maandag 1 maart 2010 16u00 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Het zijn vele trappen, die u moet beklimmen naar de domzaal, en het is veelal lang wachten in de antichambre. Maar zoals steeds –ik ben nog bijna nooit ontgoocheld geweest over een voorstelling in de domzaal– was het allemaal weer de moeite waard. Vorige week waren we nog uiterst positief over de live koersmuziek, een viertal jaar geleden met Cyclophonics, en ook deze keer was het weer een schitterende belevenis.
Het concept is al zo oud als de cinema zelf: een stille film, begeleid door live muziek. Johan Derycke componeert wel vaker een soundtrack bij zo’n stille film, lezen we in de aankondiging van Vooruit, maar nu speelde hij voor het eerst met een heuse band. Deryck foefelt aan de elektronica, en dirigeert Kristof Roseeuw (contrabas), Tom Wouters (drums), Bart Maris (trompet), en Filip Wauters (gitaren). Go West van Buster Keaton (uit 1925) werd op een doek boven de hoofden van de muzikanten geprojecteerd; aan de voeten van de muzikanten staan monitoren, zodat ze naast de aanwijzingen van Derycke, ook de film zelf kunnen meevolgen.
In Go West reist Buster Keaton naar het westen van de Verenigde Staten, op zoek naar geluk. Hij komt er terecht op een ranch, waar hij een vriendschapsband smeedt met een bruinogige koe. Door een samenloop van omstandigheiden ziet hij zich genoodzaakt een kudde koeien door de straten van Los Angeles leiden, om ze te bezorgen bij het slachthuis. De muziek was schitterend, met heel terechte Spaanse invloeden, en vanzelfsprekend ook country. Het was allemaal perfect van toepassing op de film die werd getoond. Neutraal en op de achtergrond als dat nodig was, ad rem en inspelend op de film wanneer dà t nodig was. Dat mag eigenlijk meer gebeuren, zo’n voorstellingen.
Lees verder…
maandag 1 maart 2010 10u45 |
Fotoreportage, Sport |
Ivan Deboom (tekst), Thierry (beeld) |
De 65e Omloop, sinds vorig jaar opnieuw een echte Gent-Gent, werd met overtuiging gewonnen door Juan Antonio Flecha. Het Spaanse raspaard ontsnapte op de kinderkopjes van de Lange Munte en bleef met sprekend gemak uit de greep van zijn achtervolgers. Heinrich Haussler, één van de topfavorieten, won de spurt voor de tweede plaats. Bij de Belgen waren vooral Tom Boonen, Nick Nuyens en Philippe Gilbert in goede doen maar alle drie werden ze teruggeslagen door pech. Dat doet echter niks af van de glansprestatie van Flecha, die voor het eerst in de geschiedenis een Spaanse vlag bij de erelijst van de Omloop Het Volk zet — voor mij blijft het toch gewoon ‘Het Volk’ hoor, sorry.
Lees verder…
zondag 28 februari 2010 23u24 |
Bestuur & Politiek |
Michel Vuijlsteke |
Deel vier van de Gentblogt-zoektocht naar internetaanwezigheden van gemeenteraadsleden. Twee onderwerpen deze week, en niet van de minste: één burgemeester Daniël Termont, één. En één bijzonder actief Groen!-gemeenteraadslid, Elke Decruynaere.
(Was het voor iedereen trouwens duidelijk dat het hier enkel over de aanwezigheid op en communicatie via internet gaat? En dat het dus niet gaat over de prestaties van de mensen in de gemeenteraad zelf, die uiteraard veel belangrijker zijn dan wat ze op het internet uitvreten?)
10. Daniël Termont (sp.a)
Ha kijk: de burgemeester! Die heeft ongeveer hetzelfde probleem als de schepenen, maar dan nog een beetje erger: in principe is zo ongeveer alles wat hij doet al voldoende gecommuniceerd via de website van de Stad Gent.
In principe, zeg ik wel. Want op de site van de Stad staan er heel erg veel persberichten en teksten, maar wat ik er mis, is het persoonlijke verhaal. Logisch natuurlijk dat er ergens een droge “Daniël Termont en zijn bevoegdheden†moet op staan, maar ik zou heel erg graag weten waar Daniël Termont van wakker ligt, wie hij als mens is, wat zijn traject tot hier was, wat zijn plannen en dromen zijn.
