dinsdag 25 maart 2008 18u38 |
Faits Divers |
ilse |
Het is zaterdagmiddag. Het lief en ikzelve hebben de vakantie ingezet met een lunch in de stad en onder het mom van “ja, ik ben daar op Gentblogt verantwoordelijk voor” sleur ik hem mee richting Gravensteen. Als ik tien minuten later enthousiast door het raam van De Charlekijn sta te zwaaien naar Kris, draait mijn lief gegeneerd met zijn ogen. Ik laat hem, want een mens moet iets overhebben voor zijn journalistieke ambities. Het geeft ons overigens ook de gelegenheid eens naar de kaart te kijken en te concluderen dat we daar onze smaak wel in zouden vinden: klassieke gerechten, niet goedkoop maar toch een redelijke prijs, zo leek het ons.
Maar goed: De Charlekijn dus en dat betekent Exit De Vergeetput. Een besluit dat wij alleen maar kunnen toejuichen. Want laten we wel wezen: vergeetputten laten ons nu niet meteen dromen van gastronomische diners. En met de nieuwe naam staat niks de eindoverwinning nog in de weg.
Tijd voor een stand van zaken na deze week, en een kleine inschatting van de kansen van ieder koppel. De West-Vlamingen starten duidelijk uit de underdog-positie. Ze worden een beetje dommekes afgeschilderd en ook de mensen die er gaan werken worden niet echt aangenaam geportretteerd. Als kenner van het reality-concept zeg ik echter: wees behoedzaam, want onverwachte twists zorgen voor boeiende televisie. Dachten we ook niet allemaal dat het Talk-to-the-hand-Gringo zou zijn die de relatie zou verpesten? Maar wie dook er uiteindelijk in de voorlaatste aflevering met twee (2!) heren simultaan de bosjes in? Aha! Lees verder…
dinsdag 25 maart 2008 11u17 |
Musea en tentoonstellingen |
Veerle |
Toen ik onlangs de elektronische nieuwsbrief van het KADOC, het Documentatie- en Onderzoekscentrum voor Religie, Cultuur en Samenleving (Leuven) aan het lezen was, werd ik meteen terug in de tijd gevoerd. De aankondiging van een tentoonstelling riep beelden op van kinderboeken en tekeningen die ik kende via mijn moeder en grootmoeder: idyllische huiselijke tafereeltjes, religieus getint, romantisch en lieftallig, heel eenvoudig en in heldere kleuren met duidelijke contouren. En ik moet toegeven, ik ben er altijd dol op geweest. Ook nu nog oefenen ze een speciale aantrekkingskracht uit.
Onze oudere lezers hebben misschien al begrepen dat ik het heb over de tekeningen van Jeanne Hebbelynck. En toen bleek dat zij een Gentse was, wat ik helemaal niet wist, had ik meteen een onderwerp voor een artikel op Gentblogt.

Op 20 juni 1891 werd Jeanne Dutry (haar meisjesnaam) dus in Gent geboren, waar haar ouders de tegelfabriek Dutry-Massy bezaten. In 1915 huwde ze met de Gentse stafhouder Léon Hebbelynck, met wie ze drie kinderen kreeg, Jacques, Martine en Geneviève.
Lees verder…
dinsdag 25 maart 2008 8u13 |
Podium en Cultuur |
ilse |
Een paar weken geleden zagen wij ‘Les Mademoiselles de Gand’ aan het werk (in première, zo bleek achteraf) op Rotswol in de Eskimo-fabriek. De dames brachten voor het eerst die avond sfeer in de toen nog behoorlijk lege zaal. Les Mademoiselles de Gand is gegroeid uit de prille samenwerking van Naomi Schatteman en jong danstalent en wij spraken met juffrouw Schatteman herself.
Lees verder…
maandag 24 maart 2008 21u44 |
Agenda |
San |
Stefan Bracaval – fluit
Serge Dacosse – basgitaar
José Toral – flamencogitaar
OPATUUR op locatie in MUB’ART – MSK Museum Van Schone Kunsten, Fernand Scribedreef 1, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden), Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u34 |
Agenda |
San |
SOLO concert: Michel Hatzigeorgeou – electrische bas
Soms is er niet veel nodig om toch veel te doen. Hoewel: hoe minder muzikanten op het podium, hoe meer moed je nodig hebt en Michel Hatzigeorgiou heeft bakken vol moed, want hij staat moederziel alleen op het podium. Enkel vergezeld door een basgitaar, enkele effecten en een sample-machientje. Langzaam maar zeker bouwt Hatzi grooves op die het doorgaans rustige publiek van Opatuur van hun stoel zullen blazen. Een one man show die klinkt als een heel orkest!
