woensdag 29 juli 2009 12u55 |
Gentse Feesten |
San (tekst), Thierry Lammertijn en Max Van Hemel (beeld) |
Het was mij dit jaar niet gelukt om regelmatig naar Bataclan te gaan. In het begin van de week was er het Puppetbuskersfestival. Tijdens het tweede deel vertoefden we in Macharius voor MiramirO. Maar hier en daar hadden we wel een gaatje gevonden om even binnen te wippen. Uiteindelijk zijn het onze buren, dus echt wegblijven kon niet.
Wat wel vast stond, al sinds het begin van de Feesten, was dat we de laatste dag dáár zouden doorbrengen: weg van de vuiligheid in de stad, weg van de tekenen van ontruiming en het einde van de Feesten. Wél op een site waar de Gentse Feestensfeer nog volop hing.
Voor we vertrokken hoorden we het gerucht al: dit zou de laatste Bataclan worden. Na de editie van 2006 in Macharius (toen nog als onderdeel van het Internationaal Straattheaterfestival – ondertussen ook al van naam veranderd en gekend onder MiramirO) en deze van vorig jaar en dit jaar in de Willem De Beersteeg, stoppen ze ermee. Bataclan houdt op te bestaan.
Wij fronsten onze wenkbrauwen van ongeloof: zoiets kon toch niet waar zijn? Maar eens daar geïnstalleerd hoorden we het keer op keer: ‘Welkom om de laatse Bataclan, de laatste dag, de laatste editie, en u bent erbij’ (enfin, niet letterlijk, maar iets in die trant). Als het zoveel keer herhaald wordt, dan moet het toch wel waar zijn? Of niet? Lees verder…
woensdag 29 juli 2009 10u39 |
Gentse Feesten, Muziek |
Thierry |
Met haar 20 jaar is Selah Sue de jongste artieste ooit op Polé Polé. Deze singer-songwriter uit Vlaams Brabant stond vroeg op het podium, maar het publiek was al talrijk aanwezig. Ze geldt als één van de meest beloftevolle jonge artiesten van het moment. Tot het einde van de zomer is ze trouwens één van de Artist In Residence in de AB, waarmee de AB jonge beginnende muzikanten wil ondersteunen. Naast covers van Amy Winehouse en Erykah Badu heeft ze ook een hoop eigen nummers.
Ze werd misschien ontdekt door Milow, langzaam groeit ze van onder zijn vleugels uit. Ze stond ook al in het voorprogramma van Jamie Lidell in Parijs, niet niks voor een jonge artieste. Op Belgavox zorgde ze voor een opmerkelijk duet met Baloji. Met Mommy en Black part love timmert ze aan de weg. Het publiek op Polé Polé leek er alvast vertrouwen in te hebben.
Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 21u02 |
Fotoreportage, Gentse Feesten |
Michel Vuijlsteke |
Op Gentblogt zijn ze nog niet (helemaal) gedaan, de Gentse Feesten, maar in de stad deze late namiddag: toch eigenlijk wel.
De Vrijdagmarkt was terug leeg, de laatste opleggers met stukken hydraulische misselijkmakers reden ons voorbij op de Ottogracht. De duiven en het vrolijk slalommende bezemwagentje van Ivago verdeelden er de laatste restjes onder elkaar.
Her en der stonden de speciale feestenfietsenstallingen leeg te blinken: er hing dan ook dreigend “ontruiming vanaf 298 juli 20089″ op.
