Het Internationaal Straattheaterfestival: altijd weer een vreselijk dankbaar onderwerp voor fotografen. Besprekingen kreeg u voor het grootste deel al vroeger deze week, maar deze willen we u toch niet onthouden.
Bart Vermeersch zag onder meer Acropole en Die Verdammte Spielerei:
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje blog gezien, en er de verdacht vertrouwde artikels op gemerkt. Dat zit zo: tijdens de Feesten nam Urgent.fm onze artikels over, en als wederdienst zetten wij elke dag een selectie van hun interviews op een rij.
Vanavond krijgt u de laatste best of Camping Vlasmarkt:
Yevgeni
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Net toen u dacht dat het op Gentblogt allemaal Gentse Feesten-nieuws was… nee hoor. Op de laatste zondag van de Gentse Feesten 2007 werd namelijk ook de zeventiende Gentse Buitenband gereden.
Fiets- en wielerliefhebbers konden kiezen tussen routes van 25 tot 50 kilometer; de meer professioneel-achtige liefhebbers deden de grote lus van 80 km. De startplaatsen en tussenhaltes–in Drongen, Wondelgem, Desteldonk en Zwijnaarde–waren ook dit jaar boerderijen, waar volop gefeest werd. Marc Careel stuurde ons een fotografische impressie.
Het weer is goed, de regen blijft uit, dus de omstandigheden zijn ideaal voor een rondrit langs verschillende cocktailbars in de binnenstad. Wat volgt is een volledig subjectieve momentopname, een niet (ik herhaal: NIET) door uitzinnige hoeveelheden alcohol vertroebeld relaas van de zoektocht naar de lekkerste cocktails op de Gentse Feesten.
Omdat er natuurlijk geweldig veel cocktails bestaan, hebben we ons proberen te beperken tot onze Cubaanse favorieten als mojito, daiquiri, pina colada en Cuba libre. Aan het Baudelopark en de Oude Vismijn hebben we die niet gevonden, dus zullen we ooit eens in een sequel de sangria tropical, citro real en red passion die daar geschonken worden aan een gelijkaardig onderzoek moeten onderwerpen. En op de Graslei hebben we de Gringo ook maar links laten liggen.
Ook dit jaar waren “The Lunatics†weer van de partij op de Gentse Feesten. Volgens traditie zou je kunnen zeggen want al bijna 10 jaar zijn ze een vaste waarde. Indertijd was het nog de Lunatic Comedy Club, de moederschoot van “The Lunaticsâ€, die elke dag een “comedy club†organiseerde. In “De Fabriek†was dat, aan het Edward Anseeleplein. Maar dagelijks een clubavond organiseren, werd een zware opdracht en vooral ook… het werd erg duur. Comedy was meer en meer booming, iets waar The Lunatic Comedy Club zeker voor een deel mee te maken had en heeft. De tol van het succes van het genre, of zoiets. Maar “The Lunaticsâ€, het huiscombo, de improvisatietheatergroep bleef spelen. Eerst vijf keer, nu nog maar twee keer. Omdat de gekke bende ook al wekelijks speelt tijdens het academiejaar in Gent, om de twee weken in Leuven speelt, is doorgebroken in Nederland en nog hier en daar gekke scènes speelt. Ook “The Lunatics†willen wel eens vakantie, maar vinden dat ze het aan hun origine verplicht zijn om op de Feesten te staan.
Mark en Svetlana Buttersworth (VS) zijn de stichtende leden van de kippenwaaghalsclub. Door geldgebrek tijdens hun huwelijksreis waren ze verplicht om een act met gepensioneerde kippen op poten te zetten, waarbij enige waaghalzerij niet vreemd was.
Vermits kippen lange halzen hebben is de waaghalzerij navenant. Absurde dans en acrobatie, een ‘bananenspuwopvangnummer’ met messen op de losse koord en last but not least, astronautische kippen die de ozonlaag aftasten. Wie ze kan vangen mag ze nadien opeten.
