woensdag 21 oktober 2009 16u55 |
uwged8 |
Dennis Van Poucke |
Als u stemt voor uwged8 én het antwoord weet op de vraag die hier wat verder wel zal volgen, kunt u een duoticket winnen voor het optreden van Customs, Team William en De Staat op 5 november in de balzaal van de Vooruit. Bij Democrazy leest u daar alles over. De verschrikkelijk moeilijke vraag van deze week luidt: Hoe heet de toetsenist van Team William. Antwoord mailen naar uwged8@gentblogt.be, en stemmen, ik herhaal het nog maar eens, ook stemmen deze week! De winnares van de tickets voor BigNext mailen wij vanavond nog, beloofd. En u mailen wij volgende week dan misschien. Allé hup.
In de uwged8 van deze week moeten wij afscheid nemen van Uberdope. Erom bleiten zullen ze wel niet. Ahja. Daarmee kunnen wij wel een nieuw nummer verwelkomen van Stains Of Noah die maanden geleden al eens in uwged8 stonden. Wat u er van vindt, kunt u laten blijken in uw stemgedrag en in de reacties onderaan. Maar eerst eens luisteren naar de uwged8 van deze week, zou ik zo zeggen:
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Democrazy levert niet enkel het gratis duoticket, maar ook de commentator van deze week. Dennis Van Poucke is productieleider bij de Gentse muziekclub met de meeste optredens, hoewel ze geen eigen zaal hebben. Als ik de reeks optredens in de Minnemeers en Vooruit (Club Midi) zie, vind ik dat toch bijzonder impressionant. Zie.
8[
NIEUW!] Stains Of Noah – Midnight Hour
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
De meerwaarde van de intro, die afklokt op net geen 50 seconden, is mij een raadsel. Wat daarna volgt, is een kabbelend luisterliedje, dat ik graag een enkele keer hoor voorbij komen. Na een tweede luisterbeurt, duiken echter de eerste tekenen van verveling op. Aan het einde van de song krijgen we nog een veel te lange outro en is eindelijk “the moment i’ve been waiting for” aangekomen: de volgende song!
Lees verder…
woensdag 21 oktober 2009 13u08 |
Podium en Cultuur |
Veerle |
Het is een wolkenkrabberhoog cliché, ik weet het, maar helaas is het wel zo: de tijd vliegt voorbij dat het niet meer te vatten is. De Zwarte Doos heeft nog maar net de deuren gesloten na de vorige opendeurdag, of volgende zondag dient de volgende zich alweer aan. Mét een goed gevuld en gevarieerd programma.
Archiefbeheer en digitalisering
In de voormiddag wordt naar de toekomst gekeken. Jawel, archieven zijn niet alleen oorden van plechtige perkamenten en stoffige documenten, er wordt gretig gebruik gemaakt van de digitale hulpmiddelen, om nog maar te zwijgen van het toenemend aantal digitale bronnen.
Jaarlijks dragen de diverse diensten van de stedelijke administratie archief over aan het Stadsarchief. Daarbij is het departement Financiën koploper met gemiddeld 55 lopende meter papieren archief (dit komt overeen met 550 archiefdozen). Voor heel wat stukken bestaat evenwel een wettelijke bewaartermijn. Lees verder…
woensdag 21 oktober 2009 10u01 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke |
Theater Maskee brengt vanaf 6 november 2009 Natte handen, droge voeten op de planken, in een regie van Heidi De Grauwe. De 9 voorstellingen betekenen de creatie van een nieuwe Gentse komedie van de hand van Maurice De Grauwe.
“Natte handen, droge voetenâ€
“Wij hoale de gazetteâ€! “Wij worden Bekende Genteneirsâ€!
Klaarblijkelijk hebben de stadswerkmannen Raoul en Raymond uit deze slagzinnen de moed geput zich in een ondergronds avontuur te storten. Misschien was het wel de vlucht uit de sleur van hun huwelijk, die hen inspireerde om een moeilijke taak ten dienste van de gehele Gentse bevolking te moeten volbrengen.
