Gentblogt

Wannes Cappelle in de Video

dinsdag 6 december 2011 17u17 | Muziek | patricia | 2 reacties

De ene West-Vlaming trekt naar Gent, de andere vindt zijn plek in Antwerpen. Wat blijft is hun taal. Voor de rest van hun leven zal iemand hen wel eens vragen of ze van de Vlaanders zijn. Je kan je ertegen verzetten of je kan liedjes schrijven in de taal die je het beste ligt. Wannes Cappelle koos voor het tweede. Hij is de frontman van het Zesde metaal. Begin volgend jaar is er zijn nieuwe solo-cd Ploegsteert.

Met de vermoeidheid van de eerste werkdag na het weekend in het lijf trokken we naar de Video voor een gratis optreden. De wekelijkse nieuwsbrief van Gratis in Gent herinnerde ons enkel wat we al wisten van de nieuwsbrief van het café: hier moesten we bij zijn. Ik was aan de vroege kant en vond een goed plekje aan de toog. Overal lagen waarschuwingen: straks is er een luisterconcert, u hoeft het niet goed te vinden maar hou wel uw mond. Een duidelijke boodschap en toch zou Wannes zich later tijdens het optreden laten afleiden door een gesprek, daar aan de andere kant. Het café was goed gevuld en het West-Vlaams was hier en daar duidelijk te horen. Maar behalve de studenten waren ook talrijke aangespoelde West-Vlamingen komen opdagen. Logisch dus dat Wannes zijn set begon met “Goeienavond vrienden en familie”. Hij kwam liedjes spelen van de nieuwe plaat die we nog niet hebben. Maar hij stelde ons ook gerust: hij zou ook oudere nummers spelen zodat we konden meezingen.
Lees verder…

Plannen voor de Overpoort

dinsdag 6 december 2011 12u38 | Student | patricia (tekst), Max Van Hemel (beeld) | 3 reacties

Het was een eeuwigheid geleden dat ik nog eens door de Overpoortstraat liep. Als werkmens heb je daar niet zo veel te zoeken, veronderstel ik. Het deed toch een beetje pijn om de Overpoort, het studentenrestaurant, in die staat te zien. Ik herinner me hoe spannend ik het vond om als laatstejaars in het middelbaar daar te gaan eten tijdens de wetenschapsweek. En hoe ik droomde dat ik daar de volgende jaren altijd zou gaan eten. Al is dat laatste ook wel met een korreltje zout te nemen.

Maar nu ligt het gebouw er verlaten bij. Aan de staat van het gebouw is het bijna niet te geloven dat het pas in juli 2011 de deuren sloot. Het wordt door Lancelot verhuurd om het te beschermen tegen krakers maar er zijn wilde plannen. De Universiteit Gent geeft het voor 99 jaar in erfpacht aan Comm.VA Wereldhave Belgium. De sloop- en bouwvergunningsaanvraag werd op 10 november ingediend bij de stad Gent. Het Octopusgebouw wordt “Forum Overpoort”, een combinatie van studentenhuisvesting en een commerciële ruimte.
Lees verder…

Gent Rugby maakt nooit aanspraak op stunt

dinsdag 6 december 2011 9u38 | Sport | Mathias De Schrijver | Reageren uitgeschakeld

Gent moest zondag de zowat verst mogelijke verplaatsing maken voor dit treffen in de Toledo Cup (Beker van België). Met Coq Mosan en Gent stonden respectievelijk de bijna ongeslagen nr. 2 van tweede divisie en de laatste van derde divisie tegenover elkaar. Winnen werd dus moeilijk, maar zeker niet uit te sluiten. Het drassige veld kon voor beide ploegen een nadeel of voordeel zijn en beide kampen lieten enkele basisspelers rusten. Daardoor kregen bij Gent verschillende jeugdspelers (U19) een kans om op het hoogste niveau even te kijken hoever ze al staan.

