donderdag 16 september 2010 16u58 |
People en Lifestyle |
Greet A |
“Hé, nieuwe kleurtjesâ€, dacht ik toen ik voor het eerst de aankondiging van het Vintage design event zag, “Is dat van dezelfde mensen als die van vorig jaar?â€. Ja en nee, zo blijkt. Er was al een bijzonder geslaagde eerste editie op de Vrijdagmarkt vorig jaar, en die werd opgevolgd door een tweede beurs in de Loods 22. De reacties waren nogal gemengd. 10 Euro inkom voor wat in essentie een groot uitgevallen winkel in tweedehands design bleek te zijn, dat vond niet iedereen licht verteerbaar. Ook één van de originele organisatoren had er zo zijn bedenkingen bij en stapte eruit. En breit nu zondag gewoon een vervolg aan het oorspronkelijke opzet.
Lees verder…
donderdag 16 september 2010 11u08 |
Faits Divers, Student |
Animuz |
Weer naar school. Zo voelde ik me een beetje onlangs. September is aangebroken en daarmee ook de wereld van het avondonderwijs. Mijn allereerste naailes dus. Eerder toevallig was ik er deze zomer achter gekomen dat een toffe collega (en dat schrijf ik niet omdat ge meeleest he A.!) op dezelfde avond in dezelfde klas zou zitten: super want dan ben ik niet alleen in een onbekende groep en dan heb ik vanaf nu een wekelijks update moment.
De titel vat vooral het begin van de avond mooi samen. We werden allen (alle richtingen) in de refter verzameld en de directrice sprak ons toe. Elke klas werd afgeroepen en als laatste was het aan ons: Initiatie Mode mocht juf Carine volgen. In de klas kreeg ik waarlijk een flashback naar de tijd van de uniformkleuren en de nonnekes van het O.L.V.-ten Doorninstituut. De juf legde ons uit dat we een schriftje nodig hadden en een ringmap “van uwen tijd uit den humanioraâ€. Enkel mijn moeder gebruikt dat woord, bedacht ik me. We kregen ook een evacuatieplan om bij brand “bij de geburen†te gaan. Op tijd komen is een must, spijbelen is uit den boze en een doktersbriefje is verplicht. Ik dacht echt: ze gaat beginnen over het kleurtje van de stylo waarmee ik mijn titel moet onderstrepen. Maar dat deed ze niet.
Het lokte vooral veel gegniffel van onzentwege uit en de avond vorderde. Ergens in het midden kregen we tijd om “ne koek†te gaan eten (waarbij ik spontaan aan Pennywafers en Choco-assen dacht maar wel voor een Roemoeloe loekakoe Bueno ging). We kwamen erachter dat we tamelijk wat zouden gaan maken dit schooljaar: tasjes in klein en groot formaat, een pyjama, een keukenschort, ovenwanten (die geef ik zeker weg met Kerstmis *moeha!), etc. etc. Er werd ook nog reklaam gemaakt voor het Stoffenspektakel van 24 september aanstaande.
Leuke avond gehad, super veel goesting om erin te vliegen, toffe medeleerlingen en toffe juf. Nu nog een brooddoos, een vierkante boekentas en kaftpapier, en we zijn vertrokken.
woensdag 15 september 2010 13u46 |
Muziek, Podium en Cultuur |
San (tekst), Caroline Neels (beeld) |
Beeld je in dat we de klok driehonderd jaar terugdraaien. Je bevindt je in een weelderig ingeklede barokke concertzaal in het hartje van Venetië. Rondom je een bevreemdend decor. Maskers in alle vormen en maten. Je herkent niemand. Lakeien bieden je kleine amuse-bouches aan terwijl je geniet van een intens glas wijn. De beste dansers nemen je mee op het ritme van barokklassiekers. Klank en dans vermengen zich met de smaak van heerlijk zoet gebak en chocolade. In de verte hoor je klanken vanuit de toekomst. De grens tussen droom en realiteit vervaagt en verandert in een zinnenprikkelend geheel…
Een Venetiaans bal spreekt tot de verbeelding en eigenlijk kan je dan zijn wie je maar wil. Iedereen is prachtig opgedoft en draagt een masker en uiteindelijk weet je niet wie je voor je staan hebt. Het geeft je toch ergens de moed om dingen te doen die je anders niet zou durven doen. Enfin, zo stel ik het mij toch voor als ik mag afgaan op ‘de films’, want ik ben nog nooit naar een gemaskerd bal geweest. En dus vraag ik het mij wel af: zou het effect in Gent hetzelfde zijn? Zijn de bezoekers van zo’n bal hier ook wel bereid om mee te gaan in het thema en zich volledig aan te passen aan de sfeer, kostuum, masker en alles inbegrepen?