In ieder geval, eens afgedaald in die nog onbekende omgeving, belanden de twee kompanen werkelijk van de ene verrassing in de andere. Een hardwerkende Gentenaar zou er wel eens het noorden van kwijt geraken. Lees verder…
dinsdag 20 oktober 2009 22u04 |
Faits Divers |
Michel Vuijlsteke |
VT4 stuurde het gisteren al persberichtgewijs de wereld rond: Pieter en Aleksandra verlaten the Block.
Ze werden van in het begin geportretteerd als bon-vivants, lolligaards, mensen die het ervan pakten. Hoe verder in de serie, hoe meer ze afgeschilderd werden als luiaards—en dan vooral Pieter.
Het spreekt vanzelf dat ik ze niet ken, maar ik zag vooral twee mensen die het allemaal relativeerden, en van in het begin besloten hadden om hun prioriteiten te stellen: een goede afwerking of geen afwerking, bijvoorbeeld. Want áls het gedaan was, dan was het goed gedaan.
Ik maakte me ook al van in het begin zorgen toen ik hoorde dat ze net een kindje gekregen hadden. Zelfs al blijft zo’n koter nachten bij grootouders slapen, dan nog: kleine kinderen, dat is slopend, en zeker een eerste. Zelfs als ze u niet wakker houden ‘s nachts, dan nog zitten ze heel de tijd in uw hoofd.
Voeg daar dan nog eens aan toe dat Pieter en Aleksandra full-time werk hadden, en dat de deadlines al een paar afleveringen compleet onhaalbaar geworden waren, en het verbaast eigenlijk niemand dat ze ermee kappen.
…en dus komt er een nieuw koppel in de plaats.
Wie zijn reality TV een beetje kent, wéét dat dat gegarandeerd ambras is. Al van de eerste series Big Brother was dat duidelijk. Zelfs al zit het er bovenarms op tussen de al aanwezige mensen: steek er nieuw volk bij en het is plots oud tegen nieuw.
Psychologen in de zaal? Er zal wel een term voor zijn, voor zo’n Stockholmsyndroomachtig iets.
Al is er wel iets voor te zeggen, natuurlijk: een nieuw koppel is een fris koppel, dat niét al weken aan een stuk nachten doortrekt onder strikte deadlines. Alhoewel: Pieter en Aleksandra staan echt wel heel ver achter op de andere teams, dus misschien dat het op die manier wel compenseert.
Oui shalle ci, aille suppose. Lees verder…
dinsdag 20 oktober 2009 17u24 |
Samenleving |
Buurtwerk Gent |
Uit de lange buurtwerklimousine stappen tal van bewoners die elk op hun manier het buurtwerk vorm geven. Dankzij het Oezbekistaans filmfonds laten we de komende weken elf ludieke filmpjes op u los die alle facetten van het buurtwerk blootleggen. Deze korte filmpjes werpen een blik op welke manier buurtwerkers hun doel realiseren in de elf Gentse volkswijken. Laat je tien weken lang iedere dinsdag nieuwsgierig maken op Gentblogt en volg alles op de voet! Buurtwerk Gent, altijd verrassend verrassend.
In de Rabotwijk heeft men een groot hart. Zowel voor mensen als voor dieren. Dit leidt tot het voederen van de eendjes, kippen… met oud brood. Hoe barmhartig de opzet van deze daad wel niet is, de dierenliefde zorgt voor wat vervelende gevolgen.
Lees verder…
dinsdag 20 oktober 2009 14u39 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Gudrun |
Om de zoveel tijd ga ik met twee vriendinnen uit eten. Een van hen mag van ons altijd kiezen: ze hoort veel over restaurantjes links en rechts, en gaat zelf ook regelmatig eten.