Gent kon slechts op zestien spelers rekenen voor dit verre treffen, maar dat kon de Gentenaars niet veel deren. Terwijl de Gentenaars echter op zeemansbenen stonden te spelen, leek het modderige veld de thuisploeg weinig tot niet te deren. Hierdoor kreeg Gent amper voet aan de grond in de scrums en werden de side-steps van Coq bijna onmogelijk te counteren. Tel daar nog eens het serieuze klasseverschil bij en een gebrek aan ervaring bij Gent (de jeugdspelers en Dragons-spelers misten duidelijk nog ervaring met de structuur en tactiek van de eerste ploeg) en een doemscenario leek in de maak. Na enkele minuten had Coq de voorsprong al weggewerkt. Enkele minuten later kwamen try twee en drie daar al bij. Gent begon toch sterker te verdedigen en leek meer antwoord klaar te hebben op het offensieve geweld van Coq. Een knappe interceptie van Gent leverde een aansluitingstreffer, maar vanaf dat moment was het alle hens aan dek bij Gent. Na verschillende try-savers, harde tackles en onverwoestbare verdediging gingen we rusten bij een 31-19 ruststand.

De tweede helft leverde hetzelfde spelbeeld op. Gent kon wel af en toe drukken, maar was veel te weinig in balbezit om gevaarlijk te kunnen zijn. Uiteindelijk werd de schade al bij al beperkt, vielen er geen blessures en konden beide ploegen uiteindelijk met een vriendschappelijk en goed gevoel douchen bij een 65-19 eindstand. In Gent waren ze vooral blij dat ze zich niet hebben laten slachten en dat ze matchen als deze, waarin niets te verliezen valt, kunnen gebruiken om nieuwere spelers en jeugdspelers ervaring te laten opdoen, vooraleer in de competitie als stand-in aan te treden.

Glimps

maandag 5 december 2011 16u15 | Muziek | patricia | Reageren uitgeschakeld

Democrazy, Keremos en Rockoco zetten hun schouders onder een nieuw festival. Muziekliefhebbers weten dan dat het goed zal zijn, want de drie organisaties zijn niet van de minste. Op 16 en 17 december staan maar liefst 60 rock- en popbands op 10 locaties in Gent geprogrammeerd op het eerste Glimpsfestival.

Glimps is een showcasefestival, wat betekent dat beginnende groepen de kans krijgen om hun kunnen te demonstreren. Voor professionelen uit de muzieksector is het een staalkaart van beginnende groepen met potentieel. Glimps focust op pop- en rocktalent uit het Europese vasteland. Bovendien gaat het vaak om groepen uit continentaal en nieuw Europa, meerbepaald uit regio’s die in het Belgische en Europese muzieklandschap nauwelijks of niet aan bod komen. Je mag Glimps gerust zien als wat de modeweek van Parijs of Milaan is voor modeliefhebbers. Je krijgt het betere werk te zien en het is ideaal om nieuwe dingen te ontdekken. Ze werden immers geselecteerd door de lokale curatoren, zijnde ondermeer de programmatoren van Szigetfestival (HU), Dour (BE), Provinssirock (FI), Way Out West (SE), Exit Festival (PO), Talinn Music Week (EE), Primavera (ES) en Spot! (DK). De uiteindelijke eindselectie lag in handen van Koen Gisen, muzikant, producer en muziekprogrammator bij Vooruit. Voor de groepen is het een mooie kans om misschien ook in het buitenland te gaan spelen.
Lees verder…

HaHa van Hendrik: 05 december 2011

maandag 5 december 2011 13u12 | Faits Divers | Hendrik Braet | Reageren uitgeschakeld

Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.