OPATUUR, Citadellaan 17, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden); Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u29 |
Agenda |
San |
“Wang Wei duo”
Cello. De klank van een oeroud loofwoud, van de rode kleur bij zonsondergang, van tot leven gekomen melancholie. En dat dan samen met een jazzgitaar, die zich ook liever ophoudt bij gloed van een warm haardvuur dan in de ontwikkelingslaboratoria van (we zeggen maar wat) Ice Tea.
Stemmig zal het zeker zijn, maar dat wil niet zeggen dat het Wang Wei-duo het avontuur schuwen, wel in tegendeel. En we mogen u iets verklappen: het duo komt eigenlijk met drie, maar ééntje zit verstopt in de buik van een ander. Schoon!
Marine Horbaczewski – cello
Emmanuel Baily – gitaar
OPATUUR, Citadellaan 17, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden); Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u26 |
Agenda |
San |
Bart Maris en Lode Vercampt die muziek schrijven voor een dansvoorstelling. Wie de trompettist en cellist in kwestie kent, weet dat de dansvoorstelling in kwestie evenveel met een klassiek ballet zou te maken gehad hebben als nouvelle cuisine met, pakweg, ne kleine mee stoofvleessaus. Jammer genoeg is de dansvoorstelling er nooit gekomen (bij gebrek aan avontuurlijke dansers?), maar de muziek is er wel. En nog wel bij Opatuur! Twee van de toptalenten uit de Gentse improvisatiescène, in een intieme setting die hen alle aandacht geeft die ze verdienen.
Bart Maris – trompet
Lode Vercampt – cello
OPATUUR, Citadellaan 17, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden); Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u24 |
Agenda |
San |
Na twee jaar staan ze eindelijk terug bij Opatuur, de Rawfishboys. Van kwintet naar duo naar trio, zijn Badenhorst en Soniano de vaste waarden in deze fragiele groep. Ze brengen Harmen Fraanje mee, de jonge Nederlandse pianist die u waarschijnlijk het beste kent van bij Robin Verheyen. Ze brengen heel kwetsbare muziek vol emotie, met oog voor de jazztraditie maar met een originele invalshoek. Heel eigenzinnig en ingeleefd, muziek waarin u zichzelf gegarandeerd verliest om dan op knotsgekke manier te worden wakkergeschud.
Joachim Badenhorst – klarinet/sax
Harmen Fraanje – piano
Brice Soniano – contrabas
OPATUUR, Citadellaan 17, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden); Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u21 |
Agenda |
San |
Lode Vercampt – cello
Christian Mendoza – piano
Ben Sluijs – sax
OPATUUR, Citadellaan 17, 9000 Gent, Tickets: € 10/€ 8 (leden); Info/Reservatie: 09/2211136 (fax/tel/sms) of via mail
maandag 24 maart 2008 21u01 |
Agenda |
Ivan Deboom |
Chirogroep Heirnis-Macharius viert haar 10e verjaardag met een gratis muziekfestivalletje op het Spaanskasteelplein.
- Team William (derde plaats Humo’s Rock Rally)
- Jah Generation (winnaars Jonge Wolvenconcours)
- No Mo Trevno (winnaars Oost-Vlaams Rockconcours)
- Black Hearth Rebellion (postrock met ballen)
- Wiki! (vrolijke poprock met livereputatie)
- Two guys and a guitar (covers voor een groot publiek)
- Dj Frantic Electric (speelt na de bands)
maandag 24 maart 2008 19u34 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Het best bewaarde geheim van het moment moet wel de Gentse Live6daagse zijn. Een kruising tussen een uit de hand gelopen (jazz) kroegentocht en een minifestival dat vorig jaar voor de eerste keer in de Minard plaatsvond, betrekt maar liefst 25 Gentse cafés in een groots opgezet live spektakel. Organisator van het evenement is David De Rudder, van de Hot Club De Gand –u weet wel, dat piepklein maar niet te versmaden café in het steegje achter het Druppelkot. De peter van het project is niemand minder dan stadscomponist Dick van de Harst.
