Gentblogt

Filmfestival Gent – Elena

woensdag 19 oktober 2011 15u37 | Film | Jeronimo | 3 reacties

Op zaterdag 15 oktober 2011 stond ik ongeduldig te wachten op mijn maten die een beetje later dan verwacht aan de Kinepolis te Gent toekwamen, dankzij het Vlaamse openbaar vervoer.

Er stond al een dichte massa mensen aan te schuiven in volle verwachting voor de Focus Filmfestivaldag. Patrick Duynslaegher heeft de fakkel dit jaar doorgegeven aan Dave Mestdach van Knack. Waar ik de vorige edities eigenlijk slechts matig tevreden was, was ik deze editie nog meer ontgoocheld.

Kort gezegd, zou ik kunnen stellen dat we over het algemeen de films voorgeschoteld kregen die niets voorstellen, maar toch een publiek moeten krijgen volgens de Knackredactie. Jammer, want deze films zijn hopelijk niet representatief voor wat het Filmfestival van Gent dit jaar te bieden heeft. En dat is heel wat. Ik vond dat er wat originelere films getoond mochten worden die effectief een meerwaarde aan de kijker bieden. Het hoeft zeker geen best off te zijn, maar iets origineler en iets flitsender bij momenten mocht toch. Zo waren Kaboom van Greg Araki en Potiche van François Ozon de goeie films van verleden jaar.

Lees verder…

The Black Power Mixtapes

dinsdag 18 oktober 2011 13u55 | Film | patricia | Reageren uitgeschakeld

Zaterdag was het stralend weer, bijna spijtig om de cinemazalen in te duiken, maar het kriebelde ook al heel de week. Het filmfestival is volop bezig en ik had niet de minste moeite om mijn programma samen te stellen. Alleen durft tijd wel eens een storende factor te zijn.

Maar terug naar zaterdag. Het was even zoeken naar Kask cinema, de ingang is gewoon op de ring voorbij het STAM, richting Koning Albertlaan. Eigenlijk is de tramhalte op de Albertlaan het dichtst, maar met de werken is dat misschien niet meteen voor u een optie. Ik was zeker niet de enige die even moest zoeken, want tot vlak voor de voorstelling kwamen nog mensen binnen druppelen.

Black Power Mixtapes is een uiterst boeiende documentaire. Echt een aanrader om te gaan zien. Mixtapes slaat op het beeldmateriaal dat verschillende Zweedse journalisten maakten tussen 1967 en 1975, zowel in Amerika als in Zweden. Dat materiaal werd chronologisch, in 9 hoofdstukken – 1 voor elk jaar – gemonteerd. De mixtapes tonen een belangrijk stuk geschiedenis van de zwarte beweging in Amerika, gaande van Martin Luther King, de meer radicale Stokely Carmichael die Black Power als term populair maakte, Malcolm X, the Black Panthers en de populariteit van de Nation of islam. Elk jaar wordt kort gesitueerd zoals de oorlog in Vietnam, president Nixon,… maar het is vooral de commentaar van hedendaagse activisten die de beelden in een perspectief plaatst. Onder anderen Harry Belafonte en Angela Davies die ook in het beeldmateriaal te zien zijn, maar ook artiesten als Erykah Badu en Talib Kweli. Lees verder…

Het magische kristal

dinsdag 18 oktober 2011 9u48 | Film | Max Van Hemel | Reageren uitgeschakeld

Vorige zaterdagochtend was er de gratis filmvoorstelling aangeboden door Stad Gent binnen het kader van het lopende filmfestival. Vorige week zaterdag kon iedereen tickets afhalen in de Stadswinkel.

De film werd ingeleid door de immer bekende Jacques Dubrulle in zijn eigen stijl met vele verwarmende woorden voor het filmgebeuren plus een extra woordje voor de Gentse medewerkers aan de special effects.

Animaties in 3D (ge weet wel met dat brilleke op uwe snoet) blijven me boeien. 3D-films, tot daar. Het principe lijkt nieuw maar is al meer dan 100 jaar oud. Animaties zijn voor mij nogal altijd een extra. Je moet immers de zaak zelf in 3D animeren met de gepaste diepte-effecten.