Er is uiteraard het Bestuursakkoord (131 KB PDF), maar dat is het product van honderd compromissen en geen persoonlijk iets. Het kan zijn dat ik er helemaal naast zit, dat ik de enige ben die daar naar op zoek is, en dat het geen goed idee is om teveel de mens achter de politicus te zoeken – even in de rondte kijken bij andere Vlaamse steden.
Lees verder…
zondag 28 februari 2010 13u22 |
Samenleving |
Veerle Baert (tekst), Sven De Schutter (beeld) |
Op vrijdag 26 februari 2010 staken leerlingen en leerkrachten uit vier scholen van de Dampoortwijk-Sint-Amandsberg de handen uit de mouwen om het zwerfvuil op te ruimen.
In maart geleden deden de buurtbewoners dat zelf al eens, maar nu was het de beurt aan Basisschool De Krekel, gemeenschapsschool De Wijze Boom en de stadsscholen De Vlieger en De Toverberg. De actie was netoverschrijdend: het vrije onderwijs, gemeenschapsonderwijs en het gemeentelijk onderwijs waren niet te beroerd om de zuilen ook (even) weg te ruimen.
De directies of verantwoordelijken van de scholen, met Ruddy Coddens ertussen.
Lees verder…
zondag 28 februari 2010 11u59 |
Film |
Jeronimo |
Japan-Square vzw presenteert in samenwerking met Studio Skoop een nieuw Japans filmfestival in Gent.
Japan-Square vzw wil het kruim van de Japanse cinema een plaats geven door de organisatie van een jaarlijks festival. U krijgt een unieke kijk op Japan, een land dat zijn clichés al lang achter zich heeft gelaten en dat met zijn cinema maar al te graag bewijst.
Niet toevallig is Studio Skoop de partner voor deze editie. Als filmverdeler vervulde Studio Skoop al in de jaren 70 een pioniersrol. Bovendien zorgde dit Gentse arthouse instituut ons toen al meerdere Japanse pareltjes zoals de Belgische première voor Kurosawa’s ‘Derzu Uzala’ (‘The Hunter’).
Deze keer geen Kurosawa, maar een gevarieerd programma van controversiële cult, abstracte anime, ingetogen drama en docufictie.
Lees verder…
zaterdag 27 februari 2010 20u27 |
Sport |
Thierry |
Consternatie in het redactielokaal: misschien is het omdat het nog maar recent de Omloop Het Nieuwsblad is en niet meer de Omloop Het Volk, misschien was het omdat er allerlei andere activiteiten gepland stonden, maar de planner van dienst was het helemaal ontgaan dat het vandaag de opening van het wielerseizoen was. Het is pas toen er vanmiddag naar die andere activiteiten gegaan moest worden en bleek dat de halve stad afgezet was, dat de euro viel.
Gelukkig zijn we niet allemaal zo wereldvreemd bij Gentblogt: onder meer Ivan en Thierry waren op post, al van bij de start.
Een verslag daarvan houden we u tegoed, vanavond alvast Thierry’s foto’s van net na de aankomst. Juan Antonio Flecha, Spaans en van Team Sky, ging na 204 kilometer alleen over de finish. De jongen zag er zielsgelukkig uit.
Lees verder…
zaterdag 27 februari 2010 10u59 |
Podium en Cultuur |
patricia |
Pascale Platel palmde tijdens de vorige Gentse Feesten de Campo volledig in met maar liefst 3 voorstellingen. Ik heb er twee van gezien, gelukkig kwam ‘t Is al wa beter nog eens terug. En blijkbaar was ik niet de enige die de voorstelling gemist had, want het bordje “uitverkocht” kon bovengehaald worden. Nochtans had ik me laten vertellen dat de voorstelling niet zo goed is. Maar een voorstelling moet soms groeien en ik kan natuurlijk niet vergelijken met de zomer, maar voor mij was het een geslaagde avond.
