woensdag 9 december 2009 9u45 |
Faits Divers |
patricia |
Zondagmiddag zag er maar een regenachtige dag uit. Ik had eigenlijk voorzien om er nog een tijdje mee te wachten, de goedheilig man is tenslotte nog maar net het land uit. Maar uiteindelijk komt van afstel toch maar uitstel, dus was het moment aangebroken om een verhuis van zolder naar de living op te zetten. De decembermaand gaat voor mij altijd samen met gezelligheid, één van de meest impulsieve aankopen in die eerste maanden dat ik op eigen benen stond, was een kerstboom. Met een lichte aansporing vertrok ik naar de Hema, en omdat het al wat later op het seizoen was, zag mijn boom er binnen hetzelfde budget meteen een metertje groter uit. Ik koos gouden en crèmekleurige ballen, sterren en lichtjes, de hele santeboetiek. Zoveel enthousiasme en meteen werd mijn woning de plaats voor een oudejaarsfeestje met vrienden en vrienden van vrienden. Heel gezellig allemaal.
Vorig jaar liep het iets anders, de kerstboom heeft er hoop en al twee dagen gestaan. Op dag drie, bij opnieuw een verloren kerstbal ergens op de grond en nog erger, glas onderaan de boom, maakte ik van mijn hart een steen. De kat des huizes haalde haar strijd thuis, de boom verdween. Onder zoveel smart zocht mijn lief een oplossing: ik kreeg een leuke sneeuwpop voor op de schouw en de lichtjes werden creatief ergens opgehangen buiten bereik van die harige terreur maar het gevoel was er voor mij wat uit. Tijdens de solden, een beetje na datum, stootten we in de Zweedse meubelgigant op allerlei kerstmateriaal. Ik keek er met spijt naar, maar vooral, er broedde een plan: onbreekbaar kerstmateriaal. Ok, het hadden ook ballen kunnen worden, maar ik kon dat die gouden en crèmekleurige ballen op zolder toch niet aan doen, zomaar vervangen worden door minderwaardige evenbeelden. Het werd dus iets traditioneler met vilten hartjes, rendieren, sterren en kegels in stro,… Er kwamen ook nog wat metalen belletjes, rendieren bij en de vorige houten sterren werden gewoon gerecycleerd.
Lees verder…
dinsdag 8 december 2009 19u32 |
Samenleving |
Gudrun (tekst), Thierry (beeld) |
Voor wie vorig jaar in de week voor Kerstmis ergens op een andere planeet zat, en zich ook dit jaar compleet van de media afschermt (wat u duidelijk niet doet, anders zat u dit niet te lezen, maar kom): op 18 december start opnieuw de actie Music For Life van Studio Brussel en het Rode Kruis. Deze inzamelactie ten voordele van de strijd tegen malaria is niet zomaar een geldophaling, nee. Drie presentatoren van Studio Brussel laten zich een week lang opsluiten in een Glazen Huis op onze eigenste Zuid, van waaruit ze non-stop radio maken, en intussen proberen te overleven op groentensapjes.
Goed gek, zeg ik u. Uiteraard komt dat Glazen Huis er niet vanzelf, maar wordt daar druk aan opgebouwd. Onze fotograaf is al eens poolshoogte gaan nemen op de Zuid (officieel nog steeds het Woodrow Wilsonplein, naar ‘t schijnt) en legde voor u vast hoe men de 19 containers aansleept en aan elkaar vastmaakt. Vanaf 18 december kan u er Siska Schoeters, Sam De Bruyn en Sofie Lemaire in eigen persoon bekijken en uw gulle gift storten.
Wij houden u uiteraard minutieus op de hoogte (of we zouden uw favoriete stadsblog niet zijn).
