Atropa is het derde en dus laatste deel in de meer dan geslaagde trilogie van Guy Cassiers rond de complexe samenhang tussen kunst, politiek en macht. Atropa keert terug naar wat in theatermiddens wel eens de moeder van alle oorlogen zou kunnen zijn: de Trojaanse oorlog, bron van inspiratie voor menig theater. Tom Lanoye ging aan de slag met de tekst van Euripides en mengde er wat George W. Bush, Donald Rumsfeld en Curzio Malaparte bij. Na Mefisto forever en Wolfskers waren de verwachtingen op zijn minst hooggespannen te noemen.
En dan denk je, dit kan eigenlijk niet beter… Gaat dit geen teleurstelling worden?
De zaal zat halfvol, wat ik vreemd vond, en ook voor de komende avonden zijn er nog tickets. Misschien stopt u hier beter met lezen en bestelt u eerst die tickets. Dit moet u gewoon gezien hebben, ook als u de vorige niet gezien hebt, zal u overdonderd worden door de pracht van de voorstelling. Natuurlijk is het ook zo dat het geheel meer is dan de som van de delen, zoals in het programmaboekje staat. Maar laat dit u niet tegenhouden.
Het gordijn was dicht toen we een plaatsje zochten wat altijd bijdraagt tot de nieuwsgierigheid. Het ideale moment om de namen nog eens op te frissen: Agamemnon, Kassandra, Helena,…. Het zit ver weg, zo van ergens in het middelbaar. En Troje, waar ligt dat eigenlijk?
Je aandacht op scène wordt meteen getrokken door de stapel tegels. Troje is een stad van torens. Helena staat met haar rug naar het publiek en doet haar verhaal. Een schitterende jurk ligt gedrapeerd over de toren. Ze speelt met een webcam, waardoor je aandacht niet wordt afgeleid. Teksttheater met een moderne twitch. Lees verder…
Op zondag 24/05/2009 organiseert Belgian Inline Center een toertocht door de straten van Gent en zijn randgemeenten.
Doel? Een aangename tocht rijden op een aangenaam tempo en niveau!
We rijden een tochtje van 18km door de straten van Gent – Gentbrugge – Destelbergen – Gentbrugge – Gent.
Deze tocht is recreatief! Snelheidsduivels kunnen hun hart ophalen op de stukken waar je je mag laten gaan, maar over het algemeen rijden we rond de 12-15km/h = een tempo dat iedereen aan kan!
Iedereen is welkom!
Ken je vrienden/familie/kennissen die graag skaten? Geef ze zeker deze info door en neem deel in groep!
Concreet:
Wat? Toertocht
Wanneer? zondag 24/05/2009
Waar? Vertrek is voorzien in het nieuwe Keizerspark te Gent, Brusselsesteenweg
Hoe laat? verzamelen tussen 13h45 en 14h | Vertrek om 14h STIPT!
Wie? Iedereen is welkom!!!
Traject? Gent – Gentbrugge – Destelbergen – Gentbrugge – Gent
Tempo? Op maat! een haalbaar tempo voor iedereen!
Snelheidsduivels? Deelnemen! Er zijn stukken bij waar je alles kan / mag geven!!
Deelnemers zijn verzekerd op deze eenmalige activiteit
Wij voorzien zelf staffers, volgwagen, ehbo
Met politiebegeleiding (onder voorbehoud)
Vorige zondag, 17 mei, streek de Leuvense singer-songwriter Milow, na een succesvolle tour door Nederland en Duitsland, neer in de Concertzaal van de Vooruit. Onze fotoreporter wilde en zou erbij zijn. Hij kwam, hij zag, en hij hoorde dat het goed was. Er was volk, er was sfeer en er was een goed concert. En vooral, hij nam foto’s. Een impressie.
De Moester is een dagactiviteitencentrum voor mensen met een psychosociale problematiek. Het Centrum houdt een benefiet met Iperite, Stick, Reena Riot, One Dirty Mind, The Dancing Morons, State of Mine, Falling Man en als headliner The Mudgang.
Meer info hier en op ons artikel over Reena Riot (hier)
Moesterfestival
Deuren open om 13 u 30.