Het Baudelopark zag er als een maanlandschap uit: geen spoor meer van modder, alleen de belofte van veel, veel stof. En de hoop dat het gras weer groener wordt, met zijn uitvalsbasissen vanonder de podia en de kiosken. Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 20u52 |
Gentse Feesten, Muziek |
Thierry |
Voor het tweede jaar op rij stond Sweet Coffee op Polé Polé. En jaren geleden waren ze ook al bij Sint Jacobs geprogrammeerd. Deze groep uit Brussel voelt zich duidelijk thuis in Gent. Met drie schitterende cd’s hebben ze een trouw publiek weten bekoren. De vierde cd Face to face is in de maak en de verwachtingen zijn hooggespannen, zeker nu ze op hun site aankondigen dat ze in een “creatieve hausse” zitten. De releasedatum werd uitgesteld en er komen meer guest vocals. Live zorgen ze sowieso voor versterking van het trio Patrick Bruyndonx, Raffaele Brescia en Bibi Diabokua. Voor hun set putten ze uit Memory Lane, Perfect Storm en Naked City. Ook lieten ze al een tip van de sluier horen. De lounge-sfeer wordt verlaten en Sweet Coffee kiest voor een eigen mengeling van jazz en house met pop en elektro. Wie hen gemist zou hebben, krijgt een tweede kans op Polé Polé Beach.
Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 18u59 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Stefaan D'Hondt, Karine De Smet |
Jasper D’Hondt en Joren De Cooman, allebei kersvers afgestudeerd aan Ecole Supérieure des Arts du Cirque (ESAC), de gerenommeerde Franstalige circushogeschool te Brussel, debuteerden met Day X, hun eindwerk, op het Jeugdcircusfestival tijdens de Gentse Feesten. Goedele Dauwe, die verantwoordelijk is voor de programmatie van de circusacts op Parkkaffee, zorgde ervoor dat ze ook daar hun circuskunsten konden vertonen. Jasper en Joren zijn beiden producten van de Vlaamse circusateliers. Joren zette zijn eerste stappen in het circuswereldje in Circus In Beweging uit Leuven, Jasper ontwikkelde zijn passie bij Circusplaneet in Gent.
Van je passie je beroep kunnen maken, dat is de droom van iedereen. Jasper en Joren hebben dat voor zichzelf gerealiseerd. Na een studie van drie jaar mogen zij zichzelf ‘gediplomeerd acrobaat‘ noemen. Dat heeft hen wel bloed, zweet en tranen gekost. ESAC is immers geen school voor doetjes. Je komt er pas binnen na een strenge auditie. Dit jaar studeerden slechts 14 laureaten af, onder hen slechts drie Belgen. Drie jaar lang worden de studenten van ESAC voorbereid op een loopbaan als professioneel circusartiest. Naast algemene vakken als dans, dramaturgie, handstand, enz… werken zij intensief aan hun eigen specialiteit. Voor Jasper en Joren is dat de Koreaanse plank, een wipplank die hen 5 meter de lucht in katapulteert. De spectaculaire salto’s die zij daarbij uitvoeren doen enkel topturners op de trampoline hen na. Het verschil zit hem in het neerkomen; Jasper en Joren landen immers op een plekje van een zakdoek groot.
Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 16u35 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Max Van Hemel |
Mijnheer Papier is een eenzaam mannetje die leeft in zijn papieren huisje in zijn papieren wereld. Op een dag besluit mijnheer papier op uit zijn huisje te komen en maakt hij een deur in zijn papieren huis. Zo ontdekt hij dat er ook vleesjesmensen bestaan, met vleesjeskinderen en vleesjesopa’s en vleesjesoma’s. Mijnheer Papier wil graag een eigen opa die hem leuke verhaaltjes vertelt en allerhande toffe dingen met hem doet. Een lieve mama helpt mijnheer Papier in zijn zoektocht.
Mijnheer Papier is een originele voorstelling met Jo Decaluwe als hoofdacteur. De voorstelling zou wel wat meer animo kunnen gebruiken maar toch zit een mooie emotionele boodschap in die door niemand mag gemist worden.
Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 14u45 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Veerle, Charles Strijd (beeld) |
Zo tijdens de eerste dagen van het International Puppetbuskersfestival ben je volop bezig met het bekijken van voorstellingen – ah ja, want ze zijn allemaal nieuw – en erover te schrijven. Daarnaast ben je volledig in beslag genomen door het bijkletsen met al die mensen die je zo lang niet meer gezien hebt. Dit maar om te zeggen dat op dat moment van het festival, de Luk Vincentprijs nog een ver-van-mijn-bed-element is. Maar in de loop van de week verandert dat. Je ziet meer en meer voorstellingen (enkele soms tot in den treure), je begint te vergelijken en je begint voor jezelf af te wegen wie in aanmerking zou kunnen komen voor de prijs. Naarmate het festival op zijn laatste benen loopt, wordt het echt spannend wie de prijs zal krijgen, en vooral, of de winnaar overeenstemt met jouw voorkeur.
Zondagnamiddag was het om zes uur dan zover. De binnenkoer zat afgeladen vol, de zon scheen, de jury was voltallig aanwezig en de micro’s stonden getest en wel op de sprekers te wachten. Freddy Claeys, voorzitter van het EFTC, opende het officiële moment met een warm dankwoord voor alle vrijwilligers, wat hen ook een daverend applaus opleverde (en eerder deze week de Prijs van de Gentenaar). Want, en het kwam deze week ook al in de commentaren alhier ter sprake, er is geen enkele culturele organisatie die tijdens de Gentse Feesten haar activiteiten kan ontplooien zonder de inzet van – veelal talrijke – vrijwilligers. Trouwens, zonder die vrijwilligers zou u op dit eigenste moment dit artikel niet zitten te lezen, want uw favoriete webstek staat enkel online dankzij een zotte maar supergemotiveerde bende vrijwillige medewerkers.
Maar we wijken af.
Het ging over prijzen. Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 12u35 |
Gentse Feesten, Muziek |
Els Van Eeckhaut (tekst), Pierre Debrauwer (beeld) |
Op de website van Kinky Star staat het zo: “Er zijn in deze tijden van muzikaal overaanbod veel groepen die zichzelf zonder schroom onder de noemer ‘experimenteel’ catalogiseren. Gelukkig zijn er bands als Marvelas Something, die voor eens en altijd duidelijk maken dat experimentele muziek zich zover mogelijk van de platgelopen paden van genres, stromingen, ritmes of melodieën houdt en kort samengevat ‘zo zot als een deur’ moet zijn. Als u van tegendraadse surfhiphoprockfusionclashtrash houdt zou deze door Frank Zappa ondergekotste band wel eens uw kopje thee kunnen zijn.”
Persoonlijk ben ik geen fan van het woord “ondergekotst”, maar voor het overige kan ik mij best wel vinden in de beschrijving. De Gentse groep trad tijdens de de Gentse Feesten op in Kinky Star om drie uur ‘s nachts, dus alle eer aan de fotograaf van dienst die op dat moment alert genoeg was om één en ander nog op de gevoelige lens vast te leggen.
Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 10u55 |
Gentse Feesten, Samenleving |
Francis Faes |
Ik schreef gisterenavond nog aan mijn Facebook-vrienden dat ik mij gisteren mateloos geërgerd had op de Gentse Feesten. Vooral aan en door mensen. Mijn, doorheen der jaren gegroeide, mildheid werd er zowaar zelfs zwaar door op de proef gesteld. Uiteraard zal dat wellicht deels aan mij liggen. Ook daar zal ik in de toekomst moeten leren verder mee leven. Maar daar gaat het nu even niet om.
In eerste instantie wou ik er voor Gentblogt niet over schrijven. Omdat ik vind dat de andere media al te gretig zijn ingegaan op de paar, weliswaar serieuze, incidenten die zich hebben voorgedaan tijdens dit volksgebeuren, waar meer dan een miljoen mensen (!), gedurende tien dagen (!), aan hebben deelgenomen. En zonder één of ander te willen minimaliseren wil ik dat laatste toch wel even in de verf zetten. Want al bij al zijn de Gentse Feesten een gebeurtenis die door de meeste deelnemers ervan als uitermate positief, leuk, grensverleggend én verrijkend worden beschouwd. Een algemeen heersend goed gevoel dat ook bepaalde onveiligheidsgevoelens weet te relativeren en soms zelfs weet te verdrijven. Wat ook geldt voor mij. Ik behoor immers ondertussen al tot de zogenaamde ‘oudere generatie die niet meer zoveel buitenkomt, en dus vervreemd is van het moderne alledaags gebeuren’ (de angst voor het onbekende baart de vrees voor anderen!).
