RSSFietsen langs de Schelde
Wat is er mooier dan nu te gaan fietsen langs de Schelde? Sfeerbeeld van de Schelde-Delta fietsroute. Lees verder…
Lalalover/Mercelis in de Handelsbeurs
Jef Mercelis was the sidekick voor die avond. Deze artiest maakt zijn publieke comeback na 10 jaar, toen zijn eerste cd uitkwam “The hopes and dreams of a punk drunk”. Ondertussen schreef hij muziek voor verschillende dans -en theaterproducties en een van zijn laatste projecten is zijn samenwerking met Martine Doyen voor de film “Komma” (komt uit in het najaar van 2006) met Arno in de hoofdrol. Maar dat de man een prachtige stem heeft … “wow”. Hij heeft een diepe warme stem, en dat in combinatie met stevig gitaarwerk …
Fietsen!
Toen ik de aankondiging voor dit evenement las, keerde ik Flash! meteen 20 jaar terug in de tijd. Vraag me geen logische verklaring, want behalve het onderwerp heeft dit schiiiiiiterende nummer namelijk niets, maar dan ook niets gemeen met het evenement dat ik hier wil aankondigen. Dus ook niets van aantrekken, gewoon even meegenieten:
Bicycle races are coming your way
So forget all your duties oh yeah
Fat bottomed girls
They’ll be riding today
So look out for those beauties oh yeah
On your marks, get set, go!
Bicycle race bicycle race bicycle race
Bicycle bicycle bicycle
I want to ride my bicycle
Bicycle bicycle bicycle bicycle
I want a bicycle race
De oude man en de lente
Hij liet zich zakken. Op het bankje in het nieuwe parkje om de hoek.
Zijn knie kraakte weer. Zijn onderrug deed pijn.
Beetje ongemakkelijk wel dat bankje, en dat park was ook niet echt ‘ne vetten’, maar soit, hij was er toch es mee buiten.
De zon priemde zo hard dat hij zijn hemd een beetje verder open zette.
Grijs borsthaar krullend over de hemd-rand. Met open benen en voorovergebogen hoofd zat hij daar. Voor het eerst sinds een lange tijd. De zon had hem naar buiten gelokt. Hij lachte met zichzelf, een oude eenzame hagedis, dà t was hij, klaar om weg te kruipen, in de donkerte van zijn koele huis.
Hij had het allemaal al zoveel keer beleefd. Zoveel lentes. Het groen. De meisjes….
Er was een tijd, lang lang geleden, dat zowel zijn oog als zijn lenden lustvol waren.
Een zoete, doch verre, vage herinnering….
Al die fietsende en huppelende lijfjes, borstjes, kontjes, konijntjes in de weide.
Hij keek nog altijd -ge leert dat niet af- maar wel anders nu, vanuit de ooghoeken, stoïcijns.
Kinderen had hij nooit gehad. Zijn kleinkind zou zo’n mooi, wulps deinend wicht kunnen zijn.
“Hoe noemen ze dat nu weer, de eerste dag dat het witte vrouwenvlees bloot komt? ”
Bloesjesdag of zoiets, melkflessendag zouden ze ‘t beter noemen, hm, ‘t is al gelijk.
In zijn tijd waren de meisjes toch wel min of meer aangekleed als ze buitenkwamen.
De vrouwen van toen droegen toen nog vrouwenkleren. Niet zo’n veel te lage jeansbroek met de bouwvakkers-spleet spaarpot bloot bloot bloot. Jonge jonge jonge. Vrouwen met hun reet bloot, elegant is anders. Hm.
Elegant, dat waren de vrouwen in zijn tijd wel. Elegant. In kleren en manieren. Jurkjes. Schoentjes met hakjes. Plissé-jurkjes. Plissé.
Hij miste haar zo. Iedere dag weer voorbijlopen aan haar foto op de schouw, die foto van in de lente zoveel jaar geleden, in pastelkleurtjes, en zij in haar plissé-kleedje, gelippenstifte lippen, haar haar gedaan, met een zijden hoofddoekje. Precies Grace Kelly.