Tot de deelnemende cafés behoren o.a. de Hot Club zelf, maar ook El Negocito, de Minor Swing, Club Central, Bar Deco en Rast, een Tunesische muziekclub aan de Nieuwe Vaart. Wegens tijdsgebrek werd het aantal deelnemende cafés beperkt tot 25 –oorspronkelijk waren er zelfs maar 6 voorzien– maar als de formule aanslaat, zal de editie volgende jaar tot 50 kroegen tellen. De toegang tot de optredens in de cafés is gratis, maar voor de afsluiter, het weekend in de Minard, dient wel entree te worden betaald.

Lees verder…
maandag 24 maart 2008 17u48 |
Natuur |
Michel Vuijlsteke |
Mijn timing is ook niet alles: Pasen, en het begin van de lente, dacht ik, da’s het ideale moment om nog eens op safari te trekken in Gent. Of meer specifiek: op tuinsafari op onze koer, dertig of zo vierkante meter beton en gras-met-onkruid. De afgelopen paar jaar heb ik er al vanalles gezien, van kevers en zweefvliegen tot emelten en rupsen over veel, héél veel spinnen. Meestal ligt het stil tijdens de winter, om zo rond nu langzamerhand weer allemaal tot leven te komen.
En dus had ik, overmoedig, de redactiesecretaris “paasmaandagtuinsafari” laten inpennen op de grote Gentblogt-redactiekalender. “Voeg er maar (onder voorbehoud dat het niet te veel regent) aan toe,” zei ik nog.
Tja, kijk: sneeuw op paasmaandag, wie had dat gedacht? Maar sneeuw is geen regen, en belofte maakt schuld, dus bij deze. Vergeet niet op de foto’s te klikken om de beesten in meer detail te zien. Oh, en, waarschuwing: niet voor wijven die niet voor klein kruipend en vliegend grut te vinden zijn. Lees verder…
maandag 24 maart 2008 14u44 |
Bestuur & Politiek, Resto, Cafe en Nachtleven |
teun |
Maanden hebben ze ons rond de oren geslagen met leuzen als “Gent onafhankelijk!” en “Westvlamingen buiten!”, hebben ze ons een 70 punten plan voorgeschoteld dat even ridicuul als geniaal is; wapperden ze met vlaggen her en der. De nationale pers was in dubio, zo ook vele Gentenaars die vertwijfeld aankeken tegen de idee van een Onafhankelijke Stadstaat Gent. Het blijkt nu allemaal deel uit te maken van een sociaal experiment: eerder deze week kwam de N-GA uit de kast.
Als protest tegen het heersende wij-tegen-zij discours besloot de N-GA de Vlaming een koekje van eigen deeg te geven. Met hun acties legden ze de vinger op een ernstig maatschappelijk probleem, nl. hoe onze publieke opinie al veertig jaar beïnvloed én geïndoctrineerd wordt door holle slogans en radicale propaganda. En vooral: welke verstrekkende gevolgen dat heeft. Het resultaat van hun farce is immers niet min: in geen tijd pikte een deel van de ‘echte’ Gentenaars in op hun ideeëngoed. De Westvlaming voelde zich van zijn kant geviseerd en werd bewust van de eigen, aparte ‘identiteit’. Het stemt inderdaad tot nadenken dat het met een paar heel oude truken van de foor, en wat demagogie van de simpelste soort tot zo’n polarisering leidt.
Lees verder…
maandag 24 maart 2008 10u27 |
Podium en Cultuur |
Daniël van Ryssel |
Gentblogt pakt uit met zijn eigen literaire lente die meteen het hele jaar doorloopt. Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
Daan Boensis de volgende in een rij vergeten schrijvers die weer voor het voetlicht worden gebracht. Van Ryssel selecteert enkele verzen en citaten van de auteur. In het eerste deel vertelde hij wat meer over zijn leven en werk.
Li-Tai-Poe
Voor Li-Tai-Poe was sterven
Een huiswaarts keren maar
Van dorstige wandelaar.