Pascale Platel zet in haar onvervalste eigen stijl een actrice neer met een probleem. Het wordt al meteen duidelijk bij het begin van de voorstelling, maar ik wil het hier niet verklappen. Ze zit in een gezellige rode zetel en vertelt haar verhaal. Over haar probleem, over haar vriendinnen met problemen, andere wel te verstaan, over hoe haar moeder, haar jeugd,… en zo kabbelt de voorstelling verder. Carina D’Haenens uit Gent krijgt een eigen gezichtHet is niet het grote verhaal, wel het verhaal van elke dag. Maar Pascale Platel geeft het net dat ietsje meer door haar manier van vertellen, dat Gentse accent. Als ze bijvoorbeeld zegt dat “Gent zo schoon kan zijn, je weet wel. Nog schoner dan anders.” Wel, dan weet je exact wat ze bedoelt en zwel je een beetje van trots omdat je in die stad woont. Het wordt helemaal herkenbaar als ze het over de Griekse snack heeft en je net van daar komt, wat gehaast omdat je toch nog iets moet eten. En dan zijn er ook nog de vergelijkingen en de beeldspraak die ze gebruikt, waardoor de voorstelling net iets meer flair krijgt.
De voorstelling ademt Platel en toch, en toch is het de eerste keer dat ze niet zelf de tekst heeft geschreven. Ze vertrouwde dit toe aan Dirk Pauwels, artistiek leider van Campo. Het was ondertussen 25 jaar geleden dat ze voor het eerst op uitnodiging van diezelfde Dirk Pauwels op de planken stond van wat toen nog als het Nieuwpoorttheater door het leven ging. ‘t Is al wa beter komt uit het niks, volledig uit het nada en baf! Het staat er en het is er kloef op. Kloef! Verwacht geen grote filosofische uiteenzettingen over de wereldvraagstukken, maar je gaat wel naar huis met een goed gevoel. Een kleine filosofische uiteenzetting over de kleine kantjes van het leven, de ups en downs van elke dag. Er kan al eens gelachen worden, en soms is het een beetje stil, een beetje ongemakkelijk. Al duurt dat bij Platel nooit lang, en misschien is dat jammer en wordt teveel de grote dramatiek bovengehaald waardoor de lachers al gauw weer op haar hand zijn. Toen ze het had over de mannen in haar leven, of eerder het ontbreken ervan, mocht het voor mij wat dieper uitgewerkt worden, bijvoorbeeld.
Het heeft geen zin om nog kaartjes te zoeken voor de voorstelling, maar kijk gerust eens rond op de Campo-site, er zijn nog veel mooie voorstellingen in het vooruitzicht en met de 5×5 zit je het komende jaar wel goed.
vrijdag 26 februari 2010 13u55 |
Samenleving |
Frank Bombeke (tekst), Charles Strijd (beeld) |
We hebben ons gezin ingeschreven voor het pilootproject ‘Klimaatbudget Gent’ van Ecolife vzw dat ervaring wil opdoen met een koolstofbudget voor particulieren. Een soort Kyoto Privé.
De Gentse gezinnen krijgen de primeur om – op vrijwillige basis – proefkonijn te spelen. De inschrijvingsperiode loopt nog deze maand februari. Op 2 maart start “Klimaatbudget Gent” definitief. Ecolife zoekt een 50 tot 100 Gentenaars die minimum 6 maanden en maximum 1 jaar in dit proefproject meedraaien. Ook interesse?
CO2 is één van de grote boosdoeners voor de klimaatridders. De uitstoot ervan moet binnen de perken gehouden worden. Maar welke perken? Ook de beperkte voorraad fossiele brandstoffen daagt ons uit om te komen tot een veel minder energie-intensieve samenleving. Maar wat betekent dat heel concreet voor de gezinnen, de particulieren?
Iedereen stoot een hoeveelheid CO2 uit door zijn manier van leven. Direct energieverbruik (elektriciteit en verwarming), mobiliteit en voeding vormen daar belangrijke onderdelen van. Milieuwinst op een bepaald onderdeel (bv. verlagen van de energiefactuur) heeft soms als ‘terugslageffect’ (‘reboundeffect’) dat de milieu-impact op een ander onderdeel (bv. extra vliegtuigreis met het bespaarde geld) weer vergroot. Lees verder…
vrijdag 26 februari 2010 9u55 |
Te Gast |
Klaartje Vermassen |
Vrijdagavond 19 februari 2010, Sioux, centrum Gent, rond de klok van elf, barstte er een fameus feestje los: de Derbylicious Party, de eerste en zeker niet de laatste fuif van de Gent Go-Go Roller Girls. Wij waren in topvorm en de meer dan welkome gasten ook.
