zaterdag 16 mei 2009 17u08 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Hans Dc (tekst), bruno bollaert (beeld) |
Met 50 mensen in een halve balzaal in de Vooruit naar een optreden kijken. Het heeft iets. Eleni Mandell en Democrazy hadden wellicht meer volk gewild, want de zaal zag er wat leeg uit. Mensen namen er een stoel bij, leunden tegen een muur of gingen gewoon op de grond zitten. Nog een geluk dat de muziek dezelfde sfeer uitstraalde. Eleni Mandell maakt over het algemeen gevoelige americana. Op warme zomerdagen moet u een album van haar in uw auto liggen hebben. Dat soort muziek.
Wij leerden Eleni Mandell kennen dankzij de cultuurcheques. Onze cheque voor de Vooruit moest dringend op, dus trokken wij lukraak naar een optreden. Het voorprogramma heeft mij enkel een schone t-shirt opgeleverd, maar van Eleni Mandell waren wij meteen weg. Het album dat we daar gekocht hebben, heeft heel veel autoritten opgeluisterd.
Lees verder…
zaterdag 16 mei 2009 10u54 |
Podium en Cultuur |
San (tekst), Charles Strijd (beeld) |
Van 15 tot 17 mei 2009 staat theater Willemsfonds op de Vrijdagmarkt in Gent bol van de hedendaagse dans. Verschillende dansmakers uit meerdere landen komen naar Gent om hun visie op hedendaagse dans te laten zien. Een unieke mogelijkheid voor het publiek om een kijkje te nemen en te zien hoe de toekomst van de hedendaagse dans zich vorm zal geven.
Rêverie heeft als doel de afstand te overbruggen die er bestaat tussen kunstenaar en publiek, naast het doel om beginnende dansmakers een kans te geven zichzelf en hun werk te presenteren. Om dit te bereiken is Rêverie niet zomaar een festival waar de kunstenaar zijn ding doet en weer naar huis gaat. Er wordt tijdens de drie dagen van het festival actief vier voorstellingen gegeven waarbij wordt gezocht naar manieren om te communiceren en dialoog te openen.
Het programma van Rêverie geeft mogelijkheden om op verschillende manieren met dans bezig te zijn. Er zijn meerdere voorstellingen gebracht door dansmakers die gekozen zijn omdat zij als beginnende makers, stukken maken die uniek zijn en het publiek verschillende invloeden binnen de hedendaagse dans laten zien.
Lees verder…
vrijdag 15 mei 2009 16u31 |
Muziek, Te Gast |
Bert Moerman |
Eerder vertelde Bert van Team William al over het artwork van het debuutalbum dat ze op 18 mei voorstellen in de Vooruit. Dat ging toen over kleuterarbeid en paars gras. Het artikel kan u hier herlezen. Vandaag weet hij ons meer te vertellen over de opnames in de studio. Die nieuwe single ‘Lord of the dogs’ kan u nog altijd beluisteren op hun Vi.be-pagina. En als u hem in uwged8 stemt, krijgt u die single zelfs ook hier voorgeschoteld. De keuze is aan u.
Liefste lezer,
Een orkestje is een collectief individuen dat gesynchroniseerd lawaai tracht te maken met behulp van zogeheten instrumenten of andere voorhanden zijnde artefacten. Soms gaat dit orkestje dan over tot het vastleggen van dit lawaai (in het vakjargon is eerder de term ‘muziek’ gangbaar) op de gevoelige plaat, die ze dan een cd noemen. Dit heet opnemen en gebeurt in een daarvoor bestemde studio. Een studio is een plaats waar een machine met veel knopjes staat waarvan niemand echt weet waarvoor ze precies dienen, en er een microfoon gericht staat naar alles wat enigszins geacht wordt geluid te produceren. Als je zes dagen in die studio zit en constant frieten en boterhammen met charcuterie eet, koffie drinkt en Tetris speelt op Facebook, dan is de cd bijna klaar, zo leerde het Team. Het spreekt voor zich dat tussen de net genoemde activiteiten soms ook muziek wordt gespeeld.