Ik ben de laatste jaren steeds minder mobiel geworden. En moet mij tegenwoordig zelfs door het leven voortbewegen met behulp van een wandelstok. Ondersteuning zoekend bij mijn laatste levensgezellin. Kreupel, al wil ik dat etiket zelf nog steeds niet op mezelf kleven. Al is misplaatste trots een ondraaglijk iets. Levend met de constante schrik dat ik bij de minste oneffenheid in het wegdek of door een onverwachte aanraking met een medemens het evenwicht zal verliezen. Weinigen houden daar rekening mee. Dat heb ik gisteren nog maar eens aan den lijve ondervonden. Toen ik mij op weg bevond naar het Baudelopark om een dansinitiatie ‘Streetdance’ bij te wonen. Waaraan mijn vriendin zou deelnemen. Ik moest mij daarvoor een weg banen doorheen een massa uitgelaten feestvierders die van geen wijken wilden weten. Zichzelf soms met een verbeten blik in hun ogen vooruit wierpen om het pleit voor enkele meters in hun voordeel te beslechten. Ik ben uiteindelijk, met veel moeite, en dankzij de hulp van enkele vriendelijk meelevende (veelal oudere) mensen, toch op de plaats van mijn bestemming geraakt. En daar stoorde ik mij dan weer aan de nonchalante manier van doen van lui die te leeg zijn om hun afval te deponeren in de meer dan talrijke vuilnisbakken die daartoe voorzien zijn. Als iedereen eens voor de eigen stoep zou vegen? ’t Leven zou er al een stuk mooier én gemakkelijker op worden. Het zijn maar mijmeringen. Niet echt moraliserend bedoeld. Alhoewel sommige dingen die ik heb meegemaakt daartoe aanleiding zouden kunnen geven. Ik heb agressie gevoeld. Voor zoveel onbegrip. Voor zo weinig inlevingsvermogen. Lees verder…
dinsdag 28 juli 2009 9u18 |
Gentse Feesten |
Redactie (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
De puppetbuskers zorgen altijd voor mooie momenten. Voor groot en voor klein. Het is lastig kiezen wat je gaat zien, maar het is ook lastig kiezen tussen de vele foto’s. Zoals u weet wordt onze redactie in die fantastische tiendaagse uitgebreid met extra vrijwilligers. De komende dagen kan u dus nog wel eens een selectie foto’s hier zien verschijnen. Om bij weg te mijmeren, en al weer af te tellen naar de volgende editie.
Neptune
Circus Topolino
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 18u26 |
Gentse Feesten, Muziek |
josie (tekst), Thierry Lammertijn, Bart Haeve en Max Van Hemel (beeld) |
Boomtown bewaarde zijn grootste knallers voor de laatste avond. Zoals ondertussen al een gewoonte is geworden, werd het plein een goed uur voor de hoofdact al afgesloten, en deze keer leek het nog een stuk meer drummen dan de voorgaande dagen al het geval was. Blijkbaar wou niemand deze laatste Boomtownavond met geschift genie Daan missen.
Eveneens naar gewoonte, miste ik helaas de opener. Maar voor Team William, de tweede groep van de avond, zocht ik een goed plekje. Ik heb deze groep pas heel recent ontdekt dankzij onze eigen Uwged8 natuurlijk, maar toch ook dankzij hun nu ook op Studio Brussel opgepikte lichtelijk geniale single Lord of the dogs. Geef toe, deze vrolijke prettig gestoorde popdeuntjes kleven zich vast aan uw gehoororgaan als een teek op een hond.
