Opnieuw bijna twee maanden na de U is het eindelijk tijd voor de V. De V van vakantie, inderdaad.
Voor wie het al vergeten was, of voor de nieuwe lezers, de vorige afleveringen van Het Alfabet van Gent staan mooi geïndexeerd op een overzichtelijke pagina.
Rond 19.20u zondagavond heeft Andreas Johansson mijn weekend vergald. Hij scoorde in Aalborg het doelpunt dat onze Buffalo’s uit de UEFA Intertotocup knikkerde. Nog voor het Europese avontuur goed en wel was begonnen is het dus alweer voorbij: 2-1 (1-1). Tweehonderdvijftig Gentse supporters reden met de bus of de wagen meer dan duizend kilometer om het mee te maken. Voor hen doe ik mijn blauwwitte muts af.
Vorige week maandag stonden er enkele duizenden Buffalo’s in de plenzende regen op het Sint-Baafsplein hun ploeg toe te juichen bij de voorstelling van de nieuwe spelerskern. Jongeren en ouderen, jongens en meisjes. Met een hart dat klopt voor KAA Gent. Ook voor hen doe ik mijn muts af. De verwachtingen voor de nieuwe competitie zijn bij het supportersheir hoog gespannen. Niet enkel bij hen overigens. Hoewel het niet meteen rondgebazuind wordt, ook in de Bruiloftstraat groeit het geloof dat de top drie van het klassement eindelijk binnen bereik ligt.
Het zomerse Eén-programma Duizend zonnen en garnalen trekt op zondag de boer op. Elke week nodigen ze kijkers en een BV uit op een fietstocht. Gisteren deden ze de Artevelde stad aan, de regen bleef achterwege en velen reden mee. Koen Crucke waagde zich op de tandem voor het obligate interview. Marc Careel bezorgde ons een reeks foto’s voor dit sfeerbeeld. Straks te zien op Eén (om 19u30).
Het is komkommertijd dus gaan we eerst eventjes uw geheugen opfrissen, liefste lezers, vorige week kon u alhier bij Gentblogt maar ook in de pers het volgende lezen:
Dinsdag lieten twee dronken joyrijders een bootje van de Gents/Iraanse tandarts Madjid Gordjestani zinken aan de Graslei. Eén van de twee was zanger Daan die enkele uren voordien nog had opgetreden op het Sint-Baafsplein.
Vandaag lezen we het volgende op VRTNieuws.net:
Het bootavontuur van Daan tijdens de Gentse Feesten was een marketingstunt. Dat zegt de zanger en muzikant in een interview op Studio Brussel.
Toen ik dit las werd Sherlock in mij alweer klaarwakker. Via 1207 het nummer van de heer Gordjestani gevonden en gebeld. Niet thuis. Via zijn gsm dan maar.
Aha, u dacht voor zekerst dat u met de opstijging van het ruimteschip “Gentse Feesten” verlost was van plezier, leute, wilde nachten en muziek? Mis poes, u mag alweer uw stevige uitstapschoenen uit de kast halen, desgewenst uw ballerina’s,
want de hele maand augustus kunt u op zondag uw hart ophalen op Bal Populaire. Pardon, op meerdere Bals Populaire, zo’n drie à vier per zondag voor de die-hards onder u.
Praktisch:Het woord Bal Populaire doet u misschien één of meerdere wenkbrauwen fronsen. Waar hebben het in vredesnaam over, en waarom moeten we nu alweer onze kijkbuis verlaten terwijl de eerste reeks van De Kampioenen wordt uitgezonden?
Wel, in vroeger tijdens was een bal Populaire een feest voor het volk, weetuwel, de geweune menschen en niet de deftige burgerij, en ik citeer even uit de website van ‘t stad “Alleen vanuit conservatief-katholieke hoek werd het bal als vermeende bron van uitspattingen – precies zoals de verfoeide wijkkermissen – fel aangevallen en achtereenvolgens als “fête ignoble”, “bacchanale” en “saturnales” gebrandmerkt”. Vrij vertaald: een heidens vuil zuipfeest ter ere van Bacchus. Zeg nu zelf, een betere reden om bij tijd en wijlen één van deze bals te attenderen kunt u zich toch niet inbeelden?
