The Shouting Fence

donderdag 15 oktober 2009 14u41 | Muziek, Podium en Cultuur | Frank Bombeke (tekst), Justin McIntosh en Jill Granberg (beeld) | 2 reacties

wallDe muziekproductie The Shouting Fence (60’) komt, na de première op 9 en 10 oktober in het Brusselse Kaaitheater, naar De Centrale op zaterdag 17 oktober naar Gent om twee voorstellingen te geven.

The Shouting Fence is een internationaal meerkorenproject, dat al in meerdere landen werd uitgevoerd, door 300 zangers, 10 solisten en 2 percussionisten. Aan dit project werkten koren mee uit Brussel, Wallonië, Vlaanderen en Zeeland (Nederland). Uit onze regio zijn dat de Gentse koren Novecanto en het Gents wereldkoor Karibu. De reeks van vijf concerten in België wordt op zondag 18 oktober afgesloten in het Conservatorium van Luik.

The Shouting Fence, een hedendaags klassiek muziekstuk, is een poëtisch-muzikaal manifest over het Israëlisch-Palestijns conflict, maar ook ruimer over communicatie in extreme omstandigheden. Het is ook één gebed én schreeuw om gerechtigheid en vrede.

Na de oorlogen tussen Israël en zijn Arabische buren geraakte het dorp en de vallei van Madjal Shams op de Golanhoogte verdeeld in een Syrische en Israëlische zone. Elke vrijdag komen de bewoners aan weerszijden van de no-go zone bijeen. Het beeld van een vrouw die met een megafoon over het scheidingshek heen probeert te communiceren, was voor de componist Orlando Gough het vertrekpunt voor The Shouting Fence, letterlijk het ‘schreeuwhek’. Lees verder…

Halloween in Wondelgem

donderdag 15 oktober 2009 10u16 | Faits Divers | Gudrun | 1 reactie

halloweenHa, u dacht dat buurtwerking iets voor de zomer was, wanneer er massaal barbecues buitengesleept worden en ongelofelijk sympathieke borrels gehouden worden? Of misschien had u enkel nog een nieuwjaarsdrink in gedachten?

Tupe Te Goare, het buurtcomité van Molenhoek-Galge in Wondelgem denkt daar enigszins anders over. Oh jawel, er is een nieuwjaarsdrink, en dit jaar was er een heuse Franse brunch in de zomer. Maar de herfst zou de herfst niet zijn als er ook geen Halloween werd gevierd.

halloweenOp zaterdag 24 oktober worden alle buurtbewoners vanaf 18.30 u. op het pleintje in de Waterhoenlaan uitgenodigd om Halloween te komen vieren. Om 19 u. is er voor kinderen de verkiezing van “Gruweltje van het jaar!”, tegen 20 u. mogen de volwassenen een gooi doen naar de titel “De Liluksten Donder”. Die moeten zich wel inschrijven tussen 18.30 u. en 19 u., en mogen gerust zelf muziek meebrengen om hun optreden wat extra schwung te geven.

Uiteraard wordt er ook de nodige animatie voorzien: Circo Daparro zorgt voor live griezelentertainment: een spookachtige en spannende professionele show van vliegende messen tot balancerende bijlen, een magische sfeer in een interactieve komische voorstelling voor alle leeftijden.

In het Halloweencafé kan u onder meer wolvenbloed krijgen, maar ook rattensoep, frisdranken, bier, wijn…

Tupe Te Goare kennende, zal ook de aankleding en de sfeer dik in orde zijn.

En durf nu nog eens te beweren dat de Gentse buurten niet leven!

