dinsdag 29 december 2009 14u59 |
Podium en Cultuur |
ElsS |
Voor de derde keer op rij vrolijkt Uitbureau met het Spekkenfestival, het kindertheaterfestival, de sombere winterperiode op.Â
Wij trokken naar de voorstelling SOP van theater Picalili.
Onder het motto ‘eentje is geentje’ zou er een vriendinnetje met ons meegaan. Aangezien de lieve schat echter op het laatste moment ziek gevallen was, zochten (en vonden) we nog een ander ‘gewillig’ slachtoffer dat snel ter plekke kon zijn. Met de tram – op zich al een belevenis voor de meeste kleuters – trokken we richting Rabot om vervolgens nog een eindje te voet richting Tinnenpot te wandelen. Mooi op tijd kwamen we aan en zochten we een plekje om te zitten. Het was vrij druk en de kindjes die dit wilden, mochten helemaal vooraan op de grond gaan zitten, lekker dicht. Dat moest ik geen tweede keer herhalen, gretig gingen ze op het aanbod in. Ikzelf ging een metertje verder zitten (met een bergje jassen, mutsen en sjaals).
Sop stond aangekondigd als een spetterende, interactieve voorstelling over de fascinerende wereld achter de badkamerdeur… en fascinerend werd het zeker.
Twee muzikanten aan de zijkant van de scene opgesteld, uitgedost in retro streepjesbadpak (Klaas Temmerman en Onan Van de Weyer) trekken het eerst onze aandacht. Met een klein gietertje wordt een groot glas gevuld met water, de druppeltjes trinkelend te horen door de microfoon. Een tikje tegen het glas en als bij toverslag gaat er een lampje branden op de scene en zien we een bad. Uit een grote fles wordt rijkelijk shampoo aan het glas toegevoegd. Nog een tikje en er komt nog meer licht op de scene, we zitten duidelijk in een badkamer. Vervolgens blazen beide heren met een rietje in het glas tot de bubbels uitbundig over de rand stromen. Tijd voor de fantasie om het over te nemen… Lees verder…
dinsdag 29 december 2009 9u17 |
Faits Divers |
Greet |
Kerstdag, en blijkbaar rijdt er maar om de twee uur een treintje naar Gentbrugge. De bus biedt geen uitkomst (wie wil er nu een half uur in de motregen staan wachten?) en dus wordt het een taxi. Een paar keer per jaar kan ik er gewoon niet aanweerstaan. Verbazend hoeveel een taxichauffeur je over de mensen kan bijleren in een dik kwartier.
De eerste in de rij dan maar. Het blijkt een echte heer te zijn. Deftig, en attent. Ik stap in en laat vallen dat hij en zijn collega’s wellicht een rustig dagje hebben. Hij houdt niet van het woord “collega’s”. Hij vertelt over zijn concurrenten, en hun werkmethodes. Over het gebrek aan stijl en de teloorgang van de stropdas. Over zijn woonplaats, waar rijke oude dames nog de centen hebben om zich naar de kapper te laten rijden. Over de juffrouwen van de steenweg, die nog geld hebben voor korte ritten. Het is schoon, wat hij vertelt.
Ruim 70 is hij, en hij heeft meer dan 40 jaar taxi-ervaring. Hij en zijn vrouw hebben het goed, en eigenlijk is hij al bijna 10 jaar met pensioen. Maar hij kan het niet laten. En met een knipoog: “het houdt mijn huwelijk in stand, zo elke dag de baan op zijn”. Het doet hem zichtbaar pijn als hij beschrijft wat anderen van zijn stiel gemaakt hebben. Cowboys, in jogginbroeken en vuile wagens. Slechte kennis van het stratenplan (hij is overigens de eerste chauffeur aan wie ik niet hoef uit te leggen waar ik nu precies woon). Geweld ook, als een potentiële klant eens niet voor de eerste in de rij kiest. Hij probeert het te vermijden, werkt meestal enkel op afroep en vult de gaten tussen zijn vaste klanten in de rij aan het station. Enkel overdag, de nacht heeft hij aan de wolven gelaten.