Het is babyboom in Gent naar het schijnt. Pas op, dat kan een vertekend beeld zijn: mijn vrienden zijn allemaal dertig of al gepasseerd en ze vonden het blijkbaar allemaal nodig om tegelijkertijd hun kroost uit te breiden. Ook Gentblogt doet er aan mee: Wouter verwacht iedere moment zijn eerste nakomeling en mijn kleintje wordt verwacht ergens begin september. Ik kijk al reikhalzend uit naar de geboortecijfers van 2007 maar in afwachting daarvan geef ik jullie alvast wat informatie mee over zwanger zijn en geboren worden in Gent.
In samenwerking met Fixatief, de fotoclub van de Vieze gasten, tonen wij deze zomer bijna iedere week een foto-reeks die een aspect van de Brugse poort naar voren brengt. Vandaag tonen we het tweede deel uit deze serie – Familietaferelen – een reeks door Leon.
Leon fotografeert altijd zijn familie, meestal bij officiële feestjes. Hij is eigenlijk de enige echte ‘sociale’ fotograaf van Fixatief.
Dit jaar had De Propere Fanfare wel een héél bijzondere reden om iets extra op te halen. De Fanfare begint namelijk aan haar internationale carrière.
Ze treedt op tijdens het Fèstival de Músiques de Torroella de Montgri – in Catalonië (Spanje). Zo’n internationaal optreden brengt heel wat kosten met zich mee en dus werd er tijdens de Gentse feesten beroep gedaan op de — toen nog niet volledig lege– portemonnees. Zoals steeds was de fanfare vol ambiance en de enthousiaste omstaanders deden graag hun duit in het hoedje.
Toen ik Jeronimo’s oproep zag voelde ik mij onmiddellijk aangesproken om te reageren, zij het dan niet met een anekdote, maar met een klein overzicht van mijn eigen kotjaren, te meer daar ik zodanig veel verkast ben dat mijn relaas bijna als een gids door Gent kan worden gehanteerd. Ach, neemt u dat vooral met een zak zout en voel u vooral geroepen om uw eigen wedervaren op het virtuele papier te zetten.
Het einde van de jaren 80. Alles rustig aan het universitaire front. Niets doet nog denken aan de woelige jaren zeventig en haar laatste stuiptrekkingen zoals de actie tienduizend in het prille begin van het decennium.
In Gent komen jongeren langzaam tot de vaststelling dat punk echt dood is en overheerst mainstream, zowel wat cultuur als idealisme betreft. Samen met uw reportster te fiets en terwijl de Berlijnse muur haar eerste barstjes krijgt, vinden de eerste studenten-met-auto de weg naar de faculteit van de rechten.
Worst kan het mij wezen. Ik ben een nep-kotstudent, aangezien mijn heimat en mijn vriendenkring zich integraal in mijn universiteitstad bevinden en ik helemaal niet aangewezen ben op de doorsnee student uit de vermeende richting van de filles et fils-a-papa (et maman, bien sur). Bovendien, in een eerste kandidatuur met ongeveer 500 studenten zitten uiteraard ook wijze mensen.
En samen een studierichting uitzitten, het schept een band die mettertijd alle onnozele vooroordelen de wereld uit helpt.
Te gemakkelijk, ha. We zullen dat rap eens zien! En kijk, de oplossing is er. Onze huiskanarie, Zoltan, heeft op een week tijd leren vliegen met een webcam op zijn buik en de eerste foto’s zijn binnen. Het heeft ons wat tijd gekost om Zoltan zijn camera terug af te nemen want die wou hij niet langer afstaan. Gelukkig konden we Zoltan eventjes stil houden toen we hem enkele herhalingen van Piet’s Pan lieten zien (die special over Gevogelte In De Madeirasaus en Gebakken Duifjes Op Een Bedje Van Fijne Kruiden). Nooit gedacht dat die video’s van mijn ex nog zo van pas gingen komen, maar ik dwaal af…
Velen onder jullie zijn nu eventjes van hun kotperikelen verlost, anderen hebben hun kotleven al lang achter de rug, nog anderen zijn druk op zoek naar een nieuw kot.
