Wat doet een vermoeide mens op de laatste dag van de feesten als het bovendien nog regenachtig en koud blijkt te zijn ook? Jawel, afzakken naar de warme gezellige spiegeltent voor de prijsuitreiking van het Jonge Wolven-concours georganiseerd door AVS.
Ik trok dus mijn even te drogen gehangen kleren weer aan en trok te voet naar het zompige baudelopark waar ik net op tijd was om een interview met Guido De Leeuw van trefpunt te zien en de prijzen te horen uitreiken.
De podiumprijs ging naar het Gentse poprockbandje Varili en de winaars waren de reggaemannen van Jah Generation, die ik al eerder aan het werk zag.
Staat Korenmarkt gelijk aan talrijke dreupelkoten, de Vrijdagsmarkt aan de foor en wafels, dan mogen we de Vlasmarkt toch associëren met Irish Coffees. Tijdens de Gentse Feesten moet u zich doorgaans niet verwachten aan een culinair hoogstandje met een wolkje ongezoete cream –hier spuit men de crème fraîche rijkelijk en uit een bus. We herinneren ons vaagweg brouwsels overheerst door een plastieksmaak, of mierzoete drankjes waarin de verhouding koffie-whisky niet bepaald klopte. Toch is het onze bescheiden indruk dat de Irish Coffees er de laatste jaren serieus op vooruitgegaan zijn, en dan vooral dankzij het bannen van slappe, witte geribde limonade bekertjes (ah ha! vandaar de plastieksmaak!). Maar hoe zit het intussen met de kwaliteit ervan, en niet onbelangrijk, wat moet dat kosten? Geplaagd door al deze vragen, trokken uw reporters in het kader van onze ‘de lekkerste reeks’ het veld in. Vandaag presenteren wij u de resultaten van dit proefonderzoek en maken wij de ‘lekkerste Irish Coffee’ bekend.
De mannen van Yevgueni zijn sympathiekerds, echt wel. En de massa (vrouw-)volk op Sint Jacobs vond dat ook. Al tijdens het eerste liedje (Tita tovenaar) kreeg zanger Klaas het vingerknippende publiek op zijn hand. Beestig was het, jawel.
Tussen ons gezegd en gezwegen, moet ik echter bekennen dat ik voor Yevgueni gevallen ben toen ik ze zonder blikken of blozen “kakken” hoorde zeggen. Ik doe mijn imaginaire hoed af voor iemand die er dat in deze preutse dagen zomaar durft uit te floepen. Ja ja.
De laatste besprekingen en recensies over De Gentse Feesten sijpelen nog steeds onze mailbox binnen…u krijgt de komende dagen dus nog af en toe een stukje over al het schoons dat in de Arteveldestad te zien was, de afgelopen tien dagen.
Zondagavond — op de inmiddels voorbije Feesten dus — gingen wij naar de voorstelling Gilicatessen kijken in de Torrepoort.
De voorstelling werd hier op Gentblogt aangekondigd als een mix van humor & magie en ik voelde me wel aangesproken. Wel, het was de moeite.
Blijkbaar was Gili al op TV geweest in Supertalent (VT4), maar ik had dat gemist. Ik wist dus absoluut niet wat te verwachten.
Die man is niet alleen grappig (op een zeer West-Vlaamse manier: dit is flauwe moppen vertellen op zo’n manier dat ze gewoon echt grappig worden) maar vooral ook super in zijn magische kunsten. Lees verder…
Al jaren bezoek ik de prachtige spiegeltent op de Gentse feesten. Het is een fantastische lokatie volledig opgetrokken in hout, zeil, rode stof en mooi gekleurde kleine venstertjes. Schitterende optredens zag ik er al. En dit jaar was het niet anders.
Onze Gentse stadscomponist Dick Van der Harst, muzikale duivel-doet-al, zorgde voor een schitterende programmatie. Iedere avond speelden totaal verschillende muziekgroepen er om 12.00 uur. Vanaf de tweede muzikale set speelde Van Der Harst mee en dit op bandonium, gitaar en andere instrumenten. Verbluffend hoe die man zich muzikaal beweegt in al die verschillende genres.
Op de All English Comedy Night (JOC Rabot) van het Comedyfestival, zagen wij Jovanka Steele en Brass aan het werk. Dames die het hebben over Eva-Braun-wannabe’s bij het Vlaams Belang, de Belgische obsessie met warme maaltijden, shopaholics en een heleboel andere vrouwenzaken…
Toen op onze razend drukke interne mailinglijst de suggestie van een slotartikel over de Feesten werd opgeworpen, stemde ik zonder aarzelen toe om dit taakje op mij te nemen. Andere jaren ben ik immers een bijzonder fervent feestenganger, maar deze editie heb ik — door allerhande omstandigheden — bijna volledig moeten laten passeren. Ik zeg u: het heeft pijn gedaan. Een pijn die gelukkig een klein beetje verzacht werd door wat ik te zien kreeg op Gentblogt.