Ik neem mezelf voor om in het vervolg beter op te letten. Taxichauffeurs kies je zoals een kapper, of een tandarts: in vertrouwen. Ik ben geen mens van eindejaarsfeesten. Ik heb er zelfs een bloedhekel aan. Maar deze meneer heeft mijn winterblues een ferme tik gegeven. Zijn verhalen waren grappig en oprecht en treurig en waar. Als u ooit nog eens een taxi nodig heeft, ik heb zijn nummer bijgehouden.
maandag 28 december 2009 21u54 |
Agenda |
San |
Sioen trok op uitnodiging van Oxfams actie ‘One Day For Another World’ naar de township Soweto in Zuid-Afrika om er een samenwerking op te zetten met plaatselijke muzikanten. Hij ontmoette er levende legende Pops Mohamed (cora, kalimbe, bira – tourde de wereld rond met Cat Stevens oa.) en Khaya Mahlangu (saxofonist bij oa. Hugh Masekela) en samen met Stella Khumalo (backing vocaliste bij o.a. Myriam Makeba) organiseerde hij een auditie in het hartje van Soweto waaruit 4 schitterende backing vocalisten werden geselecteerd.
Tijdens de voorbije Gentse Feesten bracht hij de muzikanten naar België en het optreden dat bruiste van melodie en energie werd een spontaan succes en ‘talk of the town’.
Gesteund door het enthousiasme van het publiek trok Sioen samen met Gentenaars Mirko Banovic (bas bij Arno, Arsenal), Laurens Smagghe (vaste drummer van Sioen, Barbie Bangkok) en Frederik Segers (gitarist Members of Marvelas, Kartasan) naar Johannesburg om er met de Zuid-Afrikaanse muzikanten de plaat ‘Calling Up Soweto’ op te nemen, en dit in de studio waar ook Paul Simon zijn legendarische ‘Graceland’ opnam.
Op deze dag kan u ze gaan bekijken in levende lijve.
Vooruit Theaterzaal, Sint-Pietersnieuwstraat 23, 9000 Gent; Tickets: € 22 (vvk – incl. reservatiekosten) / € 18 (red voor -26 – incl. reservatiekosten)
maandag 28 december 2009 13u06 |
People en Lifestyle |
patricia |
De cadeautjesmarathon is nog niet voorbij. Bij ons in de familie worden die pas op nieuwjaar uitgedeeld, dat geeft al meteen een extra week bedenktijd, een extra week wikken en wegen. Ach, wat geef je aan mensen die alles al hebben. Zouden we dat niet beter afschaffen? Maar elk jaar vinden we wel iets waarvan we denken dat we de ander ermee plezier doen, en heel vaak is dat ook het geval. Nee, wij lachen eens luid met al die cadeaus die op ebay en aanverwanten staan.
Elk jaar en bij zowat elke gelegenheid duiken ze vaker op: de bongoboxen. Een groeiende commerce als je ziet hoeveel soorten er al zijn, zelfs in de doordeweekse supermarkt vind je al klonen van die cadeauboxen. Het lijkt origineler dan de traditionele cadeaubon, maar eigenlijk begin ik ze wat beu te geraken. Het durft al eens lastig te worden om ze voor de datum op te doen, of we doen dan maar iets waar we niet zoveel zin in hadden, maar die box lag er nog. Ik begrijp wel dat mensen een etentje willen cadeau doen, als deel van een leuke avond, maar geef toe, hoeveel leuke restaurants heb je zo al ontdekt? Waarom trakteer je niet gewoon op een etentje, je schrijft het op een leuke kaart en kiest samen een dag? Of vraag eens in het favoriete restaurant van degene die het zal krijgen of ze geen cadeaubon doen? Of in een leuk restaurant waarvan je denkt dat het wel iets voor de persoon in kwestie is. In de Komkommertijd of de Foyer kan het bijvoorbeeld. Maar vermoedelijk kan het zowat overal als je het maar vraagt. Het voordeel is alvast dat je als “krijger” kan kiezen wat je graag zou eten, van de kaart of van de suggesties. Lees verder…
zondag 27 december 2009 13u04 |
Podium en Cultuur |
Veerle Baert |
Voor de derde keer op rij vrolijkt Uitbureau met het Spekkenfestival, het kindertheaterfestival, de sombere winterperiode op.