Dierentuinlaan

Sinterklaas met zijn letterkoekjes, nic-nacjes en speculaas

maandag 5 december 2011 9u03 | People en Lifestyle | Caroline Neels | Reageren uitgeschakeld

In het OCMW- woonzorgcentrum ‘WZC De Vijvers’ in Ledeberg was het onlangs koeken smullen geblazen, want daar stelden Robert Declerck en Margit Sarbogardi hun nieuwste boek ‘Nog een koekje?’ voor. Eerder schreven ze al ‘Nog een snoepje ? Lekkers uit grootmoeders tijd.’ Daar hadden we het al eerder over op Gentblogt. Toen kregen we nogal wat reacties over al dat snoepgoed. Benieuwd of de koeken ook zo goed zullen scoren.

Eén van de bewoonsters van de Vijvers, Christiane Mestdagh, had samen met Margit Sarbogardi een Petit-beurre-taart gemaakt. Dat is een taart die je kan maken zonder bakken. Dat is altijd handig voor wie niet bakken kan, maar het was een zwaar stuk dat we achter de kiezen kregen. Je moest er warempel even bij gaan zitten.

Om de bewoners helemaal in de koekjessfeer te brengen, vonden er in de Vijvers, in de dagen voor de persvoorstelling, allerlei randactiviteiten rond koekjes bakken plaats. Er was een koekjesquiz, en op elke afdeling werden er wafels gemaakt.

Mij lijkt het Ledebergse woonzorgcentrum vooral een open en toegankelijk huis waar iedereen uit de buurt welgekomen is. “Voor zijn bewoners wil De Vijvers een echte thuis zijn, waar plaats is voor amusement en plezier, voor lekker eten en voor cultuur. Allemaal zaken die in dit boek verenigd zijn” lezen we in de persmap. Lees verder…

Mong Rosseel: een interview (deel drie)

zondag 4 december 2011 10u02 | People en Lifestyle | Gudrun (tekst), Heleen Debeuckelaere (beeld) | Reageren uitgeschakeld

Omdat Mong afgelopen weekend zijn pensioen vierde, vond Gentblogt het aangewezen om nu het interview dat we eerder dit jaar afnamen, te publiceren.

En omdat hij weliswaar een spraakwaterval is, maar er toch een ongemeen boeiende mening op nahoudt, besloten we het interview integraal te publiceren.

Deel één en twee kon u respectievelijk hier en hier al lezen. Vandaag krijgt u deel drie.

Vraag 3: In de Brugse Poort is het een prachtig project van Bij’ De Vieze Gasten. Er is daar destijds een ganse commotie geweest rond de tentoonstelling “Lijn drie”. Geef toe, het waren harde beelden. Ik heb ze ook gezien, en dat is slikken, maar het is realiteit natuurlijk. Denk je dat het iets veranderd heeft, die commotie daarrond, en de perceptie van de buurt?

Om te beginnen, tussen “Lijn Drie” en de commotie daarrond zit er al een pak verwarring. Dat ging over heel lijn drie, niet alleen de Brugse Poort. Sommige beelden waren van het Rabot, sommige beelden waren bij manier van spreken van de andere kant zelfs, da’s één. Ten tweede: vooral in de pers, en onder andere op televisie in Ter Zake heeft men gedaan alsof lijn drie volledig Brugse Poort was, en dan zijn daar uitspraken gekomen die niet met de werkelijkheid klopten. Dat oude vrouwtjes niet meer op straat zouden durven komen, da’s gewoon onzin. Het is natúúrlijk geen gemakkelijke buurt. Moest het een gemakkelijke buurt zijn, dan zou ik niet eens weten waarom de Vieze Gasten daar zouden moeten gaan zitten. Het is een arme buurt, met heel veel mensen. Moest je het gemiddelde inkomen berekenen van de Brugse Poort en vergelijken met andere buurten in Gent, dan kan dat wel eens laag zijn. Ga maar eens na, de kwaliteit van de huizen kan ook behoorlijk laag liggen. Maar het is tegelijkertijd een buurt waar het woord solidariteit nog bestaat, waar mensen nog van elkaar houden, voor elkaar opkomen… De stad doet veel, met soms het nadelige gevolg dat je – langs de ene kant is dat positief – wat andere mensen aantrekt, maar langs de andere kant…
Lees verder…

