RSS
Conquest of Steel
Every one of us has heard the call
Brothers of True Metal proud and standing tall
We know the power within us has brought us to this hall
there’s magic in the metal there’s magic is us all
Donderdagavond zakte ik af naar de frontline voor een avondje vol met lekker eighties aandoende heavy metal. Ik was net op tijd om de laatste tonen te horen van het jonge geweld van Illumination. Een trashmetalband gevormd door enkele tieners die het toch niet slecht doen.
Een half uurtje later stonden de jongens van Soulsteeler klaar om de zaal te vullen met melodieuze heavy metal. De goed in het oor liggende songs met atmosferische synths stonden er wel. Ondanks de niet zo sterke vocalen, klonk het wel lekker.
Literair stadsfestival
Maart roert zijn staart, zegt men wel eens. In mijn glazen bol kan ik nog niet zien welke grillen april voor ons in petto heeft maar het zal wel iets te maken hebben met boeken, denk ik zo.
Op vrijdag 4 april wordt de Vooruit omgetoverd tot een paradijs voor boekenliefhebbers tijdens Zogezegd. Collega Bruno beschreef reeds de wilde plannen van Anne Provoost met chocolade, erotiek en natuurlijk boeken. Het Cultuurcentrum schrijft in de dagen erna een vervolg met talrijke activiteiten in samenwerking met Gentse verenigingen en organisaties. Wij bladeren met u door het programma dat u trouwens hier kunt downloaden. Opgelet, voor sommige activiteiten moet u reserveren.
Het aanbod van activiteiten is alvast heel divers. Enigszins klassiek maar daarom niet minder plezant zijn de boekvoorstellingen. In Limerick kan u terecht voor C.C. Krijgelmans. Hij zal voorlezen uit zijn nieuwste boek Tandslag. Bij Walry is Roel Richelieu van Londersele te gast met zijn nieuwste boek De vernietiging van Einstein.
Misschien haalt u nu de schouders op. Voor u is er slechts één boek dat iedereen zou moeten gelezen hebben? Neem het op dinsdagavond 8 april onder de arm en zak af naar de bibliotheek voor een heuse bibdate. Barbara Sarafian en Jurgen Delnaet schipperen tussen de boekenliefhebbers. Lees verder…
Napoleon, Napoleon sta stille
Een appartement, broer en zus wonen samen. Ze hebben allebei geen lief of familie. Ze zoeken troost bij elkaar. Hilda vindt troost bij haar sprookjes, Victor vindt toch vooral troost bij zijn zus. Sam, de buurman, leeft samen met zijn kat: Napoleon.
Sam gelooft dat hij in een vorig leven avonturier was en komt vaak langs bij zijn buren om zijn dolle avonturiersverhalen te vertellen. Het drietal leeft in een irreële wereld. Ze maken tochten vol avontuur.
In ’Napoleon, Napoleon sta stille’ dingen de gekste en ontroerendste verhalen om aandacht. De voorstelling balanceert tussen droom en realiteit, tussen zin en waanzin.
Een voorstelling met jongeren en mensen met een psychische problematiek door Jeugdtheater Larf!, Psychiatrisch Centrum Caritas en Cultuurcentrum Gent.
In het kader van ‘Ziek,tussen lichaam en geest‘ en ’100 jaar Psychiatrisch Centrum Caritas’
ARCA THEATER, Sint-Widostraat 3, 9000 Gent; Tickets: € 8/€ 5, Reservatie: 09/210.10.10
Ook nog te zien op vrijdag 25 april 2008 om 20u00
of in het Psychiatrisch Centrum Caritas, Caritasstraat 76, 9090 Melle, Tickets: € 8/€ 5, Reservatie: 09/252.16.45,
te bezien op zaterdag 26 april 2008 om 20u00, zondag 27 april 2008 om 15u00 of woensdag 30 april 2008 om 14u00
Meer informatie telefonisch op 09/365.09.43 of via mail
Uitgelicht: week 13/2008 – op verplaatsing
“Papa,” zo besluit hij twee minuten voor ik hem wil aansporen met mij te vertrekken, “ik ga niet mee naar de stad. Het is te koud.” De stad, dat is bij ons alles waarvoor de tram moet worden genomen, of waarvoor we langer dan vijf minuten moeten stappen. Wij wonen in de stationsbuurt.
Geheel ongelijk kan ik hem niet geven, want eigenlijk heb ik er ook niet zo’n zin in. Er is overigens geen persconferentie vandaag, zo lichtte een e-mail ons gisteren in, maar we kunnen wel onze persmap afhalen aan de balie in de inkomhal. Bovendien moet ik nog een filmpje ter ontwikkeling binnengeven bij mijn fotoboer, en dat is niet eens zo ver uit de buurt.