Lees verder…
woensdag 15 september 2010 10u19 |
Fotoreportage, Sport |
ElsS |
In het kader van de start van de ‘week van de sportclub’ organiseren de Sportdienst Gent en Bloso jaarlijks het evenement Sportief Gent.
Vorige zaterdag kon je de hele namiddag in het stadscentrum op diverse pleinen terecht voor sportactiviteiten in de meest brede betekenis van het woord. Er werden allerlei sportactiviteiten aangeboden via demonstraties en initiaties met als doel de sportclubs in de kijker te stellen en uiteraard zoveel mogelijk mensen ertoe aan te zetten om ook actief en sportief te zijn, te blijven of te worden. Wij gingen alvast een kijkje nemen en zagen dat de stad bruiste van energie!
Een fotoreportage.
Lees verder…
dinsdag 14 september 2010 16u30 |
Sport |
Vincent Ooms |
Lierse mocht na 3 jaar vagevuur in tweede eindelijk weer meedoen met de grote jongens. Wij behoren tot de grootste jongens, en Lierse, met nieuwkomers Sonck en Kovacks, was dan ook extra gemotiveerd. Opvallend bij Gent was dat de zonet aangeworven Baric en Wallace een basisplaats kregen, respectievelijk op de links- en rechtsback.
Omdat in het verleden de verplaatsing naar Lierse steeds een garantie was voor een leuke avond besloten we om in de auto te springen, vastbesloten om de Gentse trots naar een overwinning te schreeuwen.
Aangekomen in Lier viel ons de lachwekkend slechte bezoekerstribune op. We werden ‘verwelkomd’ in een soort tijdelijke partytent die je eerder in het Baudelopark verwacht tijdens de Gentse Feesten, dan in een wedstrijd van eerste klasse. Een amateuristische constructie die volgens ons tijdens de week verhuurd wordt aan gevelrestaurateurs. Het duurde overigens niet lang eer er net naast ons gewoon een plak in 2 brak. Hilariteit alom, het meccanoteam van Lierse weet wat gedaan deze week.
Nu goed, de wedstrijd zelf dan. De eerste Gentse kans was meteen raak: 0-1. Yaya duwde aan de tweede paal een voorzet van De Smet binnen. De Buffalo’s waren meer dan tevreden, en voetballen leek niet meer nodig, gewoon de wedstrijd uitspelen zonder energie te verbruiken was de doelstelling. Bij Lierse viel vooral de blonde Hongaarse reus Kovacs op, hij beukte gevaarlijk op de Gentse verdediging. Bojan was echter steeds alert. Lees verder…
dinsdag 14 september 2010 13u15 |
Architectuur, Musea en tentoonstellingen, Podium en Cultuur |
ElsS |
Het regenweer gooide onze plannen voor de Open Monumentendag ietwat in de war: in plaats van een uitgebreide uitstap werd het dit jaar een beperkt bezoek. Met het motto “het mag wel eens iets anders zijn” in ons achterhoofd, lazen we er de monumentenkrant even op na en pikten er volgende bestemming uit: de watertoren van de TMVW (recent gerestaureerd) in de Scheeplosserstraat, aan de rand van het havengebied, zo ergens op de grens van Gent, Oostakker en Sint-Amandsberg.
De watertoren (1968), een ontwerp van prof. ir. F. Riessauw, werd in 1971 in gebruik genomen en rust op acht kolommen in beton. Centraal bevindt zich een cilindrische torenschacht met een trap. De kuip is van beton, heeft een inhoud van 1000 m³ en wordt door een mantel van metselwerk omgeven. De toren is gerenoveerd, heeft een lift en een panoramaruimte (tekst uit de monumentenkrant).