Hoe het Braunplein vroeger was?

zaterdag 3 december 2011 10u39 | Architectuur | ElsS (tekst), Max Van Hemel, Thierry, eliask, Hans Dekeyser, Bart Van Haeve, Guy Beaujot (beeld) | 31 reacties

Via Twitter ontvingen wij een uitdaging: of we eens geen postje konden schrijven over hoe het Braunplein er vroeger uit zag en wat de motivatie zou zijn over hoe het worden zal? Bij deze dus een poging. De meeste inspiratie en informatie voor deze tekst kwam uit het boek ‘De oudste ronde van Vlaanderen, een archeologisch parcours.’ waarover hier eerder een bespreking verscheen.

Het is een vaststaand feit: de werken op het Braunplein laten de meesten onder ons niet onberoerd. Zowel de infoborden rondom de werf als de werf zelf lokken permanent reacties uit van voorbijgangers, zowel Gentenaren als toeristen. De reacties gaan van uiterst negatief over verbaasd of afwachtend tot ook wel geïnteresseerd en positief.
Maar hoe moet het Braunplein er eigenlijk uitzien en hoe zag het er vroeger uit en hoeveel vroeger is vroeger eigenlijk? Een goede gelegenheid om dat vroeger eens van wat naderbij te bekijken en dus sloeg ik er vermeld archeologisch boekwerk nog eens op na.

De eerste stap achteruit in het verleden gaat niet zo heel ver terug, nl. naar 2005. Het Braunplein bestond toen uit een zuidelijke helft met een grasplein (niet te betreden), Klokke Roeland en de Fontein der geknielde jongelingen (ook wel de Pietjesbak genoemd door sommigen) als belangrijkste onderdelen. De noordelijke helft bestond uit een parkeerterrein met naast geparkeerde auto’s van diverse makelij enkel een slagboom en een personeelshokje als opmerkelijkste elementen.
Lees verder…

Avondlijk museumhoppen

vrijdag 2 december 2011 14u37 | Musea en tentoonstellingen | Animuz | 1 reactie

Al voor het vijfde jaar op rij zag ik de flyer van de Gentse Museumnacht op mijn computerscherm passeren. Net als alle vorige jaren dacht ik: super! Moet ik noteren! Maar het kwam er nooit van. Altijd had ik iets anders te doen of wentelde ik me in het leeg en makkelijk bestaan van een zetelpatat. Maar dit jaar zou ik gaan. De Heer heeft mij zitten testen want ik was de hele week laat gaan slapen, ik moest eerst nog naar een lezing op de avondschool en voor het eerst in weken regende het. Niet miezelen maar regen en felle koude wind in uw gezicht. Maar ik ben een fier Stropke en ben niet gepleujd.

Ik had op voorhand een (fiets)route bedacht. Eerst op het programma stond het MIAT. Daar loopt nog tot 25 maart 2012 de tentoonstelling ‘Futiel Textiel?’. Ik kreeg bij het binnengaan een minihandleiding om een das ‘four in hand’ of ‘windsor’ te knopen. Leuk want ik heb dat altijd al willen leren. De mannen van mijn generatie dragen geen hemd en das meer. Maar misschien komt daar verandering in met mannen als Soulwax, Bent Van Looy, Justin Timberlake, … want zeg nu zelf: hoe schoon is dat niet: een man in col en cravate of een vader die je zijn zoon een das ziet leert knopen. Maar we dwalen af. Je kan ‘Futiel Textiel’ volledig zelf inkleuren. Je wandelt je eigen traject waarbij je kiest voor gewoon je ogen de kost geven, dieper gaan met de uitleg op de pc’s of een filmpje bekijkt op de mediazuilen. Zestien alledaagse textielopbjecten worden historisch en cultureel onder de loep genomen. Ik zag er het strikje van Elio I (op de legende nog “Formateur”), een gigantische jeansmachine, little black dresses, een rode loper, etc. Het is een mooie mix van luchtige en beladen objecten. De trenchcoat wordt er naast de Jodenster getoond. Na een half uurtje MIAT besluit ik mijn route verder te ontdekken. Ik laat de Minnemeers achter mij en fiets richting Kraanlei. Lees verder…