Lees verder…
vrijdag 15 mei 2009 12u49 |
Podium en Cultuur |
patricia |
Misschien blijft het wel voorgoed regenen. Het was al uren bezig toen ik vertrok naar de Vooruit en toen ik terug buiten stond regende het nog. Mijn jeans was kletsnat, zo nat komt ze zelfs niet uit de wasmachine. Een hele uitdaging dus voor Meg Stuart en Philipp Gehmacher om mijn aandacht gedurende 1u20 vast te houden.
Men zegt wel eens dat tegengestelden elkaar aantrekken, maar is dit ook zo in de danswereld? Het is een beetje de vraag van de avond. Persoonlijk hou ik wel van de explosieve manier van dansen die Meg Stuart zo kenmerkt. Philipp Gehmacher was mij tot voor vanavond onbekend maar heeft volgens het programmaboekje ook een heel eigen stijl. Alleen is die ingehouden en subtiel. Hoe kan die combinatie van koortsig-expressief en ingehouden subtiel ooit werken?
Lees verder…
vrijdag 15 mei 2009 9u26 |
Bestuur & Politiek |
Roeland Keunen |
Vorige zaterdag was de Internationale Dag van de Fair Trade 2009. In Gent werd deze dag door Oxfam wereldwinkels in de kijker gezet met ‘Fair Trade gaat Vooruit’ waar een politiek debat niet kon ontbreken. Het panel, bestaande uit Dirk Verhofstadt (publicist, kernlid van de denktank Liberales), Luc Cortebeeck (ondervoorzitter van IVV – Internationaal Vakverbond en voorzitter ACV), Ruddy Doom (professor Vakgroep Studie van de Derde Wereld, UGent), Raymond Kimaro (voorzitter AFN – African Fair Trade Network) en Walter Zinzen (journalist) en moderator Peter Verlinden (buitenlandredactie VRT-nieuwsdienst) kwam voor een volle Theaterzaal samen rond het thema ‘Fair trade in Afrika’ en ging op zoek naar oplossingen.
Het continent is volgens het Internationaal Monetair Fonds – dat onlangs aan de alarmbel trok – in 2009 slechts goed voor 3% van de wereldhandel (in 2008 was dat nog 5,7%, meldt Oxfam) en het krijgt bovendien de zwaarste gevolgen van de milieu- en klimaatcrisis over zich.
De globalisering gaat aan Afrika voorbij. Hoe kan Afrika aansluiten op een duurzame manier? Hoe zorgen we ervoor dat hoge consumentenprijzen hier, zorgen voor een goed inkomen voor Afrikaanse boeren? Hoe bannen we erge vormen van misbruik, zoals slavernij? Hoe maken we kortom, internationale handel eerlijker? Het publiek luisterde aandachtig naar de antwoorden van het panel, dat hoop put uit recente uitspraken van het IMF en de Wereldbank.
Lees verder…
donderdag 14 mei 2009 15u58 |
Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Francine Somers (beeld) |
2 maart 1923. Dampoortstraat nr. 1 (de huidige juwelierszaak Vanhoutteghem). Het gezin van juwelier Franz Somers wordt uitgebreid met een dochtertje, Francine. Ze groeit op in de warmte van het gezin en het omringend personeel, in een stad die ons vertrouwd maar toch anders is. Het Klein Begijnhof of de grot in Oostakker Lourdes zijn ons natuurlijk bekend maar aan boottrekkers aan de Sint-Jorisbrug of lantaarnaanstekers of de gezellige drukte aan het Zuidstation heb ik zelf al helemaal geen herinneringen meer. Of aan het gebruik om je gewone kleren zwart te laten verven voor een begrafenis.
De kleine Francine ontpopte zich als een meisje met een haarscherp waarnemingsvermogen en begiftigd met tekentalent.
