vrijdag 20 maart 2009 10u30 |
Muziek, Samenleving |
Michel Vuijlsteke |
Komt een mens thuis van zijn werk, zit er een briefje in de bus. Geen brief-met-envelop maar een A4 met een kaartje eraan geniet.
Meestal is dat goed nieuws, in onze wijk: ergens een initiatief, een uitnodiging voor het één of het ander, mededelingen van het buurtcomité — en kijk, het was deze keer niet anders. Iedereen uit de buurt mag gratis naar Democrazy!
In de week van 20 tot 28 maart 2008 doet Democrazy een aantal concerten en feesten in de zaal van NT2Gent, en dat ze ons daarvoor wilden waarschuwen.
Voor het geluid, bijvoorbeeld: in de namiddag zijn er soundchecks, de deuren gaan open om 20u, de optredens beginnen een uurtje later en ze zouden moeten afgelopen zijn om middernacht, maar soms zullen er party’s zijn met dj’s achteraf. De geluidsvolumes zijn bepaald samen NTGent, de geluidsfirma’s en de muzikanten, en we worden gerustgesteld: er zijn tests uitgevoerd met de volledige geluidsinstallatie, en er zou geen merkbare geluidshinder mogen zjn.
En om er helemaal zeker van te zijn dat de nachtrust van de buurt niet gestoord zal worden, zal er voortdurend controle zijn, en is er ook met de muzikanten afgesproken dat laden en lossen in alle stilte moet gebeuren — en dat de rookpauzes bijvoorbeel niét op straat mogen maar wel op het rookterras binnen. Lees verder…
donderdag 19 maart 2009 16u25 |
Samenleving |
patricia |
Gunter Bombaerts, sympathieke dertiger en Gentenaar schreef een boek over leeftijdsbewust personeelsbeleid. Hij werkt bij het Expertisecentrum Leeftijd en werk, een initiatief van de Vlaamse overheid om evenredige arbeidsdeelname en diversiteit te bevorderen. Wij legden ons oor te luisteren en hoorden een ander verhaal dan economische crisis en andere kommer en kwel.
GB: “De hofnar en de kanarie onderweg.” is een wel merkwaardige titel voor een boek? Wie is de hofnar en wie is de kanarie?
Gunter: Als we naar de arbeidsmarkt kijken, zien we dat mensen na hun 50e levensjaar minder aan het werk zijn. Het boek vertrekt vanuit het standpunt van bedrijven en wil personeels-verantwoordelijken en de 50+ers op een positieve manier aanspreken. De personeelsverantwoordelijken hebben vaak niet veel formele macht om belangrijke beslissingen te nemen, maar ze kunnen toch relevante invloed uitoefenen. Zoals de hofnar al lachend zijn mening zegde bij de koning. Wat in de vergelijking dan onmiddellijk van de 50+ers de kanaries maakt. De vergelijking slaat niet op ‘de arme vogeltjes die best veel medelijden verdienen’, maar verwijst naar de kanaries in de mijn die aangaven waneer er een gaslek was. Ook 50+ers signaleren –zoals andere kansengroepen trouwens- dat er iets mis is in de organisatie. Zoals de gaslek gedicht wordt in plaats van de kanarie verwijderd, zo moet ook de arbeidsorganisatie veranderd worden in plaats van de 50+er op een zijspoor gezet. Ook jongere werknemers profiteren van een goed leeftijdsbewust personeelsbeleid.
Lees verder…
donderdag 19 maart 2009 13u30 |
Podium en Cultuur |
patricia |
De naam Tim Etchells deed meteen een belletje rinkelen toen ik het programma van Campo doornam: That night follows day was indrukwekkend. En ik was dus wel benieuwd naar meer. Tim Etchells had blijkbaar zijn première op het Europese vasteland in het vroegere Nieuwpoorttheater, en de band met Dirk Pauwels en Campo is gebleven.
