dinsdag 23 februari 2010 23u38 |
Agenda |
Jeronimo |
Opendeurdag Uitleendienst Provincie Oost-Vlaanderen – zaterdag 6 maart 2010
Op zaterdag 6 maart 2010 vanaf 10 uur zet de Uitleendienst van de Provincie Oost-Vlaanderen de deuren van het magazijn in Gent open voor het publiek. Iedereen wordt uitgenodigd om een kijkje te komen nemen en kennis te maken met het materiaal dat bij de uitleendienst kan ontleend worden.
De uitleendienst leent tegen een kleine vergoeding audiovisueel, geluids- en tentoonstellingsmateriaal uit aan alle verenigingen in Oost-Vlaanderen.
Programma
• van 10 tot 12 uur en van 13.30 tot 17.30 uur: doorlopend demonstraties en advies over het materiaal en de administratieve afhandeling van een aanvraag;
• van 10.30 tot 11.30 uur en van 14.30 tot 15.30 uur: workshop belichting, geluid en videomateriaal.
Elke bezoeker krijgt 2 gratis drankjes aangeboden.
Inschrijven
Er wordt gevraagd om in te schrijven voor 26 februari 2010, zodat de catering kan afgestemd worden op het aantal bezoekers.
Inschrijven kan telefonisch op tel. 09 253 40 38, per fax: 09 253 40 28 of mail: uitleendienst.avm@oost-vlaanderen.be.
Praktisch
Wanneer: zaterdag 6 maart 2010 vanaf 10 uur
Waar: Uitleendienst Provincie Oost-Vlaanderen, Kapiteinstraat 55, 9000 Gent
Inlichtingen:
Gedeputeerde Jozef Dauwe
Gouvernementstraat 1, 9000 Gent
tel 09 267 82 54
Uitleendienst Provincie Oost-Vlaanderen
Kapiteinstraat 55, 9000 Gent
09 253 40 38
uitleendienst.gent@oost-vlaanderen.be
dinsdag 23 februari 2010 20u42 |
Agenda |
Jeronimo |
De eerste koffiestop van vrijdag 26 februari 2010 om 0.00 u op het W. Wilsonplein (Zuid)
Op vrijdag 26 februari pakt Broederlijk Delen voor de vierde keer uit met de Koffiestop. Overal in Vlaanderen en Brussel zullen vrijwilligers koffie schenken en in ruil voor een kop koffie een vrije bijdrage vragen voor het werk van Broederlijk Delen. Op dit moment tellen we 1685 Koffiestops. En de teller loopt verder!
Broederlijk Delen Oost-Vlaanderen kijkt ernaar uit om samen met jou deze koffiestop – dag van 26 februari 2010 te openen!
Steek de vrijwilligers een hart onder de riem door enkele Koffiestops in Vlaanderen te bezoeken op 26 februari! In Oost-Vlaanderen zijn er tal van originele en gezellige Koffiestops gepland: ga er even langs, drink er een lekker kopje koffie en breng aan Vlaanderen verslag uit. Ga naar www.koffiestop.be en klik op ‘kaart’. Aarzel niet om contact op te nemen als je meer tips nodig hebt bij het zoeken naar een geschikte Koffiestop.
Tot op de koffie!
De campagne van Broederlijk Delen is op 17 februari gestart. In deze campagne staat het verhaal van de Boliviaanse boeren uit de Altiplano centraal. Samuel en zijn dorpsgenoten voeren een strijd tegen de gevolgen van de opwarming van de aarde. Dit komt nog eens extra bovenop het feit dat het leven daar in de hoogvlakte zo al niet eenvoudig is. Vooral de onvoorspelbaarheid van de veranderende droogte- en regenperiodes blijkt een moeilijk probleem te zijn. Via het aanleggen van grote opvangbassins en irrigatiesystemen slagen zij erin om in die omstandigheden toch aan landbouw te doen.