Al goed, laten we het even over de film zelf hebben. Het magische kristal is een spannende film. Het verhaal is misschien wat déjà vu maar de film kon de zaal (met leeftijden tussen 3 en 103) wel stil krijgen. Het is dan ook een familiefilm pur sang.

Lees verder…

Rugby: opnieuw verlies voor de Gentse ploeg

maandag 17 oktober 2011 17u17 | Sport | Joris De Nocker | Reageren uitgeschakeld

De eerste herenploeg van Gent Rugby stond zondag tegenover de ploeg aan het andere uiteinde van het klassement – de ongeslagen leider La Hulpe. Het ideale weertje beloofde alvast een mooie wedstrijd.

Het was Gent dat het scherpst aan de wedstrijd begon en ook het eerst wist te scoren. La Hulpe wist het eerste half uur niet van welk hout pijlen te maken, en kon ook geen enkele reeks acties neerzetten zonder hier en daar wel een foutje te maken. Toch slaagden ze erin om tegen te scoren en zo een ruststand van 5-10 af te dwingen.

Na de halftime begon Gent slordiger te spelen en meer fouten te maken, terwijl La Hulpe toonde waarom ze eerste staan in 3de nationale. Hoewel Gent nog steeds de meeste acties maakte en het meeste balbezit had, kon La Hulpe rekenen op hun efficiënte en ervaren spelers om het verschil te maken, iets wat Gent bij momenten duidelijk nog ontbreekt. Toch slaagde ook Gent erin om één keer te scoren. De match ging zeer gelijk op, tot Gent een lichte maar misschien niet onrechtvaardige rode kaart onder de neus kreeg geduwd. La Hulpe buitte de man-meer situatie goed uit en slaagde erin nog te scoren. Vlak voor affluiten scoorde La Hulpe nog een 4de try, zodat Gent zich uiteindelijk alweer zonder punt zal moeten voorbereiden op het cruciale tweeluik tegen de twee promovendi.

De wedstrijd van de Gent Dragons werd te elfder ure afgeblazen wegens een forfait van tegenstander Turnhout.

Leaving Baghdad

maandag 17 oktober 2011 14u04 | Film | patricia | Reageren uitgeschakeld

Sommige verhalen kennen we enkel van op televisie of in de krantenkoppen. En dan bestaat het risico dat het je op de duur niks meer doet. Neem nu al die verhalen over de wreedheden onder Saddam Hussein. We weten het wel, maar halen meestal eens onze schouders op of denken dat ze er maar iets aan hadden moeten doen. Velen zijn gevlucht en vaak was dat niet meteen de oplossing van hun problemen. En net dat gegeven gebruikt regisseur Koutaiba Al-Janabi voor zijn debuutfilm.

We volgen Sadik. Hij was jarenlang de persoonlijke cameraman van de president. Hij maakte vrolijke filmpjes van verjaardagsfeestjes van de kinderen. Maar legde ook de executies vast. Een moeilijke situatie maar ergens ook wel comfortabel want de president vertrouwde hem. Op een dag veranderde dat en besloot hij te vluchten. Zijn vrouw was al in Londen, het was gewoon een kwestie om daar te geraken. Maar hij strandt in Boedapest. De geheime dienst zit hem op de hielen, zijn geld geraakt op en hij kent niemand in de stad.

Lees verder…

HaHa van Hendrik: 17 oktober 2011

maandag 17 oktober 2011 11u03 | Faits Divers | Hendrik Braet | 5 reacties

Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.

Landjuweelstraat Ledeberg

Food Sessions

zondag 16 oktober 2011 22u42 | Muziek, Resto, Cafe en Nachtleven | Frank Bombeke | 1 reactie

The Food Sessions – Driemaal genieten

Op de Cultuurmarkt 2011 van Gent kocht ik me The Food Sessions, een merkwaardig drie-in-één cultureel product, dat ik sindsdien koester als een echt hebbedingetje. Het is een kookboek + een verslagboek van de gelijknamige The Food Sessions + een cd.