Het festival opende met de voorstelling De laatste Draak van Fabula Rasa, een gezelschap gedragen door Eddy Smits.
Wanneer er brand in het kasteel van Koning Flierefluiter III ontstaat, beveelt hij een drakendoder alle draken van het land te doden. Hierdoor wordt het vreselijk koud. Alles lijkt verloren, maar de Hofnar weet dat er nog één draakje leeft. Met de hulp van de kinderen en een goede heks wordt het draakje gevonden en kan het draakje opnieuw vuur spuwen.
De voorstelling kwam misschien een beetje traag op gang. De meeste klank is al op band opgenomen, maar net als je denkt van ‘ik zit hier naar een cd’tje te luisteren’ komt de poppenspeler zelf in actie en neemt hij de kinderen mee in zang, dans en ballonnetjes draaien. Lees verder…
zaterdag 26 december 2009 12u19 |
Architectuur, Fotoreportage |
Thierry |
De Vanfleteren-tentoonstelling in het wintercircus loopt nog tot 8 januari 2010, maar woensdag 23 december 2009 was een heel speciale dag. Die dag organiseerde AG Stadsontwikkelingsbedrijf Gent ten voordele van Music For Life een reeks exclusieve rondleidingen in het gebouw.
We hadden het beloofd, en belofte maakt schuld: bij deze het wintercircus van teen tot top.
Lees verder…
vrijdag 25 december 2009 8u45 |
Gentblogt |
Redactie |
Misschien heeft u het koud, misschien heeft u het gezellig warm. Misschien bent u alleen thuis, misschien bent u aan het nagenieten van een familiefeest. Misschien heeft u cadeautjes gegeven, misschien heeft u cadeautjes gekregen, misschien doet u helemaal niet mee aan al dat gedoe.
Het is nog een weekje te vroeg om u allemaal een beter 2010 toe te wensen dan 2009 al was, maar het is niet te vroeg voor kerstwensen: heel veel warmte, heel veel geluk, en vrede op aarde, vanwege de hele Gentblogt-redactie.
donderdag 24 december 2009 16u43 |
Faits Divers |
Koen Vromman |
De expeditie schiet goed op, ons team zit ondertussen al aan de Patagonische randen van de Zuidpool. De opwarming van de aarde is hier goed te merken, het is beetje onwennig en triest om overal op de eindeloze vlaktes zuidpoolpinguïns te zien zonder een spoor van ijs. We hebben hier al veel gezien, maar groot was onze verbazing toen we plots ook Eddy Wally zagen opduiken.
Dat Eddy een grote pinguïnfan is wisten we al langer, dat hij onze expeditie genegen is wisten we ook. Maar dat hij speciaal voor kerst naar het diepste Zuiden afzakt om zijn lievelingsdieren te steunen, dat verraste en ontroerde ons toch. Eddy bracht ons het droevige nieuws van de mislukking van de top in Kopenhagen. We hebben besloten meteen volgende kerstplaat in te blikken om de pinguïns een hart onder de riem te steken.
Het expeditieteam neemt een dag rust en we zullen nu samen met Eddy Wally en de pinguïns kerst doorbrengen. Ja, een mens maakt wat mee op expeditie. Lees verder…
donderdag 24 december 2009 12u17 |
People en Lifestyle |
josie |
Het is weer zover, de jacht op het perfecte kerstcadeau is geopend. Grote drommen mensen onderwerpen zichzelf aan de terreur/geneugten (doorstrepen wat fout is) van de Veldstraat en andere shoppingplekken. Ook voor bovengetekende is dit een jaarlijks terugkerend eindejaarsritueel: cadeautjes voor ouders, partner, schoonouders, grootouders, … Een hele berg pakjes voor onder de kerstboom dus.