Een wat vreemde keuze vond ik het vooraf: Spinvis op zaterdag als afsluiter op Boomtown. Spinvis (Erik de Jong) is een eigenzinnige en uit pure melancholie opgetrokken veertiger die in 2002, na jaren van knippen en plakken in de studio, Nederland en ook Vlaanderen verraste met zijn gelijknamige debuut. Een erg intieme plaat met samples en catchy popmuziekjes, maar vooral met erg intrigerende, poëtische teksten over herinneringen, dood en verlangen. Een serie mooie zinnen eigenlijk. Ik merk dat ik mezelf moet dwingen om van dit stukje geen aaneenschakeling van enkele pareltjes te maken.
Toch eentje misschien: “Alles is zo mooi en de wolken zijn zo groot / ik zweer dat ik een pony zag, misschien ben ik wel doodâ€. Het zijn zinnen als deze die maken dat ik steeds met een glimlach deel in de weemoed van Spinvis. De tweede plaat, ‘Dagen Van Gras, Dagen van Stro’, heeft zich intussen een waardige opvolger getoond, met meer van hetzelfde recept én enkele uitstekende songs zoals Het Voordeel Van Video en Ik Wil Alleen Maar Zwemmen. Ik was heel benieuwd of dit ook op de Gentse Feesten zou werken. Ja dus.
De programmatie op zaterdag op Boomtown was een beetje vreemd, niet de grote publiektrekkers voor zaterdaagse ambiance, niettemin een mooie affiche. De West-Vlamingen van Gèsman beten de spits af. Hun muziek kon algemeen wel gesmaakt worden, hun taaltje leek echter voor de nodige verwarring te zorgen op het plein. Zo West-Vlaams is Gent dan toch niet, of toch niet het West-Vlaams van het Kortrijkse hinterland.
Toen Luc De Vos op de Oude Beestenmarkt gesignaleerd werd kon de volgende groep eraan beginnen. Toeval uiteraard. Voor Tom Pintens, de groep (en zanger), moest mijn mannelijk gezelschap er aan geloven. Ik wou niet enkel vanuit de verte toekijken, dus werd het een plaatsje voor het podium.
Eigenlijk liep ik gisteren weer op de feesten rond voor mijn plezier. Ik loop eigenlijk altijd rond op de feesten voor mijn plezier, maar in tegenstelling tot de eerste dagen van de feesten waar ik enkele mijn camera stevig in de armen kon nemen, heb ik de afgelopen dagen gereserveerd om mijn vrienden in de armen te sluiten. Niet dat ik daardoor mijn favoriete speeltje verwaarloos, nee, ik wou in elk geval enkele shots nemen van Ambrozijn die naar aanleiding van hun 10-jarig bestaan al hun vorige zangers meehadden.
Vooraleer we aan Bij Sint-Jacobs toekwamen, resideerde ik even bij enkele vrienden die net van een reis terugkwamen, dronken we gezellig keuvelend een vers munttheetje in het Baudelopark, kwamen ook de zonnig flanerende i. tegen die op weg was naar haar lief en doolden wat door de toch niet zo overbevolkte straten als verwacht, zo op een zonnige zaterdag, waarvan u het resultaat hier in prenten ziet.
Zoals gewoonlijk was de frontstage eenzaam en verlaten voor mij geheel alleen, wat ik niet zo erg vind. Wouter Vandenabeele en zijn companen accordeonist Wim Claeys en gitarist Tom Theuns maakten meteen het mooie weer met enkele swingende folky tunes en na een korte intro werd al meteen Ludo Vandeau geïntroduceerd op een franse chanson. Lees verder…
We mogen niet klagen met zo’n uitgebreid feestenaanbod. Maar ik vind het ieder jaar een lastig karwei: naast het feestenmagazine van de dienst Feestelijkheden van de Stad Gent moet je ook nog de brochure van het Internationaal Straattheaterfestival, de speciale bijlage van Knack voor de programmatie van Trefpunt vzw en de brochure van de Gentse Theaterfeesten uitvlooien.
En dan bestaat er ook nog een programma van Use-It met de avondlijke optredens en mogelijks nog drukwerk met andere deelprogramma’s. Bovendien moet je dan nog geluk hebben alle boekjes tijdig te pakken te krijgen.
Gisteren was het zonnetje Gent gunstig gezind, ideaal om in het centrum wat straattheater mee te pikken. Ik bleek niet de enige te zijn met dit idee. Om vier uur zocht ik me een plaatsje bij Sint-Jacobs voor Tutu much!, één van de deelnemers voor de grote prijs Internationaal Straattheaterfestival. Richard en Vince zijn twee Engelsmannen, keurig in pak. Ze brengen hun show met de typische Britse humor en nuances, wat het ook voor volwassenen aantrekkelijk maakt.