Wie leeft, leert ’t leven derven. Lees verder…
maandag 24 maart 2008 7u35 |
Samenleving |
Frederic Van Waeijenberge (tekst), Steven Noels (beeld) |
De wijk rond het Sint-Annaplein, de Visserij, de Keizer Karelstraat en de Vlaanderenstraat heeft de afgelopen 15 jaar een grondige gedaantewisseling ondergaan. Begin jaren ’90 kwam ik als student regelmatig in de wijk. Er heerste, zoals in talrijke andere stadswijken, veel tristesse: verloederde huizen, opgedeeld in een ontelbaar aantal kamers; nauwelijks nog jonge gezinnen met kinderen, een Vlaanderenstraat waar amper nog winkels waren (echt waar!) en uiteraard overal koning auto…
Het contrast met de bruisende wijk anno 2008 kan nauwelijks groter. De hele wijk is aan een fikse remonte bezig. Jonge mensen die in deze wijk geboren en getogen zijn, trekken hier niét meer massaal weg. Tegelijk werkt de wijk als een magneet op inwijkelingen. En ouderen, de generaties die standgehouden hebben tijdens de naoorlogse stadsvlucht, zien hoe hun buurt heropbloeit. Om al die verschillende groepen met mekaar in contact te brengen, en om de buurtwerking te versterken vatten enkele buurtbewoners in 2007 het snode plan op om een wijkcomité op te richten.
Lees verder…
zondag 23 maart 2008 19u26 |
Film |
Jeronimo |
Ik wou koste wat het kost El Orfanato zien toen ik vernam dat Guillermo del Toro van het prachtige sprookje El Labirinto del Fauno de producer was van deze lovely horrorstory. Na veel vijven en zessen kreeg ik het op die kille doornatte koude donkere donderdagavond dan toch voor mekaar om dan wel niet in Brussel, maar in Gent enkele ouwe getrouwen mee te lokken naar de Sphinx. Wij waren de enige drie geïnteresseerden in die film en zaten te sidderen in onze stoelen. Na dit ijzingwekkend meesterwerkje gingen we wat ongemakkelijk de nacht tegemoet, maar gelukkig heb ik geen spoken gezien en kan ik het jullie verder vertellen. Kreeg je de stuipen op het lijf van pakweg The Others, The Sixth Sense of A Tale of Two Sisters? Probeer dan zeker deze film en hou je tanden stevig op elkaar of ze klapperen uit je mond. Een sterk staaltje van de voor mij vrij onbekende Juan Antonio Bayona, en meesterlijk in het genre.
Lees verder…
zondag 23 maart 2008 10u26 |
Podium en Cultuur |
San |
Woehoe! Volkstheater! Ik heb daar zo’n goede herinneringen aan.
Uw redactrice van dienst is ook een inwijkelinge. Van geboorte een halve West-Vlaamse (langs vaders kant) en een halve Oost-Vlaamse (van moeders kant dus) en van opgroeien volledig Oost-Vlaamse. Thuis spraken wij algemeen Nederlands (het zou maar een raar dialect geworden zijn anders) maar via de grootouders en de schoolvriendjes had ik genoeg dialectische invloeden. Maar om één of andere reden heb ik altijd al die Gentse ‘rrrr’ gehad en toen ik hier als student aankwam namen de meeste mensen aan dat ik ook van Gent was. Ik kende wel geen woord Gents en jammer genoeg kwam ik in mijn eerste studentenjaren ook maar sporadisch in aanraking met het locale dialect, maar die ‘rrrr’ maakte dat ik door de ‘localen’ nooit scheef bekeken werd met mijn AN.
Pas toen ik hier vier jaar studeerde kreeg ik mijn eerste echte aanraking met het Gents: ik leerde mijn partner kennen en die is lokaal. Toen zijn grootvader 85 jaar werd werd ik meegenomen naar mijn eerste echte volkstoneel: een komedie in het Gents. Een wereld ging voor mij open. Ik zat gedurende de hele voorstelling met mijn mond vol tanden. Lees verder…
zaterdag 22 maart 2008 22u25 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
In januari had Opatuur het bij Neve op Klara nog over de gelijkenis tussen een drummer en een condoom. ‘Het is veiliger met, maar leuker zonder.’ Die uitspraak komt van een drummer –als we Tuur mogen geloven natuurlijk.
Woensdag was voor de drummers-van-de-band alvast een hoofdrol weggelegd. Niet alleen liet Lionel Beuvens zich stevig opmerken in het Peter Hertmans Quartet, Han Bennink stal op totaal onnavolgbare wijze de show tijdens het concert van het trio met Michael Moore en Will Holshouser. De double bill paste langs geen kanten bij elkaar, en de techniekers van Vooruit hadden het klaargespeeld de podiumspots pal in de ogen van de toeschouwers te laten schijnen, maar toch droop de sfeer ervan af.