Vrijdagavond voerde ze ons mee naar La Cena, een restaurant met mediterraanse keuken, of zoals ze het zelf verwoorden, “saveurs du midi, met de leukste ontdekkingen uit de Provencaalse, Italiaanse en Spaanse keuken, nu en dan aangevuld met specialiteiten uit Maghreb en Levant”.
Groot is het niet, en eigenlijk ligt het ook een beetje verscholen achter een wirwar van planten in de Lange Steenstraat, en daardoor was het me nog nooit opgevallen. Eenmaal je binnen bent, komt de gezelligheid je tegemoet. Kleine, moderne tafeltjes en stoelen, kaarsjes op de tafels, en jazzy muziek. Een niet onknappe jongeman nam mijn jas aan, en gaf me een tafeltje, terwijl ik nog even wachtte op de anderen. Er ligt een stapeltje lectuur (tijdschriften en kookboeken) waarvan ik dan ook dankbaar gebruik maakte.
De kaart is niet erg uitgebreid, maar er is wel elke maand een compleet ander menu. Er staan ook een aantal gerechten op de losse kaart.
Zonder overleg – we kennen elkaar al meer dan 25 jaar – kozen we het menu van 31 euro, met voorgerecht, hoofdgerecht en dessert, zonder de antipasti (menu van 36 euro). Een aperitief moest wel kunnen, en daar namen we respectievelijk een glaasje cava en twee glazen Roomer, het Gentse vlierbloesemdrankje. Bij de rest van de maaltijd nam een van ons een karafje witte huiswijn, en dronken de andere twee een fles Vittel leeg.
Lees verder…
maandag 19 oktober 2009 14u09 |
Natuur |
Ivan Deboom (tekst), Ivan Deboom, Christel VandenBorre en Hans Maricou (beeld) |
Zondag waren wij, gewapend met laarzen en schopjes, present op de aanplanting van het eerste Gentse Geboortebos. En we kwamen niet alleen. Ongeveer 3700 mensen schreven zich in om mee te planten: ouders, familie en vrienden van iets meer dan 1000 kindjes tussen 10 en 22 maand oud, ongeveer een derde van alle baby’s die in 2008 in Gent geboren zijn.
Een kniesoor zou kunnen beweren dat het misschien niet zo’n fantastisch idee was om de inhuldiging te plannen op het moment (14u) dat peuters normaal aan hun middagdutje toe zijn. Maar voor de rest: een feilloze organisatie!
Goede bewegwijzering en een legertje vrijwillige stewards zorgde ervoor dat iedereen tot aan de juiste plaats in de Gentbrugse Meersen geraakte. Het initiatief kon op medewerking rekenen van de volkstuinders van het volkstuinencomplex De Meersen in Gentbrugge, Natuurpunt Gent en haar kerngroep Gentbrugse meersen, de scoutsgroep VVKSM Hubert De Bruycker en natuurlijk ook de Stadsmedewerkers. Er was ook de hele middag speelplezier met de Pretkamjonet van de Jeugddienst, kinderanimatie met Peter Leeman en live muziek van het wandelorkest Jerry’s Dixie Devils.
Lees verder…
maandag 19 oktober 2009 11u58 |
Samenleving |
Koen Vromman |
Volgend weekend is het weer zover: de dag van de Kring(loop)winkel. De campagne wordt dit jaar door de provincie Oost-Vlaanderen ondersteund door een animatiefilmpje en bijhorende wedstrijd met vele kring(loop)winkelprijzen en bongobonnen.
Â
We kunnen het niet langer ontkennen, we hebben een boontje voor de Kring(loop)winkels. Alles wat je nodig hebt, of niet nodig, je vindt het altijd wel in een Kring(loop)winkel. Aan schappelijk prijzen, allemaal hergebruikte spullen en zodoende het milieu niet nog meer belastend.