Putstraat 16, 9051 Sint-Denijs-Westrem (Gent)
Enkele weken terug dartelde ze onze eigenste hitlijst Uwged8 binnen, zonder kapsones maar met veel energie. Ze toonde haar enthousiasme voor ons project door zelf te reageren in de commentaren en incasseerde zowel mooie complimentjes als kritiek. Naomi Sijmons aka Reena Riot, de jonge Gentse singer-songwriter die in Rotterdam studeert aan de kunstacademie, afdeling popmuziek.
Toen wij maandag door Michel Mast in zijn prachtige tuin werden ontvangen voor een gesprek over de Ham Sessions –en een lekkere tas koffie– zat het weer nog niet echt mee. Ondertussen hebben de weergoden bij monde van de gewoonlijke media warmere temperaturen en minder wolken in het vooruitzicht gesteld, al wordt de tuin zondag waarschijnlijk (gedeeltelijk) overspannen. De weergoden hebben al meermaals hun wispelturigheid bewezen, en Michel Mast neemt dan ook liever het zekere voor het onzekere.
De tuin is begrensd door hoge muren en dat zorgt, zo verzekert Michel Mast ons, voor een zeer goede akoestiek. De concerten beginnen op de late namiddag, en stoppen (behoorlijk) vroeg op de avond, om eventuele overlast tot een minimum te beperken. Toen wij aanbelden was onze gastheer net bezig de –handgeschreven (!)– uitnodigingen voor de buurt af te werken (zie foto).
Met de locatie zit het alvast goed, het muzikale programma kondigt zich veelbelovend aan, en het festival –gespreid over twee weekends– is bovendien geheel gratis toegankelijk. Vorig jaar vonden 450 mensen –gespreid over de drie dagen– de weg naar het festival. We zitten ondertussen aan de derde –of is het reeds de vierde– editie?
woensdag 20 mei 2009 12u23 |Sport|Tom (tekst), Michel Vuijlsteke (beeld) |18 reacties
Als ik mijn leerkracht L.O. uit het zesde middelbaar vertel dat ik tegenwoordig (zo’n acht jaar later) vier/vijf keer per week vrijwillig ga lopen, dan komt hij de eerste tien minuten niet meer bij van het lachen. Om vervolgens mijn andere vier L.O. leerkrachten op te bellen en hen op speakerphone te zetten zodat ik hen ook kan horen lachen.
Enfin, dat lijkt mij toch het meeste plausibele scenario, ons contact is een beetje verwaterd. Maar sinds ik eind februari mijn avonden tv-series bekijken begon af te wisselen met toertjes rond de Watersportbaan lopen, ben ik er een beetje verslaafd aan geraakt en dat allemaal dankzij het fantastische Start to Run van Evy Gruyaert. Of wacht. Toch niet. Volgens mij is het enige positieve aan het beluisteren van die mp3′s dat je het gevloek van de andere lopers die bijna tegen je aan botsen omdat je plots stopt met lopen niet kunt horen.
Maar rondjes lopen zonder doel is ook maar een saaie bedoeling, dus probeer ik regelmatig aan wedstrijden deel te nemen om mezelf te blijven motiveren. De ING Stadsloop in Gent is mijn vijfde wedstrijd van het jaar en na mijn mindere prestatie in Dwars door Brugge hoop ik hier revanche te nemen en mijn prestatie op de tien kilometer afstand te verbeteren.
Team William mocht het hier groots aankondigen vorige week: hun langverwachte debuutalbum is klaar! En om dat te vieren hadden ze maandag de Balzaal van de Vooruit helemaal voor zich. We stuurden onze fotograaf Thierry er op af, en die kwam zowaar terug als nieuwbakken fan van deze jonge wolven.
Over het voorprogramma deze maandagavond klinkt het bij monde van Thierry heel wat minder enthousiast. De Ierse indiepop rockband Grand Pocket Orchestra deed hun ding voor een halfvolle Balzaal, maar onze fotograaf zal ze zich voor eeuwig en immer heugen als een bende wierdo’s.
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
8[8] Tomà n – Where Wolves Wear Wolf Wear
Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.