Gentblogt besloot ook samen te werken: met stadsradio Urgent (er werden reportages uitgewisseld) en met de officiële feestensite van de Stad, waarvoor wij de blog-inhoud leverden.
Op de Gentse Feesten zelf was Gentblogt alomtegenwoordig. Niet alleen de dagelijkse redactie ging op pad om de Gentse Feesten naar u toe te brengen, we mochten ook rekenen op een team van meer dan vijftig medewerkers , die Gentblogt de laatste weken hebben gemaakt: Annemie, Bart H, Bart V, Bea, Britt, Bruno, Charles, Coudie, D., Diane, Els, Griet, Gudrun, Hans D., Hendrik, Huug, Ivan, Jeronimo, Joke, Karine, Karolien, Kathleen, Katrien, Klaartje, Koen DP, Koen V, Lien, Lieven, Marc, Martine, Michel, Monica, O., Patricia, Peter D, Peter-van-Lien, Roel, Roland, San, Sandrine, Sofie, Steve, Steven, Stijn, Tessa, Tessa-van-Bruno, Teun, Thomas, Tim, Tom B., Tom VS, Veerle en Wouter.
Samen verstuurden we op onze interne mailinglijst 2.171 mails, om dit alles te plannen, organiseren en af te spreken.
De resultaten van dit alles mochten er zijn: er verschenen tussen 14 en 23 juli 217 artikels, 12 filmpjes en 1.577 foto’s, waarop u 760 keer reageerde. U, daarmee bedoelen we natuurlijk onze lezers. En ook U was met veel: Gentblogt kreeg 35.000 bezoekers over de vloer, die samen 135.000 pagina’s lazen.
Voor Michel, voor de medewerkers, voor de mensen die foto’s doorstuurden, voor onze lezers: lof en dank. U was, zoals wij dat hier zeggen bij Het Project, weer geweldig.
De Gentse Feesten zijn niet volledig zonder een optreden van Sioen, en dus ook niet zonder een verslag daarvan. Niet veel geluk op de dag van de lege portemonnees, de onophoudelijke regen zorgt ervoor dat de pleinen een stuk leger zijn dan anders. Gelukkig wordt het ’s avonds eindelijk droger, en wanneer we op Boomtown aankomen staan er toch al wat mensen. Meer nog, het plein loopt langzaam aan echt vol, en een kwartier voor het optreden begint is het al flink drummen op de eerste rijen.
Het eerste dat me opvalt, is dat de gemiddelde leeftijd vanavond nog enkele jaren lager ligt dan normaal. Sioen trekt blijkbaar een behoorlijk jong en vrouwelijk publiek.
Dan verschijnt de groep eindelijk (want Sioen is al lang meer dan enkel Frederik Sioen zelf), Jeroen Baert stoer met zonnebril alhoewel niemand in Gent de zon vandaag gezien heeft.
Er wordt meteen sterk begonnen met I need a drug, gevolgd door Favourite (met glansrol voor Fritz Sundermann op gitaar) en dan de nieuwe single Ready for your love. De tienermeisjes links en rechts gaan helemaal uit hun dak en kirren vrolijk hoe schoon dat liedje wel is… De meligheid blijft gelukkig niet al te lang duren want dan is er het stevig rockende Who are you driving mad.
dinsdag 24 juli 2007 12u16 |Gentse Feesten|
Uitbureau |Reageren uitgeschakeld
Uitbureau Gent verkocht bijna 40.000 kaarten voor de Gentse feesten. Door de afwezigheid van grote namen als Kommil Foo, Els Deschepper, Raf coppens, Walter Baele (vorig jaar goed voor meer dan tienduizend kaarten) is dit iets minder dan vorig jaar. De “kleinere” voorstellingen deden het dit jaar bijzonder goed. Het gemiddelde theaterbezoek is aldus gestegen wat een goede zaak is voor cultuur in het algemeen. Vooral het aantal bezoekers voor de kindervoorstellingen steeg opmerkelijk. Het goede theaterweer zorgde natuurlijk ook voor een betere algemene verkoop dan de hittegolf vorig jaar.
De meeste bezoekers aan de Gentse feesten (3 op 4) weten nog niet dat er ook binnenvoorstellingen zijn maar door een sterke en uitgebreide promotie in de Gentse feestenzone (er werden 60.000 flyers verspreid) werden mensen als het ware gelokt naar het Uitbureau en naar de zalen: de kassaverkoop aan de theaterzalen zelf nam ook in aantal toe. Het resultaat is wel dat 30 % van de kinderen voor de eerste keer naar een voorstelling gaan en dat tot soms 10% van de volwassenen voor de eerste keer naar een theatervoorstelling gaan. Dit is ware cultuurpromotie.