Force Entertainment staat garant voor geëngageerd, provocerend en vernieuwend toneel, las ik ergens in het programmaboekje. Spectacular is hier geen uitzondering op. Hoewel dat provocerende, best wel meevalt. Maar het is zeker geen klassiek teksttheater, ook al wordt er veel gesproken. Ik ben het mezelf moeilijk aan het maken, vrees ik met er etiketjes op te proberen plakken. Ik heb enorm genoten van Spectacular en ik denk dat ik niet de enige in de zaal was.
Als het stuk begint, is er vanalles verkeerd met het licht. Een man komt het podium op en verontschuldigt zich. Het zal vanavond geen gewone show zijn, de opwarming is er niet, het podium ziet er anders uit,… Meestal is het een truk om de voorstelling te laten afwijken van het oorspronkelijke idee. Een titel moet nu eenmaal vaak gekozen worden om de programmatoren hun werk te kunnen laten doen, maar de artiest heeft nog maar slechts een vaag idee van wat hij of zij wil doen. In dit geval gaat het niet op, Forced Entertainment wil juist de toeschouwer laten nadenken over toneel. Lees verder…
donderdag 19 maart 2009 9u58 |
Natuur, People en Lifestyle |
ilse (tekst), Charles Strijd en Thierry Lammertijn (beeld) |
De Stad Gent behaalde op de Dag van de Openbare Ruimte prijzen met twee stedenbouwkundige projecten. Over het project KoBra (de heraanleg van de Korenmarkt, het Emile Braunplein, de Belforstraat en omgeving), dat de prijs won in de categorie ‘projecten in planning’, hebben we het later nog, maar er was ook een reeds uitgevoerd project dat een prijs won. Het project Groenas 3 (Minnemeers-Keizerpark) versierde namelijk een mooie tweede plaats in deze categorie, en is mooi om aan een onderzoek te onderwerpen in deze eerste lentezon.
Gent heeft acht groenassen: recreatieve, groene verbindingen tussen de stadskern en de ‘groenpolen’, of de open ruimtes aan de stadsrand. Groenas 3 Minnemeers-Keizerpark leidt van het historische stadshart naar de groenpool Gentbrugse Meersen.
De jury nomineerde Groenas 3 Minnemeers-Keizerpark omdat het project volgens hen een bekroning is van de moed en het doorzettingsvermogen: de fundamenten voor de ontwikkeling van groenassen in Gent werden immers al 30 jaar geleden gelegd.
Ook de betekenis van de groenas voor het stimuleren van duurzaam verplaatsingsgedrag zoals wandelen en fietsen, sprak de jury aan.
Maar is het daar zo aangenaam fietsen? En wandelen?
Daarom een opdracht, voor u, lezer: ga dit weekend fietsen op de groenas, neem foto’s en stuur ze ons door. Dan kunnen we volgende week een fotoreportage publiceren waaruit zal blijken of de prijs verdiend is…
We geven u even de route. Lees verder…
woensdag 18 maart 2009 16u38 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Volgens Wim Wabbes, muziekprogrammator van Vooruit, is hun naam een heuse tongue twister. Meer zelfs, het is vermoedelijk verboden om de groepsnaam meer dan drie keer snel achter elkaar uit te spreken. Niettegenstaande is Hamster Axis of the One-Click Panther nu eens een naam die ik niet geneigd ben snel te vergeten –spreekt de man die alras Bender Banjax met Brazzaville verwart.
Omdat de Balzaal door Uitgelezen werd ingepalmd, zag de jazz zich verplicht naar de Domzaal uit te wijken. Wat helaas enige minder aangename neveneffecten met zich meebracht. “Ik zie jullie wel niet”, sprak Frederik Meulyzer in de microfoon na de eerste twee nummers. Even had ik gedacht te brullen “wij jullie ook niet”, maar daar ben ik dan weer net iets té timide voor. Zowel de piano als het drumstel stonden respectievelijk links en rechts op de scène uit het licht, waardoor Bram Weijters en Frederik Meulyzer grotendeels in de schaduw bleven. Horen konden we ze gelukkig wél, wat helaas niet kon gezegd worden van het betere baswerk van Janos Bruneel. Zodra de saxen eraan te pas kwamen verdwenen de basnoten op een stille achtergrond, en pas bij de ballade That’s it for now –het voorlaatste nummer van de eerste set– drong de bas tot mij door. Spijtig, want Bruneel wist nochtans van wanten, zoals bleek uit de solo’s die hij in de tweede sets mocht spelen.
