De naam Tim Etchells deed meteen een belletje rinkelen toen ik het programma van Campo doornam: That night follows day was indrukwekkend.
Spectacular gaat over het moment van de voorstelling, over onbehaaglijke humor, over verwachtingvolle spanning en ontsporende verbeelding. Een komische, absurde en provocatieve show.
Ook op donderdag 19 maart.
Spectacular in Campo Nieuwpoort, Nieuwpoort 31-35, Gent. Tickets 12/9 euro
De digitale doebeurs luidt de digitale week in, een week vol activiteiten rond internet, gsm en al die snufjes die zo gewoon lijken maar het niet voor iedereen zijn. Hoe haal je alles uit je gsm of digitaal fototoestel?
Kom een kijkje nemen op de digitale doebeurs in de Centrale. Gentblogt is er ook!
Digitale Doebeurs in de Centrale, Kraankindersstraat 2, Gent, gratis
Bij Gentblogt lappen we de seizoenen aan onze laars: onze literaire lente loopt het hele jaar door. Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
Marie Jeanne Boelens is de volgende in een rij vergeten schrijvers die weer voor het voetlicht worden gebracht.
Marie Jeanne Van Waesberghe werd geboren te Gent in 1900. In de Peperstraat 15, het huis net naast het huis van Maurice Maeterlinck. Ze was de dochter van Edouard, geneesheer. Haar broer, Paul Van Waesberghe was kapitein van een schip en vocht tijdens W.O. II in de Royal Navy. Na haar huwelijk woonde ze in de Burgstraat 58 en nog later verhuisde ze naar Sint-Amandsberg, Antwerpsesteenweg 2-40. Dat wooncomplex werd door de plaatselijke politie “Het Rovershol†genoemd omdat daar voortdurend van alles aan de hand was, maar Marie Jeanne leefde zo in de luchtbel van haar irreële wereld dat ze daar nooit iets van heeft gemerkt en er ongestoord doorheen wandelde.
Ze huwde Gaston Léo Boelens (Gent 1890 – Sint-Amandsberg 1976), kunstschilder (landschappen, stillevens, bloemen) en leraar tekenen in het middelbaar onderwijs. Hij was ook lid van de Gentse afdeling van Sélection. Haar zoon Benoit was ook kunstschilder. Marie Jeanne was lange tijd medewerkster aan La Flandre libérale.
Lees verder…
De Belg, en in het bijzonder de Oost-Vlaming, kent hem als de maker van de Boekentoren, het symbool van de Gentse Universiteit waar ook Gentblogt een bijzonder warm hart voor heeft (klik hier voor meer over onze band met dit gebouw). Onze Noorderburen kennen de architect dan weer vooral als ontwerper van het toonaangevende Museum Kröller-Müller in Otterloo
De architect was een echte huomo universalis: zijn werklust en talent kwamen tot uiting in tal van kunstvormen, van de muziek over de schilderkunst (hoewel hij daar nooit hoge ogen mee gooide) tot zijn wereldberoemde designparels.
Hij ontwierp meubelen en architectuur, zilver, porselein en zijde en noemde zijn werk de New Style, en was ook op theoretisch vlak een toonaangevend figuur. Lees verder…
Elisso Wirssaladze kun je niet rekenen tot de heel grote namen op de internationale concertpodia. Je vindt haar zelden op die grote podia, je vindt ze niet bij de grote klassieke cd-uitgevers. Ze geldt veeleer als geheimtip bij kenners. Gelukkig zijn die Gentse kenners behoorlijk talrijk. De zaal van de Handelsbeurs was geheel volgelopen.
Op het programma twee klassiekers: Haydn en Schumann. Beide componisten waren grote vernieuwers in hun tijd.
De pianiste staat vooral bekend om haar vertolkingen van romantische muziek uit de late achttiende en de eerste helft van de negentiende eeuw. Door in het programma afwisselend Joseph Haydn en Robert Schumann te spelen, gaf ze de continuïteit aan in de ontwikkeling van classicisme naar romantiek. Soms lijkt Haydn al eens een romantische toets te leggen, zoals in de aanvang van het Largo e sostenuto uit de Sonate 50 in D. Wirssaladze opende het concert met die sonate.
“I’m no murderer…” protesteert hij.
“Oh no, if you kill a president, you’re not a murderer, you’re an assassin…”
De woorden van John Wilkes Booth lijken aan te slaan bij Lee Harvey Oswald. Even later trekken de andere assasins de registers open.