Ter bestemming aangekomen, bleken we niet de enigen die wel eens een kijkje wilden nemen in de toren en genieten van het uitzicht op de omgeving. Een vriendelijke dame van de TMVW deelde bekertjes drinkwater (uiteraard) en sleutelhangers uit. Driewerf helaas: de lift had het inmiddels begeven en een technicus was er niet meteen voorhanden. Een bezoekje kon nog steeds maar je moest er wel een kleine inspanning voor over hebben, nl. iets meer dan 200 trappen! De meeste bezoekers lieten zich hierdoor niet afschrikken. In afwachting van de tocht omhoog brachten we eerst nog een bezoekje aan de kelder waar een presentatie liep met een kort verslag van de restauratiewerken (voornamelijk behandeling van betonrot, geen sinecure leek me dat). We zagen er ook de diverse buizen en pompen die ervoor moeten zorgen dat het drinkwater op zijn juiste bestemming terechtkomt (Oostakker en Zelzate en zelfs Oostende). Lees verder…
dinsdag 14 september 2010 10u15 |
People en Lifestyle, Samenleving |
San (tekst), Thierry (beeld) |
… en wij waren er bij! De mensen die er niet waren, en dat waren er niet veel zo te zien, hadden ongelijk.
Want Jesus was terug. Wie anders om zo’n gebeurtenis in goede banen te leiden. Niet alleen Jesus, maar eigenlijk was Bataclan terug. Gezeten op een podium overzag Hij het plein en zag dat het goed was.
De cafés hadden tafels buiten, allen hetzelfde tafelkleed zodat je niet goed zag welk terras bij welk café hoorde. Een goed ding, vond ik persoonlijk, want zo zat iedereen heel gezellig op een heel groot terras. Er was van alles te eten: oesters, pannenkoeken, broodjes, wafels, … en uiteraard ook te drinken.
De kinderen hadden ook de tijd van hun leven: de kleintjes sprongen op het luchtkasteel, iedereen werd weer mishandeld in het kinderhospitaal. Daarna konden ze lekker misselijk worden op de zweefmolen, en geloof me vrij, sommige kinderen waren serieus misselijk na zo’n ritje. Lees verder…
maandag 13 september 2010 21u43 |
Faits Divers |
josie |
In mei kon je op deze site al een aankondiging lezen voor een paardenspektakel dat toen helaas werd geannuleerd. Paardenliefhebbers hoefden gelukkig niet zo heel erg lang op hun honger te blijven zitten, want vanaf 17 september slaat in Gent een andere groep paardenkunstenaars zijn tent op, meer bepaald het gezelschap Cavale.
In deze show zijn ruiters, voltigeurs en acrobaten maar toch vooral de prachtige paarden de sterren van de avond. Het gezelschap bestaat uit meer dan 40 paardenfluisteraars, acrobaten, stuntmensen, acteurs en theatertechnici en 30 raspaarden. Zowel ruiters als dresseurs (die werken naast het paard in plaats van op de paardenrug) stellen een verscheidenheid aan disciplines voor: de indrukwekkende en zowel van paard als ruiter veeleisende hogeschooldressuur, de voor de toeschouwers zeer indrukwekkende vrijheidsdressuur waarbij één persoon een (hele groep) loslopende paarden regisseert, acrobatische voltige oftewel het uithalen van adembenemende toeren op een paardenrug vaak dan nog in volle galop, stuntrijden, … Stuk voor stuk nummers die garant zullen staan voor veel oohs en aahs, voor spanning en bewondering, zowel voor de prachtige Arabieren, Friezen en Spaans-Iberische paarden als voor hun ruiters en begeleiders.
Lees verder…
maandag 13 september 2010 13u18 |
Fotoreportage, Samenleving |
Max Van Hemel |
Zaterdagavond werd massaal gewacht op het Sint-Pietersplein. Er waren nog 15.000 wachtenden voor u.
Waarop wachtten deze mensen? Op de realisatie van de Millenniumdoelstellingen, die in 2000 tijdens een vergadering van de Verenigde Naties door 189 regeringsleiders werden ondertekend. 8 doelstellingen moesten tegen 2015 gerealiseerd zijn: halvering van de armoede, alle kinderen naar de basisschool, gelijke kansen voor meisjes en jongens, minder kindersterfte, minder moedersterfte, aids stoppen, duurzaam milieu en samenwerking tussen noord en zuid.
Dus is het hoog tijd om de wereldleiders en andere politici wakker te schudden, want over vijf jaar is het reeds 2015 en zouden alle doelstellingen gerealiseerd moeten zijn. Bij een aantal doelstellingen werd reeds vooruitgang geboekt, andere zijn nog hopeloos ver van realisatie.