Lees verder…
woensdag 18 maart 2009 12u21 |
Agenda |
jm |
Een eerste plaats in de London International String Competition in 1994, drie jaar later de Noorse Kritiekprijs voor Muziek én een Editor’s Choice nominatie in Gramophone… Het Oslo String Quartet heeft een mooi palmares opgebouwd. In navolging van optredens in prestigieuze kamermuziekzalen als de Carnegie Hall in New York en de Wigmore Hall in Londen, kon een concert in België niet uitblijven. Hun uitgebreide discografie toont een uitgesproken liefde voor Scandinavische kwartetmuziek. Met het kwartet ‘Voces Intimae’ van Jean Sibelius neemt het Oslo String Quartet ons mee naar Finland. Verder maken we kennis met de ‘Italienische Serenade’ van Hugo Wolf, een virtuoos werk voor strijkkwartet, beter bekend in de door Max Reger bewerkte versie voor strijkorkest. Kroon op het werk wordt het vijfde strijkkwartet van Béla Bartók, één van de meest indrukwekkende creaties in het genre én een hoogtepunt na Beethoven.
programma
H. Wolf (1860-1903): Italienische Serenade in G
J. Sibelius (1865-1957): Strijkkwartet in d opus 56
B. Bartók (1881-1945): Strijkkwartet nr. 5 Sz. 102
Info: Handelsbeurs, tickets 20 € via tel. 09 265 91 65 of Uitbureau
woensdag 18 maart 2009 12u00 |
uwged8 |
Redactie |
De nieuwe uwged8 ligt weer voor u klaar, met 8 songs waarvan u vindt dat u ze moet gehoord hebben. Dat kan ook, door de speler hieronder aan te zetten, rustig verder te lezen en in een ander scherm verder te surfen. Zo bent u verzekerd van een half uurtje goeie muziek.
Allemaal
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
U vindt dit de 8 beste songs van het moment. Maar vindt Eric Smout dat er ook van? Eric Smout was in een ver verleden muziekprogramator bij Studio Brussel. Hij is ook mede-oprichter van de concertorganisatie 5 voor 12 in Antwerpen, waar hij mee aan de wieg stond van initiatieven zoals De Nachten, 10 days off en de muziekclub Petrol, in een voormalige hangar van de stad Antwerpen. Nu is hij artistiek leider bij Democrazy, onze Gentse muzikale rots in de branding. Aangezien Democrazy nog steeds geen eigen concertzaal heeft, neemt ze dan maar heel de stad in, met optredens in de Minnemeers, de Centrale, Vooruit en Charlatan. De kans is dus groot dat u al een optreden van Democrazy meegemaakt hebt.
De mening van Eric:
Lees verder…
woensdag 18 maart 2009 9u07 |
Podium en Cultuur |
Els Van Eeckhaut |
Zo, van het ene uiterste naar het andere, zo hebben we het hier graag. Een van de vorige artikelen ging over een vergeten schrijver, zodat we (aangemoedigd door het zalige zonneweertje) van het literaire verleden een huppelpasje maken naar de mensen van de toekomst.
What’s up? De Jeugdboekenweek is begonnen! En dat is fijn voor kinderen die graag lezen, voor volwassenen met kinderen die graag lezen, en ook voor die zeldzame soort grote mensen die wel eens een boek durven plukken uit de kleine collectie van hun nazaten.
De Jeugdboekenweek is het grootste kinderboekenfestival van Vlaanderen, en het is een week van veertien dagen: twee weken lang zetten scholen, bibliotheken, boekhandels en culturele centra de mooiste boeken in de kijker.
Lees verder…
dinsdag 17 maart 2009 12u37 |
Samenleving |
Lien en Wouter |
In een eerder artikel maakten we al verslag op van de zenuwachtigheid die bij de ouders heerste in verband met het nieuwe centrale aanmeldingssysteem voor scholen. De aanmeldingsperiode is afgesloten en de ouders hebben al een mail gekregen met daarin een inschrijvingsticket voor een school. We legden ons virtuele oor te luister en luisterden bij twee van onze redacteurs die hun kindje moesten inschrijven.