Halloweenshow!, zaterdag 24 oktober 2009. Meer info op tupetegoare.be

Dag van de trage wegen

woensdag 14 oktober 2009 16u52 | Agenda | patricia | 4 reacties

In heel België (in meer dan 110 gemeenten, ook in Wallonië) staan trage wegen een heel weekend in de belangstelling. Mensen maken samen met hun gemeente dichtgegroeide tracés terug open, wandelingen leiden langs geherwaardeerde verbindingen. In Gent gebeurt er iets heel speciaals: met het muzikale project “De weg” combineert de kunstenaars van Maskesmachine de landschappelijke, de natuur- en de erfgoedwaarde van trage wegen met muziek en visuele acts. Een multifunctioneel verhaal, waarvoor Maskesmachine een heus audioarchief verzamelt, gebaseerd op landwegen. Het geografische en historische profiel van de wegen wordt gelezen, geïnterpreteerd en omgezet in geluid. Tijdens een 20 minuten durende wandeling neemt Maskesmachine je mee langs de trage wegen in Drongen.

Interessse voor de Maskesmachine in Gent? Sluit je aan bij één van de wandelingen op zaterdag 24 of zondag 25 oktober. De wandelingen zijn gratis, maar vooraf reserveren is verplicht en gebeurt via Gentinfo (09/210 10 10). Het wandelprogramma in de buurt: www.tragewegen.be/dagvandetrageweg > Lokale acties 2009

Drie weken topcircus aan de Watersportbaan

woensdag 14 oktober 2009 15u33 | Podium en Cultuur | Michel Vuijlsteke | Reageren uitgeschakeld

De familie Malter is al tientallen jaren marktleider voor wat betreft circus in Vlaanderen. Ook voor hun laatste productie hebben zij een hoogstaand, onderhoudend programma weten samen te stellen.

Zelden of nooit gehoord: muziek van AC/DC en Village People onder een circustent — Malter komt dit jaar naar de Watersportbaan met een moderne show, en met een knipoog naar de seventies.

malter

De Globe of Speed zorgt voor onvervalste sensatie in en boven de piste: een gigantische stalen kogel waarbinnen niet minder dan drie stuntrijders op de moto tegen hoge snelheid gaan rondcirkelen, zonder mekaar te raken.

Néné & Willi Weber tekenen dan weer voor de Italiaanse toets, als echte commedia dell’arte clowns die het publiek zullen meenemen op hun komische escapades: echte klassieke circuscultuur op zijn best. Lees verder…

Buurtwerk Gent: Sluizeken Tolhuis Ham (+ wedstrijd)

woensdag 14 oktober 2009 10u32 | Samenleving | Buurtwerk Gent | 2 reacties

Uit de lange buurtwerklimousine stappen tal van bewoners die elk op hun manier het buurtwerk vorm geven. Dankzij het Oezbekistaans filmfonds laten we de komende weken elf ludieke filmpjes op u los die alle facetten van het buurtwerk blootleggen. Deze korte filmpjes werpen een blik op welke manier buurtwerkers hun doel realiseren in de elf Gentse volkswijken. Laat je tien weken lang iedere dinsdag nieuwsgierig maken op Gentblogt en volg alles op de voet! Buurtwerk Gent, altijd verrassend verrassend.

 

Het tevreden publiek dat deze recital goedkeurend bewonderde bestaat uit bewoners van de wijk die bewoonster Lien als volgt omschrijft: ‘Het is een buurtje in een buurtje, een paar kleine straatjes samen, in de schaduw van het Baudelopark, het MIAT en de Minnemeers, rimpelend en ronkend in de weerschijn van de Leie.’
Lees verder…

Diversiteitsplatform: ‘Crisis: valkuil of opportuniteit voor een Diversiteitsbeleid’

woensdag 14 oktober 2009 10u09 | Agenda | patricia | Reageren uitgeschakeld

Tijdens de werkweek van 19 tot 25 oktober organiseert VDAB in Vlaanderen en dus ook in Gent diverse activiteiten.

Diversiteit in tijden van crisis: een boeiend debat tussen beleidsmedewerkers, vertegenwoordigers van de sociale partners, enkele lokale grote en kleine ondernemingen.

Organisatie SERR Gent en Rondom Gent, Cultuurkapel Sint-Vincent, Sint-Antoniuskaai 10, Gent

Meer info?