Ze hebben een speciale manier om volk te lokken, kinderarbeid zouden sommigen het noemen. “At one moment during the show a child will cry, it happened before, it will happen again.” Ik heb geen enkel kind horen huilen tijdens de eerder traditionele act met één-wielfiets en jongleeracts (twee kanjers van messen en een appel, kegels, ballen).
Na een portie vettige frietjes liet ik me leiden door mijn plaatselijke gids. Was het nostalgie, of was het toch een lang verzwegen bewondering? Geen idee, maar het tweede deel van Benny Neyman zijn concert stond ik daar maar toch mooi te blinken. Voor wie de naam niet meteen een belletje doet rinkelen, de volgende kernwoorden: Nederlander, vijftiger, blond kopje, voornamelijk succesvol in de jaren ’80 (vrijgezel was er één van) en levenslied.
Uiteraard was het publiek voornamelijk van een iets oudere stempel, al waren hier en daar wel jonge kopjes te bespeuren. Zonder gêne werden flarden meegezongen door een aangenaam volgelopen Sint-Baafsplein (vol, maar zonder drummen). Veel kende ik er niet van, mijn gids al een pak meer, maar ik kon toch constateren dat Benny zijn stem de tand des tijds goed had doorstaan. Al was het bij momenten voor mij toch een beetje te pathetisch allemaal.
Je bent jong en je wil wat. Je bent jong en je wil de alcoholische drankjes niet links laten liggen. Alcohol en rijden gaan niet samen, dus jawel de auto bleef mooi op stal. Overnachten kon een optie zijn, maar voor die ene nacht behoorde dat niet tot het keuzepallet. Als Bruggeling was de feestbus, die Tim uitgebreid testte, ook geen mogelijkheid, wegens enkel te nuttigen voor mensen woonachtig in Oost-Vlaanderen. Daarenboven vond ik de brug om onder te slapen niet zo aanlokkelijk, een voettocht enkel iets voor pelgrims en voor een taxi of helikopter moet ik eerst nog decadent rijk worden.
Dus koos ik vrijdag in de ontiegelijke vroegte voor de trein te nemen. De eerste trein richting Brugge was de P-trein van 4u51 en die sloot naadloos aan bij mijn uitspattingen op de Gentse Feesten. Uniek in mijn idee was ik niet, een kleine honderd mannen en vrouwen hadden zich knus weten te installeren op de half afgesleten bankjes. Mijn geest was nog net fris genoeg om mijn blik door het treinstel te laten glijden.
Aangezien sinds donderdag de straattheaterartiesten de binnenstad hebben ingepalmd zullen velen onder jullie zullen misschien denken dat het IPBF dan afgelopen is. Niets is minder waar. Maar vandaag is wel degelijk de allerlaatste dag. Dus wie nog een voorstelling van de puppetbuskers wil zien, haast zich vanmiddag naar het EFTC in de Trommelstraat.
Daar staat deze namiddag nog het volgende geprogrammeerd… Lees verder…
De mensen die mij kennen weten het al: ik ben dol op vuurwerk. Tegelijkertijd ben ik er ook zeer kieskeurig in.
Zo ben ik vier jaar geleden voor het laatst gaan kijken naar het vuurwerk aan het Sint-Pietersstation, gewoon omdat het toen zo de moeite niet waard was om daar ik-weet-niet-hoe-lang op te staan wachten: ik had nog met mijn ogen niet geknipperd of het was al gedaan. En het was niet eens mooi.
Het groot vuurwerk op 21 juli daarentegen, daar ben ik nog nooit in teleurgesteld geweest. Niet dat ik het altijd al gezien heb, daar niet van. In de tijd toen het nog aan het Belfort was, toen was ik altijd te laat om nog een deftig plaatsje te hebben, zodat ik of de helft miste, of het eigenlijk voortijdig aftrapte, of gewoon niet wachtte en verder ging feesten zonder vuurwerk gezien te hebben.