En zoals elk jaar, probeert een mens wat origineel te zijn. Een cadeautje te vinden dat leuk is, dat past bij diegene voor wie het bestemd is, iets origineels en mooi/leuk/lekker/fijn.
Wat te kopen echter voor ‘mensen die alles al hebben’, zoals schoonouders met een volledig ingericht huis en een kelder vol wijn die ze elk jaar zelf zorgvuldig aanvullen op reis. Een Bongobon en pralines hebben we al gehad, en ook de lekkere streekproducten van de kerstmarkt en het Groot Vleeshuis zijn al meermaals de revue gepasseerd.
Gelukkig dat er een nieuw winkeltje is in Gent, en we zo ook dit jaar met iets origineels uit de bus kunnen komen.
Vom Fass verkoopt zoals de naam het al zegt, dingen van het vat. Het kleine winkeltje is vol gestapeld met verschillende vaatjes, mooi per soort. Een plek met olie, daarnaast de verschillende soorten azijn en aan de overkant de cognac en whisky. Zoetebekken vinden hun smaak tussen de grote glazen flessen vol diverse likeuren tegen de achterwand van de winkel.
Lees verder…
woensdag 23 december 2009 15u35 |
Samenleving |
René van Densen |
De actualiteit biedt momenteel talloze onderwerpen die ik in mijn vergelijkingsstukjes over de Nederlandse cultuur versus die in Vlaanderen de revue zou kunnen laten passeren. Music For Life bijvoorbeeld, dat in noordelijk Nederland (en dáár mag je dan dus gerust van ‘Holland’ spreken) haar evenknie heeft met het 3FM Serious Request glazen huis. Maar over de sympathieke malariabestrijdingen wordt aan beide kanten van de grens al genoeg geschreven. De sneeuwval dan, die beide landelijke infrastructuren net niet verlamd heeft. Kopenhagen. Of het wel heel erg voor de hand liggende kerstfeest. Echter heb ik de neiging niet de makkelijke weg te kiezen, dus is vandaag afval aan de beurt.
Bij een kleine nababbel met mijn lerares Maatschappelijke Oriëntatie schoof een olijke mede-instructeur aan die een klein decennium geleden nog in Rotterdam gewoond en gewerkt had. Zijn beeld van Nederland was dat van een saamhorig volkje, met goede gezondheidszorg, een progressieve attitude en kwalitatief openbaar vervoer. Stuk voor stuk kon ik hem melden dat die impressies niet langer van toepassing zijn. Een van zijn grootste kritiekpunten echter was dat de ‘Ollanders’ vrijwel geheel hun afval niet scheidden, en hij zette dan ook grote ogen op toen ik protesteerde dat daar inmiddels ook drastische verandering in gekomen is. Toegegeven, een begrip als PMD kennen we echt vol-lé-dig niet (en ik vind ‘t nog altijd een vreemde scheiding, als ik eerlijk mag zijn) maar bij een tussentijdse thuiskomst in Tilburg eerder dit jaar werd ik onverwacht geconfronteerd met het fonkelnieuwe en belachelijk benaamde begrip Plastic Heroes (en om nog eens op PMD terug te komen, zijn daarbij in ieder geval minder ingewikkelde uitzonderingen bij. Sorry lieve Vlaamse broeders en zusters, maar vereenvoudigen is iets dat uw noorderburen best goed in de vingers hebben… Daarvoor hebben we niet eens een minister nodig. Denk hier even een olijke knipoog mijnerzijds bij.) Lees verder…
woensdag 23 december 2009 10u55 |
Agenda |
Jeronimo |
Ultima Thule presenteert: Zijde
Herve Joncour heeft een bloeiende handel in zijderupsen. Een mysterieuze ziekte onder rupsen in Egypte en Klein-Azie bedreigt de productie, waardoor Joncour zijn terrein naar Japan moet verleggen. In het land van de rijzende zon raakt hij in de ban van een prachtige, geheimzinnige vrouw van wie hij bij het afscheid een briefje in zijn handen gedrukt krijgt met de tekst: “Kom terug, anders ga ik dood”. Vanaf dat moment groeit er een even vreemde als intense relatie tussen de handelaar en de vrouw.