De meeste niet-Gentenaars zijn verwonderd dat de Gentse feesten ook meer zijn dan de pleinen en komen gegarandeerd nog eens terug om nieuwe dingen te proberen. De participatie aan nieuwe zaken is enorm. Mensen komen meer en meer naar de feesten om te genieten van verschillende vormen van theater, waaronder een grote brok comedy.
Hadden wij al gezegd dat wij bij Gentblogt niet allemaal amateurs zijn van arty farty high brow-gedoe? Een geluk dat we in Gent wonen, en een geluk dat we de Gentse Feesten hebben.
In het begin van de week was er eventje een mini-controversetje: in De Standaard werd geopperd dat de Gentse Feesten best wat leentjebuur zouden spelen in Antwerpen, dat we dà à r nog wel eens van zouden kunnen leren, wat cultuur betreft.
Maandag 23 juli stond volledig in het teken van de Buffalo’s! In de namiddag kon u naar het Ottenstadion voor de Buffalo fandag, en ‘s avonds werd de dag afgesloten met de stilaan traditionele ploegvoorstelling op een ondanks het hondeweer bomvol Sint-Baafsplein:
Laat ons het licht van de zon niet ontkennen: Regi is God (en daarnaast ook in bijberoep frontman van Milk Inc). Dat is een werkelijkheid die al langer glashelder is, maar gisteren werd ze nogmaals pijnlijk onderstreept. Regi heerst. De rest van de wereldbevolking, vertegenwoordigd door een paar duizend stoere krijgers en bakvissen met ballen op Sint-Baafs, moest zich daar opnieuw bij neerleggen.
Wat “Milk Inc in concert” precies onderscheidt van “Milk Inc gewoon”, werd bij de eerste beats al meteen even duidelijk als de ‘XL’ bij het optreden van T Hof Van Commerce op Pole Pole onduidelijk bleef: als Milk Inc “in concert gaat”, is elke sound echt. Echt en ruw. En dat heerst. Lees verder…
maandag 23 juli 2007 12u57 |Gentse Feesten, Muziek|josie (tekst), D. (beeld) |Reageren uitgeschakeld
Sukilove had ik nog nooit live gezien, maar bezieler Pascal Deweze is zeker geen onbekende. Hij was in het verleden verantwoordelijk voor groepjes (en soms ook radiohitjes) zoals Metal Molly, Nemo en Mitsoobischi Jackson. Ik verwachtte van Sukilove dan ook lieflijke melodietjes en samenzang. Die verwachting bleek dus verkeerd. Sukilove staat voor interessante, artistieke en vooral eigenzinnige muziek.
De mannen hadden er duidelijk plezier in.
De eerste twee nummers stond ik gefascineerd te kijken, erg interessant allemaal, maar helaas kon het mijn aandacht niet echt vasthouden. Na een viertal nummers besloten we dan maar nog even langs de andere pleinen te lopen voor we terugkeerden voor The Van Jets.
Normaal gezien zou Monica het optreden van Gabriel Rios bespreken, maar zij werd ter elfder ure geveld door ziekte. Geen gebrek aan vrijwilliggers (-sters) om haar taak over te nemen–dus bij deze een review in twee schuifjes.
Na al deze drukte was het gisteren dan tijd voor de apotheose van het negentiende Puppetbuskersfestival: de uitreiking van de prijzen. Dit gebeurde op een afgeladen volle binnenkoer van het EFTC in aanwezigheid van burgemeester Daniël Termont.
RSS
De mannen van Yevgueni zijn sympathiekerds, echt wel. En de massa (vrouw-)volk op Sint Jacobs vond dat ook. Al tijdens het eerste liedje (Tita tovenaar) kreeg zanger Klaas het vingerknippende publiek op zijn hand. Beestig was het, jawel.
Toen op onze razend drukke interne mailinglijst de suggestie van een slotartikel over de Feesten werd opgeworpen, stemde ik zonder aarzelen toe om dit taakje op mij te nemen. Andere jaren ben ik immers een bijzonder fervent feestenganger, maar deze editie heb ik — door allerhande omstandigheden — bijna volledig moeten laten passeren. Ik zeg u: het heeft pijn gedaan. Een pijn die gelukkig een klein beetje verzacht werd door wat ik te zien kreeg op Gentblogt.
Negen dagen lang hebben 23 groepen of solisten uit 10 landen samen 156 voorstellingen gegeven. Zij speelden op vier locaties in de binnenstad (Kalandeberg, Vredeshuis, Emile Braunplein en Veldstraat), op drie podia aan en op de binnenkoer van het 