Lees verder…
dinsdag 8 december 2009 14u14 |
Samenleving, Student |
Els Van Eeckhaut |
Denkt u bij het woord “eredoctoraat” ook vaak aan mensen die zich wel op maatschappelijk, doch niet meteen per definitie op het echte intellectuele vlak pur sang verdienstelijk hebben gemaakt, de zogenaamde Bob-Geldof-eredoctors van deze wereld?
Niet zo voor de man die eerstdaags gelauwerd wordt door UGent. De Universiteit reikt op 10 december 2009 een institutioneel eredoctoraat uit aan de Nederlandse criminoloog en hoogleraar Cyrille Fijnaut.
Het eredoctoraat is uiteraard een waardering voor de maatschappelijke impact van het werk van deze prof, geen grote bekende alhier, maar een fenomenale naam in de wereld van het strafrecht en de criminologie. Fijnaut werkt ook in intense samenwerkingsverbanden met de UGent, in het bijzonder in de vakgebieden criminologie en strafrecht en in het domein van de geschiedenis van het recht.
Prof. Fijnaut heeft de afgelopen twintig jaar een bijzonder grote impact gehad op de ontwikkeling van het strafrechtelijk beleid, van de aanpak van de georganiseerde misdaad, van de aanpak van de grootstedelijke veiligheidsproblematiek en van het politiewezen, en dit zowel in België als in Nederland, de domeinen waarbinnen in ons land prof. dr. Brice De Ruyver zeer actief is. Lees verder…
dinsdag 8 december 2009 10u30 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Een mens wringt zich soms in bochten om originele titels voor zijn stukjes te vinden. Bijna had u — geheel in de geest van het seizoen — Jazz for joy aan uw been, naar de titel van de Verve cd uit 1996 waarop mensen zoals Roy Hargrove, Nicholas Payton, Mark Whitfield en Christian McBride hun kerstziel bloot leggen, maar ik neem aan dat u in de winkels genoeg met Deck the Halls, Let it Snow en roodneuzige Rudolph rond de oren wordt geslagen. ‘t Is nochtans een goede cd, as far as Christmas cd’s go. En wij wensen u vanzelfsprekend een heel jazzy kerstmis.
Hoewel u ondertussen misschien reeds aftelt tot 2010, of tot het moment waarop u vol overmoed aan de kerstshopping kan beginnen, kan u eerst nog in de Gentse zalen terecht voor een portie jazz — zonder kerst. Of het moet zijn dat Opatuur dit leest en hij Erik Vermeulen of Ben Sluijs zo ver krijgt dat hij Jingle Bells… nah. Bon, waar is mijn agenda.
Lees verder…
maandag 7 december 2009 14u26 |
Muziek, Podium en Cultuur |
josie |
De avond van zes december, wat is beter om de nagalm van sinterklaasliedjes uit je gehoorgangen weg te spoelen dan met een flinke dosis gitaargeweld, chaos en verlichte waanzinnigheid van The Mars Volta. Met dit enige concert in België hebben Democrazy en Vooruit een klepper van formaat te pakken. De groep was de vorige keren te zien in ons aller AB, maar nu dus gewoon in Gent, handig.
Ik zal maar beginnen met toegeven dat ik geen kenner ben. Ik ontdekte de groep pas met hun tweede album Frances the Mute (2005). De groep uit wiens as deze fenix is ontstaan, het legendarische At The Drive in, ging ook grotendeels aan mij voorbij al zijn er herinneringen aan fuiven in de studententijd en straffe nummers daar. The Widow, single van het conceptalbum Frances the Mute nestelde zich echter als een hardnekkige oorwurm in mijn oren en is zo aanstekelijk dat ik door de voor de rest redelijk chaotische en veeleisende plaat doorbeet en ze hoe langer hoe meer begon te appreciëren. Nadien raakte ik de groep echter weer kwijt, en het was pas deze zomer dat ik het spoor weer oppikte, toen de groep volledig fout geprogrammeerd tussen godbetert Black Eyed Peas en Seasick Steve op het groot podium met een absurde regendans de wei van Werchter liet leeglopen. Ze kregen het toen zichtbaar op de zenuwen door de ongeïnteresseerde reacties van het publiek en kwamen behoorlijk pissed en arrogant over. Toch was ik behoorlijk geïntrigeerd door deze eerste live kennismaking en besloot ik op dat moment, doorweekt en onderkoeld, de groep een tweede kans te geven als ze eens een zaalshow kwamen spelen. En vanavond was het dus zo ver.