Toen ze het op een bepaald jaar (is het nu drie jaar terug?) aan de Dampoort deden ben ik uiteraard gaan kijken. Dat is vlak bij mijn deur. Maar ik was weer te laat vertrokken om nog een zeer goed plaatsje te hebben en miste het hele grondvuurwerk.
Vorig jaar had ik weer pech: nu was het vuurwerk aan de Watersportbaan. Ik wist niet goed aan welke kant het vuurwerk zou afgeschoten was, was een beetje laat toegekomen (om 22u) en blijkbaar had ik mij geïnstalleerd langs de kant waar het vuurwerk werd afgeschoten. Lap. Weer het grondvuurwerk gemist.
Dit jaar was het beter. Mijn twee oudsten gingen mee en gewapend met boeken, dekens, snacks en drinken kwamen we om 21u30 toe aan de Watersportbaan. We installeerden ons op de kop van de Watersportbaan (u weet wel: die cirkel waarin de fontein staat) en hadden een mooi zicht op het hele installatiegebied. Dit jaar zouden we niets missen, zo dacht ik.
Bij ons spelen de Gentse Feesten zich vooral af tussen 10 uur ‘s morgens en 18 uur ‘s avonds. Met twee jonge kinderen is het niet zo evident om tot stukken in de nacht rond te hangen op Polé Polé of op de Vlasmarkt.
Maar we houden er aan om minstens twee keer een avondvoorstelling mee te pikken zonder kinderen. Voor dit jaar hadden we al midden juni bij het verschijnen van het programmaboekje een kruisje gezet naast Walschaerts en Katinka en naast Loebas van en door Henk Rijckaert. Henk haalde in 2002 de finale van het humorologieconcours en kaapte 3 jaar later op datzelfde festival de publieks- en persoonlijkheidsprijs weg. Met Loebas brengt hij zijn eerste avondvullende voorstelling.
Voor een zo goed als uitverkochte zaal hebben we deze avond een fantastische show gezien van een enorm energieke Henk. In een bijzonder grappig en herkenbaar stukje over wat er gebeurt met het menselijke brein net voor je valt met een watermeloen onder de arm, werd het me ook duidelijk waarom hij vorig jaar de finale haalde van Cameretten, het oudste en één van de grootste cabaretfestivals van Nederland. Dit was pure klasse!
Het tweede weekend van de Feesten is serieus ingezet, en ook vandaag was u weer, inderdaad, geweldig.
Trouwe bezoekers van de website van Urgent.fm hadden er misschien al het onderdeeltje blog gezien, en er de verdacht vertrouwde artikels op gemerkt. Dat zit zo: tijdens de Feesten neemt Urgent.fm onze artikels over, en als wederdienst zetten wij elke dag een selectie van hun interviews op een rij.
Het was er de laatste paar dagen niet meer van gekomen–files op het internet misschien?–maar vandaag benen we bij, met het beste van Camping Vlasmarkt, dag 5 tot en met 8…
Sinds jaar en dag programmeert het Europees Figurentheatercentrum (EFTC) op de donderdagnamiddag van de Gentse Feesten ook enkele voorstellingen op de kinderkankerafdeling van het UZ. De kinderen die daar verblijven zijn absoluut niet in de mogelijkheid om naar de Gentse Feesten te gaan, dus komt het EFTC met een stukje Gentse Feesten tot bij hen. Het initiatief daartoe ontsproot eertijds aan het brein van Jan Schietekatte (directeur Dienst Feestelijkheden Stad Gent) en Freek Neirynck (auteur, journalist en voormalig artistiek leider van Theater Taptoe). De praktische organisatie is sindsdien in handen van Jo Maes, werkzaam in het UZ én enthousiast medewerker van het EFTC.
Ik moet toegeven dat ik toch een tikkeltje zenuwachtig was. Een ziekenhuis is sowieso al een bevreemdende omgeving en bovendien had ik het gevoel een beetje een indringer te zijn. Die drempelvrees was duidelijk niet nodig! Toen ik rond kwart voor twee toekwam in een klein zaaltje op de vijfde verdieping van K6 heerste daar absoluut geen ziekenhuissfeer. Lees verder…
Gentse Feesten betekent ook straattheater. Voor jong en oud is er circus en spektakel. Wij zagen onder meer Tahmour aan het werk, een Nederlandssprekende Australische circusartieste die moeiteloos hoelahoept terwijl ze op haar hoofd staat.