Ze kon zo lekker ruiken….en niet van ‘t parfum …Toen ze een jaar of dertig waren, toen hadden ze echt van ‘t leven geprofiteerd. Ze waren echte swingers, zij twee.
En fris windje stak op en ritselde in de heesters. Deze lente deed hem nog meer dan ooit verlangen naar de dood.
Het laatste lijk – Londersele.
Dat de lente nu eindelijk in al haar uitbundigheid begonnen is, zal na deze stralende dag niemand meer betwisten. Fantastisch nieuws is dat. Nog beter nieuws is dat na de lente de zomer ook gauw komen zal en dat de tijd van zon, zee, strand en zwembad alweer is aangebroken. Vakantie! Traditioneel gaan veel lezers in die maanden voor een iets luchtiger boek dan gewoonlijk…bij zwaarmoedige en filosofische geschriften hoort nu eenmaal een schemerlamp, een haardvuur en een glas donkere bourgogne. Bij voorkeur terwijl het buiten guur en koud is.
Bij zomer hoort een heel ander soort leesvoer: spannende boeken, die lezen als een trein en met een intrigerende plot. Boeken waarbij u de tijd vergeet en die u het liefst in één ruk wilt uithebben.
Als u nog op zoek bent naar een dergelijk boek om mee te nemen op vakantie, hebben wij een gouden tip voor u: Londersele heeft met “Het Laatste Lijk” een wel zeer fijne thriller afgeleverd.
Vorige week gingen wij al praten met Gentse schrijver, de bespreking had u echter nog van ons te goed. Lees verder…
Dans les griffes du dragon d‘acier
Cirkulerend in Gent, studenten verhalen over hun stad (11)
Geruisloos vaart hij over zijn kabels, heen- en weergetrokken door twee wiegende draden trekt hij gedachteloos door de stad, uren- en urenlang.
Gebonden aan een hels ritme en een vast traject, loopt hij over de sporen die als aders door Gent lopen. Tegelijk grillig en netjes afgelijnd.
Af en toe verdwijnt hij achter een horde mensen, maar dan verraadt een kale plek in een bomenrij hem opnieuw. Mis à nu.
Miskend door de dreunen uitgedeeld door ongedurige wezens, gromt hij gestaag.
Habitudes. Sleur. Monotone. Lees verder…
Open Domeinendag in de Blaarmeersen
Deze ochtend, nog voor de vogeltjes de kans kregen om te beginnen kwetteren, stonden wij al gekleed en opgetut klaar voor een fietstochtje richting stad. Onze bestemming: Het Brood-huys. Dankzij het weekblad Flair kregen we in Het Brood-huys een stevig ontbijt voor 6 euro in plaats van 8,5 euro. Broodje met verse boter en abrikozenconfituur, croissantje, chocoladekoek en koffie met cake. Een héél stevig ontbijt dus.
Al iets trager dan ’s ochtends – onze maag was druk in de weer om de overvloed voedsel een plaats te geven – fietsten we richting Blaarmeersen, want daar was het vandaag Open Domeinendag.
Buffalo’s houden Brusselse cowboys in bedwang
De voorbije dagen werd er heel wat oorlogstaal gesproken, zowel in Gent als in Anderlecht. AA Gent-preses Ivan De Witte noemde Anderlecht “middeleeuws, waardenloos en destabiliserendâ€, Anderlecht-mannen Roger Vanden Stock en Herman Van Holsbeeck lieten zich ook niet onbetuigd en eisten respect. Tja, en dat allemaal omdat Anderlecht zijn lonkend oog heeft laten vallen op Mbark Boussoufa van Gent. Lijkt op het verhaal van ene Blancefloer die Herlinde verleidt, maar sterft met de dolk van Jacob in zijn hertekijn…
Enfin, vanmiddag was er dan de grote veldslag in het Ottenstadion. En blauw-wit hield paars-wit in bedwang: 0-0 werd het, na een matig duel waarin vooral Anderlecht zwak stond te spelen. Is dat de nieuwe kampioen? Mooi niet. Nog niet. Toch niet met zo’n niveau. Lees verder…
ABC van Gent: M
Met de M, de dertiende letter van ons Gents ABC, zijn we in de helft van onze zoektocht gekomen. Met blijdschap vieren we dus de M van Midden!