Het kotleven van studenten. Ontelbare anekdotes over jullie ervaringen zijn ongetwijfeld jaren het gespreksonderwerp geweest tussen vrienden of familie, soms tot vervelens toe. Wie kent niet de verhalen van bemoeizieke koteigenaars die te pas en te onpas hun kotstudenten kwamen controleren, wie zag nooit verdacht veel voedsel uit de frigo verdwijnen? Wie hoorde ‘s nachts niet eens trippelende pootjes op zijn vloer? Wie werd nooit betrapt in de douche of moest vlug zijn lief uit het raam aan de vensterbank laten bengelen? Om nog maar te zwijgen van de ervaringen en black-outs na wilde kotfeestjes, het stelen van kerstverlichting uit de straat als binnenkotdecoratie, grappige fratsen met andere studenten of bewoners, levend geworden afval, inbraak, diefstal, brand, verstopte wc’s met dagenlang geurhinder tot gevolg? Vrolijke, geestige en zelfs nare ervaringen, je kunt het niet zo gek bedenken of iemand heeft het al eens meegemaakt!
Vandaar dat wij eigenlijk wel benieuwd zijn naar om het even welk leuk verhaal of anekdote die jullie tijdens jullie kotleven hebben meegemaakt, in navolging van wat de een of andere krant aan kotverhalen publiceerde. Laat je niet tegenhouden als je niets spectaculairs weet te vertellen, herkenbaarheid zit ‘m soms in de kleine dingen.
Vertel het ons breed uitgesmeerd. 5 lijntjes is natuurlijk wat weinig en aan paginalang proza hebben we ook niet veel. Jullie inzendingen worden hier gepubliceerd, tenzij publicatie ons ongepast lijkt. Vergeet niet in het onderwerp kotverhaal te vermelden samen met de titel van je stukje en natuurlijk ook de naam waaronder we het mogen publiceren. We kijken nu al uit naar jullie kotverhalen!
Gentblogt pakt uit met zijn eigen literaire lente die meteen in de zomer doorloopt. Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
Johnnie Verstraete is de derde in een rij vergeten schrijvers die weer voor het voetlicht worden gebracht. Jos Murez opende de reeks.
Ik heb Johnnie Verstraete leren kennen, net zoals Roland Jooris trouwens, als collega’s in het Hoger Technisch en Handelsinstituut, zeg maar de Nijverheidsschool op de Lindenlei te Gent in 1966. Hij is enkele jaren jonger dan ik (Deinze, 1944) en woonde te Gent in de Shepenhuisstraat 3. Hij had Germaanse gestudeerd, was eigenlijk nog maar pas afgestudeerd en leefde nog met één been zo niet met beide benen in zijn studententijd. Een vlotte, spirituele en aangename kerel. En vermits we allebei in het literaire schuitje wilden varen, klikte het meteen… en had ik er nog maar een regelmatige huisbezoeker bij. Hij had altijd wel iets ongewoons beleefd en het was dan ook altijd lachen geblazen. Johnnie voelde zich ook niet te beroerd om mee te helpen als we weer eens handen tekort hadden om een Yang nummer of een Yang Kahier af te werken.
