zondag 26 juli 2009 14u31 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Charles Strijd, Veerle (beeld) |
Gistermiddag was ik weer paraat in het EFTC voor de laatste ‘nieuwe’ voorstelling van dit festival. En was het nu oorzaak of gevolg, we gaan het nooit weten, maar naast Alexandre Pring, een uit Brazilië afkomstige Portugees, was ook de zon eindelijk weer van de partij.
Alexandre Pring had uit het vurige zuiden twee vrouwen meegebracht, Marieta-M en Giselda-S, voor enkele korte intermezzi tussen de andere voorstellingen door.
Marieta-M is zijn sensuele danspartner met wie hij zich vol temperament laat leiden door de muziek. Af en toe laat ze evenwel een oogje vallen op iemand uit het publiek.
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 13u31 |
Gentse Feesten |
josie (tekst), Josie en Max Van Hemel (beeld) |
Veel volk ook weer vandaag voor het straattheater van MiramirO. Tien minuutjes voor de voorstelling op het Spaanskasteelplein moet beginnen, is het al drummen om nog een staanplaats te veroveren met zicht op het speelvlak. Maar de zon schijnt en iedereen is in Feestenstemming, er heerst een relaxte en vrolijke sfeer op het plein.
In het midden van het speelvlak staat een klimrekachtige constructie, een halve cirkel, waar danseres Claire zich rond begeeft. Op de tonen van verschillende soorten melancholische muziek voert ze een eenvoudige maar heel poëtische choreografie uit rond, aan en op die constructie. Geen grote acrobatie of show, maar een simpele, eerlijke maar ontroerend mooie voorstelling die het moet hebben van kleine gebaren en de ontroering uit de combinatie van beweging en muziek.
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 11u26 |
Gentse Feesten, Muziek |
Thierry |
Op Gent Beach aan het Laurentplein (voor het geval u het nog niet ontdekt hebt) stond vrijdag Pat Krimson. Hij bracht liters jeugdsentiment uit de jaren ’90. De dj is bij het grote publiek bekend van 2Fabiola en heeft een stevige dance reputatie bij Nunca en als DJ Pat Krimson. Hij woonde meer dan 6 jaar op het party-eiland Ibiza. Gent Beach moest en zou dansen, denken wij dan…
Het publiek was meer dan enthousiast en ging uit de bol. En u?
Lees verder…
zondag 26 juli 2009 8u51 |
Gentse Feesten |
San |
Zaterdag is gepasseerd en daarmee ook alle groepen op MiramirO. Niet dat er vandaag niets meer te zien valt, integendeel. Maar vandaag komen geen nieuwe groepen meer. Geen nieuwe lichting meer. Vandaag kan u nog enkele groepen bekijken die wij voor u de voorbije dagen al besproken hebben.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 18u28 |
Gentse Feesten |
Francis Faes |
Ik ben doorheen de jaren een stuk rustiger geworden. Ook wat uitgaan betreft. Echt bacchanale toestanden hoeven allang niet meer voor mij. En toch overvalt het mij nog soms. Meestal op onverwachte momenten. Zoals afgelopen woensdag, de vijfde dag van de Feesten. Ik had ‘s middags nog wat rondgekuierd in het centrum van onze Arteveldestad en mijn ogen de vrije kost gegeven. Mensen observeren is mettertijd mijn meest favoriete bezigheid geworden. Omdat ik mij dan heimelijk genoegzaam kan wentelen in ongeremde overpeinzingen. Die ik naar anderen toe soms zelfs niet durf te verwoorden. Het uiten van doorleefde vrije associaties maakt immers dat je jezelf kwetsbaar bloot geeft. En precies dat schrikt af. Al kan het voor jezelf uitermate helend werken. Als vooroordelen en clichés ongelimiteerd mogen worden doorleefd. Het ongebreideld uitvergroten van andermans minpunten als uitlaatklep voor de eigen tekortkomingen en frustraties. Noem het, voor mijn part, een vorm van voyeuristische catharsis. Maar goed. Ik ging daarna naar huis om een hapje te eten. Omdat ik niet te roekeloos wil omgaan met de knip van mijn geldbeurs. Ik hou nu eenmaal niet van een lege portemonnee. Bovendien heb ik het ook niet meer zo begrepen op massamanifestaties. Ik heb ondertussen geleerd hoe claustrofobische gevoelens kunnen gemeden worden. Een rustig avondje thuis dus. Wetende dat ik daardoor wellicht heel wat missen zou. Er moeten in het leven echter keuzes worden gemaakt. Maar net toen ik mij knus gesetteld had ging de telefoon. Het was mijn knipperlichtrelatie die mij vroeg of ik geen zin had om naar het Café Chantant te gaan bij’ De Vieze Gasten. Ik was er vorig jaar al geweest en had er intens genoten. Veel overtuigingskracht was er dus niet nodig. Temeer omdat ik haar al een tijdje niet meer had gezien en ik ook het kleine ettertje, zijnde haar neefje, nog wel eens wilde knuffelen. Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 18u16 |
Gentse Feesten |
josie (tekst), Dimi (beeld) |
Na donderdagavond bij The Black Box Revelation voor een afgesloten Boomtown gestrand te zijn, had ik mijn lesje wel geleerd; vrijdagavond stond ik voor negen uur al op de Kouter. Iets te laat weliswaar om Drums are for parades te zien, die op de laatste minuut nog waren opgetrommeld om Hitch te vervangen.