M
* Maagd Van Gent: vrouwlijk figuur afgebeeld op het Gentse stadswapen. Ook Café op de Korenmarkt.
* Maeterlinck, Maurice: schrijver met succes. Nobelprijs en al.
* Mahy: garagist, verzamelaar van oude racebakken, zie ook Circus Mahy.
* Mammelokker: stenen vrouw met cup D.
* Manneke pis: beeldje, terug te vinden op de eerste verdieping van een gevel langs de Kraanlei.
* Maria Middelares: ziekenhuis langs de steenweg op Kortrijk.
* Martiko: café. Van waaruit Walter De Buck de Gentse Feesten nieuw leven inblies. Ook: aap.
* Martino: trendy broodjesbar inclusief norse uitbater. Wieg van de eerste Martino.
* Massis, John: wijlen Gentse superheld, er rest nu nog zijn tanden.
* Melusine: koperen windwijzer in de vorm van een zeemeermin. Staat op het Torenken, Vrijdagmarkt.
* Miat: Museum voor Industriële Archeologie en Textiel.
* Miek en Roel: kleinkunstduo, dreigen nog steeds met een comeback als Nicole & Hugo.
* Miljoenenkwartier: goedkope buurt achter het station waar huizen staan die voor de expo werden opgetrokken.
* Minard: theaterzaal met een voorkeur voor volkstoneel en comedy.
* Minne, Richard: schrijver journalist verbonden aan het dagblad Vooruit.
* Mokabon: zogezegde lekkere koffie in fifties interieur, dit in de donkersteeg.
* Mokken, Gentse: cirkelvormige koekjes van meel en stroop.
* Mortier, Erwin: officiële Gentse stadsdichter.
* Mortier, Gerard: Belgisch opera-intendant en momenteel directeur van de Opéra National de Paris.
* Mortier, Hans: sigaarrokende garagist.
* Mortier, Karel: voormalig Gents commisaris, gedreven speurder in de zoektocht naar de Rechtvaardige Rechters.
* Motte: kaal tot kortharig uitbaatster van “De Geus van Gent”, voormalig uitbaatster van de “Hotsy Totsy” : cultfiguur.
* Muziekforum: zie ook: Forum.
13 tzameti
Dit debuut van de Georgisch-Franse Gela Babluani kaapte prijzen weg in zowel Venetië als op het Sundance festival. En absoluut terecht ook. Met deze originele en ijzersterke thriller treedt de jonge cineast in de voetsporen van zijn vader, Temur, die in 1933 een gouden beer in ontvangst mocht nemen voor The sun of the wakeful.
Sébastien, een 22 jarige dakwerker (rol voor de jongere -hele mooie- broer van Gela, George) leeft samen met zijn familie op een armoedig appartementje in Frankrijk. Hij heeft een klus aan een oude villa aan het strand. Wanneer zijn werkgever, een oude verslaafde man, het loodje legt, stuit Sébastien toevallig op een brief. Hierin zitten enkel een treinticket en een hotelreservatie. Maar omdat hij gesprekken heeft opgevangen in het huis, weet hij dat deze brief te maken heeft met een ultieme poging van de oude man om een smak geld te verdienen. En geld kan deze jongen ook hard gebruiken. Hij besluit dus de plek van de man in te nemen en gaat op pad.
Lees verder…
Wouter Deruytter: Billboards, New York
Wie is Wouter Deruytter en wat deed hij in New York? De man werd geboren in ’67 in Roeselare. Hij studeerde aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Gent en maakte zelfs als jonge fotograaf reeds fotoseries van Maurice Béjart en Keith Haring. Hij wilde zijn horizonten uitbreiden, trok naar New York en volgde les aan het International Center for Photography. Harry Lunn, een bekende fotoverzamelaar, verzocht hem zijn werk op te hangen in zijn galerij. Als gepassioneerd en productief fotograaf nam hij deel aan tal van groepsexposities en solo-tentoonstellingen. Wouter Deruytters werk is bekend en befaamd in Europa, de VS en Mexico.