Tussen 1936 en 1943 volgde ze les aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten bij o.a. Jos Verdegem, en tijdens de oorlogsjaren was ze ingeschreven voor de zomercursussen ‘schilderen in open lucht’ bij Victor De Budt. Reeds op jonge leeftijd won ze diverse prijzen en kon ze haar werk tentoonstellen, o.m. in Galerie Vyncke-Van Eyck, waar ze nog meerdere malen zou exposeren. Ze tekende en schetste en kreeg opdrachten allerhande: voor illustraties bij de statuten van het Museum voor Schone Kunsten Gent, voor affiches, voor een reeks postzegels over kinderspelen, voor het maken van medailles voor tal van gelegenheden, … Later bekwaamde ze zich meer en meer als medailleur, in diverse metalen. Ze gaf gedurende haar hele leven trouwens blijk van een grote technische nieuwsgierigheid.
Lees verder…
donderdag 14 mei 2009 15u21 |
Muziek |
Marc Steens (tekst), Madelien Waegemans (wannabes) (beeld) |
De laatste tijd nog naar concerten geweest? Is het je al opgevallen dat er pakken foto’s worden gemaakt met kleine camera’s en GSM’s, om van video’s en geluidsopnames nog maar te zwijgen? De dag erna vind je die zaken dan al terug op YouTube. Over de kwaliteit zullen we maar wijselijk zwijgen. Maar de mensen praten er wel over en willen hun ervaringen online delen met anderen.
De mensen van Tagger.fm hadden dat in de smiezen en besloten muziekliefhebbers een handje te helpen. Tagger.fm is een Gentse IBBT-start-up, die je de kans wil bieden om muziek, artiesten, concerten te taggen met je GSM. Je krijgt dan een code om in te loggen op je persoonlijke Tagger.fm pagina. Daar krijg je een pak informatie over jouw tag: Youtube clips, songteksten, links naar downloads, een verslag, je concertagenda… Ideaal dus om nieuwe muziek te ontdekken of allerlei extraatjes te ontvangen.
Het platform is nog in volle ontwikkeling, maar tot zaterdag 16 mei loopt er een betaversie die je naar hartelust kunt uittesten. De Democrazy kreeg de wereldprimeur van het taggable concert via Tagger.fm: tijdens het concert van The Black Box Revelation op woensdag 13 mei konden bezoekers een smsje met “TAG BBR†sturen naar 4123. Ze kregen dan een code via sms om in te loggen op tagger.fm en er werd een exclusieve videodownload van de nieuwste clip van The Black Box Revelation, mooie wallpapers van tijdens het concert en een recensie beloofd.
Lees verder…
donderdag 14 mei 2009 12u26 |
Agenda |
jm |
Het Jerusalem Quartet is een graag geziene gast in de Handelsbeurs. Deze keer staan enkele van de mooiste pagina’s uit de geschiedenis van het strijkkwartet op het programma:
J. Haydn (1732-1809): Strijkkwartet opus 77 nr.1
B. Bartók (1881-1945): Strijkkwartet nr. 4 Sz. 91
C. Debussy (1862-1918): Strijkkwartet opus 10 in g
donderdag 14 mei 2009 10u08 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Ham Sessions 2009, Ham 12, gratis inkom
15u30 Crap Squeezer
17u00 Bill Barrett + Steven De Bruyn
18u00 Les Banquets
donderdag 14 mei 2009 10u06 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Ham Sessions 2009, Ham 12, gratis inkom
15u30 Osama Abdulrasol Quartet
17u30 De Moederband
donderdag 14 mei 2009 10u04 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Ham Sessions 2009, Ham 12, gratis inkom
15u30: WoFo
17u30: radioKUKAorkest
donderdag 14 mei 2009 10u02 |
Podium en Cultuur |
Hilde van Canneyt |
Heeft u op zondagavond wel eens naar Canvas gekeken? De reeks Goudvis toont daar wekelijks indringende televisieportretten van Belgische topkunstenaars en deze week is het Michaël Borremans de kunstenaar die belicht wordt. Reden genoeg voor het S.M.A.K. om vanavond een bijzondere avond te organiseren: van 18.00 u. tot 21.00 u. zijn de collecties gratis te bezoeken. En om 21.00 u. begint dan de avant-première van de documentaire die zondag zal getoond worden, eveneens gratis en in gezelschap van de kunstenaar zelve.