Zondag waren ze nog te horen in Brussel Vlaams op Studio Brussel. Hoe ze dit album niet te lang hebben gemaakt, zodat ze het live nog kunnen spelen. Ze spelen de hele zwik namelijk aan een stuk door, net zoals op cd. Vandaar dat er niet te veel instrumenten tegelijk spelen, behalve de drum, die moet gewoon drie kwartier blijven doorgaan tijdens een optreden. Enfin, van die weinige instrumenten, daar hoort u niet veel van. Tomà n maakt muziek met veel laagjes. Laagjes die vooral na elkaar komen in plaats van boven elkaar. Het is een lange mooie afwisselende trip in een vreemd en donker bos. U moet het maar eens volledig beluisteren.
» Tomà n op MySpace
Het is niet vanzelfsprekend om een concert zoals dat van Paul Bley, vrijdag in de Theaterzaal van Vooruit, te beoordelen. Een luttele twee jaar geleden schonk de man ons –35 jaar na zijn ophefmakende eerste solo plaat– een niet te negeren album Solo in Mondsee. Voor de jazzwereld leek het wel alsof Bley herboren was –niet dat hij ooit was weggeweest, maar Bley maakt nu eenmaal geen muziek die als zoetebroodjes over de toonbank schuift. Het album werd overigens reeds in 2001 opgenomen, maar pas in 2007 op het ECM label uitgebracht. 77 kaarsjes mag hij later dit jaar uitblazen, en het historisch belang van Paul Bley kan eigenlijk moeilijk overschat worden.
Van Paul Bley wordt verteld dat hij de studio binnenstapt, exact een cd volspeelt, en weer naar huis trekt. Zijn (dure) autobiografie die in 1999 werd gepubliceerd bevat dan ook een Selected Discografie die meer dan 10 bladzijden beslaat; een afzonderlijke discografie werd voordien, in 1995, gecompileerd, en bevat meer dan 400 albums.
Bleys leeftijd begint ondertussen een beetje zijn tol te eisen. Toen het publiek de zaal binnen mocht, zat hij reeds aan de piano, en aan het einde van het concert schuifelde hij moeizaam de coulissen in, waar hem in het halfduister een kruk werd aangereikt. Het hoeft weinig verwondering dat die tekenen van ouderdom ook in het optreden doordringen; de Paul Bley die we vrijdag te horen kregen, kwam heel verschillend over dan diegene van de heel gekuiste ECM sound op Solo in Mondsee.
Gent promoot zich als een fietsstad. Terecht? Ik denk het wel, mensen van buiten Gent zijn altijd verbaasd over het aantal fietsers. Het moet dan ook gezegd, er zijn enkele slimme verbindingswegen en met een beetje zoeken kan je de kasseien gemakkelijk ontwijken. Het is natuurlijk nog niet allemaal rozengeur en maneschijn. Hier en daar laat de kwaliteit van het fietspad te wensen over, maar daar hadden we het al eerder over.
Het Gents Milieufront en de fietsersbond lanceerden een nieuwe oproep: waar in Gent ontbreken nog fietsverbindingen? Het kan dan gaan om een brug over de Watersportbaan, een fietsonderdoorgang aan de Coupure,… Kijk maar eens op het kaartje, op de site van het GMF wordt het regelmatig bijgewerkt.
Het gaat goed met het Multatuliteater, dank u! De ‘grand old lady’ van de Gentse amateurverenigingen viert dit jaar haar 135ste verjaardag. Maar dat ze springlevend is en jonger dan ooit, is dezer dagen te zien in de nieuwe productie van dit theaterhuis: Pterodactylus van Nicky Silver in een regie van Daan Hugaert.
Het bruisende talent van een stel jonge acteurs spat van de scène in deze duistere komedie. Daan Hugaert’s gedreven regie laat hen stuk voor stuk zichzelf overstijgen. Yannick Duchateau zette een prachtig decor neer en de lichtregie van Wouter Dewaele kleurt dit donkere sprookje subtiel in. Naast hen staat een hele ploeg mensen om deze productie mogelijk te maken.