Lees verder…
En dan is het zover. Na maanden van voorbereiden, schilderen, plamuren, contracten regelen, behangen, aannemers zoeken, u afvragen waar dat lek in godsnaam zit, uw ganse leven in dozen gestopt heeft, is de grote dag dan eindelijk aangebroken: u verhuist. En dat is inderdaad een belangrijke dag. Een spannende dag ook, want u moet aan honderdduizend dingen denken. En goed voorbereid zijn. Uw inpakwerk kunnen wij niet voor u doen, maar aangezien ik sinds drie weken ervaringsdeskundige ben, kan ik u wel vertellen hoe u uw grote trek administratief regelt. We sommen de belangrijkste dingen voor u op. Lees verder…
Beau bracht eerder een bezoekje aan Fujiyama, het eerste Japans restaurant in Gent in de Vlaanderenstraat, waar ik ook al een kimono mocht aantrekken en aan de tafel – kookplaat aanschuiven. Sinds enige tijd is er nu een tweede Japans restaurant in de Hoogpoort. Wij lieten ons tijdens de voorbije feestenperiode verleiden door het Gentse feestenmenu. Voor de zekerheid reserveerden we in de loop van de namiddag een tafeltje voor ‘s avonds, maar dit bleek niet echt noodzakelijk te zijn. Toen we door het lege restaurant liepen zag ik geen indrukwekkende kookplaat zoals in dat andere restaurant, voor kunstjes met messen is dit blijkbaar niet de plaats. De kok had een plaatsje achter een soort van koeltoog. We kregen een tafeltje in de tuin onder de indrukwekkende wijnstronk, heel gezellig maar aan de frisse kant. Iedereen had duidelijk gekozen voor een plekje in de tuin.
Japanse restaurants hebben niet de reputatie om goedkoop te zijn, maar met die speciale menu’s leek dat wel mee te vallen. Het werd meteen een andere kennismaking met deze Oosterse keuken, want meestal ga ik voor sushi en sashimi. Een menu bestond uit een Japans hapje, de traditionele misosoep, een hoofdgerecht en ijs als dessert. We hadden de keuze uit vier hoofdgerechten en afhankelijk van de keuze verschilde de prijs. Mijn overbuur en mezelf gingen voor een Japanse curry met gepaneerd varkensvlees (€ 23,5), mijn buur ging voor kip met terriyaki (€23,5) en zijn buur ging voor de vegetarische Japanse curry (€ 21,5). We kozen er nog een fles rode huiswijn bij. Lees verder…
Er zijn bergen werk verzet. En dit was niet mogelijk zonder de vele vrijwilligers. Met meer dan 50 waren we tijdens de Gentse Feesten om voor uw dagelijkse lectuur te zorgen. Hieronder ziet u een aantal van hen aan het werk, aan het feesten of aan het genieten van welverdiende rust.
Tijdens de Spaanse Burgeroorlog (1936 – 1939) zwermden tienduizenden Spaanse kinderen uit over Europa, op vlucht voor oorlogsgeweld. Circa 5000 van hen kwamen terecht in Belgische families en opvangtehuizen. Gent ving meer dan 200, voornamelijk Baskische kinderen op. Dit jaar vond de evacuatie 70 jaar geleden plaats. Er wordt op verschillende wijzen hulde gebracht aan deze solidariteitsactie. Het boek ‘Los Niños’ waarin tien vluchtelingenkinderen uit de Spaanse burgeroorlog vertellen. Het project ‘Vlernika’, een multimedia-concert met de Gentse stadcomponist Dick van der Harst en de jonge filmmaker Fabio Wuytack. De zeer aangrijpende wandelvoorstelling het ‘Spaans krijt’ door Daan Hugaert die in de huid kruipt van een voormalig Spaans vluchtelingenkind dat als oude man herinneringen ophaalt.
Dank u om van deze 2007 editie opnieuw een veilige Vlasmarkt editie te maken. En dit op een constructieve, open, verdraagzame manier.
Ja, de Vlasmarkt kan stinken. Ja, er lopen “andere” mensen rond. Ja, de ochtendbeelden worden graag in ons nieuws gebruikt om aan te tonen hoe smerig het hier wel kan zijn. Maar ik nodig u uit om het eens mee te komen maken, zo’n zonsopgang op de Vlasmarkt is enig in z’n soort. En dat kan en mag u op meerdere manieren interpreteren. Lees verder…
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