De negen performers, waaronder Dirk Roofthooft voor de gelegenheid, zitten aan een lange tafel op het podium. Met naamkaartjes maken ze telkens duidelijk wie ze zijn. Achter hen staat een groot scherm waarop geprojecteerd wordt en een live pianist. Twaalf scènes, twaalf verhalen over moordpogingen op een Amerikaanse president. Geslaagde en mislukte. Het is een dolle rit doorheen de Amerikaanse geschiedenis, presidenten Abraham Lincoln, Ford, Nixon, Reagan, Kennedy,… Ook al zitten de performers vooral aan de tafel, het is allesbehalve statisch. Een van de leukste scènes vond ik de ooggetuigen bij de moordpoging op Roosevelt. Je kan het filmpje op de site van Vooruit bekijken, doorklikken op de foto, ik heb het bij toeval gevonden.
Met Assassins nam Davis Freeman een musical van Stephen Sondheim onder handen. En voor al wie nu gillend begint te roepen: “oh nee, een musical”, ga het vooral zien. Deze voorstelling werkt enorm aanstekelijk en er wordt toevallig in gezongen. Lees verder…
Stel je voor dat je je veilige plek op een dag moet verlaten, en je niet meer weet of je ooit nog terug kan …
Alles achterlaten en niet meer omzien. Het verlangen om terug te keren naar de momenten waarvan je dacht dat je ze nooit ging loslaten. In een vingerknip verandert alles om nooit meer te worden zoals het was.
Kraai is vooral een traject, een zoektocht naar de integriteit van de spelers waaruit een verhaal is ontstaan.
Spelers
Frank Bassleer, Charlotte Cotman, Geertrui De Paepe, Alexander De Waele, Marlies Defour, Bart Lambrechts, Annelies Sevenant, Sanne Stassijns, Rani T’Kindt, Hanne Vandueren
Coaching
Inge Goddijn
Voorstellingen
27, 28 (20:30) en 29 maart (15:00) in Arca Theater (Sint-Widostraat 4)
info & tickets (reservatie noodzakelijk)
09 229 21 72 of info.gent@WiSPER.be
8 EURO
“En, hebt ge al gekozen?” vragen de mensen ons weleens als het over scholen gaat. Wel, zo simpel is het niet eigenlijk. Even proberen uitleggen.
Momenteel is het de derde en laatste aanmeldingsperiode. In de eerste twee kwamen we niet echt in aanmerking. Tijdens de aanmeldingsperiode moet je je kind aanmelden in het centraal inschrijvingsregister. Je kan het best meerdere scholen opgeven. Het is immers niet zo dat je kansen op je eerste keuze verminderen als je meerdere scholen opgeeft. Voor elke school die je opneemt in je aanmelding krijg je een volgnummer. Valt je volgnummer binnen het aantal vrije plaatsen voor die school dan krijg je een toegangsticket waarmee je je kan inschrijven. Alleen het toegangsticket voor de school die het hoogst staat in je rangorde wordt behouden, de rest vliegt weer in de pot om aan andere kinderen te geven. Of volgens de website:
Om te beginnen krijgt elk kind dat elektronisch aangemeld wordt, voor elke school waar het aangemeld is, een volgnummer. Hoe dichter men bij de school woont, hoe hoger men in de rangschikking komt. Levert dat voor meer dan één school een “toegangsticket†op, dan wordt alleen het toegangsticket behouden voor de school die hoogst in de voorkeur van de ouders staat. De volgnummers (toegangsticketten) voor de andere scholen gaan terug “in de potâ€. Daardoor kunnen in die andere scholen andere kinderen één of meer plaatsen naar voor opschuiven. Sommige kinderen krijgen daardoor opnieuw meer dan één toegangsticket. De procedure wordt herhaald tot elk kind maar één toegangsticket meer heeft. Een leerling mag wettelijk immers ook maar in één school tegelijk ingeschreven zijn.
We hadden iets te vieren die avond en konden zelfs met een gerust gemoed afzakken naar restaurant La Malcontenta in Patershol. We hadden gereserveerd! Komt dat tegen, wij die meestal op de bots ergens arriveren. Bij La Malcontenta is reserveren alvast geen grote luxe. Er zijn maar een beperkt aantal tafeltjes in dit bijzonder sfeervolle restaurant. Op de mezannine zijn er een vijftal voor twee personen denk ik en beneden schat ik dat er een kleine twintig personen kan zitten.