Lees verder…
maandag 19 oktober 2009 8u05 |
Podium en Cultuur |
patricia |
Het Nature Theater of Oklahoma maakte vorig seizoen een opgemerkte passage bij Vooruit. Ik hoefde dit keer dan ook niet lang te twijfelen, ik kocht tickets voor beide voorstellingen. Rambo Solo past in het Almost cinema parcours tijdens het Filmfestival en het concept is simpel: de acteur speelt zijn favoriete film na op scène.
Toen ik vorige week het idee vertelde aan mijn vriend, viel mijn frank dat ik de films verwisseld had. Het is ook die film met Sylvester Stallone maar niet die met die bokser, maar die met het rode lint in het haar en het oerwoud. Ik begon zelfs te twijfelen of ik de film eigenlijk ooit gezien had. Maar liet dat niet aan mijn hart komen. Het was druk die avond in de Vooruit, veel bezoekers voor het parcours. De Balzaal ademde rust: geen stoeltjes maar kussens. Make your self comfortbale, welcome verwelkomde acteur Zachary Oberzan de toeschouwers. Het was ietwat onwennig, maar eigenlijk was dat nergens voor nodig.
De acteur is sinds zijn tiende gefascineerd door First blood, het boek van David Morrell uit begin jaren zeventig. Zo een tien jaar later werd het verfilmd met Sylvester Stallone en kennen wij het eerder als Rambo. Oberzan vertrekt van het boek, dat hij naar eigen zeggen al een keer of tien gelezen heeft. Doorheen zijn relaas wordt zijn mening over de film ook duidelijk. De monoloog wordt doorspekt met grappige vondsten en actie-elementen. Hij speelt het verhaal tegen een achtergrond van 3 gefilmde versies waarin hij het verhaal ook uit de doeken doet. Op momenten dat ik hem even wat minder zag, had ik toch niet het gevoel dat ik iets miste. Lees verder…
zondag 18 oktober 2009 17u57 |
Podium en Cultuur |
Tom |
Vraag het gerust nog eens na, maar er zit bij Gentblogt geen grotere Joy Division fan dan ik. Ik ben dan ook 1 meter 86 en het grootste deel van de redactieleden is alweer aan het krimpen, dus veel tegenstand heb ik niet. Het enige probleem aan Joy Division is dat ik ze nooit live aan het werk heb gezien of zal zien, met dat ze al zo’n drie jaar noodgedwongen gestopt waren nog voor ik geboren was. Coldplay bestaat al elf jaar en lijkt niet van plan om er vrijwillig mee te kappen, overigens. Het leven is niet eerlijk, zover was ik al. De cynicus in mij was donderdag dan ook maar al te blij te horen dat er een Joy Division tribute band kwam optreden in de Waterfront aan de Watersportbaan. Niks beters om u beter te voelen dan samen met gelijkgezinden naar enkele geniale nummers van de beste groep die ooit heeft bestaan te luisteren toch?
Na wat opzoekwerk, kwam ik te weten dat Curtis al ruim twee jaar bestaat en dat ze naast een ongelooflijk originele naam ook een unieke groepsvoorstelling hebben op hun MySpace pagina.
Lees verder…
zondag 18 oktober 2009 14u39 |
Faits Divers |
Martin Terryn (tekst), Micheline Permanne (beeld) |
Begonnen als een vriendeninitiatief en met het legen van zolders en schoonmoeders’ boekenerfenis, is de Gentse boekenmarkt op haar 100ste editie uitgegroeid tot een publiekstrekker voor de zondagse Gentse binnenstad.
Het weer was van de partij, fris maar zonnig en de hele Ajuinlei stond vol standwerkers en heeft werkelijk een zelfde weerklank als zijn Parijse voorbeeld. Het is er aangenaam kuieren en de kenner kan er nog een ontdekking doen. Ook de liefhebber kan redelijk recente literatuur voor een prijsje op de kop tikken. Ook bij de verkopers is er een mix van professionelen en niet op winst beluste enthousiastelingen die voor een goed doel werken.