Daarom wil Broederlijk Delen Samuel nomineren voor de symbolische, want niet bestaande, Nobelprijs voor Duurzame Ontwikkeling. Ze vragen de mensen om die nominatie te ondersteunen. Dit kan digitaal via www.nomineersamuel.be of via de klassieke handtekening op de petitie-affiche. De petitie-affiche zal ook aangeboden worden aan de deelnemers van het dansevent. Met de verzamelde handtekeningen gaan ze in het voorjaar naar de Belgische toppolitici om hen te vragen werk te maken van initiatieven rond dit thema tijdens het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie vanaf juli 2010.
dinsdag 23 februari 2010 20u32 |
Agenda |
Jeronimo |
Broederlijk Delen Oost Vlaanderen i.s.m. Overleg Noord Zuid Studenten nodigen je uit op hun Campagnehappening in Gent op donderdag 25 februari 2010 “So you think you can CLIMATEdance” om 23.00 u op het W.Wilsonplein (Zuid)
Vanaf 22.30 verzorgt de Boliviaanse groep: Kolla Suyu Nan het onthaal op het podium. Om 23.00u leren Marlies en Hendrikje de aanwezigen een nieuw dansje aan, dat om 23.45u uitgevoerd wordt voor de opname. Broederlijk Delen en ONZ steunen op die manier de campagne van Dance for the Climate. Het minste wat je kan zeggen is dat de klimaattop in Kopenhagen niet echt een succes was. Broederlijk Delen en ONZ willen de aandacht voor dit thema blijven vragen en de druk op de politieke leiders dan ook niet laten verslappen. Zeker met het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie in het vooruitzicht (vanaf juli 2010) willen ze hun stem blijven verheffen. Heel concreet door te dansen voor verandering, bijvoorbeeld.
dinsdag 23 februari 2010 9u38 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Hopelijk was u ook tevreden met het entertainment van Mostly Other People Do The Killing, vorige donderdag in de balzaal van Vooruit. Ondanks allerlei perikelen zijn de jongelui na dertien uur reistijd toch op tijd in Gent geraakt, waar ze –met dank aan de koffie– een enthousiasmerende en (zoals voorspeld) energieke set op de planken brachten. Er zat, maar misschien ben ik daarin de enige, een nadrukkelijk verschil tussen de muziek op de plaat en de live uitvoering ervan. Het live optreden gaf meer de indruk van een –weliswaar aangename– performance, waarin het amusement en het spelplezier van de groepsleden opmerkelijk was. De kwinkslagen vlogen heen en weer over het podium –net zoals de sticks van de drummer overigens. Het zat vol sportieve uitdagingen, stak goed in elkaar, en wist het publiek van begin tot eind te boeien (met misschien een klein dipje aan het begin van de tweede set). Benieuwd naar hun evolutie.
Lees verder…
maandag 22 februari 2010 14u56 |
Film |
josie |
“Dat was nu eens de meest deprimerende film die ik ooit heb gezien†mompelde mijn wederhelft toen we zondagavond door de zompige modder in de buurt van de Sphinx naar huis ploeterden. Ik kan hem geen ongelijk geven, The Road is deprimerend en donker. Maar het zou de film oneer aandoen om enkel die woorden te gebruiken. Want The Road is ook beklijvend, meeslepend, ontzettend spannend, straf geacteerd en goed gemaakt. Het is een film die aan je blijft kleven, die de nacht nadien je dromen bezwangert met zijn grijze dreiging, die je doet nadenken, die je naar je strot grijpt en je meesleurt in een donkere poel. Die je doet denken, laat napraten. Is er dan nergens een sprankeltje hoop? En net daarom is het zo’n goede film. Ok, je zal de cinema niet vrolijk verlaten. Maar moet dat dan?
Een vader en zijn zoontje zwerven rond door Noord-Amerika. Ooit, nog voor de jongen geboren werd, is er een ramp gebeurd. Op wat er dan precies is gebeurd of wat de oorzaak was, wordt niet ingegaan. Maar sindsdien is de wereld onherroepelijk en drastisch veranderd. De aarde schudt nog bijna elke dag, alle dierlijk leven is verdwenen, de lucht is altijd grijs waardoor de zon dus niet meer te zien is en het koud, winderig en regenachtig is. De bomen sterven en vallen om, er groeit niets meer, er is amper nog brandstof. De aarde is dor en verlaten. De meeste mensen zijn al gestorven, ze werden vermoord, stierven uit ontbering of pleegden zelfmoord om erger te voorkomen. Hier en daar proberen enkelingen te overleven, zoals deze vader en zijn zoontje.