Een groot deel van de aanwezigen waren nieuwsgierigen die het allemaal eens wouden komen ‘uitchecken’, zo van die vrouwen in hotpants, die dan ook nog één van de meest bizarre sporten uitoefenen. Schuchter aan de bar, bang om enkele pasjes op de dansvloer te zetten, want ja, die Gent Go-Go Roller Girls zien er en masse toch een beetje vervaarlijk uit… Maar ook voor ons geldt de uitspraak ‘ruwe bolster, blanke pit’ en dat hebben we dan ook meer dan bewezen. Het feestje duurde voort tot in de vroege uurtjes en aan de reacties te horen hadden de afwezigen ongelijk.
Gehuld in de teamkleuren zwart, rood en wit, met een eigen ontworpen logo door onze eigenste N-Jen, dat prijkt op T-shirts, buttons en zelfs koffietassen, maken we nu al bijna 9 maanden Gent en omstreken onveilig. En dat is ook enkele persinstanties niet ontgaan, zo verschenen we reeds in de Zone09 en De Morgen, en ook AVS zakte op een koude zondagmorgen af naar het verre Aalst om een training bij te wonen! Lees verder…
donderdag 25 februari 2010 22u14 |
Podium en Cultuur |
Gudrun |
Doet de titel van dit stukje u de wenkbrauwen fronsen? Wel, mij ook.
Ik keek in elk geval zeer verwonderd op toen ik de titel op een grote affiche met mariabeeldjes op mijn klasdeur zag verschijnen. Pas bij nadere inspectie zag ik waarover het ging: het schooltoneel van onze school, Koninklijk Atheneum Mariakerke.
Acht jaar geleden rijpte bij enkele collega’s het idee de leerlingen te laten proeven van toneel. Niet alleen door  met hen naar voorstellingen te gaan kijken – de cultuurcel van de school biedt al elk jaar een zeer gevarieerd programma aan – maar door hen de mogelijkheid te geven ook eens zelf een stuk te maken, het uit te werken van begin tot eind, weliswaar met professionele begeleiding.
Dit wat ‘gekke’ idee is stilaan een traditie aan het worden binnen de school en neemt steeds indrukwekkendere proporties aan. Dit jaar werd Koen De Ruyck bereid gevonden om samen met leerlingen van alle leeftijden (11 tot 18 jaar) een theaterstuk te maken. Lees verder…
donderdag 25 februari 2010 13u35 |
Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Elisabeth Soetaert (beeld) |
Hier ten huize zijn we redelijk fan van Georges Simenon (1903-1989) en ja, ik beken, in Nederlandse vertaling. Niet dat ik al één Maigret gelezen heb – wel ongelooflijk genoten van de fantastische tv-reeks met Bruno Cremer – maar wel enkele van zijn talrijke ‘gewone’ romans. Simenon heeft een immens oeuvre, schreef zijn romans op heel korte tijd – in nauwelijks tien á veertien dagen -, was en is heel populair, werd veel verfilmd maar hij leed wel onder het feit dat hij niet werd opgenomen in de literaire wereld, dat hij geen literaire erkenning kreeg. Nochtans weet hij op een meesterlijke manier, in heldere zinnen en met een eenvoudige, alledaagse woordenschat, de vinger op de diepste gevoelens en instincten van een mens te leggen, zelfs op de meest donkere, ook die die zorgvuldig verborgen worden gehouden achter conventie en façade. Hij heeft een bijzonder oog voor de kleine kantjes van de mens. Hij ontrafelt hoe mensen ertoe kunnen komen om te doen wat ze doen. Simenon ontbloot maar veroordeelt niet, hij wijst niet met de vinger, integendeel, hij behandelt zijn personages met respect en mededogen, zelfs met begrip. Dat komt trouwens ook sterk aan bod in zijn Maigretverhalen.