Hilde van Canneyt publiceert op haar weblog regelmatig interviews met hedendaagse kunstenaars, zoals begin mei een gesprek met Michaël Borremans en Manor Grunewald. Wij van de redactie vonden de bijzondere avond van straks een mooie gelegenheid om het interview integraal over te nemen. Een flinke portie leesvoer dus, en een uitstekende voorbereiding op de documentaire.
Lees verder…
donderdag 14 mei 2009 9u59 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
Zwitserse muzikante en zangeres Irene Aebi heeft haar artistieke en persoonlijke ervaring verweven met die van de figuur van Amerikaanse jazz icoon Steve Lacey.
Begin de jaren ’60 trok ze met gitaar naar San Francisco, waar ze enkele dichters van de ‘beat generation’ leerde kennen. Vervolgens verhuisde ze naar Italië, werkte er in een labo en legde zich toe op avant-garde cabaret en leerde zo in 1967 Steve Lacy kennen. De twee trokken samen naar New York waar hij voor haar vocale stukken begon te componeren. Irene bezit een stem met bereik van 3 octaven en een timbre van contra-alt. Irene, samen met Steve, streefden in daarop volgende bijna 30 jaar een precies doel na: het integreren van de stem in de moderne jazz, teksten op muziek zetten door de transformatie van literatuur tot jazz en dit alles verrijken en uitlichten met instrumentale improvisatie.
Trouw aan die traditie inviteerde ze voor dit concert haar goede vriend Jean-Jacques Avenel op bas en vroeg ze aan de Italiaanse dichter-improviser-clarinetist Giancarlo ‘Nino’ Locatelli ,met wie ze nog met Steve Lacey een trio vormde, om hen te vervoegen. Een waardige afsluiter van Jazz Sur l’Herbe op zijn minst.
Irene Aebi : stem, poezie
Jean-Jacques Avenel : bass
Giancarlo Nino Locatelli : soprano sax, clarinet
donderdag 14 mei 2009 9u58 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
BackBack, het trio rond gitarist Filip Wouters, is een avant garde jazz-trio dat zich moeiteloos begeeft van zwoele swampblues naar heftige free rock escapades. BackBack laat de bas aan de kant en komt met een ongewone combinatie (gitaar-baritonsax-drums) voor de dag met aan de drums de Gentse, excentrieke Italiaan Giovanni Barcella en op barintonsax Marc De Maeseneer. De groep kiest ervoor de paden van de jazz te verlaten, staat bol van invloeden uit funk, rock en latin en knipoogt daarbij naar experimentele rock met veel ruimte voor improvisatie.
donderdag 14 mei 2009 9u57 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
Moker brengt eigen composities en improvisaties die verschillende muzikale paden bewandelen en waarbinnen geen contrasten gemeden worden. Energieke improvisaties, vurige up-tempo swing maar evengoed serene ballades en open soundscapes kleuren het repertoire en weven een organisch geheel dat door menig avontuurlijke luisteraar gesmaakt kan worden. Jazz als fond gekruid met, zoals in veel hedendaagse muziek, stijloverschrijdende invloeden, zo kan je het best de muziek van dit kwintet beschrijven. Live brengen zij een eclectische en energieke set met veel interactie, overtuiging en een gedrevenheid die boekdelen spreekt…
Moker is een Gents jazz kwintet dat in oktober 2000 gevormd werd onder impuls van Mathias Van de Wiele (gitarist, componist). De doelstelling was een groep te vormen waarbinnen geëxperimenteerd kon worden met eigen composities en vrije improvisatievormen.
Deze ‘working spirit’ is tot op de dag van vandaag nog steeds nadrukkelijk aanwezig. Het zoekproces wordt door de muzikanten van Moker als een essentieel bestanddeel van hun muziek beschouwd. Niet zozeer het afgewerkte eindproduct als wel de voorafgaande, creatieve fase staat centraal.