De situatie is uitzichtloos geworden en nergens is nog voedsel te vinden. Het gevolg is kannibalisme. De twee mensen op de vlucht zijn dus nooit een seconde veilig of gerust, elke beweging is ofwel de op hol geslagen, levensgevaarlijke natuur, ofwel groepen van andere mensen die alles doen wat ze moeten om te overleven en dus zo mogelijk een nog grotere bedreiging vormen.
Lees verder…
maandag 22 februari 2010 11u57 |
Podium en Cultuur |
patricia |
“Ga jij naar Beautiful thing?”, ik vraag het aan een collega die dit op haar facebook had gezet. Ik apprecieer haar goede smaak en meestal zitten we op dezelfde lijn.
“Ik heb het al gezien tijdens de Gentse feesten, een aanrader, dankzij dit stuk ben ik gaan houden van Ann Christy.” Lap, er is zoveel tijdens de feesten dat er altijd wel iets van tussen moet vallen. Ik heb het stuk dus niet gezien, maar ik krijg een tweede kans, want Blinde Vink herneemt begin maart de voorstelling. Ann Christy is alvast geen probeem, want die zit al wel ergens in mijn cd-kast. Voor wie de Blinde Vink een belletje doet rinkelen, maar niet meteen weet van waar: ze tekenden eerder al voor verschillende kindervoorstellingen (Pluk van de Petteflet, de tovenaar van Oz en Minoes) die telkens sterk aangeprezen werden op deze stadsblog. Ik ben dus best benieuwd.
Fabio Van Hoorebeke vertaalde Beautiful Thing voor de Blinde Vink. Het originieel ging eind juli 1993 in Londen in première. Van het Bush Theatre ging het een jaar later the Duke of York’s Theatre in the West End. Nog een jaar later werd het verfilmd door Channel 4 en was het hek pas goed van de dam. Ondertussen werd het opgevoerd van New York over Tokio tot Parijs en Berlijn. Het stuk betekende de doorbraak van Jonathan Harvey. Later tekende hij ook voor andere series ondermeer op de BBC. Van Hoorebeke behield de tijdsgeest van de zomer van 1993 maar koos resoluut voor een Gentse lokatie. Van de Londense buitenwijk Thamesmead naar een troosteloos Gents beluik is soms maar een kleine stap.
Lees verder…
zondag 21 februari 2010 9u10 |
People en Lifestyle |
Bea Merckx en Jasmin Lauwaert |
Tijdens de soldenkoopjes viel ons weer op hoeveel winkeldeuren openstonden. Al die warmte en energie die verloren gaat. En dat een maand na de klimaatconferentie in Kopenhagen. Tijd om in actie te schieten, dachten we bij het Gents MilieuFront (GMF).
Op een koude dag spraken drie vrijwilligers van het GMF af in de Veldstraat om eens de openstaande én dichtstaande deuren te tellen. We verdeelden de winkelstraten en begonnen eraan. Jasmin nam de Veldstraat voor haar rekening. Start!
Womens’ Secret: open, Fnac: toe, Body Shop: open… Heel wat winkels kunnen zelfs hun deuren niet dichtdoen. De deur van de Body Shop bijvoorbeeld: een schuifdeur die naar boven open gaat. Dat zulke structuren kunnen in deze tijd waar energiezuinig bouwen een verplichting geworden is, verbaast ons.
De Veldstraat was dan ook de slechtst scorende straat. Daar staat 88 percent van de winkels permanent open tijdens de winkeluren. Ook de regio Korenmarkt en Lange Munt scoren slecht: ruim 45 percent van de winkels staan wagenwijd open.
We zagen ook dat het anders kan. Van de vijftig winkels aan de Vogelmarkt en de Brabantdam stond geen enkele deur open. En toch zie je dat deze winkels ook veel klanten binnenhalen. Lees verder…
zaterdag 20 februari 2010 12u08 |
Bestuur & Politiek |
Michel Vuijlsteke |
Hey, al minstens twee van de vijf mensen waar ik het tot nog toe over gehad heb, hebben hun stukje gelezen. Bijna vijftig procent van het doelpubliek: ik noem dat een succes.