Tekst en regie: Wim De Wulf
Spel: Hans Van Cauwenberghe en Filip Peeters
Scenografie en Poppen: Filip Peeters
Muziek: Yves Meersschaert & Nils De Caster
Kostuums: Chris Snik
Techniek: Rupert Defossez
Premiere op 8 januari 2010 om 20.30 u., daarna op 9, 14, 15, 16, 21, 22, 23 januari om 20.30 u. en op 10 januari om 15 u. in De Kazematten, Kazemattenstraat 17, 9000 Gent
Reserveren: gewoon via mail naar info@ultima-thule.be of telefoneren naar 09/324.08.68
woensdag 23 december 2009 10u50 |
Agenda |
Jeronimo |
Efficiënt en duurzaam isoleren
Tijdstip: woensdag 10 februari 2010 van 10.00-16.00 uur
Plaats: Natuur- en Milieucentrum De Bourgoyen, Driepikkelstraat 32, 9030 Mariakerke
Isolatie plaatsen in een dak is zowat de meest rendabele ingreep op het vlak van energiebesparing. Tenminste … als zo een ingreep goed is uitgevoerd. In deze Eco-Bouwpools komt het begrip luchtdichting uitgebreid aan bod. Specialisten leggen de basisprincipes van goed ecologisch isoleren uit. Hun dagelijkse ervaringen met die materie maakt hen tot experts in efficiënt en duurzaam isoleren.
Meer info op www.eco-bouwpools.be (Activiteiten > Binnenkort).
Deze activiteiten worden gerealiseerd op initiatief van de Milieudienst van de stad Gent en met steun van EFRO en de Vlaamse overheid.
Contactpersoon: Eveline Hepp – Medewerkster vormingen en lokale besturen
VIBE Vlaams Instituut voor Bio-Ecologisch bouwen en wonen – natureplus Belgium
Grotesteenweg 91
B – 2600 ANTWERPEN (Berchem)
Tel.: +32/(0)3/218.10.67
Fax: +32/(0)3/218.10.69
E-mail: eco-bouwpools@vibe.be
Website: www.vibe.be
woensdag 23 december 2009 10u43 |
Podium en Cultuur |
patricia (tekst), Jonas Lampens (beeld) |
Ik kan het (nog) niet weten, maar het ouderschap lijkt wat met een mens te doen. Het begon met een boek (ondertussen al in 2de druk) en nu is er ook een voorstelling over de kleine Joshua, die het leven van Wouter Deprez duchtig overhoop haalde. Voor de première zat het NTGent stampvol, gladde wegen of niet. Een voorstelling van Wouter Deprez is zo rap uitverkocht dat een mens er duidelijk iets voor over heeft om erbij te zijn.
Je zal alles worden is het bijna logische gevolg op Eelt. Waar hij in de vorige voorstelling vertelt over zijn vader en het verleden, gaat het nu volop over zijn zoon en de toekomst. Maar het is ook anders, want Deprez heeft de comedy de rug toegekeerd, hij gaat nu voor een nieuw publiek: het literaire publiek. Gedaan met flauwe opmerkingen over andere komieken en flauwe pipi-kaka-grappen. Naar eigen zeggen is hij verder gegroeid: van komiek naar kunstenaar. Maar geen paniek, er mag gelachen worden. Lees verder…
dinsdag 22 december 2009 17u16 |
Fotoreportage |
Hendrik Braet |
Een paradijs voor fotografen, Gent bedolven onder een laagje sneeuw. En wij zien dat het goed is, vanachter een warme chocomelk en met een muziekje op de radio. Niemand laat het aan zijn of haar hart komen, goed zo!