Moker bestaat uit vijf muzikale spitsbroeders die het reeds acht jaar met elkaar weten uit te zingen. Dit resulteerde in wat je de ‘Mokersound’ mag noemen, een geluid dat in binnen en buitenland door menig luisteraar gewaardeerd wordt.
Mathias Van de Wiele (gitaar-compositie)
Bart Maris (trompet-bugel-electronica)
Zeger Vandenbussche (tenorsaxofoon)
Kristof Roseeuw (contrabas)
Giovanni Barcella (drums)
donderdag 14 mei 2009 9u56 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
Pek Druppel [auditive #22]: V is for Vendetta Sessions V
De muziek als uitdrukking is in een katatonische verlamming gebracht, en dat vraagt om weerwraak. Geen bloeddorstige, maar erger; wraak door de muziek uit haar amnesie te halen en het monster te laten ontkiemen. We zeggen monster omdat een monster al zijn [slechte] eigenschappen meteen aan de beschouwer duidelijk maakt
*PEK DRUPPEL* is een experimentele band die bestaat uit vele constellaties. Een numerieke extensie achter de naam geeft aan over welke constellatie het gaat. De naam refereert naar een fysisch experiment dat startte in de jaren 20 van vorige eeuw en waar men wilde bewijzen dat een hoog viscose steenharde stof ook ‘vloeibaar’ kan zijn. Het gaat hier bepaald over pek (bitumen). Het experiment laat zien dat uit pek ongeveer elke 10 jaar een druppel gevormd word en loskomt. Op dit moment zijn er acht druppels in bijna 100 jaar gevallen.
Dit experiment fungeert als een metafoor om het artistieke proces van “onderweg zijn” te beschrijven; een proces dat in een overwegend onzichtbare, nauwelijks merkbare manier voortsluipt doorheen het leven van de kunstenaar. Soms, op onvoorziene momenten, wordt er iets gevormd uit dit etherisch, onraakbare maar massief proces. De metafoor verwijst ook naar het feit dat substantiele kunst voortkomt uit hetgeen wat ogenschijnlijk onvormbaar is.
Elke PEK DRUPPEL muziekformatie is in die zin een virtuele Pek druppel of de evolutie naar die vorming toe. De formatie is genummerd en verwijst naar een eventuele druppel die zal gematerialiseerd worden in de toekomst.
Over de muzikale expressie zelf kan niets verteld worden. Het is gewoon die massieve substantie die eens in een lange periode een druppel zal laten vallen, en zonder te hebben gemerkt naar die is geëvolueerd.
Uiteindelijk zal een grote, zware steenharde druppel vallen.
Eli Van De Vondel : gitaars
Manolo Cabras: contrabas
Marek Patrman: drums
donderdag 14 mei 2009 9u55 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
radioKUKAorkest. Halfweg 2005 vroeg radio Klara aan Kristof Roseeuw een ensemble samen te stellen om het aan tentoonstellingen gelinkte radioprogramma De Kunstkaravaan muzikaal in te vullen. Hij maakte van deze gelegenheid gebruik om een aantal schitterende muzikanten onder de naam het radioKUKAorkest bijeen te brengen. Tien uitzendingen lang, gespreid over anderhalf jaar, componeerden en arrangeerden zij en voerden de muziek live uit. Het resultaat hiervan is een 40-tal nummers, waaruit een selectie op cd werd gezet en alom zeer goed werd onthaald.
Dit Belgische kamerjazzcollectief brengt in een eerste set vooral eigen muziek, maar ook van John Zorn , Eric Satie en middeleeuwse muziek met samples.
In het tweede deel halen ze Filip Wauters op gitaar erbij om de muziek die ze samen met de Canadese improgitarist René Lussier hebben geschreven tijdens een muzikale ontmoeting in de Vooruit te vertolken. De combinatie van drum, klarinet (beiden Tom Wouters), accordeon (Philippe Thuriot), cello (Lode Vercampt) en contrabas (Kristof Roseeuw) past wonderwel samen met het gitaarspel waardoor het geheel afwisselend kamerjazz, chanson, avant-gardische rock en een mix van dat alles wordt. We kunnen de muziek van Lussier, toch met met recht en rede tot een van de grondleggers van de musique actuelle, en het radioKUKAorkest het best omschrijven als opgefokte balmuziek met een manische depressie.