Lees verder…
maandag 7 december 2009 11u25 |
Agenda |
Redactie |
maandag 7 december 2009 9u44 |
Film |
patricia |
Een regenachtige zondag en gratis filmticketjes voor Kinepolis die binnenkort niet meer geldig zijn. De rekensom is gauw gemaakt, de keuze viel een beetje pover uit. Tja, Dossier K. komt pas uit na de geldigheidsdatum van onze ticketjes en we wilden liever niet te laat naar de film. Het werd 2012, een actiefilm over het einde van de wereld. Ja, ik weet het, de zoveelste in een rij. Deze keer heeft het iets te maken met de zon, er komen allerlei deeltjes vrij. Op zich is dat geen reden tot paniek, maar deze keer zorgen ze voor een microgolfeffect op de massa in het binnenste van de aarde. De aardkorst dreigt het te begeven, wanneer is niet meteen duidelijk, mar de aardplaten zullen verschuiven en de wereld zal nooit meer hetzelfde zijn. De simulaties hebben het over 2012, een datum die ook al door de Maya’s naar voren werd geschoven. De eerste berichten duiken al ergens in 2009 op. De film begint een beetje verwarrend, er is paniek, zonder dat je goed weet waarom en het duurt even voor er actie wordt ondernomen. Alles moet gecheckt en gedubbelcheckt worden voor de Amerikaanse overheid in actie wil schieten. Het wordt meteen een grote internationale campagne, waar slechts een handvol personen van op de hoogte is.
Maar zoals wel meer met complotten en einde-wereld-theorieën, er zijn de believers en de non believers. Een van de believers van het eerste uur, een specialist op dit terrein is Charlie Frost, een leuke rol voor Woody Harrelson. Zijn radioprogramma doet bij één van de hoofdpersonages een belletje rinkelen.
Lees verder…
zondag 6 december 2009 14u08 |
Samenleving |
René van Densen |
Hallo Gentblogt,
René van Densen hier, inburgerende ‘Ollander, ik had jullie kort gesproken op de borrel begin dit jaar. Zelf run ik een wat grofabsurdistisch zandbakje genaamd https://www.kutbinnenlanders.nl, waar ik recentelijk een hoop over België en Gent heb geschreven, ter leeringh ende vermaeck der Ollandse lezers. Echter, ik zit serieus met de gedachte te spelen om ook stukken over Olland-vergeleken-met-alhier te schrijven, voor jullie weblog, want het afgelopen bijna-jaar heb ik gemerkt, naast wat ik al wist dat ‘wij’ niet over ‘jullie’ wisten, ook wederzijds er een hoop onbekend is. Zelfde insteek dus: een vergelijking van culturen vanuit de ogen van een inburgeraar, maar dan iets meer in vergelijking getrokken met hoe anders ‘t aan de noordelijkere burengrens aan toe gaat.
Mocht jullie dit leuk lijken, dan ga ik daar binnenkort mee aan de slag.
Ook ben ik trouwens bezig met een reeksje filmpjes, de eerste over het Sinterklaasfeest staat alvast online:
zaterdag 5 december 2009 22u12 |
People en Lifestyle, Sport |
ElsS |
Het waren spannende dagen de voorbije week voor vzw Uitbureau en het Gentse stadsbestuur. De vele openbare werken – die u al had opgemerkt tenzij u net als Frank De Winne het voorbije half jaar in de ruimte verbleef – en de overvloedige regenval zorgden ervoor dat tot het laatste moment met man en macht moest worden gewerkt om de ijspiste tijdig opgebouwd te krijgen. Maar onder het motto ‘moeilijk gaat ook’ en met de hulp van heel wat vrijwilligers werd de klus alsnog geklaard.