Daarom besloot het samenwerkingsverband 2015. De tijd loopt! (een samenwerking sinds 2005 tussen 11.11.11 en een twintigtal Vlaamse Noord-Zuidorganisaties) tot de organisatie van de Wachtnacht op het Gentse Sint-Pietersplein en omstreken. Vorige zaterdag. Er was een debat, er was een tentoonstelling, er waren films, er was een kinderdorp, er waren optredens van o.a. Sioen, Johan Verminnen, Tom Dice, Stromae, Luc Devos, … en top of the bill, de Senegalese wereldster Youssou N’Dour, en vooral, er was massaal veel volk, ook voor de opname van de videoboodschap om alle wereldleiders wakker te schudden. Want er is nu genoeg gewacht. Hoog tijd voor actie!
Een sfeerbeeld:
Lees verder…
maandag 13 september 2010 9u45 |
Musea en tentoonstellingen, Podium en Cultuur |
josie |
Een heel weekend lang was het een drukte van jewelste in het centrum van Gent. Dat kon ook niet missen; nu de zomer definitief gedaan is en iedereen weer terug van vakantie trekt het cultuurseizoen zich op gang. Zo kon je dit weekend niet enkel naar de Open Monumentendag, maar ook naar de Wachtnacht, Coyendans, Sportief Gent, de Dekenijfeesten van de Sint-Jacobsnieuwstraat, …
Zelf ben ik wel een fan van Open Monumentendag. Eens binnengluren achter intrigerende, monumentale of alledaagse gevels waar je anders gewoon voorbijloopt, het prikkelt mijn nieuwsgierigheid. Het aanbod in Gent was ook weer ruim de moeite: het Rabot, enkele kloosters, een molen en een watertoren, de Galveston, …
Toen ik na het ontbijt buiten keek, zag het eruit alsof het elk moment kon beginnen te regenen en dus zocht ik het niet te ver van huis. Ik trok naar de Voldersstraat, een straat die ik vroeger dagelijks doorliep aangezien ik er vlakbij woonde, maar die verder weinig betekenis had voor mij aangezien ik in Leuven heb gestudeerd en de Aula van de universiteit nooit van binnen had gezien.
Het interieur van de Aula kreeg ik echter ook vandaag niet te zien. Tijdens Monumentendag kon enkel het peristilium bezocht worden, waar in 1838/1839 een meridiaan werd aangelegd. Deze was erg belangrijk om overal in België dezelfde tijd te kunnen invoeren tijdens het begin van het stoomtreintijdperk. Ik pikte nog een stukje mee van een interessante lezing over dit feit en over de geschiedenis van dit Gentse universiteitsmonument.
Lang kon ik echter niet blijven luisteren want ondertussen startte enkele meters verder een rondleiding door een ander universiteitsgebouw. Het 17e-eeuws Jezuïetenklooster is nog maar net gerestaureerd (officieel geopend in juni dit jaar) en is de officieel zeer terechte laureaat van de Vlaamse Monumentenprijs. Lees verder…
zondag 12 september 2010 12u23 |
Fotoreportage, Muziek |
Jeronimo |
Vrijdagavond zakte ik vol verwachting af naar de balzaal van de vooruit. Op de valreep had ik nog een kaart gereserveerd voor het Rewind-minifest, georganiseerd door New Wave Classix, met op de affiche het Amerikaanse Crash Course In Science dat blijkbaar al van in 1979 meegaat, het Belgische, al bijna even oude en zelden live te ziene The Klinik en last but not least mijn all time favorites in dit genre: Das Ich.
Dat ik de enige was met een wit -t-shirt in de zaal, daar kijk ik niet meer van op. Maar goed, Crash Course in Science begon aan hun set vol minimal dark electrobodybeats. Lees verder…
zaterdag 11 september 2010 19u24 |
Fotoreportage |
Max Van Hemel |
We horen de laatste tijd weer veel nieuwe geluiden over wat er allemaal gaande is rond het Sint-Pietersstation. Omdat we van nature uit nieuwsgierig zijn, gingen we een kijkje nemen om na te gaan wat er nu precies allemaal klopt van die verhalen.
Aan de voorkant is het nog steeds de grote chaos. Om van de Albertlaan naar de Voskenslaan te geraken moet al bijna een universitair diploma gehaald hebben. Voetgangers rechtdoor, fietsers via de busstrook, laveren tussen de terrassen van de cafés… en dan moet je maar zorgen dat je mobiel genoeg bent. Gelukkig kon de dame op onze foto rekenen op wat extra mankracht.
De rit van de Voskenslaan naar de Albertlaan is nog verwarrender. Wie niet goed oplet belandt als spookrijder op het fietspad.
Lees verder…
zaterdag 11 september 2010 10u35 |
Student |
San |
Niet alleen de kinderen zijn weer naar school. Dit jaar ben ik één van de volwassenen die ook teruggekeerd zijn naar de schoolbanken. Vorige week schreef ik mij in en gisteren was mijn eerste schooldag sinds 15 jaar.