Gent is een dorp. Van het station naar de Zuid kost mij misschien een kwartier met de tram (wachttijd inbegrepen), dan nog een tiental minuten op bus 5 naar de fotomeneer, en dan te voet naar het stadhuis, langs de markt Bij Sint-Jacobs.
De gemeenteraadszaal is leeg.
“Meneer,” zo hoor ik nog net iemand het vriendelijke personeel achter de balie aanspreken, “het Belfort, waar is dat ergens, alstublieft?” Een dichte drom Japanners is de vraagsteller gevolgd, en maakt foto’s van alles wat ze in het vizier krijgen. Alles. Tot de kapstok toe. Sommige clichés zijn gewoon waar.
Tonic
In Tonic onderzoekt Simone Aughterlony het therapeutische effect van een choreografie bij fysische en psychische problemen. Choreografie als therapie met andere woorden. Simone Aughterlony is bij ons vooral bekend als danseres bij Meg Stuart/Damaged Goods. Zo was ze o.a. te zien in Highway 10 en Alibi. In 2003 toonde ze voor het eerst eigen werk met de danssolo Public Property en later ook met het groepswerk Bare Back Lying wat meteen haar doorbraak betekende en Europa doorkruiste. Twee mensen ontmoeten elkaar. Oorspronkelijk wilden ze het helemaal niet hebben over hun problemen en mankementen maar als puntje bij paaltje komt, doen ze niets anders. Simone Aughterlony en Nic Lloyd gaan doorheen verschillende stadia van zich goed en niet goed voelen, op zoek naar de perfecte remedie.
Campo Nieuwpoort Nieuwpoort 31-35, Gent, ook nog op donderdag 17/4. Tickets € 12/9.
Basso Ostinato
Drie mannen zijn aan het natafelen en worden samen al lachend dronken. De laatste stuiptrekkingen van een gesprek hangen nog in de lucht. Oppervlakkig geklets over zichzelf, over de kleine probleempjes die ze meemaken als sterdanser; kaalheid, een acuut darmprobleem knal in het midden van een voorstelling in La Scala,… Langzaamaan worden hun bewegingen wanneer ze het glas heffen, een sigaret aftippen of een grap vertellen meer en meer expliciet. De objecten op tafel vliegen in alle richtingen, de bewegingen draaien rond in cirkeltjes en de humor wordt steeds grimmiger. Tragisch? Integendeel, we blijven lachen want elke beweging en elk woord ontstaat op zo’n subtiele manier met een hoge dosis ijdelheid, ironie en Commedia dell’arte.
De Italiaanse choreografe Caterina Sagna is al sinds eind jaren 80 als choreografe aan het werk, maar is bij ons niet zo bekend. Ze won in 2002 de prijs voor Nouveau Talent Chorégraphique van de SACD (de Franse SABAM). Ze werkte eerder samen met Campo voor Nachtschade.
Campo Nieuwpoort, Nieuwpoort 31-35, 9000 Gent, ook op vrijdag 11 en zaterdag 12 april. Tickets € 12/9
Poëzieroute in stationswijk
Kinderen van de lagere school Sterre-Spits in de Maaltebruggestraat stippelden tijdens hun atelierweek een heuse poëzieroute uit door de stationswijk. Nog tot 17 april kun je genieten van 13 poëtische kunstwerken, die de kinderen zelf maakten en die op verschillende locaties in de wijk prijken. Startpunt van de wandeling is de Sterre-Spits (Maaltebruggestraat 185)
Sterretjes glimlachen
in mijn ogen
Voeten schuifelen
De wind zoeft
Ik huppel
de glazen deur uit
en vlieg de bus inZuheir (12 jaar)
Dit gedicht en 12 andere pareltjes kun je bewonderen langs de poëzieroute. Bij elk van de gedichten hangt een routebeschrijving die je kunt meenemen en naderhand op dezelfde plaats weer terug kunt hangen.
De werkstukken zijn op doek gedrukt en opgespannen in betoverende kaders, door de kinderen zelf ontworpen. Aan bomen en achter ramen in de buurt nodigen ze de voorbijgangers en wandelaars uit om even stil te staan en te genieten. Nog tot 17 april prijken ze in het straatbeeld.
Waar ik nog gewoond heb
Adres 1
Vele jaren geleden brachten mijn ouders mij vanuit de kraamkliniek naar de plek waar mijn wieg wachtte. Die plek bevond zich in de Drongensesteenweg, het stuk tussen de Kaarderijstraat en de Liermanstraat, waar ze een deel van een huis huurden bij een ander jong gezin. Zelf weet ik daar niets meer van aangezien mijn ouders al na een paar maanden verhuisden.