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 18u01 |
Gentse Feesten, Muziek |
Els Van Eeckhaut (tekst), Rosemie Callewaert (beeld) |
Tijdens de voorbije dagen (en ook vandaag nog) was het Beverhoutplein (achter Sint Jacobs) Place Musette, een rustpunt aangekleed als een idyllisch Frans pleintje waar muziek de hoofdrol speelt. Muzikanten met een hart voor het Franse lied brachten de voorbije dagen een mooie selectie uit Franse chansons. Gastheer van dienst was Derek, sedert jaren zelf gebeten door het Franse Chanson.
Wij gingen en genoten onder meer van Catherine Delasalle. Zij mag dan een Française zijn, Gent is haar uitvalsbasis en het spreekt haast voor zich dat Derek deze chansonnière op het programma zou zetten.
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 17u47 |
Gentse Feesten, Muziek |
Tom Van Steenbrugge |
Het was verzamelen geblazen op het Sint-Baafsplein zondagavond voor alle liefhebbers van rock, funk, soul, disco en zelfs reggae. En Soulsister, ook!
Ik weet niet of the Shakers dezelfde Shakers zijn als in de Urbanus conférence “Filemon en Filomeen†(waar ’s avonds een groot bal doorging met Tony Corsari en the Shakers), maar ze bestaan alleszins 30 jaar, en speelden al op verscheidene Gentse Feestenpodia als Sint-Jacobs en de Groentenmarkt.
Een stevige mix van vlekkeloze covers zorgde ervoor dat het plein aardig gevuld én opgewarmd raakte. ABBA! Stevie Wonder! The Police! James Brown! TC Matic! Dood of levend, ze zijn allemaal langsgekomen. Zo zouden alle feestjes moeten beginnen, eigenlijk. Lees verder…
maandag 27 juli 2009 17u01 |
Gentse Feesten, Muziek |
Redactie (tekst), Pierre Debrauwer (beeld) |
The Curvy Cuties Fanclub stonden zondagavond in de Kinky Star. Ze keken enorm uit naar dit optreden, bleek tijdens het interview enige tijd terug. Ze wonnen vorig jaar de Beloften en zijn bij onze trouwe lezers uiteraard bekend dankzij Uwged8. De mannen hebben ook een stevige livereputatie. Ze houden van muziek en het podium. Er mag al eens iets verkeerd gaan, ze houden het hoofd koel en rocken verder!
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 16u23 |
Faits Divers |
Alain Roose |
Er zijn mensen op deze wereld die nog nooit gefietst hebben en het wellicht ook nooit zullen kunnen. Ik prijs me dan ook gelukkig over een stel stevige, goedbehaarde benen te beschikken (een beetje uit de mode misschien want blijkbaar is het tegenwoordig “in†om letterlijk “alles†glad te scheren). Die lichaamsdelen hebben me al veel mooie momenten bezorgd. Ze waren dan ook meer dan nodig om op het einde van een overdosis Gentse Feesten op een sportieve manier tot rust te komen.
Op zondag 26 juli 2009 was er immers de 19de fietshappening Gentse Buitenband. Met deze Buitenband wordt het mooiste getoond van wat er overblijft van landelijk groen in de Gentse randgemeenten. Het thema dit jaar was “verbondenheid†(tussen land -en tuinbouw, milieu en natuur). Omdat we deze verbondenheid zelf eens aan den lijve wilden ondervinden, begaven we ons die dag met een viertal benen naar één van de vier startplaatsen: de hoeve van Octaaf Lootens aan de Vroonstalledries te Wondelgem.
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 16u09 |
Agenda |
Michel Vuijlsteke |
Het gaat niet goed met Afrika. Beneden de Sahara telde het continent in 2005 honderd miljoen meer extreem arme inwoners dan in 1990. Steeds meer mensen vragen zich af hoe dat kan, terwijl het Noorden toch miljarden euro ontwikkelingshulp gaf. Anderen wijzen op het feit dat er meer rijkdom uit Afrika vertrekt –door handel en corruptie– dan er hulp arriveert.