Lees verder…
zaterdag 17 oktober 2009 15u47 |
Samenleving |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Zoals u al weet zijn wij hier bij Gentblogt allemaal vrijwilligers en hebben we allemaal wel zo’n beetje onze stokpaardjes. Soms krijgen we dan via de medewerkers weet van iets dat eigenlijk een groter publiek zou mogen bereiken, maar wat niet altijd gebeurt. En als er dan iemand een beetje tijd heeft, proberen we daar iets aan te doen. Zo liet uw fotograaf van dienst weten dat er gisterenavond de opening was van een nieuw kunstatelier voor De Kunst-Bloem.
De Kunst-Bloem is een initiatief van de kunstenaars van de Bloemekenswijk. In het atelier kunnen de bewoners van de wijk (maar ook van daarbuiten hoor) terecht om te tekenen en schilderen en daarvoor zelfs de nodige uitleg en initiatie te krijgen en technieken kunnen leren.
De nieuwe locatie voor het atelier is er eentje met een geschiedenis. Vroeger was het een postkantoor en in die hoedanigheid zag u ze ook figureren in het fantastische Aanrijding in Moscou. Nu zijn de loketten weggehaald en kan de ruimte optimaal benut worden voor haar nieuwe bestemming. Lees verder…
zaterdag 17 oktober 2009 12u50 |
Samenleving |
Els Van Eeckhaut (tekst), Angela Sevin (beeld) |
Werelddag van de Armoede. Een betere toekomst voor de wereld waarin je leeft, jezelf, je dierbaren. Dromen over een leven, een eenvoudig leven zonder al te veel rampspoed. In ons land zou het de logica zelf moeten zijn. Een sociale zekerheid die model kan staan voor vele landen, de fijnmazige gezondheidszorg waar men in de VS na vele jaren misschien op mag hopen.
De mazen van het net worden echter groter. De echte armoede stijgt. Ze slaat bikkelhard toe bij alleenstaande ouders met kinderen en andere mensen die het alleen moeten redden. Alleenstaande ouders vormen met een risicopercentage van 36 procent een bijzonder kwetsbare groep, aldus de FOD economie.
Rondkomen met één inkomen lijkt stilaan onmogelijk, rondkomen met één vervanginsuitkering is een ramp. Mensen die een faillissement meemaken blijven jarenlang in de armoede zitten, de schuldbemiddelaars krijgen meer en meer werk. Lees verder…
vrijdag 16 oktober 2009 16u58 |
Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Thierry (beeld) |
Ik heb het altijd bijzonder fascinerend gevonden om oog in oog te staan met directe sporen uit het verleden. Lezen over geschiedenis is boeiend en interessant, maar a.h.w. in die geschiedenis rondlopen, is onevenaarbaar. En dat gevoel krijg je helemaal bij archeologische opgravingen. Ik ben daarin duidelijk niet alleen. Het persbericht over de mogelijkheid tot een groepsbezoek aan de archeologische site op het Braunplein, was nog niet helemaal binnen of er werd al een oproep klaargestoomd: “dat is iets voor onze lezers”.
En jawel, vorige vrijdag stonden aan het stadhuis een twintigtal Gentblogtlezers vol verwachting klaar voor een rondleiding door stadsarcheologen Geert en Marie Anne. Tot onze verbazing loodsten zij ons echter eerst de trappen van het stadhuis op, naar de inkomhal, voor een blik op en een woordje uitleg over de oorzaak van al dat gegraaf: de maquette van het Kobra-project. Want voor de heraanleg van het Braunplein, met een parkje en een onderkelderde stadshal als belangrijkste elementen, moet er nogal diep gegraven worden, waardoor de huidige bodemstructuur, mét alle informatie over het verleden, volledig vernietigd zal worden. Om toch op z’n minst de informatie te bekomen, streek sinds 10 augustus de ploeg van de Dienst Stadsarcheologie neer op het Braunplein om dat onbekende universum bloot te leggen en aan een nauwkeurig onderzoek te onderwerpen.