The Block Gent — zeven

dinsdag 13 oktober 2009 22u14 | Faits Divers | Michel Vuijlsteke | 3 reacties

Reality-show, ‘t is toch maar een vreemde naam. Ja, er zitten in dat soort programma’s méér scènes op die op realiteit gebaseerd zijn dan in pakweg Nightmare on Elm Street of Monsters, Inc.

Maar het operatieve onderdeel van de naam is heel erg duidelijk niet “reality”, maar wel “show”. Dinsdagavond twintig voor negen: VT4–kijkend Vlaanderen heeft meer dan wellicht zijn panem al binnen; tijd voor onze portie circenses.

Bij de Romeinen waren het paardenrennen, met een quasi-garantie op afgruwelijke accidenten, en daar lijken de reality-shows op televisie nog het meest op: georganiseerde verkeersongelukken in slow motion. Verkeersongelukken staan garant voor monsterfiles op het tegenoverliggende rijvak, het is sterker dan onszelf. Wij zijn geen televisiekijkers maar ramptoeristen.

Dat wordt ook meer dan overduidelijk in de aankondigingen van The Block: vorige week werden we nijd, afgunst en ruzie beloofd tussen Ellen en Michel; deze week wordt ons een huwelijkscrisis tussen Pieter en Aleksandra beloofd. ‘t Is om moe van te worden: vorige week bleek die zogezegd hooglopende ruzie ook maar een begrijpelijk conflict, dat door twee volwassen mensen op een volwassen manier opgelost werd. Benieuwd wat het nu zal zijn.

Zodus. Didier en Sofie hebben de kamerprijs gewonnen. Hugo en Nadine zijn niet blij dat zij niet gewonnen hebben. Pieter en Aleksandra raken niet in de wedstrijd omdat Pieter te weinig werkt: hun woonkamer was méér dan een week na de deadline pas klaar. Lees verder…

uwged8 2009: week 42

dinsdag 13 oktober 2009 16u00 | uwged8 | Hans Dc | 1 reactie

uwged8Ooit zijn we er eens mee begonnen om prijzen uit te delen bij uwged8. Dat is snel verwaterd, wegens te tijdsintensief. Wij zijn ook maar vrijwilligers met weinig vrije tijd, mevrouw, meneer. Maar na verloop van tijd schept een mens weer nieuwe moed en krijgt hij de steun van een organisator in Gent, waardoor prijzen weer mogelijk zijn. Deze lange intro om dus het volgende te melden:

Er valt een prijs te winnen door te stemmen op uwged8!

Wij hebben een duoticket voor BigNext op 31 oktober in de aanbieding. Democrazy organiseert deze avond in samenwerking met zowat alle recordlabels uit Gent en zet 5 bijzonder beloftevolle bands in de kijker. Superlijm kennen wij bij uwged8 natuurlijk al heel goed. Boston Tea Party komen ook uit Gent en stampvoeten er met hun tweeën op los. Hallo Kosmo is zo veelzijdig dat ik mij aan geen vakjes ga wagen. Louisa’s Daughter doet het sfeervol met gierende violen en tegendraadse gitaren. Roadburg brengt indierock met een jazzattitude. Dit alles wordt gevolgd door een optreden van het DJ-collectief Kicks (Joakim en MVSC)

Zo’n duoticket kan je winnen door te stemmen op uwged8, helemaal onderaan dit artikel en ons een mailtje te sturen op uwged8@gentblogt.be met het antwoord op de vraag: Welke 8 recordlabels zochten mee naar de bands op BigNext?

Wij hebben hier natuurlijk nog een nieuwe uwged8 te beluisteren en die gaat als volgt:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Lees verder…

Van bis naar bis: Sophia

dinsdag 13 oktober 2009 12u35 | Muziek | patricia | 2 reacties

Om met de deur in huis te vallen: Robin Proper-Sheppard kan bij ons thuis weinig verkeerd doen, in die mate zelfs dat de affiche van één van de vorige optredens in Vooruit (met Cat Power in het voorprogramma) ingekaderd in onze living staat te blinken. Voorlopig nog niet opgehangen maar dat is een kwestie van tijd. Zeker na het optreden van Sophia gisteren in Democrazy Minnemeers.