Het Peter Hertmans Quartet toert momenteel door Vlaanderen met de Jazzlab Series om zijn pas verschenen cd Cadences voor te stellen. In onze aankondiging hebben we de cd al een beetje voorgesteld, en het optreden sloot daar eigenlijk naadloos bij aan. De live uitvoering bood wel degelijk een meerwaarde, al werden er geen potten gebroken noch waagde men zich aan al te uitbundige zijstappen. Lees verder…
zaterdag 22 maart 2008 16u22 |
People en Lifestyle, Podium en Cultuur |
Els Van Eeckhaut (tekst), Roy Beusker (beeld) |
Ochtendvergadering op de redactie. Croissants en boterkoeken. Koffie en warme chocomelk, de ons zo vertrouwde gemoedelijke sfeer van liefde, vriendschap en wederzijds respect. Klaar voor een nieuwe werkdag in het teken van onze mooie stad en haar inwoners.
Zoals iedere ochtend om 8u21 leest onze sprekende computer de binnengekomen persberichten voor. Op onze echte jobs zitten de klonen die wij sedert jaar en dag op vakkundige wijze hebben weten afvaardigen, en we zijn er gerust in. Het begin van de lente kondigt zich aan…
De succesvolle theatervoorstelling Zeg ‘ns AAA komt half april naar de Stadsschouwburg Antwerpen en Capitole Gent. De productie is voor deze voorstellingen dringend op zoek naar figuranten. Dé uitgelezen kans om mee op de scène te staan met de grote sterren van de razend populaire comedy-serie zoals Carry Tefsen als Mien Dobbelsteen, nog steeds de assistente van Dokter Van der Ploeg.
“Ah?” zegt Sandra. “Al heel mijn leven willen doen, figureren in Zeg eens Aaa! Leest verder!” Lees verder…
zaterdag 22 maart 2008 12u53 |
Musea en tentoonstellingen |
Charles Strijd |
Wist u dat kasteelvrouwen vroeger châtelaines genoemd werden? Omwille van de ketting rond hun middel waar zij hun sleutelbos aan hingen.
Helen Drutt English vroeg 78 kunstenaars uit 18 landen om een rolmodel te kiezen onder de titel Challenging the Chatelaine! De kunstenaars mochten vrij het type châtelaine (kettinkje) kiezen dat zij wilden maken en aan wie het opgedragen zou worden. Onder de rolmodellen bevinden zich historische figuren, hedendaagse iconen, denkbeeldige cartoonpersonages, een geliefde, een moeder, uitvinders, wetenschappers,… In een korte tekst licht de kunstenaar zijn keuze toe.

Challenging the Châtelaine looft de universele functie van dit sieraad, het is ver verwijderd van de middeleeuwse kasteevrouw wiens sleutelbos om haar middel symbool stond voor haar taak. Uiteindelijk werd het woord ook gebruikt voor het eigenlijke sieraad, een hanger aan een riem, en niet langer voor de persoon. Lees verder…
zaterdag 22 maart 2008 9u52 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
teun (tekst), Hans Dekeyser (beeld) |
Gent kreeg de laatste tijd droevig nieuws te verwerken. Iconen van formaat zullen niet langer respectievelijk de Veldstraat, het Gravensteen sieren. Zowel Bloch als de Veneziana kondigden hun sluiting aan. Bloch moet het stellen met een blog, de Veneziana met de hoop dat er een nieuwe zaak gevestigd wordt. Niets van dat in de Donkersteeg. Daar blijven koffiehuis Mokabon en het Bretoens pannenkoekenhuis Gwenola vooralsnog trouw op post. Met drie vestigingen zien we Gwenola nog niet zo snel uit Gent verdwijnen. Uw reporters namen echter het zekere voor het onzekere en besloten tot een bezoek.
Met een ongeveer 50 jaar aanwezigheid in onze stad verdient Gwenola zeer zeker een plaats in dat rijtje van Gentse iconen. De vestiging in de Volderstraat werd in 1958 opgericht, en wordt nog steeds gerund door één en dezelfde familie. Dat de Rogiesten een boontje hebben voor Bretagne, valt in de Donkersteeg alvast te merken aan het decor. Kwatongen zouden het woord ‘ouderwets’ in de mond nemen, wij houden het liever bij traditioneel en authentiek. Hier worden we omgeven met houten tafels en banken, oude kasten, Bretoens servies en zware, zowaar roze gordijnen. Ook qua cliëntèle treffen we een gezellige mix aan van dames en heren op leeftijd, studenten, toeristen en Gentenaars van alle slag.

Lees verder…