Lees verder…
vrijdag 16 oktober 2009 12u27 |
Natuur, Samenleving |
patricia (tekst), Jordi Bover (beeld) |
Je kan het zo gek niet bedenken of er is een dag voor. Zo ook voor de dag van de trage wegen, bleek enige tijd terug uit het mailtje in onze mailbox. Ik was geïntrigeerd en legde Steven Clays van de vzw Trage wegen een paar prangende vragen voor.
GB: Misschien een evidente vraag, maar wat moet ik me voorstellen bij de vzw Trage wegen? Alles, en zeker het verkeer, gaat alsmaar sneller (de files niet meegerekend natuurlijk), maar hoe realistisch is het om nu voor trage wegen te pleiten?
Steven: De vzw Trage Wegen is een milieuvereniging die ijvert voor het behoud, het herstel en de multifunctionele ontwikkeling van trage wegen. Dat zijn voetwegen, kerkepaden, doorsteekjes in woonwijken, maar ook fietspaden langsheen kanalen of herbestemde spoorwegbeddingen. Trage wegen helpen net een deel van de door jou aangehaalde “verkeersknoop” ontwarren: te voet naar de bakker of met de fiets naar school langs veilige paden is vaak de snelste weg. Verstandig is het ook, want iedereen die de auto voor de korte verplaatsingen langs de kant laat, zorgt voor een vlotter en veiliger verkeer. Daarvoor hebben we natuurlijk wel een infrastructuur nodig, en die is er: het trage-wegennet. Het is dé uitdaging om die de komende jaren stelselmatig te ontwikkelen: tracés weer vrijmaken en ontbrekende verbindingen aanleggen. De Dag van de Trage Weg brengt die uitdaging op een positieve en actiegerichte manier onder de aandacht.
Lees verder…
vrijdag 16 oktober 2009 9u30 |
Film |
Jeronimo |
Zaterdag 10 oktober stond ik na amper voldoende koffie aan te schuiven om zaal 2 in de vernieuwde Kinepolis Gent binnen te gaan voor de tweede focusfilmdag uit mijn carrière. Ik keek er wel naar uit moet ik zeggen, maar het werd wat mijn bescheiden mening betreft geen onverdeeld succes.
De eerste film was Fish Tank van Andrea Arnold. Een typisch drama uit de rand van de Engelse maatschappij. De hoofdrol gaat naar de 15-jarige Mia, die in een sociale woonblok huist met haar aan feestjes verslaafde ex-tienermoeder en haar kleine zusje. Mia is een eenzaat, koppig en verliest zichzelf enkel in het streetdance. Tot opeens haar moeder een knappe lover aan de haak rijgt waar Mia, die het niet wil toegeven, het toch voor heeft. De onderhuidse spanning tussen hen bouwt zich langzaam op. Een al veel aangehaald thema van de sociale probleemwijken en de uitzichtloosheid van de inwoners van dergelijke wijken die uiteindelijk als puntje bij paaltje komt enkel op zichzelf kunnen terugvallen. Niet origineel, niet zo vrolijk, maar best goed te pruimen.
De tweede film “The Maid”, is een Chileens klein drama over de situatie van de nannies in de Latijns-Amerikaanse samenleving. De huishoudsters zijn daar veel meer dan louter kuispersoneel. Ze voeden ook de kinderen op. We volgen Raquel, een veertigjarige “nana” die al ruim 20 jaar bij de familie woont en zich als deel van het gezin beschouwt. De vraag is of de familie daar ook zo over denkt. Raquel die wat problemen lijkt te hebben, wordt op bevel bijgestaan door nieuwe huismeisjes. Ze voelt zich enorm gepasseerd en doet er alles aan om het de nieuwelingen moeilijk te maken en haar positie te handhaven. Tot opeens Lucy opduikt. Lees verder…
RSS