Toen we dit voorjaar na de cd-voorstelling van There are no goodbyes in de AB waren, waren we ervan overtuigd, dit was een afscheid. Groot was onze vreugde dat ze nog eens langskwamen in Gent. Eerst moesten we The Victorian English Gentelmen’s Club laten voorbijgaan. Ze maken rechttoe-rechtaan muziek, aanstekelijk misschien, maar dat is Club Dorothée ook.

Robin Proper-Sheppard, de frontman van Sophia kwam vrolijk geluimd het podium op. Het laatste concert van hun tournee, hoe kon het anders dan in lovely Belgium zijn? Hij leek enigszins teleurgesteld dat niemand aan de mellow cakes had gedacht die hij op het forum had gevraagd, maar dat kon de pret niet drukken. Het intimistische The sea opende de set. Wat later volgde ook nog Ship, ook al uit de live-cd van De Nachten en bij mijn weten de enige plaats waar je dit fantastische nummer op cd kan vinden. Proper-Sheppard houdt goede herinneringen aan die avond over, al was het maar omdat hun leven toen op een kruispunt stond. Een eerste hoogtepunt kwam al gauw met Oh my love. De stilte in de zaal was indrukwekkend, Proper-Sheppard hoorde zichzelf zowaar ademen. Voor een songwriter die zich zo in zijn gevoelens weet te wentelen en die weet uit te puren tot fantastische songs, zorgt dit soort waardering van het publiek dat de frontman vleugels krijgt. Lees verder…

De oudste clubhuisvrijwilligster: Gerna wordt 95

dinsdag 13 oktober 2009 9u08 | Samenleving | Hugo Roggeman | 1 reactie

Op een zompige zaterdagmorgen arriveren wij naast het talud van het NMBS-rangeerstation in Sint-Amandsberg. Wij moeten er zo vroeg zijn want ten huize Blondeel wordt er al om half elf gegeten. Maar vriendelijk en gul als altijd ontvangt Gerna ons met open armen.

In de knusse voorkamer zitten wij tussen haar zelfgeborstelde schilderijen en tussen de aandenken die zij kreeg van de stad Gent voor haar 38-jarige loopbaan als vrijwilligster.

gerna

Met haar 94 jaar is Gerna een getalenteerd en ervaren schilder. Zij schildert dan ook al vanaf haar veertiende: ze gaat nog wekelijks naar de Academie 3+ in het oud gemeentehuis van Sint-Amandsberg. Ook dáár is zij de oudste leerlinge, ze heeft er al meer dan honderd schilderijtjes gemaakt.

Dat van haar poes valt wel bijzonder op: de poes lijkt zó uit een mandje appelen te springen. De meeste van haar werkjes heeft ze weggegeven, want verkopen? neen, dat niet!

In juni van dit jaar zal Gerna dus 39 jaar vrijwilligster voor de seniorendienst van de stad Gent zijn. Het begon allemaal in 1970 toen burgemeester Van Pottelberghe het clubhuis Azalea te Sint-Amandsberg kwam inhuldigen. Lees verder…

Cinéma Invisible: wat als het beeld plots wegvalt?

maandag 12 oktober 2009 13u42 | Muziek | Bruno Bollaert | Reageren uitgeschakeld

Voor haar project Cinéma Invisible ging Heleen Van Haegenborgh pluizen in het IICADOM ofte het International Institute for Conservation, Archiving and Distribution of Other people’s Memories, de (fictieve) archiefinstelling voor gevonden privédocumenten van Jasper Rigole. Rigole, die in 2004 afstudeerde aan het KASK, ging eerder dit jaar lopen met de eerste prijs in de nationale competitie van Courtisane, met zijn 8mm-project Paradise Recollected. Uit dat archief gebruikte Van Haegenborgh een aantal audiocassettes, die via improvisaties in een luisterspel werden omgezet.