Lees verder…
dinsdag 17 maart 2009 11u13 |
Agenda |
San |
Tijn Huylebroeck droomde anderhalf jaar geleden van een 20-koppig bigbandorkest waarin muziek muziek mocht zijn zonder egotrippende solo-improvisaties en zonder typische akkoordenschema’s zoals de blues. Tijn droomde van een orkest met een volle, warme klank, die zuiver met de kracht van de originele muziek zijn publiek zou kunnen vervoeren. Een goed half jaar later was The Dusk Swing Collective een feit.
Als eenmalig projectorkest leverden Tijn en de zijnen een succesvolle gesmaakte set af, in die mate dat de muzikanten het zagen zitten om er dit jaar een vervolg aan te breien.
Kom luisteren en laat jullie ontroeren door de vertederende spanning van de jazzakkoorden, door de schoonheid van de authentieke melodieën, elk met hun eigen sfeer. De jaren ’40 worden plots een zintuiglijke waarneming die u een ruim uur lang niet meer loslaten. Met een bescheiden, ludieke rode draad, doch in razendsnelle spirit wordt u door nummers geleid van o.m. bigbandfenomeen Sammy Nestico, musicalcomponist Cole Porter en jazzcomponist Harold Arlen.
Naast de twee vaste vocalisten (Sarah Ferri & Bart Vandekerkhove) komen een aantal vrienden-gastsolisten (o.a. Jozefien Derweduwen, Derry Middernacht,…) hen vervoegen met een eigen bijzondere inbreng die het ensemble een mooie meerwaarde geeft.
Geniet van een avondje (h)eerlijke jazzmuziek.
GROENZAAL (St.Bavohumaniora), Lange Boomgaardstraat, 9000 Gent; Tickets: € 10/€ 6(-24j.)
Reserveren aan te bevelen: via mail of Tel. 0474/255.385
dinsdag 17 maart 2009 10u41 |
Faits Divers |
ilse (tekst), Bruno Bollaert (beeld) |
Zondagmiddag, toen de zon bleek te schijnen kregen wij plots die overbekende drang: we moesten dringend het centrum in. Om — zonnebril op de neus, maar nog met een dikke trui aan — de eerste voorzichtige voetjes op de graslei te wagen. Te wandelen langs de korenmarkt, waar de eerste optimisten al terrasjes deden. En vooral: koffie te drinken en taart te eten, terwijl we een weekendkrantje doornamen.
Zoals zo vaak kwamen wij in één van onze vertrouwde huizen terecht: de Brooderie, in de Jan Breydelstraat. Het is een adres dat zowat iedere rechtgeaarde Gentenaar kent: voor ontbijt of brunch, voor het brood of als bed & breakfast om aan te raden aan buitenlandse vrienden.
De juffrouw die ons bediende somde een tiental soorten taart op (altijd anders, maar er zijn vaste waarden!) en wij deden er — zoals altijd — even over om te kiezen. Het werd kaastaart en koffie voor hem, Gentse vlaai en hibiscusthee voor mij. De taarten kosten hier 4 euro voor een punt, maar de porties zijn royaal. Koffie plus taart heeft u voor 5,5 euro.
Het werd zondagse koffie mét zoals wij hem graag hebben: rustig, in de lentezon en bomvol calorieën. Maar omdat wij niet elke week naar dezelfde plaats willen afzakken: waar in Gent eet u eigenlijk taartjes? Met een lekkere kop warme troost erbij?
maandag 16 maart 2009 20u52 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Bruno Bollaert |
Op één of andere manier werkte dat gewoon, het videoconcert dat Dror Feiler vorige week in de Domzaal gaf. Mijn geduld voor dergelijke zaken is meestal kort, mijn attentian span voor goede boodschappen nog korter. Maar dit werkte.