Lees verder…
dinsdag 22 december 2009 14u37 |
Agenda |
Jeronimo |
Jeugd en Muziek presenteert een concert ten voordele van Music for Life.
Woensdag 23 december om 20u
Groenzaal, Lange Boomgaardstraat – Gent
Parking Reep P2 ligt onder de GROENZAAL
Tickets: 10 euro
(reserveren mag via jmgent@skynet.be)
Opbrengst integraal voor MUSIC FOR LIFE en ook een beetje voor de Gentse ROMA-zigeuners
Liedjes tegen malaria
20u
Miek en Roel, kleinkunst
20u30
Steven De Bruyn (Frontman The Rhythm Junks), harmonica
21u
Divan (Hermitage / The Go Go Prophecy), singer-song
21u30
Wim Claeys (testeugents, Ambrozijn), folk, boombal
Licht en geluid PhMicrosound
Sam De Bruyn (Stubru, bewoner glazen huis) is bestuurslid bij Jeugd en Muziek Gent.
Wij steunen hem én zijn vrouwvolk, en willen op die manier ook een duit in het zakje doen
en malaria een halt toe te roepen.
dinsdag 22 december 2009 14u05 |
Podium en Cultuur |
San (tekst), Charles Strijd (beeld) |
Het is ondertussen al meer dan een week geleden, maar daarom niet vergeten. Vzw Sogni bezorgde ons op 12 december opnieuw een memorabele avond en deze keer kon ik er van genieten in gezelschap van mijn dochter.
We kregen eerst ’Forward/forward’ in een choreografie van Dieter Defurne. Eigenlijk ook een voorstelling in twee delen, waarin Dieter zelf het eerste deel danste en waarna op zijn dans ‘de meisjes’ in actie schoten.
Een boeiende voorstelling met veel detail prachtig ondersteund door de muziek van Thomas de Smedt. Er was gevecht en ontdekking en het was heel mooi uitgevoerd, maar voor mij persoonlijk mocht de voorstelling toch iets korter zijn. Lees verder…
dinsdag 22 december 2009 10u33 |
Bestuur & Politiek, Faits Divers |
josie (tekst), Charles Strijd (beeld) |
De Stad Gent heeft de goede gewoonte om haar burger grondig te informeren. Als buurtbewoners van de Portus Ganda kregen we de afgelopen jaren elk (half) jaar wel een uitnodiging in de bus voor een info-avond, de inwijding van een nieuwe brug of gewoon een stand van zaken. Zo ook op dinsdag 15 december, toen er in het voormalige Belgacom gebouw een namiddag en avond lang alle projectmedewerkers werden verzameld om de vragen van de mondige burger te beantwoorden.
Beneden werden we opgewacht door een vertegenwoordiger die kort het project Nederschelde nog eens schetste; het openleggen van de Reep waardoor de Nederschelde en de Leie opnieuw met elkaar verbonden worden, zoals het honderden jaren lang het geval was. Samen met de reeds afgewerkte Portus Ganda moet het dit stukje verwaarloosd Gent opwaarderen; weer water in de stad, mooie bruggen, kaders waar het goed fietsen, wandelen of verpozen is langs mooi aangelegd groen.
In een eerste fase werden daarvoor de nodige bruggen gebouwd, de Wijdenaardebrug, tweelingbroer de Nieuwbrug en de Bavo fietsbrug (achter het Van Eyck zwembad). Na deze bruggen enkele jaren over droge grond hebben gezweefd, een beetje een gek zicht, wordt nu eindelijk gestart met de volgende fase van dit omvangrijk project, meerbepaald het aanleggen van de Scaldissluis. Het dossier heeft aardig wat vertraging opgelopen, het ontwerp van de sluis werd meermaals aangepast, maar het ziet ernaar uit dat de werking binnenkort toch van start zullen gaan.
Lees verder…
RSS