Cinéma Invisible door Bruno Bollaert Cinéma Invisible door Bruno Bollaert

Een fantastisch concept, zo vonden wij, en ons enthousiasme was dan ook groot toen wij, ondanks het late uur (aanvang: 22u30) en de schier oneindige trapgang, ons naar de Domzaal begaven. Deuren om 22u, stond er op de site, maar dat liep naar gewoonte een beetje uit. Ook dat kon geen domper op de feestvreugde zetten, want op de hoogste verdieping bevond zich één van de installaties uit Almost Cinema, de tentoonstelling in het kader van het Gentse Filmfestival. Je connais des gens qui sont morts is de beklemmende titel van een installatie van visueel kunstenaar Kurt D’Haeseleer & performer Bérengère Bodin. Bodin kruipt op gezette tijdstippen zelf in de installatie, maar zoveel geluk hadden we nu ook weer niet. Je connais des gens qui sont morts houdt het midden tussen een werf en een crime scene, die zó weggehaald lijkt uit C.S.I., dat we niet Bodin, maar Gil Grissom om de hoek verwachtten te komen. Als dit werk representatief is voor de rest van de tentoonstelling, dan zullen we ons maar beter haasten om ook die rest te bezoeken.

Lees verder…

Applaus

maandag 12 oktober 2009 9u42 | Film | patricia | 1 reactie

filmfestival Paprika Steen, de naam deed bij mij meteen een belletje rinkelen. Die film moest en zou ik zien, dan maar geen squash deze week. De regen was akkoord, het was filmweer. Dit verslagje komt waarschijnlijk te laat om je nog naar de filmzaal te jagen. De laatste keer dat deze film tijdens het filmfestival te zien is, valt op zondagmiddag en die voorstelling was uitverkocht. Paprika Steen, dus… Een Deense actrice die je misschien nog kent van Festen of Mifune. Het programmaboekje noemt dit haar film en hier kan je eigenlijk geen woord aan toevoegen. Ze is voortdurend in beeld, vaak in close-up en ze grijpt je naar de keel, meer dan eens.

Applaus

Thea Barfoed, Paprika’s personage is een bejubelde toneelactrice. Momenteel staat ze op de planken als Martha in Who’s afraid of Virginia Woolf. De parallellen met haar eigen leven liggen voor de hand. Door drankproblemen liep haar huwelijk op de klippen en verloor ze het hoederecht over haar twee zonen. Ze probeert zich te herpakken en slaagt er het ene moment beter in dan het andere. Haar kinderen lijken haar niet te herkennen of houden afstand, haar ex-man is bezorgd.
Lees verder…

FilmFestival: Bronson

zondag 11 oktober 2009 14u14 | Film | josie | Reageren uitgeschakeld

filmfestivalbronsonHet is moeilijk om te geloven, maar Bronson is gebaseerd op een waar gebeurd verhaal. Charlie Bronson (geboren als Michael Peterson) draait in 1974 de gevangenis in na een gewapende overval met als buit een schamele £26.18. Bronson voelt zich echter zo in zijn nopjes binnen de gevangenismuren dat hij er door herhaaldelijke geweldplegingen voor zorgt dat hij tot op de dag van vandaag opgesloten blijft, en dan nog 90% van de tijd (30 jaar in totaal) in eenzame isolatie.

Het is een vrij hallucinant verhaal. Al van kindsbeen af kickt Bronson op geweld, extreem geweld zonder reden, geweld om het geweld. Deze harde film bulkt dan ook van de geweldscènes en doet sterk denken aan de klassieker A Clockwork Orange. Toch is het vele geweld niet echt gratuit te noemen, het illustreert gewoon perfect de manier waarop het hoofdpersonage in het leven staat.
Lees verder…