We werden vriendelijk verwelkomd en kregen meteen de menukaart. Een dik gordijn hield de koude buiten en dat was nodig. Zo koud nog in maart, brr… Op het menu vonden we zonnige Spaanse gerechten: tapas, paella, de klassiekers zeg maar en ook grillades. Wij kozen voor het menu La Malcontenta (40 euro). Hiervoor kregen wij een aperitief, een voorgerecht naar keuze, een soep, een hoofdgerecht naar keuze, dessert en koffie. We bestelden ook een fles rode huiswijn (14 euro). Lees verder…
Wij bekennen: ook wij hebben onze frustraties en ambetantigheden, ja. Het liefst zouden we hier dag na dag de goed-nieuws-show brengen, maar onze stad mag dan fantastisch zijn, perfect is ze geenszins. Op het gevaar af versleten te worden voor zuurpruimen en bij te dragen tot de verzuring der maatschappij, doen we het toch: een rubriek over onze eigenste Gentse ergernissen.
Ik mag morgen, voor de tweede keer in twee weken, nog eens naar de fietsenmaker: versnellingskabel losgetrokken, fietstas gescheurd, spatbord verwrongen. Vorige week was de schade bijna 80 euro: ook de versnellingskabel, en daarnaast de achterband kapot en zadel opengesneden.
Bon, die achterband was al een jaar oud, het zou wel eens kunnen dat die vanzelf kapot gegaan is. En dat zadel, dat is mijn eigen schuld: ik moest maar geen slechte rug hebben zodat ik zo’n gelzadel moet gebruiken. Zo’n gelzadel is om moeilijkheden vragen: ik ben er al twee gestolen geweest (ik zweer het, een mens vraagt zich af), en ik ben er al drie opengesneden geweest. Dat is vandalisme, en daar gaat geen betere fietsenstalling aan helpen.
Maar die versnellingskabel, het spatbord, de fietstas: dat is de schuld van de fietsenstalling aan de Dampoort.
Zo raar, de eerste keer dat ik een kijkje ga nemen tijdens The Game is up en ze zijn al aan de zevende dag toe. Spijtig, zeker als ik de positieve reacties van het publiek hoorde voor we de zaal van de Minard binnen mochten. De zaal werd ingepalmd door twee grote trampolines, het publiek zit aan beide kanten. Ik vang een gesprek op.
“Ze gaan toch niet heel de tijd springen, hoe lang kun je dat trouwens volhouden?” Zij laat zich echter niet uit haar lood slaan door zijn scepticisme: “Zij heeft een opleiding gevolgd aan PARTS, het zal dus wel iets anders zijn dan op en neer springen…” Hij haalt zijn schouders op: “Wat kun je anders doen op een trampoline?”
Een goede vraag en tot vóór woensdagavond zou ik het ook niet meteen weten. Mette Ingvartsen en Jefta van Dinther bewijzen het tegendeel. Het is even spannend wanneer ze hun trampoline beklimmen en elkaar minutenlang in de ogen kijken zonder te bewegen.
We hebben het nog al eens gedaan, zo’n oproep. Het gebeurt niet alle dagen dat aan de ‘man in de straat’ wordt gevraagd om ook eens in de schijnwerpers te gaan staan. Als dat dan eens gebeurt, proberen wij u ervan op de hoogte te brengen.
En waarin kan u zich nu weer uitleven?
Wel, we beginnen met de Gentse Feesten. ‘Een beetje vroeg’ denkt u? Misschien wel, maar om bepaalde zaken goed georganiseerd te krijgen kan je nooit vroeg genoeg beginnen. Uiteindelijk zal juli er vlug genoeg zijn en voor je het weet is het dan alweer augustus en zijn de feesten voorbij.
Deze oproep gaat uit van de Dienst Feestelijkheden van de Stad Gent. Op vrijdag 24 juli 2009 gaat immers reeds de 36e Rondgang van de Gilde van de Stroppendragers en Keizer Karel door in de straten van de Gentse binnenstad en hiervoor worden figuranten gezocht.
Meer specifiek worden er nog kinderen (meisjes of jongens) gezocht tussen de 1,35 en 1.55 m groot, die bereid zijn ‘s avonds, van 18 tot 22 uur, als page te fungeren in de stoet. Gezien de grootte van de kostuums, is de dienst vooral op zoek naar tengere figuren. Leeftijd in se is dus niet belangrijk, wel grootte. Daarnaast worden ook nog mannelijke figuranten gezocht om als soldaat mee te lopen in de rondgang.
Het gaat hier om een historische stoet en het spreekt voor zich dat kandidaat pages/soldaten hun taak ernstig moeten nemen. Over kostuums moet u zich geen zorgen maken, want die worden door de organisatie ter beschikking gesteld. Een bonusje: ná de stoet ontvangt iedereen een vergoeding van € 15.