Dit alles maakt van dit stuk een sterke homogene productie op hoog niveau. Als toeschouwer zit je verbluft toe te kijken hoe de personages in dit sardonische stuk mekaar de vernieling in spelen en je vergeet daarbij dat je in een amateurgezelschap te gast bent. Dit is theater van de bovenste plank! Lees verder…
De oproep wordt massaal opgevolgd, er zijn al inzendingen van o.a. topjodelaar Dietwin Haegeman en dichter Lieven Deflandre. Zelfs solliciteert ook niemand minder dan Gents Showbizz icoon Luc Devos om uitverkozen te worden tot de selecte krans van artiesten voor ‘feestneus zoekt artiest’. De crisis kan hard zijn, en het is bang afwachten of Vos de selectieproeven doorstaat: Lees verder…
zondag 17 mei 2009 12u12 |Muziek|
Bert Moerman |Reageren uitgeschakeld
Team William brengt op 15 juni zijn debuutalbum uit. De laatste loodjes moeten daarvoor nog gelegd. Bert, de bassist van de groep, geeft ons voor de derde keer op rij tekst en uitleg.
Even recapituleren: basjes, drums en gitaren staan erop. Moeten er gezien de bezetting van het Team dus nog op: toetsen en stemmen. Uit financieel-pragmatische overwegingen besloot het Team om dit gedeelte van de opnames niet in de studio in Aarschot te doen, maar gewoon lekker gezellig bij de mama van Mario, waar die eerste een Senseomachien, en die laatste een homestudio heeft. Voor de toetsen was het vooral een zoektocht naar de juiste sound, en in het geval van Arne natuurlijk ook naar de gepaste choreografie (diegenen die nog niet vertrouwd zijn met Arne zijn capriolen verwijs ik vriendelijk door naar het eerstvolgende optreden). We werkten keihard, en kwamen met menig jolig pasje op de proppen. Als we ’s avonds dan nog wat tijd over hadden, dan namen we ook nog wat keys op. Het is allemaal een kwestie van doseren.
Nu, het copieuze aanbod knopjes in de studio heeft onderhand wel zijn nut bewezen. En Filip, de man die het technische gedeelte voor zijn rekening neemt, weet van wanten, zoveel is zeker. Eerst laten we hem enkele uren met rust terwijl hij er een aardig mixke van maakt. Vervolgens mogen wij eens luisteren en beginnen neuten over wat we niet en wel goed vinden. Dit is even leuk als het klinkt. De bedoeling is dat we zo twee nummers per dag doen. En dan volgende week wordt ie gemasterd.
RSS
Atropa is het derde en dus laatste deel in de meer dan geslaagde trilogie van Guy Cassiers rond de complexe samenhang tussen kunst, politiek en macht. Atropa keert terug naar wat in theatermiddens wel eens de moeder van alle oorlogen zou kunnen zijn: de Trojaanse oorlog, bron van inspiratie voor menig theater. Tom Lanoye ging aan de slag met de tekst van Euripides en mengde er wat George W. Bush, Donald Rumsfeld en Curzio Malaparte bij. Na Mefisto forever en Wolfskers waren de verwachtingen op zijn minst hooggespannen te noemen. 
De zaal zat halfvol, wat ik vreemd vond, en ook voor de komende avonden zijn er nog tickets. Misschien stopt u hier beter met lezen en bestelt u eerst die tickets. Dit moet u gewoon gezien hebben, ook als u de vorige niet gezien hebt, zal u overdonderd worden door de pracht van de voorstelling. Natuurlijk is het ook zo dat het geheel meer is dan de som van de delen, zoals in het programmaboekje staat. Maar laat dit u niet tegenhouden. 
Als ik mijn leerkracht L.O. uit het zesde middelbaar vertel dat ik tegenwoordig (zo’n acht jaar later) vier/vijf keer per week vrijwillig ga lopen, dan komt hij de eerste tien minuten niet meer bij van het lachen. Om vervolgens mijn andere vier L.O. leerkrachten op te bellen en hen op speakerphone te zetten zodat ik hen ook kan horen lachen. 
Zo wijs jong. Weken op voorhand weten wie uwged8 deze week gaat schrijven en om acht uur ‘s avonds een mail lezen dat het er niet zal van komen. Bon, dan springt Hans maar weer zelf eens in zijn pen. Twee nieuwe nummers in uwged8, waarvan één ouwe getrouwe, maar dan met een ander nummer. U kan alles na elkaar, goed voor meer dan een half uur fijne muziek, hier beluisteren:
8] Tomà n – Where Wolves Wear Wolf Wear 