Dambisa Moyo pleit voor het stopzetten van alle hulp aan Afrika, aangezien die volgens haar alleen maar corrumpeert. ‘Een land dat afhankelijk is van buitenlandse hulp, wordt nooit volwassen. Corrupte regeringen kunnen altijd weer rekenen op nieuw donorgeld, omdat donoren vinden dat de ontvangers een beetje vooruitgang boeken en dus beloond moeten worden. En anders staat er een nieuwe hulpverlener klaar om het nog eens te proberen.’
Kumi Naidoo vindt dan weer dat er méér hulp moet komen, maar dat die beter besteed moet worden. ‘Een Europese Unie die bij goed weer en kwaad weer betoogt hoe bezorgd ze is om de armoede in de wereld komt niet geloofwaardig over als ze tegelijk meer subsidie per koe geeft dan het inkomen waarmee de helft van de mensheid het moet rooien –en bovendien de lokale landbouw in de armere landen ondermijnt met die subsidiepolitiek.’
Wie is Dambisa Moyo?
Dambisa Moyo groeide op in Zambia. Ze haalde een doctoraat in de economie aan Oxford University en studeerde ook in Harvard. Ze werkte bij de Wereldbank en voor Goldman Sachs, onder andere rond schuldenmarkten en hedgefunds. Moyo pleit in haar pas verschenen boek Doodlopende hulp onomwonden voor het stopzetten van ontwikkelingshulp aan Afrika. Volgens haar is die hulp namelijk mee verantwoordelijk voor corruptie en verkeerde economische keuzes, en dus voor de blijvende armoede in Afrikaanse landen. Volgens voormalig secretaris-generaal van de Verenigde Naties Kofi Annan is Dead Aid ‘een overtuigend pleidooi voor een nieuwe aanpak in Afrika’. De invloedrijke ontwikkelingseconoom Paul Collier zei dat ‘Dambisa Moyo is voor ontwikkelingshulp wat Ayaan Hirsi Ali is voor de islam.’
Wie is Kumi Naidoo?
Kumi Naidoo groeide op in Zuid-Afrika. Op vijftienjarige leeftijd werd hij actief in de anti-apartheidsstrijd en hij belandde daarvoor ook in de gevangenis. Als politiek vluchteling in Groot-Brittannië volgde hij studies rechten, na de vrijlating van Nelson Mandela hielp hij het ANC omvormen tot een legale politieke partij en bekleedde vervolgens een aantal belangrijke posten zoals woordvoerder van de Onafhankelijke Verkiezingscommissie. Van 1998 tot 2009 leidde Naidoo Civicus, een wereldwijde alliantie van zowat 1000 civiele organisaties. Hij maakte ook deel uit van de stuurgroep van Global Call to Action against Poverty, beter bekend als de campagne met de witte armbandjes die in 2005 de G-8 aanmaanden tot veel meer hulp voor de arme landen. Kumi Naidoo treedt in november 2009 aan als de nieuwe directeur van Greenpeace International. In februari 2007 had MO* een interview met hem.
Reacties
Na de inleidende lezingen krijgen we twee reacties van Bogdan Vanden Berghe, algemeen secretaris van 11.11.11, koepel van Vlaamse Noord-Zuidbewegingen, en van Ruddy Doom, hoofd van de vakgroep Studie van de Derde Wereld aan de Universiteit Gent. Tot slot is het woord aan het publiek.
Praktisch
Wanneer: vrijdag 18 september om 19u30 stipt – de deuren gaan open om 19u – de lezing eindigt om 21u30
Waar: Vooruit, Sint-Pietersnieuwstraat 23, 9000 Gent
Inkom: € 5 – inschrijven via 02.536 19 77 of via jan.buelinckx@mo.be – de tickets worden aan de kassa betaald.
Taal: Engels
Organisatie: MO* ism Vlaams-Nederlands Huis deBuren.