Modiste Els Robberechts van hoedenwinkel “A ce soir†pakt deze Gentse Feesten uit met een verrassende publiciteitsstunt.
In haar winkel in de Drabstraat kan je genieten van een etalageconcert gebracht door Derek; je kan er ook een lekker glaasje kriekbier nuttigen bij het bewonderen van haar originele collectie hoeden.
Belgen boven op Boomtown, de avond voor de nationale feestdag. Afsluiter van deze vrijdagavond zijn Mintzkov. Zij stonden drie jaar geleden nog als Mintzkov Luna op de affiche, waar ze hun ijzersterke debuut voorstelden. Daarna werd het akelig stil rond de band en we vreesden al voor het ergste, maar ondertussen zijn ze weer helemaal terug met een tweede plaat en ook een tweede passage langs Boomtown.
Openen deden ze met Sleep until noon, een nummer uit de vorige plaat. De set ging sterk verder met meteen daarna de nieuwe single Ruby Red, tot groot enthousiasme van het publiek. Talrijk opgekomen publiek overigens, want in de helft van het optreden meldde zanger Philip Bosschaerts zichtbaar tevreden dat het plein volzet was.
Er werd vooral uit de nieuwe plaat 360° geput, al kwamen er ook nummers uit eersteling M for means and L for Love voorbij, zoals Act real cool, opgedragen aan de nachtbrakers die al elke avond aan het feesten zijn, en All at once.
Het duurde een eind eer de vorige single One Equals a lot erdoor kwam, een nummer dat op Studio Brussel vrij veel airplay heeft gekregen. Achter mij stonden enkele grote fans die elk nummer woord voor woord meezongen, maar de single leek iedereen wel te kennen.
Zonder dat iemand het ooit verwachtte, werden we gisterenavond dan toch nog getrakteerd op een stralende hemel. Niet dat de regen een spelbreker zou geweest zijn, want de sfeer zat er echt goed in. Nova Zembla, een groep uit het Gentse, speelde een schitterende thuismatch op het Groot Podium van Sint-Jacobs.
In de nachtprogrammatie van Use-It werden ze aangekondigd als ‘pop met viool en elektronica’. De viool was aanwezig, de elektronica ook, maar het enthousiasme van de 4 bandleden stak er met kop en schouders bovenuit. Ze speelden met plezier voor een hele schare fans van het eerste uur en nog vele anderen, die geleidelijk aan op het plein toestroomden. Piano en mondharmonica maakten het optreden tot een gevarieerde show die met zorg werd afgewerkt.
“Wat doen we vanavond?”
“Mintzkov op Boomtown.”
“Ja, maar daarvoor?”
“Euh, geen idee, ik ga eens kijken.”
“Er is een meisje met een piano in dat café of …”
“Pfff…”
“We zouden ook iets van het ISTF kunnen doen? Om negen uur of half tien is er iets op het Spaanskasteelplein. Het programmaboekje is niet duidelijk, er staan twee uren in. Maar we gaan gewoon tegen negen uur en drinken daar desnoods eerst iets.”
Het was met een beetje tegenzin dat ik hem uit de zetel kreeg. Maar dat veranderde al gauw. Op het Spaanskasteelplein wachtte ons een bolvormige constructie in de vorm van een caravaan met een drumtoestel op gemonteerd, een metalen paardenkop met koord,… Circus! Waarom had ik dat niet gezegd?
Donderdagavond trok ik er nogmaals op uit om kiekjes te gaan schieten bij Sint-Jacobs. In de media had ik hier en daar al iets opgevangen over de pakkende intimistische warme songs van The Bony King of Nowhere. Waar deze benige koning vandaan komt weet ik niet, maar ik raakte net op tijd voor deel twee van de set ter plaatse.
Een gezellige kleine schare enthousiaste fans had zich al genietend neergezet en met het avondlijke zonnetje erbij vond ik het een schitterende setting voor de kleine liedjes die deze jonge band brengt. Warm, licht melancholisch en een tikje poëtisch.
Ah, soms zijn we zo druk bezig dat we vergeten uw ingezonden foto’s op het net te plaatsen. Een kleine inhaalbeweging is aan de orde!