Feiler stond bij een Apple laptop verwoed op een piccolosax te blazen, terwijl achter hem de video werd geprojecteerd die in hij augustus 2007 bij de Farc rebellen in Columbiaanse jungle had opgenomen. Het had wat weg van de lessen antropologie. De Farc rebellen zingen met hun rug naar de camera hun geliefkoosde (strijd)liederen. Zonder echt te beseffen in welke mate, heeft Feiler historische beelden gemaakt: een paar maanden na de opnames, op 1 maart 2008, werd het camp geheel plat gebombardeerd door het Columbiaanse leger. Alle mensen uit de video zijn dood.
Het maakt er de beelden des te aangrijpend en fragiel door, en Feiler doorspekt de schrille aanklacht van zijn sax met tekstfragmenten over de kracht en het gebruik van de waarheid. De pauze die erop volgde om de set te wisselen, konden we echt wel gebruiken.
Lees verder…
maandag 16 maart 2009 15u01 |
Agenda |
patricia |
Alle helpende handen zijn welkom aan de ingang van het reservaat de Assels. Vanaf 14u kan u meehelpen met het opruimen van zwerfvuil. Met deze actie helpen we niet alleen dieren die zich kunnen kwetsen aan glasscherven en blikjes, maar ook onszelf. Het laten opruimen van zwerfvuil kost namelijk handenvol geld. Daarnaast is deze actie een ideale gelegenheid om een dagje in de natuur door te brengen. Vrijwilligers worden achteraf beloond met een hapje en een drankje.
Afspraak op zaterdag 21 maart om 14 uur, ingang reservaat de Assels in de Pontstraat te Drongen, net voorbij de Piereput.
Meebrengen: Werkhandschoenen.
maandag 16 maart 2009 14u03 |
Agenda |
patricia |
Van onder het stof is de rode draad van De Nacht van de Geschiedenis in 2009. In het Amsab-ISG gaat die avond ‘Cinema Vooruit’ in première. U kan er als eerste genieten van een filmprogramma, samengesteld uit de historische filmcollectie van de instelling. Naast de cinema kan u ook een kleine tentoonstelling bezoeken met materiaal over de geprojecteerde films.
Amsab-ISG, Bagattenstraat 174, 9000 Gent, gratis maar inschrijven verplicht: kim.robensyn@amsab.be
maandag 16 maart 2009 13u08 |
Film |
patricia |
Boy A is een film van het venijnige soort. Om meerdere redenen. Het verhaal wordt maar met mondjesmaat vrijgegeven. Het lijkt ook een relatief simpel verhaal, maar het is er eentje dat blijft hangen, zo vlak onder je vel. Allez, bij mij toch. Boy A gaat in feite over een heel actuele vraag: wat als die jonge criminelen hun straf hebben uitgezeten, hoe kunnen we ze opnieuw in de maatschappij integreren?
Boy A gaat voortaan als Jack Burridge door het leven. Onder begeleiding van Terry probeert hij opnieuw zijn weg te vinden. Hij is niet meer de jongen die de gevangenis inging, maar heeft hij wel nog voeling met leeftijdsgenoten? Hoe moet hij reageren op de avances van Michelle, een collega op het werk? Alles lijkt wel goed te komen, zolang hij er in slaagt om zijn nieuwe identiteit te behouden.
De film is gebaseerd op het boek Boy A uit 2004 van Jonathan Trigell. Het verhaal vertoont gelijkenissen met het verhaal van James Bulger, andere recensenten zien dan weer parallellen met andere gelijkaardige zaken. De moord op de driejarige jongen schokte Groot-Brittannië, de tabloids schreeuwden moord en brand. De daders waren minderjarig, waar ging dat naartoe? Omwille van hun leeftijd worden minderjarigen in de pers met letters aangeduid: Boy A en Boy B. De moordenaars van James Bulger kregen een levenslange celstraf. In het Britse rechtsysteem is het echter zo dat minderjarigen na een minimumstraf opnieuw geïntegreerd kunnen worden als een commissie oordeelt dat er geen gevaar voor de maatschappij is. In het geval van de moordenaars van James Bulger was dit na acht jaar. Voor hun eigen veiligheid werden geen details vrijgegeven, de jongens kwamen in een systeem van life licence. Lees verder…
RSS