Het is vandaag 16 oktober Wereldvoedseldag, én de Internationale Blog Actie Dag (Blog Action Day) met eveneens Voedsel (Food) als thema. Een ideaal moment om The Food Sessions onder de aandacht te brengen.

The Food Sessions was een reeks van twaalf concerten die vanaf september 2010 tot februari 2011 doorging in het Leescafé van De Centrale. De concerten werden professioneel opgenomen. Eén van die songs van de soloartiest, het duo of trio musici met telkens een andere culturele achtergrond, kwam na zorgvuldige selectie door alle betrokken partijen op de verzamel-cd, die bij dit kookboek hoort.

De wereld op je bord in het Wereldrestaurant van De Centrale

Tijdens The Food Sessions stond ’s middags op het menu van het Wereldrestaurant in De Centrale, telkens de lievelingsmaaltijd van de artiest(en) die ’s avonds optrad(en) in het Leescafé, naast een heleboel andere fijne recepten uit het rijke aanbod van het Wereldrestaurant. De naam The Food Sessions is daarmee verklaard. Lees verder…

Parents (+wedstrijd)

zondag 16 oktober 2011 12u32 | Podium en Cultuur | patricia (tekst), Thomas Dhaenens (beeld) | Reageren uitgeschakeld

Onder leiding van theatermaker/acteur/muzikant Tom Vermeir ((A Brand, TG Ceremonia, Cie Cecilia) bogen een aantal jongeren zich over het gegeven ‘generaties’. Meer bepaald: wat gebeurt er als zij in de huid kruipen van hun ouders, een generatie waartegen zij zich doorgaans afzetten? En wat als een volwassen acteurs de rol krijgen van hun puberende kinderen? Een interessant gegeven, deze voorstelling die zich zowel tot jongeren als volwassenen richt, en wat meer is, wij mogen van de Kopergietery kaartjes weggeven.

Het resultaat zet in de verf hoe kinderachtig volwassenen soms omgaan met de dingen. Of hoe matuur de blik van jongeren kan zijn. Een voorstelling over hoe tragisch en tegelijk komisch of absurd het leven kan zijn. Een voorstelling ook over hoe mensen – jong en oud – zich tegenover elkaar gedragen. De jonge spelers komen allemaal uit de Theaterateliers van Kopergietery.

Knijp ne keer uw ogen in spleetjes, Jos.
Ziet ge daar die stipkes?
Die twee piepkleine stipkes?
Die dag en nacht staan zwaaien,
en hopen dat ge terug komt?
De grootste is uw zoon.
Nogal ne schone jongen hé?
Dat hebt ge goed geschoten, Jos.
Hij vraagt niet meer naar u.
Hij is daar mee gestopt.
Toen dat hij zestien werd, geloof ik.
Hij dacht da ge ne keer ging bellen.
Om hem geluk te wensen.
Zestien is toch niet niks hé, Jos?
‘k Heb hem gezegd dat ge druk bezig waart.
Hij moest daar eens mee lachen.

Wil u één van de 5 duotickets voor zondag 23 oktober winnen? Zend dan het antwoord op de vraag “Welke vlag (van welk land) houdt de jongen in bontmantel vast?” (tip) naar wedstrijd@gentblogt.be Wie niet in de prijzen valt, kan altijd gaan kijken op zaterdag 22 of zondag 23 oktober.

100 keer met Dirk Musschoot naar Noord-Engeland

zaterdag 15 oktober 2011 12u31 | Faits Divers | Caroline Neels (tekst), Dirk Musschoot (beeld) | 1 reactie

Toen ik terug kwam van Noord-Engeland en daar naar algehele voldoening the “Angel of the North” mocht aanschouwen werd mij dikwijls de vraag gesteld aan het thuisfront wat er eigenlijk te zien is in Noord-Engeland. En regent het daar ook niet altijd ?
Neen dus wat dat laatste betreft. Ik ben er vijf dagen geweest en het heeft geen spetter geregend en ik heb er bijzondere dingen gezien zoals het Alnwick Castle waar Harry Potter thuis is. Dat kasteel is het decor voor Zweinsteins Hogeschool voor Heksen en Hocus Pocus. Ook Blackadder is in Alnwick gedraaid. Rowan Atkinson kent vast ook wel de weg naar het Castle. In de buurt ligt ook Alnwick Garden ontworpen door een Belg Jacques Wirtz. En dat is een pracht van een tuin met een heuse Poison-garden in. Je kan er een hele dag in rondlopen in die tuin.