Meer informatie: http://www.mo.be/molezing
Partners: Vooruit, Beursschouwburg, Kaaitheater, Zuiderpershuis, Canvas en 11.11.11.
maandag 27 juli 2009 15u48 |
Agenda |
Michel Vuijlsteke |
Transitiesteden en -dorpen Vlaanderen organiseren nieuwe inloopdagen transitie op zaterdag 14 en zondag 15 november 2009 in Gent (in de lokalen van Vormingplus).
Het programma van de inloopdagen loopt op een zaterdag en een zondag, telkens van 9u30 tot 17u00; en bevat onder andere:
- Het verhaal achter Transition Towns en hoe zelf aan de slag gaan
- Inzichten in de ‘big three’: de problematieken van klimaatchaos, piekolie (en peak everything) en de geldcrisis als de grote uitdagingen
- De principes van permacultuur in het transitieverhaal
- Positieve uitwegen met oa “The power of community: how Cuba survived peak oil”
- Innerlijke transitie en psychologie van verandering
- Inspiratie uit gestarte initiatieven
- Startoverleg met eigen groep
Voor wie?
Voor eenieder die op één of andere manier wil meewerken aan de noodzakelijke lokale transitie naar een olie-arme samenleving en een sterke, florerende lokale gemeenschap.
Door wie?
Intiatiefnemers: Jeanneke van de Ven, Debbie Eraly, Rudy Dhont, Nico Cuypers; allen gebeten door het transitievirus. En met medewerking ondertussen van anderen.
Waar?
In de lokalen van Vormingplus
Reigerstraat 8
9000 GENT
Kostprijs?
20 euro voor de twee dagen samen, lunch is voorzien (indien de prijs een probleem vormt, dan passen we er een mouw aan)
Inschrijven?
Via het invulformulier op http://www.transitie.be
Meer informatie via info@transitie.be
maandag 27 juli 2009 15u40 |
Gentse Feesten |
Max Van Hemel |
vzw Deezillusie staat voor voorstellingen voor alle leeftijden. Eén van de activiteiten is het impro-theater, gekend van TV-programma’s als “onvoorziene omstandigheden”. Rond Geert Willems vormde zich een team van 4 jonge acteurs. Met “als het geen goede voorstelling is, dan is dat alleen maar uw schuld” en daarmee is meteen de toon gezet voor de improsessie.
Het publiek is van bij het begin in the mood en gooit trefwoorden en zinnen op ‘t podium waar de acteurs hun spelletjes voor de vuist weg op afstemmen. We hebben ze allemaal gehad; Kai-Mook op Antarctica, tikkertje in de oertijd, kaping met een koebel, de verpleger,…
Kortom, onmogelijke situaties in gekende spelletjes, dé garantie voor een gezellig avondje komedie.
Lees verder…
maandag 27 juli 2009 14u32 |
Gentse Feesten, Muziek |
Els Van Eeckhaut (tekst), Isabelle Van Brussel (beeld) |
Luna Twist is geen onbekende alhier. Met veel plezier kondigden wij enige tijd terug de comeback aan (zie hier), en in de maanden die volgden hield de single Backbeat bijzonder stevig stand in UwGed8. Op 1 mei mocht Luna Twist bij Sint-Jacobs spelen na de stoet, bevestigde aldus haar status als vaste waarde in Gent en kreeg er gelet op de omstandigheden een pak socialistische fans bij.
Deze week dus een tweede keer op korte tijd Luna Twist op het groot podium bij Sint-Jacobs, dit keer in het massale feestgewoel. Frontman Alain Tant heeft een fenomenale stem, maar trekt ook de fotografen naar zich toe. Een bijzonder eigenzinnige mimiek en een hoog entertainers-gehalte zijn daar niet vreemd aan. Lees verder…
maandag 27 juli 2009 9u16 |
Gentse Feesten, Muziek |
D. |
Josies verslag kon u al eerder hier lezen. Deze foto’s willen we u ook niet onthouden.