Adres 2
Een kleine honderd meter verder in de straat was er namelijk een huis vrijgekomen. Daarvan herinner ik mij natuurlijk al heel wat meer, al is het slechts fragmentair. Dat huis had geen centrale verwarming en ramen van enkel glas, waardoor wij als kind de pracht van ijsbloemen op de ramen nog – bibberend – konden bewonderen, de keuken zat in een soort aanbouw, het toilet was nog buiten en er was ook geen badkamer, zelfs geen douche. Om een bad te nemen gingen we naar mijn grootouders, die slechts vijf huizen verder woonden. Ons thuis wassen, dat deden mijn broer, mijn zus en ik in de living bij de kachel, in een teiltje water. Op een avond, ik was een jaar of zeven, acht, stond ik daar dus in mijn blote billen en ik leunde tegen de kast. Een fractie van een seconde later wist ik dat het niet de kast maar de kachel was en ik bleek gebrandmerkt met een halve maan op mijn bil. De volgende dagen kon ik niet echt gemakkelijk zitten – en iedereen maar lachen met mij van “wie zijn gat brandt, moet op de blaren zittenâ€, en ik verstond dat maar niet want wat had dat nu in godsnaam met (boom)bladeren te maken.
Oost en West topetegare!
Een controversiële campagne: check. Een zwart schaap: check. Een revolutie: check. Een keizer: check. Gent lijkt helemaal klaar om zich zondag onafhankelijk te verklaren.
Niet zonder een poging van Radio 2 evenwel om het tij te keren. Morgen om 12u verbroederen immers Radio 2 Oost- en West-Vlaanderen. De publieksstudio in Gent wordt gevuld met zowel Oost- als West-Vlamingen en de uitzending is live in beider regio’s te horen. Dat allemaal is een unicum in de radiogeschiedenis! Mooi toch?
Een vertegenwoordiger van de NGA komt de extreme standpunten toelichten, en bedreigde West-Vlamingen reageren -van op veilige afstand weliswaar. De toekomstige president van de republiek Gent, Daniel Termont Jan Hoet, komt toelichting geven, zo ook provinciegouverneur André Denys die een geboren West-Vlaming is.
Les Poupées Passionnées geven hun Gentse kijk op de ‘samenlevingsproblemen’. Er wordt gezorgd voor een streepje muziek door Flip Kowlier (uitgeweken Izegemnaar) en Kurt Burgelman (de vroegere zanger van Biezebaaze). Professor Emeritus Johan Taeldeman ten slotte mag komen uitleggen hoe het Oost- en West-Vlaamse dialect in de grond niet zoveel verschillen.
De uitzending wordt gepresenteerd door Maggy Van Herreweghe (een Oost-Vlaamse die in West-Vlaanderen werkt) en Geert Houck (een West-Vlaming die in Gent woont en werkt).
U luistert toch ook?
Luisterfrequentie in Oost-Vlaanderen: 98.6
Uitzending tussen 12u en 13u op 28 maart.
Het grote experiment met de Gentse ‘rrrrrrrrrrrr’
Beste lezer, ik heb uw hulp nodig. Als Wase inwijkeling ben ik vrij goed ingeburgerd maar in gesprekken met echte Gentenaars val ik onmiddellijk door de mand. Ik spreek met de ‘tong-R’ (de ‘rollende R’). Van echte culturele assimilatie is dus geen sprake. Die keren dat ik de Gentse ‘R’ eens geprobeerd heb, moest ik naar de apotheek om keelpastilles. En dan kreeg ik van mijn vrienden nog het verwijt: “Maar gij doet geen Gentse ‘R’ gij! Gij doet de Brusselse ‘R’, dat is niet hetzelfde!” Dus heb ik het opgegeven. Elk vogeltje enzovoort.
Sinds een paar maanden is mijn oudste dochter – ze is twee – beginnen praten. Zonder rollende ‘R’, peuters doen daar niet aan mee. Die kiezen liever voor de ‘J’ of voor de Engelse ‘R’ of voor de huig-’R’ of zelfs voor dat Gentse brouwsel: de keelschraap-’R’ (fricatief). Ik vind dat zeer mooi, ik hou van de Gentse ‘R’ maar ik vraag mij al een tijdje het volgende af: “Is het mogelijk om een kind, dat opgroeit in Gent, de rollende ‘R’ (de tong-’R') aan te leren? Is dit haalbaar zonder logopedie?”
Lees verder…
Photowalk Gent
Zaterdagnamiddag maakte ik een stevige wandeling richting de Vrijdagsmarkt. Het was frisjes, maar het zonnetje scheen lekker doorheen de wolken. Aan het Arteveldestandbeeld was het niet lang zoeken naar de andere geïnteresseerden. Een handvol mensen stond er al verzameld en weldra waren we toch met een redelijke groep van al dan niet autochtone Gentenaars, inwijkelingen of gewoon bezoekers uit West-Vlaanderen, Vlaams-Brabant en Antwerpen. Voor het eerst in Gent was er via flickr een Photowalk georganiseerd.