Maar de top vond ik de “ Angel of The North”. Die staat naast de A1 in Gateshead waar jaarlijks zo een 33 miljoen automobilisten voorbijkomen. De ‘stalen engel’ is van Anthony Gormley en je ziet hem al van kilometers staan. Ik weet niet wat ik heb met het ‘ding’ maar ik kijk er graag naar.

Maar wat heeft dit met Gent te maken zult u zich afvragen. Wel veel. En dat heeft alles te maken met de Gentse journalist Dirk Musschoot. Bij uitgeverij Lannoo verscheen recent “100 X Noord-Engeland”, een reisgids waarin Dirk, sinds decennia een bewonderaar en bezoeker van het Engelse noorden, de lezer meeneemt naar zijn honderd favoriete bestemmingen in de regio. De gids bevat ook een lijst met hotels en restaurants en er is ook een uitneembare kaart.

Lees verder…

Tijdloze klasse

vrijdag 14 oktober 2011 13u31 | Muziek | Wouter De Sutter | Reageren uitgeschakeld

Kort na het laatste fluitsignaal in Düsseldorf en de bijbehorende uitschakeling van de Duivels voor het komende EK, spoedden we ons dinsdagavond naar de Vlasmarkt. Om er de hoogst voorspelbare ontgoocheling weg te spoelen. En om Chris Brokaw aan het werk te zien in Muziekcentrum Kinky Star. Liefhebbers van het betere gitaarwerk in de nineties kennen de man nog van Codeine en Come. Twee grensverleggende bands die we ooit zelf nog aan het werk zagen. Veel te lang geleden intussen.

Brokaw is het prototype van de rusteloze, hyperactieve muzikant. Na het opdoeken van Come legde zich hij zich toe op de productie van instrumentale muziek, van post-rock over soundtracks tot muziek voor dansvoorstellingen. Hij depanneerde/assisteerde ook collega’s als Steve Wynn, Evan Dando (Lemonheads), Thurston Moore (Sonic Youth) en maakte voor een tijdje deel uit van bands als Karate, Pullman, The New year en vele andere.
Enkele jaren geleden nam hij met Dirtmusic, zijn meest recente band, een album op met de Malinese Touareg band Tamikrest. Tussen al die verschillende bedrijven door stampte hij een drietal jaar geleden ook een platenlabel (‘Capitan records’) uit de grond. Niet voor één gat te vangen dus. Conclusie: we wisten niet goed wat precies te verwachten dinsdagavond. Lees verder…

Universiteit Gent zoekt hulp in verband met de Spaanse vluchtelingen in de jaren 1937 – 1939.

vrijdag 14 oktober 2011 9u37 | Samenleving | Redactie | Reageren uitgeschakeld

Af en toe krijgen we op de redactie verzoekjes voor een oproep toegestuurd waaraan we niet kunnen weerstaan. Zoals dit.

De universiteit van Valencia is samen met de Universiteit Gent, vakgroep Pedagogiek, een project gestart om de geschiedenis van de ‘Spaanse Exile’ niet verloren te laten gaan. In de jaren 1937-1939 zijn heel wat Spaanse kinderen opgevangen bij Belgische families, in verschillende Belgische steden. Daarvoor hebben wij de hulp nodig van mensen die als kind van Spanje naar hier zijn gekomen. Of van de families of andere betrokkenen die deze kinderen opgevangen hebben tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Aan de hand van jullie verhalen willen wij een beeld proberen te vormen van deze gebeurtenissen.

Heb je interesse om je ervaringen hierover te delen, neem dan contact op met: andres.payarico@ugent.be of bel naar 09/264.63.82.
Wij zijn daarnaast ook geïnteresseerd in historisch archiefmateriaal uit deze periode, zoals foto’s, artikels, postkaarten, brieven, kledij … om dit onderzoek te onderbouwen.