6u25: de wekker loopt af, zoals elke weekdag. Ik blijf, net zoals elke dag, nog 5 minuten liggen terwijl ik de kinderen hoor wakker worden. Daarna is het tijd om op te staan en aan de ochtendroutine te beginnen: wassen, aankleden, ontbijten, lunches klaarmaken, de kinderen achter de vodden zitten zodat ze op tijd op school geraken. Zeker nu, nu ik zelf op tijd op school moet zijn.
8u00: We vertrekken richting scholen: eerst de kinderen. Nog kusjes en knuffels. Ik heb zelfs nog tijd om een praatje te slaan aan de schoolpoort met een andere ouder. Daarna gaat het richting ‘mijn’ school.
8u25: Mooi op tijd voor mijn eerste dag: de lessen beginnen pas om 8u50. Gelukkig heb ik altijd een boek bij me om de tijd te doden. Ik installeer mij in de polyvalente zaal en begin te lezen.
8u45: Ik kijk even op en bekijk mijn medestudenten. De opleiding is duidelijk in trek want de zaal zit goed vol en ik zie tot mijn opluchting dat ik absoluut niet de oudste in de zaal ben. Integendeel: mijn leeftijdsgroep is goed vertegenwoordigd. Lees verder…
vrijdag 10 september 2010 14u35 |
Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
We kennen allemaal de Veldstraat, waar je op een zonnige zaterdagnamiddag over de koppen kan lopen. Zeg winkelstraat en je zegt Veldstraat, en dat is zeker al zo sinds het einde van de 18de eeuw. Maar dan loop je zo gezellig ‘vitrines te lekken’ (wat is het Gents toch een plastische taal) en ineens, oeps, geen etalages meer. Enkel een tientallen meters lange natuurstenen plint, met erboven een reeks ramen met gesloten luiken, waar je gewoon aan voorbij loopt want op ooghoogte is er absoluut niets dat de aandacht trekt. Ik heb het uiteraard over het Hotel d’Hane Steenhuyse en het loont meer dan de moeite om wél eens de aandacht op dit gebouw te vestigen. Want de Veldstraat is/was meer dan alleen een winkelstraat. In de voorbije eeuwen waren er immers heel wat vooraanstaande families gevestigd, wat zich weerspiegelde in de imposante hotels (in de oude betekenis van stadswoonhuis) die er werden opgetrokken, zoals het Hotel d’Alcantara (waar nu o.m. tabakhandelaar Caron gevestigd is), het Hotel Clemmen (het huidige Museum Arnold Vander Haeghen) en dus ook het Hotel d’Hane Steenhuyse (waar nu de Dienst Monumentenzorg gehuisvest is).
Lees verder…
vrijdag 10 september 2010 10u09 |
People en Lifestyle |
patricia (tekst), Karen & Bram (beeld) |
Wie naar buiten kijkt, voelt de bui wel al hangen. Het is weer voorbij die mooie zomer, een nieuw seizoen staat voor de deur. Alsof ze het weten, komen die modemagazines aandraven met extra dikke nummers met de trends en wat u zeker in uw kleerkast moet hebben en nog meer trends en hypes. Het is bijna moeilijk om niet te zwichten, maar zeg nu zelf, hoeveel van de catwalk kom je ook in het straatbeeld tegen. Niet elke hype wordt op de tekentafel beslist, sommige borrelen spontaan op, misschien wel te zien bij u op de bus of tram. Een van mijn favoriete rubrieken in het weekboekje voor vrouwen (én mannen) met flair is een foto van iemand op straat en waar ze wat gekocht hebben. Het trottoir als catwalk, nu ook in Gent. Uw reporter surfte voorbij www.ghentstreetstyle.com en trok initiatiefnemers Bram en Karen aan de mouw voor een gesprek.
GB: Hallo, laten we met een gemakkelijke beginnen: wie zijn jullie? En hoe komen jullie op het idee?
K&B: Wij zijn Karen en Bram, een koppel. Karen is studente psychologie en een heel groot modeliefhebber. Bram is grafisch ontwerper en fotograaf. We wouden heel graag een project samen beginnen. Aangezien Karen heel veel van haar tijd doorbrengt op modeblogs kwam Bram met het idee om samen een modeblog te beginnen (nvdr een cadeautje voor hun vijfjarig samenzijn).
Lees verder…
RSS