Te beginnen met Iwan‘s Polé polé by night, Rembrandt’s Eyes, en een nog nazinderend podium na een prachtig optreden van Bonobo op Boomtown:
Dit jaar waren we alweer toe aan de 34ste Rondgang van de Stroppendragers. De rondgang startte vrijdagavond om half negen aan het Gravensteen en eindigde in de Kammerstraat.
In 1540 eiste Keizer Karel nieuwe belastingen om zijn oorlogsplannen te financieren. De Gentenaren protesteerden hiertegen met een plaatselijke opstand en om orde op zaken te stellen in zijn geboortestad kwam de Keizer persoonlijk naar Gent met een sterk leger.
Het gevolg van de koppigheid van de Gentenaars was dat de stad haar privileges verloor, een boete kreeg, en een aantal oproerkraaiers werden terechtgesteld. Daarbovenop dwong Keizer Karel de notabelen op blote voeten en in een wit hemd hem te smeken om vergiffenis. Vijftig anderen moesten in hun hemd en met een strop rond de hals door de stad ‘paraderen’, als teken dat zij de galg verdienden. Deze vernederende ‘boetetocht’ wordt nu jaarlijks tijdens de Gentse Feesten herdacht tijdens de Stroppenommegang.
Onze fotograaf was er dit jaar bij om alles op de gevoelige plaat vast te leggen. Lees verder…
Normaal gezien was afgesproken dat ik op vrijdagavond om 17u in het Vredeshuis present zou zijn om de voorstelling Canija & Mala Sombra – The two flamenco sisters van Titiriwoman voor jullie te bekijken. Donderdagnamiddag was ik in het UZ voor de voorstellingen van IPBF aldaar (een verslag daarover volgt nog), en zag ik Titiriwoman daar al aan het werk.
Ik kan jullie dan ook vertellen dat je dit weekend zeker eens moet langslopen in het EFTC om deze voorstelling te zien. Het is geen groot, diepgaand stuk maar gewoon leuk om naar te kijken, met veel fijne humor en gebracht door twee enthousiaste poppenspeelsters (tÃtere is het Spaans voor marionet en een titerero (of titiritero) is een poppenspeler).
Tijdens deze Gentse Feesten besloten we onze Antwerpse vrienden te verrassen met een “Aperitiefboottochtâ€. Het weer was schitterend en de stemming opperbest, we hadden geluk en konden de boot delen met een sympathiek viertal uit de Pinte.
De drankjes vloeiden rijkelijk—in zelfbediening—en de koekjes waren er in overvloed.
We vertrokken voor de vijftig minuten durende rondvaart met historische uitleg aan de Vleeshuisbrug (nabij de Groentenmarkt). Van de Leie evolueerden we over de Ketelvaart naar de Muinkschelde onder de tunnel van het Laurantplein door tot aan de Reep; dan omdraaien en helemaal terug voorbij de vertrekplaats tot aan de Minnemeersbrug waar zich het Miat bevindt.
Gentblogt, stop de persen! En wel nu! De nieuwe en allerlaatste Potterworp van J.K. Rowling is ook in Gent gearriveerd. Laten we dus even de Gentse Feesten voor wat ze zijn, en concentreren we ons net als de rest van de wereld op dé hype van het moment: Harry Potter and the Deathly Hallows. Wie er juist allemaal het bijltje bij neerlegt, en vooral: of Harry dan eindelijk komt te sterven, zullen ook wij niet verklappen. Ik wil u niettemin waarschuwen voor spoilers allerhande de komende paar uur –onze Gentse Feesten planner verslindt op dit eigenste moment tussen al dat geplan door zijn nagelnieuwe exemplaar. Dat konden we zonet in de Fnac afhalen.
Zoals het intussen gebruikelijk is bij de release van een nieuwe portie Harry, opende de Fnac per uitzondering ‘s nachts de deuren. Hoewel het embargo pas om 1uur verstreek, stonden de echte die hard fans al om middernacht op post. Zij konden hun ongeduld (een beetje) verbijten bij snoepjes en drank, die op de stoep van de Fnac uitgedeeld werden.
Alle andere Potterfans zullen langer geduld moeten oefenen: op deze Nationale feestdag zijn (nagenoeg) alle boekhandels gesloten. En zo is het maar goed want ons devies luidt: eerst feesten, dan lezen!