Kristof Roseeuw: contrabas & zang
Lode Vercampt: cello & zang
Tom Wouters: klarinet, basklarinet, percussie & zang
Philippe Thuriot: accordion & zang
donderdag 14 mei 2009 9u54 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
Kris Wanders Outfit. Tenosaxofonist Kris Wanders is een van de pioniers van de Europese vrije muziek. Hij speelde met o.a. Fred Van Hove, Peter Brötzmann, Peter Kowald, Han Bennink, Louis Moholo, was lid van Globe Unity Orchestra en medeoprichter van WIM (werkgroep improviserende musici), … Kris emigreerde naar Australië en verdween 20 jaar van de Europese scène. Sinds kort keert hij eens per jaar terug naar zijn roots voor een Europese toer.
Kris is een uiterst expressief, explosief muzikant, hij kan en zal verschroeiend uithalen, als een kleine orkaan raast hij over het podium met een aan generatiegenoot Peter Brötzmann verwante energie. André Goudbeek op altsax, medestrijder van het eerste uur, iets minder rauw, maar zeker even intens, is de ideale partner in crime. André’s muzikale inventiviteit maakt van dit ensemble een ideaal vehikel voor onvoorspelbare, onvoorstelbare avontuurlijke muziek. Samen met drie musici van een jongere generatie, Bart, Mark en Peter wordt dit gegarandeerd vuurwerk!
Kris Wanders (Australië) tenorsax
André Goudbeek altsax, basklarinet, bandoneon
Bart Maris trompet
Mark Sanders (GB) slagwerk
Peter Jacquemyn contrabas
donderdag 14 mei 2009 9u52 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Jazz Sur l’Herbe, Kiosk Citadelpark, geheel gratis!
KuRuWaSan sounds like croissant and means Geisha House Mountain…
Can’t get more poetic can we? On top we love music, absurd situations
and (sometimes bad) jokes. This band came to existence after East met East (Daysuke met Pak Yan), West met West (Gregoire met Joao) and finally East met West (everybody meeting everybody). The love for improvisation and the respect for each other is the result… not to mention the fun!
Daysuke Takaoka (tuba)
Gregoire Tirtiaux (saxes, guimbri)
Pak Yan Lau (pianet, electronics)
Erik Thieleman(drums)
donderdag 14 mei 2009 9u51 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Balzaal, Vooruit
Het Rat Records label van drummer Teun Verbruggen nodigt op deze tweede label night in Vooruit twee verrassende groepen uit.
De Barcelonees Nico Roig ruilde zijn skateboard voor een gitaar en vond in Joachim Badenhorst (op plaat) en Marti Melia (live) twee excellente compagnons. Os Meus Shorts is als een muzikaal dagboek vol prachtige grappige miniaturen voor gitaar en basklarinet.
Het trio Yul laat zich typeren door het lyrische saxgeluid van Erwin Vann en de melodische bas van Michel Mergaerts. Drummer Pierre Tanguay, boegbeeld van de Quebecse improscene, voegt de nodige spankracht toe.
donderdag 14 mei 2009 9u50 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Domzaal, Vooruit
SOPLARTE
Soplarte is een project van glaskunstenares en muzikante Charlotte Van Wouwe. Ze creëert prachtige glazen blaasinstrumenten die haar en onder meer muzikante Berlinde Deman, Marie Anne Standaert en Bart Maris tot wonderbaarlijke muziek inspireren.