Toen we bij de voorstelling van het nieuwe NTGent-seizoen vernamen dat Frank Focketyn de roman Brief aan mijn rechter van Simenon, door Koen Tachelet en Jeroen Versteele bewerkt tot monoloog, ging spelen, dachten we beiden: “Dat moeten we zien”. Lees verder…
donderdag 25 februari 2010 7u51 |
Musea en tentoonstellingen, Sport |
Wouter Aers (tekst), Hendrik Braet (beeld) |
Wouter Aers en Hendrik Braet schreven samen met onze Teun het magazine “Achter de Gevels”, Volkscafé’s in Gent. Dit boekje is een co-productie van Gentblogt en het Huis van Alijn. Deze keer trok het duo opnieuw naar het vertrouwde museum. Zij bewonderden er de tentoonstelling Jaap Kruithof. Omgaan met de dingen, met de reusachtige verzameling voorwerpen van de moraalfilosoof. Wouter en Hendrik hadden veel waardering voor de man: ze organiseerden mee de Prijs Vrijzinnig Humanisme die in 2007 nog aan Jaap Kruithof werd toegekend. In woord en beeld brachten zij dan ook hulde aan de man die zoveel mensen heeft beroerd en bewogen.
Vandaag is het exact een jaar geleden dat Jaap Kruithof is overleden.
In Het Huis van Alijn in Gent valt een collectie te bewonderen van dingen. Spulletjes. Prullaria. Dingen die de eminente moraalfilosoof Jaap Kruithof gedurende zijn hele leven verzameld heeft. Omgaan met de dingen is zowel een lofzang als een aanklacht. Kruithofs verzamelwoede had beslist een subversief kantje.
Lees verder…
woensdag 24 februari 2010 11u49 |
Resto, Cafe en Nachtleven, Samenleving |
René van Densen |
Het Frans-Nederlandse visuele woordgrapje even daargelaten (huit, u had ‘m toch hopelijk wel?), Holland staat in heel de wereld natuurlijk vooral bekend om drugs en prostitutie. Daarvoor hoef je Pulp Fiction niet gezien te hebben. En aangezien ik het kenmerkende kruidige rookgeurtje ook hier in Gent regelmatig her en der op straat oppik, weet u dat ook. Maar het kan geen kwaad het gedoogbeleid eens onder de loep te leggen, zeker gezien bijna-kwaadaardige pogingen van sommige Nederlandse grensgemeenten om u volledig anders voor te lichten.
België heeft sinds 2005 een gedoogbeleid (tot drie gram op uw persoon mag, hoe u daaraan gekomen bent, dat mag dan vermoedeijk weer niét), Nederland had zoals bekend het idee ‘gedogen loopt minder uit de hand dan verbieden’ eerder geadopteerd, vanaf pakweg de jaren zeventig. In beginsel zijn alle drugs bij wet verboden, maar softdrugs vallen – goeddeels – binnen een regulering. Die regulering komt tot uiting door softdrugsverkoop – en dan vooral hash en wiet – toe te staan in de speciale coffeeshops – de welbekende kleine cafeetjes met speciale gemeentelijke vergunning hiervoor. Dat gaat ook niet zó maar: je moet 18 jaar zijn, en dat dus ook per legitimatie kunnen aantonen. Er mag per klant maar in totaal 5 gram per dag verkocht worden, en dat is ook wat je vrijwel te allen tijde op je persoon, voor eigen gebruik, mag dragen in Nederland. Vrijwel nergens vindt u een coffeeshop met alcoholvergunning, over de combinatie van de twee peinzen de meeste vergunningverstrekkende gemeentes niet eens. De shops mogen zelf niet meer dan 500 gram in huis hebben, en het hypocrietste van het gedoogbeleid is nog wel dat ze zélf geen Tetrahydrocannabinol (THC)-bevattende producten binnen mogen brengen of laten brengen. Ook de wietkweek is verboden. Die spagaat waarin het o zo beroemde gedoogbeleid zit, zorgt al decennia voor verwarring, onuitlegbare situaties en politiek misbruik. Lees verder…
RSS