We startten in het Patershol en bezochten de gratis expo “Québec in Vorm” in het Caermersklooster over 75 jaar design (nog tot 30 maart te bezoeken) met stukken uit het Nationzal Museum van Quebec.
Het geplande boottochtje viel helaas in het water door een korte en lichte hagelbui, die al gauw gevolgd werd door langduriger regenbui. Het liet ons gelukkig toe te verbroederen en nader kennis te maken in café “Het Spijker”.
Boys Rooms
Mannen blijven altijd jongens. Speelvogels. Fantasten . Durvers . Dromers.
Kleine jongens zijn lief en schattig, maar evengoed wreed en meedogenloos.
Ze zien de wereld buiten proportie, en willen alles ontdekken en veroveren.
Een wereld vol(wassen) speelgoed en avonturen.
Stap binnen in de kamers van acht serieuze deugnieten
Die niet terugdeinzen voor een realiteit met een jongensachtig knipoog
(tekst Frank Notteboom 2008)
Erik Destrooper_Frank Notteboom_Freddy Mistiaen_Hugo Meert_Jan Leenders_Jan Marechal_Peter- Jan Sioen_Werner Minnebo stellen tentoon in Het Achterhuis
Vernissage op vrijdag 11 april 19u00 _ Inleiding door De Heer Wouter De Bruycker
Expo op 13, 18, 20, 25 en 27 april 02, 04 mei
Vrijdagen: van 17u00_22u00 Zondagen van 14u00_19u00 en na afspraak tijdens de week op 0475/86 23 05
Het Achterhuis, Diksmuidestraat 41, 9000 Gent, info@hetachterhuis.be, T0475/862 305
Onder de knusse korst – Sara Kroos speelt “Briesâ€
Op 20 april komt de Nederlands cabaretière Sara Kroos in de Gentse Capitole langs met haar nieuwe theatershow “Briesâ€. Kroos staat al 8 jaar lang op de planken in Nederland, maar “Bries†is de eerste show waarmee ze ook België aandoet.
Sara Kroos debuteerde op haar 18de op het Leids cabaretfestival en sleepte daar prompt de eerste prijs in de wacht met “Hongerâ€. Sindsdien maakt ze rauwe, confronterende, eerlijke voorstellingen waarin ze niets of niemand spaart. Kroos put rijkelijk uit eigen leven om haar shows te stofferen en neemt daarbij geen blad voor de mond. Zelf beschrijft ze “Bries†als een verzameling verhalen en grappen over de kracht van kwetsbaarheid, met veel liedjes en uiteraard een flinke dosis gitzwarte humor. Tijd voor een interview!
Bries gaat over kwetsbaarheid zeg je. Wat bedoel je daar precies mee?
Om kwetsbaar en teder te zijn heb je lef nodig. En het is net in kwetsbaarheid dat de schoonheid zit. Ook al is dat soms het moeilijkst. Kwetsbaarheid is iets waar mensen niet zomaar 123 aan willen geloven. Als je iemand tegenkomt op straat en die vraagt hoe het met je gaat, dan zeg je. “Goed, prima!†Je begint ook niet van “Nou eigenlijk gaat het helemaal niet goed met me. Ik heb daar en daar angsten over en ik zit daar en daar mee.
Broeders van liefde
Toen ik op TV toevallig iets zag over Broeders van Liefde, kroop ik meteen achter de pc om kaartjes te bestellen. Tot mijn grote frustratie ontdekte ik dat ik echter niet de enige was die de voorstelling wou zien; alle vijf de voorstellingen in Gent bleken reeds uitverkocht. Geen nood, via enkele muisklikken bestelden we kaarten in Leuven, en zo kwam ik eind februari op de eerste rij van de Stadsschouwburg van Leuven terecht.
Het was de eerste keer dat ik op de eerste rij zat. Nooit eerder had ik de mimiek van de acteurs zo scherp kunnen volgen, en dat was wel leuk. Nadeel was dat vanuit dat perspectief de ene acteur soms het zicht op de rest benam en dat er nu en dan eens glasscherven rond onze oren vlogen…
Het podium bij Broeders van Liefde was immers gevuld met een strand van glasscherven. Het eens iets anders, zal decorbouwer Guido Vrolix, ook verantwoordelijk voor de ijspiste bij Maria eeuwigdurende bijstand en de circusarena van Trouwfeesten en processen, gedacht hebben.
Lees verder…