Drums are for parades
Op de Kouter lijkt Boomtown een fijne nieuwe thuis gevonden te hebben. Ik mis de gezelligheid van de Beestenmarkt nog wel, maar het mooie rechthoekige plein heeft dan weer het voordeel dat je van overal een goed zicht hebt op het podium. Het festival neemt slechts een kleine helft van het plein in en er op tijd bijzijn is dus de boodschap, want het gratis feest van de goede muziek lokt hopen volk en het plein wordt bijna elke avond afgesloten, zoals ik al mocht ondervinden.
Ik was deze avond vooral gekomen voor The Hickey Underworld, maar eerst was het aan The Sedan Vault. Ik moet eerlijk toegeven dat ik tot gisterenavond deze groep enkel van naam kende. Ergens hoorde ik de vergelijking met The Mars Volta vallen, en dat was genoeg om mijn aandacht te wekken.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 17u08 |
Gentse Feesten, Muziek |
Luc Peeters |
Dancehall reggae doet het goed deze Gentse Feesten: na Mr. Vegas op Boomtown, staat nu een andere grote naam in het genre РZulu 9.30 Рop het Pol̩ Pol̩ podium. De Spaanse roots (Barcelona) van de groep zorgen voor een eclectische mix van invloeden: reggae, salsa, hip-hop, funk Рzelfs flamenco bij momenten. De drummer en de percussionist zijn immigranten uit Salvador, wat zorgt voor een Braziliaanse klank.
Zulu 9.30 heeft de laatste jaren al een sterk palmares opgebouwd op Polé Polé: het mooiste festivalplein van Gent vult zich dan ook tot in de kleinste hoekjes terwijl de groep soundcheckt. En dan barst de hel los: van bij het eerste nummer raast frontman Oski-Jah Man als een wildeman over het podium, het publiek voortdurend bespelend. Het duurt dan ook niet lang of de menigte vlak voor het podium gooit alle remmen los en toont Polé Polé op zijn best: een mix van culturen en leeftijden die aantonen wat ‘multi-culturele ambiance’ betekent… Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 15u57 |
Faits Divers, Gentse Feesten |
Thierry |
Donderdag 23 juli konden 150 geïnteresseerden (én Gentblogt) kennismaken met de dagelijkse werkzaamheden van Ivago tijdens een ochtendwandeling doorheen de feestzone.
Tijdens de Gentse Feesten is het bij Ivago nog drukker dan anders. Er hangt een bijzondere sfeer in de Proeftuinstraat. Alle medewerkers zetten dan hun beste beentje voor. Ze maken er een erezaak van om de feestvierders elke dag opnieuw Schone Feesten aan te bieden. Een klus die ze maar kunnen klaren dankzij teamwork, een strikte planning en veel inzet.
Elke ochtend krijgt de gehele feestzone een grondige poetsbeurt. Om zes uur ‘s morgens vertrekken de veegploegen om hun dagtaak aan te vatten.
Sinds enkele jaren wordt er in 2 shiften gewerkt. In de eerste shift (van 6u tot 9u) wordt het afval zoveel mogelijk selectief opgehaald. In de tweede shift (9u tot 12u) wordt het overige afval, dat door de ambulante handelaars en feestvierders werd achtergelaten, opgehaald.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 14u43 |
Fotoreportage, Gentse Feesten |
Thierry |
Awoert Keizer Karel! En dat we 1540 niet licht zullen vergeten!
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 13u54 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Charles Strijd (beeld) |
Inmiddels alweer dag 7 van het International Puppetbuskersfestival. De weergoden zijn de Gentse Feesten maar matig gezind, want met de regelmaat der klok worden voorstellingen verstoord door – soms behoorlijke – regenvlagen. Een dikke pluim voor het publiek dat, al dan niet gewapend met regenkledij en/of paraplu, soms stoïcijns blijft zitten.
Gisternamiddag was het niet anders. Terwijl ik dit schreef, scheen de zon alweer, maar ook de voorstelling van Sam Trevor van Drolatic Industry, het Franse gezelschap dat deze week reeds met de heerlijke voorstellingen L’Enfer du décor en met La mort en cage te zien was, werd verstoord door de zoveelste bui. En dat was bijzonder jammer.