Mong Rosseel: een interview (deel twee)

vrijdag 2 december 2011 10u07 | Podium en Cultuur | Gudrun (tekst), Caroline Vincart (beeld) | Reageren uitgeschakeld

Omdat Mong Rosseel, de bezieler van de Vieze Gasten, vijfenzestig wordt en met pensioen gaat, geeft hij dit weekend een groot afscheidsfeest in de Brugse Poort. Ook wij van Gentblogt hebben hem geïnterviewd. Deel één van het gesprek met deze welbespraakte mens kon u hier al lezen. In deel twee komen de twee volgende vragen aan bod.

Vraag 2: Moest je opnieuw kunnen beginnen, zou je dan hetzelfde doen, of op dezelfde manier?
(denkt na, mompelt dan) Goh, dat zijn ambetante vragen! (lacht) Ik ben ergens wel zeer blij met het leven dat ik heb kunnen leiden. In zijn geheel dan toch. Er zijn altijd wel een heleboel dingen waarvan je denkt: ‘Dat had ik niet moeten doen”… Hilde Pauwels heeft me ooit eens geïnterviewd voor De Standaard, ze had een reeks rond ‘Dromen’, en vroeg aan een heleboel mensen: “Zijn uw dromen van vroeger uitgekomen?”. Ik zat met het hele wonderlijke, dat niets van wat ik ooit gedaan heb, iets was waarvan ik als kind of jongere ooit droomde. Ik wilde uit Veurne weg, naar de stad, en ik ben op den buiten terechtgekomen, op een boerderij. Dat was absoluut niet mijn droom, terwijl het een droom geworden is.
Lees verder…

Kookclub ‘t Waterzootje

donderdag 1 december 2011 15u15 | People en Lifestyle | Dirk Schelstraete | 4 reacties

Kookclub ‘t Waterzootje bestaat al sinds 2000, en sinds 2007 koken ze in de gebouwen van het KISP in de Sint-Lievenspoortstraat. Oorspronkelijk was Waterzootje een ‘mannenclub’ maar nu maken ook dames deel uit van het gezelschap. Ze koken in groepen van 4 maal 3 personen. Elk team is verantwoordelijk voor een deel van het menu. Maand één zorg je voor het aperitief, de maand nadien voor het voorgerecht enzoverder tot ze aan het dessert zijn. Dit doen ze tien keer per jaar (in juli en augustus wordt niet gekookt). Er is binnen de groepen een volledige vrijheid van de menukeuze en organisatie van de kookavond. Ondertussen zijn er al 4 groepen actief en staat groep vijf in de steigers!! Iedere groep heeft ook z’n eigen naam. De Cordon Bleus lieten in hun potten kijken. Ze namen de uitdaging aan: het is december-feestmaand en dus maakten ze een volledig feestmaal voor 15 euro.

19u03: Ieder zijn kookeiland
Zoals de meeste clubs kookt ’t Waterzootje in kleine groepjes. Dat valt extra op in het klaslokaal van het KISP, het Gentse centrum voor volwassenenonderwijs waar de kookclub samenkomt. De zaal heeft drie volledig uitgeruste kookeilanden met werktafel, fornuis en oven. Elk groepje werkt op zijn eigen eiland. Wanneer ik de ingrediënten zie, maak ik me zorgen. Drie hapjes. Waterzooi met vier soorten vis. Varkensgebraad van een exclusief ras. Het is feest, en de heren willen uitpakken. En de rekening? Dirk houdt er de spanning nog even in. “Die maken we straks. Elke groepje heeft zijn gerecht apart voorbereid. We weten nog niet of de opdracht gelukt is.”