Deze tentoonstelling toont zijn reeks “Billboards, New York”. De naam op zich zegt het. Hij liep in de straten van New York en zag verhalen, gelinkt met de kolossale reclamepanelen die het straatbeeld “versieren”. Wat hem het meeste opviel waren de vrij erotische beelden. “Sex sells” en dat hadden ze begrepen in New York.
Barbietrut
Het was half zes gisterenavond toen wij Jeugdhuis De Kaarderij binnenliepen om een kijkje te nemen op de repetitie van Barbietrut van Het Meisjeshuis.
Het Meisjeshuis is een deelwerking van Vzw Jong en richt zich naar alle meisjes van 10 tot 20 jaar uit de buurt Brugse Poort. Men wil er aan de hand van een vrijetijdsaanbod de meisjes kansen geven om zich te leren ontplooien, in groep te leren werken, zichzelf te leren ontdekken en zich te amuseren. Het grootste deel van het jaar gebeurt dit binnenshuis, maar nu staan de meisjes op de planken.
Vanaf oktober werkten ze namelijk in twee groepjes met Habiba Boukhatem en Dominique Collet aan een voorstelling. Lees verder…
Verrassende avond niet altijd zo klassieke muziek in de Handelsbeurs
Het begon al met de opener, een wondermooi Ave Maria van Josquin des Pres. Niet in de concertzaal, maar in de foyer. Een opwarmer voor koor en publiek die beslist naar meer smaakte. In de concertzaal wachtte Arne Deforce het publiek op onder een eenzame spot voor een groot filmscherm. Hij moest het als cellist opnemen tegen een tape waarin vele cello’s waren verwerkt. AD in the titel, Harm for AD, staat wel degelijk voor Arne Deforce. Het vrije lange stuk is van Phil Niblock, een Amerikaan die al een aantal jaren in Gent is verzeild geraakt. Hij is één van de vele componisten in de slipstream van bekende minimalisten als Glass, Young, Riley en Reich. Hij is ook actief als filmmaker. Op de achtergrond werden beelden geprojecteerd van Movement of people working. Dat vertelt precies wat je te zien krijgt: mensen aan het werk met eenvoudige taken zoals landbouw en ambachtelijk handwerk, niets meer, niets minder. Geen complexe shots, geen filmische stunts. Lees verder…
Viva Buffalo! Bradaboem! Barok!
Beste lezer, we beleven een geweldig spannend seizoen in de hoogste voetbalklasse. Op twee speeldagen van het einde kan alles nog. Al zal er toch een klein mirakel moeten gebeuren, wil iemand nog Anderlecht van de titel houden. Maar o wonder, dat mirakel zou wel eens AA Gent kunnen heten!
Hoe dan? Wel, zondag komt het grote gevaar uit Brussel, ofte Anderlecht, op bezoek in het Jules Ottenstadion. Volgende week trekken de Buffalo’s – gewapend met tomahawk, pluimen en de scalp van enkele gruwelijk gekeelde koejongens misschien – naar Luik. Tegenstander is dan Standard, dat nog alijd zijn wonden likt na de nederlaag bij Anderlecht vorige week, in wat een “clash der titanen†was. Mja, enige overdrijving mag wel in dit vak. Gent kan de groten van deze competitie wel eens danig het bloed van onder de nagels pesten de komende dagen.
Lees verder…
V for Vendetta
De film V for Vendetta is gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal (comic book) uit de jaren 80. Het werd geschreven door Alan Moore, die u mogelijks ook kent van die andere pareltjes, Watchmen en From Hell. Ook dat laatstvernoemde werk, waarin Moore op zoek gaat naar de identiteit en het motief van Jack the Ripper, werd reeds verfilmd (met Johnny Depp en Heather Graham in de hoofdrollen). David Lloyd verzorgde bij ‘V’ de tekeningen.