Misschien voor de laatste keer op het Braunplein want in 2010 en 2011 zal de piste sowieso verhuizen naar het Sint-Pietersplein omwille van de werken aan het Braunplein en omgeving. Nadien wordt de zaak geëvalueerd, maar beide pleinen blijven in 2012 tot de mogelijkheid behoren. De kerstmarkt zal sowieso op het Sint-Baafsplein blijven.
Maar terug naar deze editie: de sterke punten van de voorbije jaren werden behouden en waar kon, werd het concept vernieuwd en het programma uitgebreid. Het geheel van de piste zal in elk geval een meer open aanblik geven, want waar mogelijk werd met glazen wanden in de tenten gewerkt zodat de niet schaatsende bezoeker een ruimer beeld op de piste krijgt. De oude kerstlampjes werden vervangen door ledlichtjes en er kwamen ook meer kerstbomen en groen. Tijdens het weekend moet een cava- en oesterbar voor bijkomende gezelligheid en sfeer zorgen. Lees verder…
vrijdag 4 december 2009 11u32 |
Agenda |
Jeronimo |
Muziektheater Transparant presenteert: century songs
Welke evolutie heeft de zangkunst de laatste decennia gemaakt? Wat is de toekomst van het lied en de vele verschillende zangvormen? Een aantal vocalisten werden voor een reeks workshops geselecteerd, waarin ze werken aan een avondvullende performance met een focus op de stem. Een operazangeres, een danser, een acteur, een dichter en klassieke vocalisten voeren je in één trip langs alle mogelijkheden van de menselijke stem. Adembenemend.
Onverwachte dimensies en emoties van het zingen komen naar boven. Onder leiding van vocalist David Moss (USA), componist Joachim Brackx (B) en regisseur Wouter Van Looy (B) stellen de acht performers hun work in progress voor. We nodigen je uit voor deze bijzondere ontdekking, waarin uiteenlopende genres en culturen samenkomen rond dat ene universele gegeven: de stem.
Het is een niet alledaags concert met de focus op de menselijke stem en alle mogelijkheden die deze heeft. Acht mensen op scène, uit verschillende culturen, leeftijden, genres werken aan een avondvullende voorstelling die één trip wordt voor het publiek waarin ze het hele universum van de stem verkennen.
Gratis in Kunstencentrum Vooruit (Domzaal) in Gent – 5 december om 20u00
De Century Songs vocalisten zijn: Aleksandra Popovska, Céline Hänni, Clarissa Worsdale, Dean A. Jake Bowen, M.I. Ramos, Elaine Mitchener, Jean Fürst, Tiyying Liu.
Een productie van Muziektheater Transparant, Operadagen Rotterdam en Lantaren/Venster. In het kader van Institute for living voice, een internationaal stemmenproject.
Meer info: www.instituteforlivingvoice.be; www.vooruit.be
vrijdag 4 december 2009 10u14 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Jeronimo |
Het was alweer een twee jaar geleden dat ik Cristina Branco nog eens zag. Mijn voorliefde voor Portugal, een land dat ik ondertussen al meermaals bezocht, houdt ook de liefde voor de Portugese muziek in. Fado met name, het bezingen van het liederlijke landleven in al zijn warme melancholische poëtische en minzame schoonheid. De laatste jaren mag gesproken worden van een ware fado-revival door knappe jonge virtuoze zangeressen allerhande zoals Mariza, Ana Moura, Misia aangevoerd door één van mijn meest favoriete zangeressen Cristina Branco. Zij heeft wat mij betreft net dat ietsje meer. Vooral muzikaal valt ze op door haar verfijndheid, omringd door haar knappe band brengt ze dan ook traditionele fado in modern klinkende verpakking zonder dat de vaak oude songs aan authenticiteit moeten inboeten.