MADIHA FIGUIGUI – GUI GUI’S MAD
Madiha Figuigui is een Brusselse klassiek geschoolde zangeres met Marokkaanse roots. Ze liet zich opmerken bij producties als De Noces van Walpurgis, T’IJlland door Willy Thomas (NTGent) Gent en de opera ‘Héliogabal’ van Peter Vermeersch en Josse de Pauw. In de muziektheaterproductie Guigui’s Mad snijdt Figuigui een breed repertoire aan: van Purcell en Bach tot Ravel en Villa-Lobos, over Arabische en joodse traditionals, jazz en eigen composities. Het programma stelt Figuigui’s kwetsbare maar tegelijk krachtige stem centraal.
donderdag 14 mei 2009 9u49 |
Agenda |
Bruno Bollaert |
Theaterzaal, Vooruit
Charlie Parker, Charles Mingus, Don Cherry, Ornette Coleman, Charlie Haden, Sonny Rollins, Chet Baker, Coleman Hawkins,… Het is slechts een greep uit de indrukwekkende lijst muzikanten waarmee pianolegende Paul Bley het podium of de studio deelde. De Canadese pianist is al bijna 50 jaar een monument in de jazz.
Niet alleen op piano is Bley een vrituoos, ook was hij een van de pioniers op de Moog synthesizer in de jaren ‘60. Hij is in die tijd dan ook niet bevreesd om zijn muzikale palet uit te breiden met elektronische accenten en vernieuwende geluiden. Op zijn recente albums en concerten ligt de focus opnieuw op zijn pianospel, dat alom wordt geprezen als “pure schoonheidâ€.
Karel Van Keymeulen schreef hierover in De Standaard:
â€Bley is een meester van de melodie, hij lijkt ze zomaar losjes uit de mouw te schudden. Maar hij versplintert ze ook graag en maakt er meerkleurige nummers van, waarin hij herinneringen aan standards verwerkt, maar ook veeleer abstracte referenties aan de blues en spontane improvisaties. Elke keer weer rondt hij dat mooi af, of het nu een speels miniatuurtje is of een uitgesponnen stuk, met lange loopjes en een golvende beweging met een bijna repetitief gevoel. Fans van Keith Jarrett, maar ook van Brad Mehldau zullen zich daar best thuis bij voelen.â€
donderdag 14 mei 2009 8u12 |
Fotoreportage |
ilse (tekst), Ester Van Den broeck (beeld) |
Lang geleden, in de tijd dat Gentblogt nog een kleuter was in plaats van de grillige puber die we ondertussen zijn geworden, brachten wij regelmatig een fotoreportage van Fixatief, de fotoclub van de Vieze gasten, op de Brugse Poort. Deze traditie verwaterde een beetje, maar een nieuwe lente betekent ook bij ons een nieuw geluid. Gentblogt en Fixatief slaan dus andermaal de handen in elkaar om u op geregelde tijdstippen een schone fotoreeks te brengen, telkens rond één bepaald thema.
Vorige week brachten we de voormalige Alsberghe-Van Oost-fabriek, vandaag een reeks over de Notelaarstraat in de Brugse Poort. Alle foto’s zijn van Ester Van den broeck, en ze vormen een (deel van een reeks) die momenteel wordt getoond in Trafiek, aan het Pierkespark. Fixatief toont in dit koffiehuis een overzicht(je) van waar de verschillende leden van het fotocollectief de laatste tijd mee bezig zijn geweest.
Lees verder…
woensdag 13 mei 2009 17u00 |
Muziek |
Bert Moerman |
Team William gaat het helemaal maken. Ze stonden al vier weken in uwged8 met London Lofi, maar dat was maar een opwarmertje. Maandag 18 mei stellen ze hun debuutalbum voor in de Vooruit en de eerste single “Lord of the dogs” wordt al een week eerder op de mensheid losgelaten. U kan hem nu al beluisteren op hun Vi.be-pagina. Zo’n album inblikken, daar komt al wat bij kijken. Bert biedt ons alvast een eerste blik op de gebeurtenissen achter de schermen. Er volgt nog meer.
Zoals iedereen wel weet houdt muzikant zijn in dat je soms eens op een woensdag om 7.30 u op de trein moet zitten om naar de gemeentelijke basisschool van Burst te gaan. Dit in het kader van het boekske van de cd. Daar, in het mondaine Burst, hebben enkele van Belgium’s finest inzake grafisch design het beste van zichzelf gegeven teneinde van onze plaat een visueel hoogstandje te maken. Lees verder…
RSS