Voor de verfilming werden alle registers opengetrokken. James McTeigue regisseert, Joel Silver produceert, en de Wachowski brothers herschreven het scenario van Moore voor de film. Voeg daar nog acteur Hugo Weaving (als ‘V’) aan toe, en de link met de Matrix-films is niet langer uit de lucht gegrepen. (Naar verluidt hadden de Wachowski brothers reeds een kladversie van hun scenario af, nog voor ze in 1999 aan The Matrix begonnen.)
Allemaal sterren
Het hoeft in de sport niet altijd zo te gaan over grote sponsorcontracten, winstpremies, gokwinsten &hellip Zo nu en dan is er ook een humaan aspect. U kon hier eerder al lezen over de estafetteloop ten voordele van de vzw Greyhounds in Nood en gisteren lieten ook de basketspelers zich van hun beste kant zien.
Sarah De Wulf, een van de Gentse finalistes voor Miss Sports Belgium 2006 en Gent Dragons-speler Tibo T’Joncke organiseerden in het Tolhuis All2Stars. Een evenement waar de beste spelers van de Oost- en West-Vlaamse ploegen uit 2de Nationale van het basket het tegen elkaar opnamen. Een deel van de opbrengst was ten voordele van To Walk Again (het fonds van triatleet Marc Herremans) en het Kinderrevalidatiecentrum UZ Gent.
Interview: Londersele
De literaire lente-maand op Gentblogt is bijna achter de rug, maar op de valreep hebt u nog het één en ander van ons te goed.
Londersele, die onder zijn volledige naam (Roel Richelieu van Lodersele) vooral bekend is als eerste Gentse stadsdichter, heeft zijn tweede thriller uit. “Het Laatste Lijk†heeft, net als voorganger “Onzichtbaar†uit 2004, de einzalgänger Vereecken als protagonist en speelt opnieuw in het Gentse misdaadmilieu. Spek naar de bek van Gentblogt, dus.
U krijgt dit weekend een recensie, maar wij gingen gisteren al op bezoek bij de schrijver zelf. Een lang en boeiend gesprek over het metier, over genres en natuurlijk over “Het Laatste Lijkâ€.
U bent een veelzijdig man: in Gent bent u bekend als stadsdichter, u heeft een heleboel dichtbundels op uw palmares staan en u schreef eerder een aantal literaire romans. Nu brengt u met “Het Laatste Lijk†al uw tweede detective uit. Is er een reden voor de keuze voor het thriller-genre, de laatste jaren? Heeft het iets te maken met groeiende populariteit van de Vlaamse crimi?
Zeker niet. Het is toeval, denk ik. Ik doe mijn eigen ding en schrijf het boek dat ik op dat moment wil schrijven, zoals ik altijd al gedaan heb. Voor de buitenwereld kan de keuze om thrillers te gaan schrijven ongetwijfeld wat vreemd aandoen, want het maakt het moeilijker om mij als schrijver in een hokje te stoppen. Ook voor mijn vorige uitgeverij, Atlas in Amsterdam, bleek het niet evident om te volgen toen ik zei: mijn volgende is een detective…daar bleek geen fonds voor te bestaan bij hen. Ik heb gelukkig wel onderdak gevonden bij Manteau, die mijn thrillers met plezier wilden publiceren. Lees verder…
Erfgoeddag
De erfgoeddag was opnieuw een groot succes: 210 000 bezoekers namen deel aan één of meerdere van de 500 activiteiten in Vlaanderen en Brussel.
Ook de Gentblogt-redactie ging op stap…
Wat i. deed op Erfgoeddag
Onze Erfgoeddag begon, zoals het op een luie zondag hoort, ergens halverwege de namiddag en had de Centrale als eerste halte. We kwamen voor de tentoonstelling “Their Eyes were watching God”, een expositie van 50 originele foto’s van Afrikanen, genomen in Afrika door Afrikanen. Na enig zoeken (in de turbinezaal was trouwens een dijk van een kinderfeest bezig, maar daarvoor waren we niet gekomen) vonden we de tentoonstelling in de cafetaria beneden. Na vijf minuten stonden we alweer buiten: zowel de manier van exposeren als de tentoongestelde selectie noopten ons niet tot lang rondkijken. Jammer! Lees verder…