Lees verder…

Mong Rosseel: een interview (deel 1)

donderdag 1 december 2011 9u53 | Podium en Cultuur | Gudrun (tekst), Han Soete (beeld) | 4 reacties

Eén van mijn eerste herinneringen aan Mong zal toch wel een dertigtal jaar oud zijn. Hij heette toen nog Vuile Mong, en trad met zijn Vieze Gasten op in een tent op een grasveldje naast het jeugdhuis. Aangezien ik toen nog in Zomergem woonde, was dat steevast de première, en zat de tent serieus vol. Ik herinner me nog vaag de meest waanzinnige woordspelletjes, fijne kostuums, liedjes, en vooral ook Magda, de vrouw van Mong. Wij, kinderen, vonden het zálig.

Later liet ik de kindervoorstelling voor wat ze was, en zat ik ‘s avonds in diezelfde tent te luisteren naar zijn politiek en maatschappelijk geëngageerde voorstelling. Jaar na jaar, keer op keer. Migranten, vierde wereld, milieu, Afrika, … Alle thema’s werden bijzonder ludiek gebracht, maar deden je voor de rest van de avond toch behoorlijk diep nadenken.

De Vieze Gasten verhuisden naar Gent, lieten de tent voor wat ze was, nestelden zich in de Brugse Poort, en werden een vast onderdeel van de Gentse cultuur. Lees verder…

Hoe bestreden de Romeinen hun branden?

woensdag 30 november 2011 15u08 | Podium en Cultuur | Gudrun | 2 reacties

Je zal maar een arme Romein geweest zijn, zo’n tweeduizend jaar geleden. Je woonde met het hele gezin – oma, opa, tante Lucilla, jijzelf, je vrouw, en je acht kinderen – in een houten éénkamerappartementje van zes op acht. Verwarmen deed je met een klein vuurmandje, en je bezwoer je kinderen om er voorzichtig mee te zijn. En dan zocht Marcus weer eens boel met Gaius, begon Lucia zich ermee te bemoeien, en voor je het wist, lag het kacheltje omver. En stond de boel in de fik. En wat dan? Hypermoderne, van zwaailichten en sirenes voorziene brandweerwagens met uitschuifladders, zware spuitslangen en knappe afgetrainde brandweerlui in vuurbestendig pak waren … nu ja, niet echt aanwezig. Maar wat dan wel? Wat moest je dan in Jupiters naam aanvangen?

vzw Legia – Forum voor IJzertijdstudie organiseert op donderdag 1 december 2011 de lezing Rome brandt. Of hoe bestreden de Romeinen hun branden?

Met deze lezing gaat archeoloog en auteur Bernard Van Daele dieper in op de brandbestrijding in het Romeinse Rijk. Lees verder…

Kotroute 2011 Gent (deel 2)

woensdag 30 november 2011 9u46 | Musea en tentoonstellingen, Student | Max Van Hemel | Reageren uitgeschakeld

Maandag kon u al het eerste deel van Kotroute lezen, vandaag krijgt u het tweede (en laatste) deel.

Dan naar de overkant van de straat. Ik volg de beats die al vanop straat hoorbaar zijn. “VOKAL” zorgt er voor een ferme dreun! Even dacht ik dat het hiervoor was dat we de oordoppen nodig hadden, maar ik heb ze mooi in het doosje laten zitten. Binnen was het geluid helemaal niet zo luid als men buiten zou denken. Toffe dansbeats en ik zie vele hoofden mee knikken op het ritme. Ik wil ook hier zeker blijven hangen maar ik heb nog 5 koten te gaan, dus verlaat ik stilletjes de zaak … met enige spijt.

In de Kanunnikstraat ontmoet ik Britt Raes. Britt heeft de leefkamer van deze studentenwoning versierd met eigen tekeningen, doorgaans met haar vriend als model. “Hij is verzot op computerspelletjes”, bekent ze, “handig, want dan zit hij altijd stil en kan ik ‘m gemakkelijk tekenen”.

Lees verder…