Tot nog toe: een sinds de gemeenteraadsverkiezingen spoorloos verdwenen ex-europarlementslid, een Facebookaanwezige, een op het internet totaal afwezige, één wisselbekerhouder voor beste politieke aanwezigheid van een Gents gemeenteraadslid op het internet, en één niet meer aangepaste campagnewebsite.
Deze week onder meer twee schepenen, benieuwd wat dat gaat geven.
6. Carl De Decker (Open VLD)
Na de verkiezingen van 2006 was Carl De Decker OCMW-raadslid; hij kwam in de gemeenteraad na het overlijden van Rita Uyttendaele in oktober 2008, toen hij de plaats in de gemeenteraad innam van Catharina Segers (zie verder).
De Decker heeft een lange staat van dienst bij de liberalen: liberalisme is hem met de moedermelk meegegeven, zegt hij, en hij voert al campagne van kindsbeen af.
Dat leverde hem naast bestuurs- en voorzittersfuncties allerhande (Jong VLD Gent, Open VLD Gent, Open VLD Oost-Vlaanderen) ook de posten van campagneleider voor Geert Versnick (gemeenteraad 2000) en Guy Verhofstadt (federaal, 2003 en 2007) op.
Al dat campagne voeren en al die ervaring, hoe vertaalt zich dat op het internet? Behoorlijk goed, blijkt.
Een uitstekend begin, als ik de naam op Google ingeef: zijn persoonlijke website (www.carldedecker.be) is het eerste resultaat dat ik zie. En wat meer is: de titel ervan is “Carl De Decker | Gemeenteraadslid Open Vld Gentâ€. Hoera, want de duidelijkheid stopt niet bij de titel van de homepagina.
Lees verder…
vrijdag 19 februari 2010 9u34 |
Gentblogt |
Veerle |
In den beginne rijpte er een ideetje. Er was overleg. En nog overleg.
Toen was er een plan. En ineens, op 15 februari 2005, was er het eerste woord en de eerste zin en het eerste artikel. Op tinternet.
Zo heb ik mij toch laten vertellen. Want toen was ik er niet bij. Ik had er zelfs geen flauw benul van en het hele gebeuren ging compleet aan mij voorbij. Ik had hier en daar wel eens het begrip blog horen vallen, maar zelf kende ik dat niet, noch als lezer, laat staan als blogger zelf.
Tot ik regelmatig langsging bij De Standaard online, daar toevallig op een link naar blogs klikte, en bij de rubriek En nu even elders terechtkwam en zowaar een blik kon werpen op andermans levens. Fascinerend. Net als binnenkijken bij mensen als je op straat passeert. Zo kwam ik op andere blogs terecht, klikte hier en daar een link van een blogroll aan, en kwam zowaar op enkele blogs in het Gentse terecht. Anderzijds vond ik op De Standaard ook een link naar een site genaamd Gentblogt. “Mmm, iets over Gent, dat kon alleen maar interessant zijn.” Dat was het ook, maar ik moet toegeven dat ik aanvankelijk, we schrijven ergens eind 2005, slechts sporadisch op bezoek kwam. Ik vond de lay-out bv. nogal warrig. Maar gaandeweg werd Gentblogt een vertrouwde stek. Ik herinner me van toen enkele gastblogs van bekende Gentenaars, en iets van de foto van de maand waarvoor je foto’s kon inzenden, en reclame voor het eerste verjaardagsfeest. Daar ging ik wel niet naartoe omdat dat niet leuk is in je eentje en ik niet van het mensen-die-ik-niet-ken-aanspreek-type ben.
Groot was ook mijn verbazing toen ik merkte dat enkele van de mensen wiens blog ik volgde, gewoon ook voor Gentblogt schreven. Hoe raar sommige dingen soms kunnen lopen. Lees verder…
donderdag 18 februari 2010 15u09 |
Podium en Cultuur |
patricia |
Ik ben Patricia en ik heb een zwak voor musicals. Ik heb jullie de voorbije jaren verslag gedaan van dansvoorstellingen en performance, sommige heel vernieuwend en radicaal, maar eigenlijk hou ik wel van een musical met een vleugje kitsch. Voilà , het is er uit. Ik heb het toegegeven en plein public. En toch, ben ik nog nooit naar een musical geweest, als je The Rocky Horror Show van een aantal jaren geleden in het NTGent niet mee rekent. Ja, ik weet dat Music Hall prachtige producties maakt die volle zalen trekken. Maar ik heb wat schrik van dergelijke grote producties. Schrik om verloren te lopen tussen de families-op-uitstap, want je ziet van hier dat ik alleen naar de musical zou mogen gaan. Schrik voor het hoge BV-gehalte, schrik voor de fabriek die achter dergelijke producties zit. En eerlijk gezegd, de prijs van de tickets schrikt me ook af.