Ik keek dan ook enorm uit naar haar optreden, waar ik als fotograaf een fotopas voor had, maar waar de zaalwachter me wees op het feit dat op vraag van de artiesten geen foto’s mochten getrokken worden, zeker niet met “zoiets” (wijzend naar mijn 50-150mm f2.8). Veel spel maakte ik er niet rond en genoot dan maar met volle teugen van het concert, denkbeeldig kiekjes schietend van de knappe kunstige belichting. Die belichting was op het vorige concert toch enigzins anders.
Cristina kwam haar meest recente album “Kronos” voorstellen. Met ietwat ingetogen verlegen stem babbelde ze zich schoorvoetend van song naar song. Wat een performance. Volledig in zwarte jurk, als een traditionele Portugese plattelandsvrouw, haar in een knot, omringd door haar vier muzikanten, stond ze er. De fadista. Emotioneel losgebarsten in dromerige licht weemoedige lyrics en prachtige verhalende soms speelse melodieën. Lees verder…
donderdag 3 december 2009 10u18 |
Fotoreportage, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Thierry (beeld) |
Wie zich de laatste maanden op het Braunplein begeeft, moet opletten dat hij of zij niet in een kelder sukkelt. Een oude kelder welteverstaan. Het plein ligt er vol van. Blootgelegd door de Dienst Stadsarcheologie. Ik vertel daarmee niets nieuws uiteraard. Want dat weet u allemaal al.
En toch is er sinds kort wel sprake van iets nieuws. Herinnert u zich nog de rondleiding van enkele weken geleden? En hoe daar sprake was van de Korte Ridderstraat? En dat we toen een blik konden werpen op de ondergrond van het voormalige huizenblok rechts van die straat (gezien met de rug naar het Belfort en de blik naar de Sint-Niklaaskerk)?
Inmiddels werd dit gedeelte weer dichtgegooid en terwijl men koortsachtig alles in gereedheid brengt voor de ijspiste, wendden de archeologen de blik en de spade naar het voormalige huizenblok aan de andere kant van de Korte Ridderstraat, een groot deel onder de huidige Cataloniëstraat gelegen.
Ook nu trok Thierry naar de site en maakte volgende reportage.
O ja, dat van opletten om niet in een kelder te sukkelen, dat is bij wijze van spreken natuurlijk. De archeologische site is vanzelfsprekend goed beveiligd met hekken. Of wat dacht u.
Lees verder…
RSS
Vorig jaar liep het iets anders, de kerstboom heeft er hoop en al twee dagen gestaan. Op dag drie, bij opnieuw een verloren kerstbal ergens op de grond en nog erger, glas onderaan de boom, maakte ik van mijn hart een steen. De kat des huizes haalde haar strijd thuis, de boom verdween. Onder zoveel smart zocht mijn lief een oplossing: ik kreeg een leuke sneeuwpop voor op de schouw en de lichtjes werden creatief ergens opgehangen buiten bereik van die harige terreur maar het gevoel was er voor mij wat uit. Tijdens de solden, een beetje na datum, stootten we in de Zweedse meubelgigant op allerlei kerstmateriaal. Ik keek er met spijt naar, maar vooral, er broedde een plan: onbreekbaar kerstmateriaal. Ok, het hadden ook ballen kunnen worden, maar ik kon dat die gouden en crèmekleurige ballen op zolder toch niet aan doen, zomaar vervangen worden door minderwaardige evenbeelden. Het werd dus iets traditioneler met vilten hartjes, rendieren, sterren en kegels in stro,… Er kwamen ook nog wat metalen belletjes, rendieren bij en de vorige houten sterren werden gewoon gerecycleerd.
