woon. Niet alleen omdat het er mooi is en er interessante dingen te beleven zijn, omdat er een leuke sfeer hangt en het er veel rustiger is dan je zou denken, maar ook omdat ik bij het thuiskomen gisterenavond laat een uitnodiging in de bus vond waaruit bleek dat op dat eigenste moment Gabriel Rios aan een concert begon in de bar op tien passen van mijn deur. Toen ik de dag voordien de Zebrastraatnieuwsbrief kreeg waarin sprake was van ‘een suprise-optreden van formaat’ zei iets me toen eigenlijk al dat het Rios zou zijn; wiens naam staat er nog altijd op de bel enkele appartementen verder en wie is er momenteel in het land om promo te maken voor zijn nieuwe plaat? Juist ja. En dus zette ik mijn oververmoeidheid en verbouwstress even aan de kant om in de loungebar een intiem soloconcert mee te maken van onze New Yorkse Puertoricaanse Gentenaar.
De bar zat aardig vol, maar het was zeker geen overrompeling. Rios stond tussen de mensen op een minipodium met enkel zijn twee gitaren en een micro en speelde zijn nummers terwijl de mensen rondom aan het drinken en babbelen waren, wat voor een erg losse, gezellige sfeer zorgde. Een klein, gezellig caféoptreden. Al was het caféaspect eerlijk gezegd soms ook wel storend, bepaalde mensen vonden zichzelf horen praten, bier en chips oneindig veel belangrijker en zwegen geen moment, waardoor ze het natuurlijk wel verpestten voor zij die voor de muziek kwamen. Maar ja.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik geen uitgesproken Riosfan ben en zelfs niks in huis heb van zijn platen. Maar zoals bijna iedereen vermoed ik, kan ik zijn liedjes wel smaken, zeker zolang hij niet te veel de Latijns-Amerikaanse kant opgaat. Dit was denk ik, de eerste keer dat ik een volledig concert zag en dat beviel uitstekend, zeker in deze unieke setting. Lees verder…
We geven het achteraf gezien grif toe: het was wat overmoedig om te denken dat woensdagavond naar het Ottenstadion afzakken “best wel zou meevallen”. We dachten dat ons thermisch ondergoed, onze mooie hippe muts en onze handschoenen wel voldoende bescherming zouden bieden. En hoe erg kan het eigenlijk sneeuwen op een overdekte tribune, zo spraken we elkaar moed in. We kunnen het u nu zeggen: we hebben het vreselijk onderschat. Een voetbalmatch volgen terwijl een ijzige wind de poedersneeuw tegen de gezichten blijft slaan, het blijkt niet evident. Maar we klagen niet, want misschien zijn alle buffalo-supporters die woensdagavond de weergoden trotseerden wel waarlijk heroïsch te noemen, maar de echte helden liepen wel degelijk op de met een wit laagje bedekte grasmat.
Helden die ons overigens alweer een flinke stap dichter brachten bij een Europese overwintering. Een verslag uit de loopgraven van het supportersgebeuren.
Het was ondanks de koude met volle goesting dat we afzakten voor deze wedstrijd, versta ons niet verkeerd. Want zoals we vorige keer al enthousiast verkondigden: dat is hier wel de Europa League hé mensen, dus dat is niet min. En we waren woensdagavond overigens de enige nog resterende Belgische ploeg die zijn lot in eigen handen had (en dus niet afhankelijk was van winst of verlies in andere wedstrijden dan de onze). En we waren de enige ploeg bij wie de woorden “op papier kan het nog” niet gehanteerd hoefden te worden in de voorbeschouwingen. Winnen was de boodschap, dat wel, maar we hadden tegen Lissabon al bewezen dat we dat kunnen, winnen in Europese wedstrijden. Blue white ten strijde dus, met een uitgedund maar enthousiast leger soldaten op de tribune.
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