Tagfish van Berlin

donderdag 13 oktober 2011 12u59 | Podium en Cultuur | patricia | Reageren uitgeschakeld

Ik had het tijdens de voorbeschouwing van het nieuwe Vooruitseizoen al gezegd: ik keek uit naar Tagfish. Berlin is een gezelschap dat me in het verleden met hun Holoceen-trilogie heeft weten te prikkelen. Ik weet er geen beter woord voor omdat je Berlin moeilijk in een hokje kan plaatsen. Het is theater, film, maquettes, documentaire,… De grens tussen realiteit en fictie is dun. Het is moeilijk te omschrijven, maar het is een ervaring die je niet zomaar loslaat. Niet verwonderlijk dat de voorstelling ingepland wordt in Almost Cinema, het programma dat Vooruit i.k.v.h. Filmfestival organiseert. Ik ben alvast in goed gezelschap: ook Pieter Embrechts is fan, verklaart hij op de Vooruit-site. En wat meer is, er zijn nog tickets voor vanavond.

Tagfish is de start van een nieuwe cyclus. Het concept deze keer is ‘Horror Vacui’ waarmee ze dus wel verder bouwen op het gegeven ‘ruimte’ maar ze koppelen er ook portretten van ontmoetingen aan een tafel aan vast. In Tagfish staat Zollverein centraal. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het verlaten industrieterrein in Noordrijn-Westfalen blijkt werelderfgoed en beschermd door Unesco te zijn. Het terrein ademt melancholie en bloed, zweet en tranen. Veel meer dus dan een braakliggend terrein vol vervallen industrieel erfgoed. En te koop, wat vreemd lijkt, gezien Unesco. Sjeik Hani Yamani is alvast heel geïnteresseerd en voor hem is Unesco een duidelijke meerwaarde.

Berlin zet zeven personages rond de tafel. Als we binnenkomen zien we de tafel, de chique bureaustoelen, het rode tapijt dat nog even wordt gestofzuigd. De telefoon wordt goed gezet. We zien het terrein en de personages via flatscreens, allemaal hebben ze hun achtergrond en link met het terrein. Er is een architect, de eigenaar van de grond, allez, directeur van het overheidsbedrijf dat eigenaar is van de grond, de projectontwikkelaar,… Een stoel is voorbehouden voor de sjeik. Maar komt hij opdagen?

Lees verder…

Petit Bazaars Boetiek opent in Oudburg 13

donderdag 13 oktober 2011 9u57 | People en Lifestyle | ElsS | Reageren uitgeschakeld

De webshopbeurs Petit Bazaar is in Gent al lang geen onbekende meer, de laatste editie dit voorjaar haalde 10.000 bezoekers. Ook dit najaar komt er een nieuwe editie, opnieuw in het ICC, wat een goede locatie bleek voor dit populaire evenement. Naast de beurs komt er trouwens ook een heuse Petit Bazaars Boetiek in het centrum van Gent. Het wordt een soort Pop Up Concept Store met elke maand een ontdekking en een nieuw aanbod. Redenen genoeg dus om ons oor eens te luisteren te leggen bij Nathalie (van Whoost.be) en Valerie, de drijvende krachten achter het Petit Bazaars Boetiekverhaal en organisatoren van de beurs.

GB: Ik heb de indruk dat het aantal standhouders nog steeds groeit op Petit Bazaar?

Petit Bazaar: Ja dat klopt. Na de vierde editie, toen nog enkel op zondag, waren er een 60-tal standhouders. Door de drukte van de vierde editie leek het ons fijner voor de bezoeker om er een tweedaagse van te maken. Met op zaterdag een nocturne van 16-20 u. en op zondag de hele dag van 10-18 u. Dit in combinatie met wat extra ruimte in het ICC heeft ervoor gezorgd dat we nu toch nog iets meer standhouders kunnen huisvesten én dat het een stuk aangenamer is voor de bezoeker. Deze editie zullen er een 70-tal standhouders te zien zijn.

GB: Is er iets specifieks waar we bij deze editie moeten naar uitkijken, iets nieuws wat nog niet in het aanbod zat? Lees verder…