Pornorama
Barbie Bangkok
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 20u48 |
Gentse Feesten, Muziek |
josie (tekst), Bart Haeve (beeld) |
Veel meer dan dat ze Gents zijn wist ik niet over Barbie Bangkok, maar een mens moet geregeld eens iets nieuws ontdekken, niet waar. Op het podium enkele mannen, maar ook twee vrouwen die samen aanstekelijke popdeuntjes van het betere soort produceren. Vooral de combinatie van de stemmen kan ik smaken, evenals het enthousiasme van de zanger. Het enige nummer dat ik kon herkennen is de Mc Cartney cover Coming Up. Leuke muziekjes, maar net iets minder mijn ding dan de ruigere rock van de dag voordien.
De meeste mensen waren echter gekomen voor A Brand. Opnieuw was de toeloop zo groot dat voor het optreden van de hoofdact het plein werd afgesloten.
De mannen van A Brand voelen zich duidelijk goed thuis in Gent en meer concreet op Boomtown. Ze hebben hier dan ook al verschillende keren gestaan, ooit als opener, later als hoofdact en dit jaar opnieuw. Een rol die ze ondertussen ook dubbel en dik verdiend hebben. A Brand mag dan niet de groep zijn die mikt op de internationale doorbraak of het grote succes, maar ze hebben wel een eigen, typische sound die ze in de loop der jaren hebben weten te perfectioneren, net zoals hun liveshows. En daarbij is het een groep die als geen ander weet hoe ze een feestje moeten bouwen.
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 17u49 |
Gentse Feesten, Muziek |
Redactie (tekst), Thierry (beeld) |
Onze fotograaf Thierry heeft duidelijk de smaak te pakken van Gent Beach en fotografen. Lastige taak om er telkens iets bij te verzinnen, want voor je het weet is hij weer de deur van ons redactielokaal uitgestormd.
Gisteren mocht Sven Ornelis dus op Gent Beach de plaatjes kiezen. Sven Ornelis is vooral gekend van zijn ochtenprogramma op de toenmalige radiozender Donna, waar hij samen met Erwin Deckers menig maal van zich liet horen. Het duo groeide uit tot een begrip bij de luisteraars en toen ze na 8 maanden de overstap naar Q-music maakten werd hier met veel drama op gereageerd. Ok, maar gisteren dan… Betekende dit ook veel ‘foute muziek’ op Gent Beach? Ornelis heeft in elk geval een fout hemd aan. Of heeft u zich kostelijk geamuseerd? Laat het ons weten in de commentaren…
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 16u07 |
Gentse Feesten, Muziek |
Els Van Eeckhaut (tekst), Pierre De Brauwer (beeld) |
U hebt het vast al eens meegemaakt. U zit in fijn en best wel véél gezelschap ergens iets te eten en te drinken en terwijl te keuvelen over alles en vooral heel veel niets. U bent niet van plan de volgende uren iets te doen aan die gemoedelijke omstandigheid, wel integendeel. Tot plotseling een kort signaal dat ogenschijnlijk van nergens komt een eind maakt aan de gezapigheid. En uw tafelgenoten, bij uitbreiding alle mensen aanwezig in het pand, in géén tijd den overschot (hint!) van het voedsel van hun bord schrapen en vervolgens als opgejaagd wild door elkaar beginnen lopen. “Het koor, het koor! Zingen! Nu! Snel! Iedereen weg.” weerklinkt door het kleine etablissement terwijl de massa zich als gelijk was er aardbevingsalarm verdringt voor de uitgang om het hazenpad te kiezen. Als uiteindelijk ook de kok van dienst zijn keukenschort over de haag zwiert en jachtig de massa vervoegt, kijkt mijn vriendin en overgebleven disgenote mij langdurig in de ogen en zegt: “ik denk dat we in een nonnenklooster zijn beland”
Gelukkig kan ik haar gerust stellen: toeval en omstandigheden hadden ons simpelweg geleid naar de vaste eetstek van de harde kern van “Den Overschot”, een koor dat innig verweven is met het oerdegelijke Volkscafé “Het Kanon” (vlakbij, jawel, Het Kanon).
Lees verder…
RSS