Praktisch: aanmelden bij de Dienst Feestelijkheden, Gasmeterlaan 107, 9000 Gent
Tel.: 09/269 46 00
Fax: 09/269 46 59
E-mail: feestelijkheden@gent.be
E-mail: feestelijkheden.logistiek@gent.be
Et voila. Dit was de eerste oproep en als er ‘eerste’ wordt gezegd, dan weet u dat er nog (minstens) één volgt en dat klopt dus ook in dit geval.
Lees verder…
U stemde weer massaal voor de uwged8 van deze week, met twee nieuwkomers als gevolg. Eén daarvan staat trouwens wel meteen heel hoog. Wat een sterke fanbase al niet vermag. Het aantal nummers van The Curvy Cuties Fanclub wordt daardoor gehalveerd en ook van het legendarische Amenra moeten wij (voorlopig) afscheid nemen. Om iets zinnigs te kunnen vertellen bij deze top 8 hebben wij weer beroep gedaan op ‘een kenner van de Gentse muziek’. Deze week is dat Tom De Clercq, in de pers beter bekend als Tom Keremos. Dat is ook waar u hem zou moeten van kennen. Tom is samen met Frederik Sioen de oprichter van het Gentse label Keremos, dat schoon volk als Absynthe Minded, Members of Marvelas en Steak Number Eight onder zijn hoede heeft.
Tom, aan u het woord.
Begin 2008 lanceerde vzw Volkskunde Vlaanderen de actie “Help ons de volkscafés redden!â€. Een mooi initiatief waar wij van Gentblogt maar al te graag gehoor aan geven. Aldus lopen uw reporters buurt na buurt af voor onze eigenste reeks over volkscafés.
Voorspel: snapshot van het geluk
Schrijvers en fotografen zijn op de aarde gesmeten onder het teken van de melancholie, al typeert het hen dat ze weigeren daar melancholisch over te doen. Melancholie is een gemoedstoestand die poogt de tijd om te keren door diens naar de toekomst uitslaande brand met het verleden te doven: met wat is of net niet is geweest. Daarom ook doden schrijvers en fotografen de tijd door de tijd te doden: gekist als eeuwig zwijgend beeld, gekust als eeuwig blind spreken. Eeuwigheid… Wat je toevalt kan eeuwigheidswaarde hebben – hoe toevallig ook.
De opdracht van de melancholicus? Het vastleggen van het verlangen, een momentopname van het verlangen, verstard hunkerend in het steriele flitslicht van een fototoestel, gedoopt in inkt en tranen. Lees verder…
Op donderdag 26 maart gaat Honger van Elke Boon en Dolores Bouckaert in première in CAMPO victoria. Honger is een sprookje over de winter, een lied over een moord en het relaas over de vertering van een liefde. Vorig jaar ontstond de drang om deze tekst, die Elke Boon ooit schreef in het kader van het Alexis Dallière Fonds (Victoria, 2005), verder uit te diepen. Ze bewerkte de tekst met Dolores Bouckaert onder begeleiding van Charlotte Vanden Eynde.
In Honger schipperen Elke Boon en Dolores Bouckaert tussen ‘maker’ en ‘personage’, tussen twijfel en verlangen. Ze spelen samen één personage en vertellen elk hun versie op de feiten. Ze zoeken uit waarom het mis ging, wanneer en hoe ze voelden dat hij zou weggaan en wat ze deden om het noodlot af te wenden. Ze ondermijnen de magie van hun setting, ontleden en ontkrachten hun herinnering.
Honger speelt op 26, 27 en 28 maart om 20U30 in CAMPO victoria.
Campo Victoria, Fratersplein 7, Gent. Tickets: € 9/6.
Tot de volgende keer! schreef Michel, na onze eerste deelname aan de digitale doebeurs. Dit keer hoefden we er niet lang over na te denken, tuurlijk willen we er opnieuw bij zijn. Kom ons bezoeken op zaterdag 28 en zondag 29 maart in het intercultureel centrum De Centrale. Heeft u altijd al willen weten hoe ons redactielokaal eruit ziet? Wie die mensen zijn die hier van alles samen schrijven? Misschien heeft u wel een foto voor onze rubriek foto van de dag? Of heeft u een straf verhaal dat u met ons wil delen? Misschien voelt u het wel kriebelen om eens een artikel te plegen over dat restaurant of dat optreden dat we weeral schromelijk over het hoofd zien? Misschien weet u niet goed hoe u kan reageren op onze artikels? Of misschien wil u zelf een blog beginnen? Al uw vragen, één adres: de digitale doebeurs tijdens het laatste weekend van maart.
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