Toen ik de kans kreeg om voor een prikje naar Notre Dame de Paris in het Capitole te gaan, zei ik natuurlijk geen nee. Zonder een blik op de cast te werpen, ik wou het gewoon eens mee maken. Het verhaal is natuurlijk gebaseerd op het boek van Victor Hugo, maar zoals velen, denk ik, ken ik enkel de Disney-versie en die bevat ook al heel wat liedjes. In het slechtste geval verwachtte ik een doorslagje van de film met Sandrine en Gene Thomas als publiektrekkers. Ik moest al twee keer nadenken waar ik hen van kende, als omroep(st)er natuurlijk en ook als zanger(es). Al schoot de naam van de groep van Gene Thomas me niet te binnen, de naam van de zwarte van K3 dan weer wel.
Het decor zag er opvallend sober uit toen ik me net op tijd een plaatsje zocht op het balkon. Ik kon nog net zien dat chips en cola aanwezig waren in de zaal. Voor ik me kon ergeren, zong Dennis Ten Vergert als Gringoire de sterren van de hemel. Als dichter is hij natuurlijk goed geplaatst om de rol van verteller op te nemen. De intro was indrukwekkend, maar ik begreep niet elk woord. Ik kwam ook ogen te kort, want de scène ziet er wel sober uit, achter het scherm gebeurt meteen van alles. Het ballet zorgde voor een wervelend spektakel en ik besloot dat ik het wat tijd moest geven om te wennen aan die Hollandse klanken. Trouwens vroeger keek ik toch ook naar Zeg eens AAAAAAAAA? Met een volledig Vlaamse cast is echter met een korreltje zout te nemen, naast de hoofdrollen telde ik nog een paar Belgen maar ook een aantal Nederlanders. Al moet gezegd worden dat ik Jorien Zeevaart als Lys-de-Fleur perfect kon begrijpen, terwijl ik dan meer moeite had bij Wim van den Driessche als Frollo. In de pauze en achteraf hoorde ik nog opmerkingen over de verstaanbaarheid van sommige acteurs. Lees verder…
donderdag 18 februari 2010 10u51 |
Podium en Cultuur |
Wim Backx (tekst), Phile Deprez (beeld) |
Wat zou er gebeuren? Wat zou er gebeuren als u uw geliefde verliest? Uw man? Uw vrouw? Of uw kind? Wat zou er dan gebeuren? Hoe zou u omgaan met het verlies? Zou het slijten? Zou u nog kunnen doorgaan met het leven? Of zou het juist blijven kleven? Zou u er zich in wentelen? Niet omdat het zou aanvoelen dat het zo moet. Wel omdat u er geen afstand kan van nemen. Omdat dat verlies u vergezelt in alles wat u doet. Moeten wij blijvend verlangen terug te gaan naar het verleden? Omdat het dan juist was. Omdat het dan goed was. Of moeten wij vooruit kijken? Moeten wij onze blik richten op de toekomst? Wat is de juiste manier? Hoe kan verlies best verwerkt worden?
Over dat dilemma gaat ‘Gif’, een voorstelling in het NTGent, met Elsie De Brauw en Steven Van Watermeulen in de hoofdrollen. Zij spelen een man en een vrouw die tien jaar geleden scheidden na het verlies van hun zoon. Na tien jaar ontmoeten zij elkaar terug op de plaats waar hun zoon begraven ligt. Ze werden samengebracht door een list van de vrouw: er zou gif gevonden zijn in de bodem. In een brief, opgesteld door de vrouw, wordt de herbegrafenis aangekondigd, maar vooraf wensen de autoriteiten met de familie te spreken. En zo worden man en vrouw dan samengebracht.
Lees verder…
RSS