Toch verkozen heel wat fans de Fnac-by-night boven het feestgedruis, zo bewijzen ook onze foto’s.
Omdat we niet genoeg foto’s van straattheater kunnen doen…
IJsco Ali en Hassan
Wij moesten vandaag vroeg op pad. Na het leuke artikel van Griet over de Piratenboot heb ik relatief onmiddellijk gebeld om acht plaatsen te reserveren (vier voor mij en mijn drie oudsten, vier voor mijn vriendin en haar drie kindjes) voor 14u vandaag. Tja, want met twee piraatzotte jongens (en een meisje die het ook wel leuk vindt) konden we zo’n tocht toch niet missen.
Een uurtje later stonden we blijgezind weer aan wal en besloten nog een toertje te doen, maar waarheen nu het Puppetbuskersfestival uit het straatbeeld verdwenen is? Toch maar tot aan het Braunplein gewandeld want normaal gezien is er daar nu wel straattheater in het kader van het ISTF.
Om 15u30 was er nog niets en leek het niet of er iets gauw zou beginnen. Zonder programmaboekje bij de hand zijn we dan de informatietent binnen gestapt waar we op de Gentse Feestenwebsite de nodige opzoekingen konden doen.
Er bleken twee voorstelling voorzien te zijn op het Braunplein vandaag: om 16u trad Die Verdammte Spielerei op. Een uurtje later zouden we The Bulls van Chrome kunnen bekijken. Onze beslissing was snel genomen dus: we bleven wel nog eventjes wachten.
Beetje rare titel, maar enkel om duidelijk te maken dat het hier niet om Pierke Pierlala gaat!
Hoewel ik dit jaar echt van plan was een keertje over te slaan, was de lokroep van het Pedrolino-Pierke uit het Gravensteen te groot. En zo ben ik nu al voor de vijfde of zesde keer afgezakt naar de crypte van het Gravensteen voor de voorstelling “De Giecheldoos†van poppentheater Pedrolino.
Alle ingrediënten voor een leuke namiddag waren aanwezig: drie bedrijven (neen, dat zijn geen fabrieken volgens poppenkastbezieler Dieter) met introductie – actie – ontknoping, (Aldi)-chips en (echte) cola en natuurlijk Pierke himself.
Bert Ostyn opent de avond met “Hallo, we hebben ons kostuum aan voor de Gentse Feesten.” Strak in het pak, en dat zijn we niet echt gewoon van Absynthe Minded, beginnen ze de set.
Na de Oude Beestenmarkt ingepakt te hebben de vorige twee jaar staan ze nu dus op Sint-Jacobs. Het recept van Absynthe Minded is gekend. Stevig op hun poten staande, meeslepende songs ondersteund door een heel arsenaal aan gipsy elementen: orgel, viool, contrabas en “klassieke” gitaren die elkaar perfect aanvoelen. Rock, folk, jazz, zigeunertoetsen, een keer uitbundig, zwierig, dan weer beheerst en intiem, maar altijd met enorm rijke, zinderende schakeringen. Strakke streken, maar altijd met een levendig kleurenpalet en een expressie die spréékt.
Niet voor de hand liggende muziek dus (laat staan er een poging voor te doen die deftig te omschrijven – quod erat demonstrandum), en het is daarenboven niet simpel een heel plein als Bij Sint-Jacobs in de binnenzak te steken zonder meer, zo blijkt ook uit dit concert.
Afspraak aan de ingang van de Sint-Baafsabdij langs de Spanjaardstraat. Bruno de postbode verwelkomt ons op deze ‘dag van de post’ en belooft ons een rondleiding langs zijn groene ronde, een mountainbiketochtje en een afspraak bij mijnheer Porselein. Daar zullen we kennismaken met Bruno’s beste vriend Robbie. Maar eerst brengt Bruno de sfeer erin door het inoefenen van enkele juichkreten.
Daar komen de zussen van mijnheer Porselein al aan: ze tronen ons, via de prachtige groene tuin van de Sint-Baafsabdij, mee naar het huisje van mijnheer Porselein. Grote mensen mogen eerst binnen, zodat de kinderen vooraan op de bloempotten kunnen zitten. Lees verder…
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