Sam Trevor vertelt het verhaal over, u raadt het al, Sam Trevor, de intergalactische held. Correctie: we krijgen EEN verhaal over Sam Trevor, want deze 80-jarige held heeft al ontelbare avonturen beleefd. Nu moet hij op zoek naar Le Scrule, een heel gevaarlijk en agressief wezen. Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 13u32 |
Gentse Feesten |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Het stond op de planning voor donderdag: 18u, wandelvoorstelling door De Rode Boom (BE) op het Spaanskasteelplein. Dus stond ik donderdag met de kinderen aan de boom waar een poster ophing met de woorden: hier verzamelen voor De Gehoornde Man. Ik stond daar niet alleen. Nog zo’n achttal mensen zaten daar ook, wat eigenlijk bijzonder weinig is voor een MiramirO voorstelling. Het feit dat de Murgafanfare gelijktijdig geprogrammeerd stond op hetzelfde plein en ondertussen de massa volk, die het festival gewend is, amuseerde en op sleeptouw nam, zal er wel voor iets hebben tussen gezeten.
20 minuten later zaten wij daar nog, en geen spoor van De Gehoornde Man en dus gaf ik het op. Ik vervoegde mij bij de massa en genoot van de rest van de show van de Murgafanfare.
Gisteren stond de Gehoornde Man nog eens op mijn programma en opnieuw was ik een beetje bang wegens conflicterende programma’s: enerzijds was er Mine de Rien met Enfin Tranquille dat geprogrammeerd stond tot 18u, anderzijds begon Cirq’ulation Locale (BE) met Happy 4 Nothing om 18u: sprekende van een enorm drukke bedoening rond 18u. Het kon tellen.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 12u05 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Frank Bombeke |
Daar zaten we dan aan de ingang van het Astridpark op de Lousbergkaai. We hadden bij Ilimitrof Company (FR) onze definitieve tocht geboekt naar de “bestemming van onze dromen, naar een betere wereld”. Zo stond het toch in de brochure van het internationaal straattheaterfestival MiramirO in Gent. We waren er ook helemaal klaar voor, na al die hectische voorbije maanden… en die zovele jaren in ons leven.
Terwijl we nog mijmerden over verre bus-, HST- of zelfs vliegtuigreizen (de mondiale voetafdruk lieten we toch achter ons), kwamen twee Chinese triporteurs aangetuft. De reisbegeleiders m/v van Ilimitrof Company stelden ons gerust. We zouden met z’n twintig wel plaats vinden in en om de triporteurs. Was het niet met z’n zessen in een triporteur, dan nog met vier aan de buitenkant vastgegord.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 10u47 |
Gentse Feesten |
Els Seghers (tekst), Els Seghers en Koen De Paepe (beeld) |
Aan het Zuid (of de Zuid, u kiest maar) worden traditiegetrouw kinderfeesten georganiseerd. Springkastelen allerhande zorgen er al jaren voor kleur en vertier. Dit jaar trok de dienst Feestelijkheden het budget op en kwam er een gevarieerder en kwalitatief aanbod, zo kan u lezen in de feestenbrochure. Misschien wel een goede reden om er toch eens een kijkje te gaan nemen, zo dacht ik bij mezelf. De omgeving van het Zuid ligt ietwat buiten de eigenlijke feestenzone en wordt wellicht als gevolg hiervan door vele bezoekers vergeten of over het hoofd gezien (ook door mijzelf tot op heden trouwens). Bovendien komt wel vaker de reactie och ja, springkastelen kom je overal en altijd wel ergens tegen, dat doen we niet speciaal tijdens de Feesten, dan vallen er andere dingen te beleven.
Op donderdagnamiddag – na toch eerst nog te hebben genoten van enig openlucht theater van MiramirO (waarover in andere artikels meer) – trokken we alsnog in de late namiddag richting Zuid. Er valt inderdaad heel wat te ontdekken in het Albert I park! Achter de gebouwen van de openbare bibliotheek en het administratief centrum troffen we heel wat witte tentjes aan. In elk ervan viel wel iets leuks te beleven: een workshop papieren bloemen maken, een masterclass skoebidoe, een exploration room (waar je jezelf kon uitleven op echte instrumenten zonder de anderen te storen!), een workshop snoeptaarten maken, …
De workshops waren vooral voor iets ouder kinderen en gingen door op vaste tijdstippen. Inschrijven vooraf wordt aangeraden maar er was duidelijk nog plaats vrij voor gegadigden.
Lees verder…
zaterdag 25 juli 2009 4u22 |
Faits Divers, Gentse Feesten |
Tim F. Van der Mensbrugghe |
Voel mijn hersengolven oscilleren terwijl ik terug naar huis stap van de Vlasmarkt. Luister naar het geluid van mijn brein als het mijn lichaam onder een druilerige ochtendregen huiswaarts stuurt. Plaats u in mijn geest door de elektronische compositie ‘Totem’ van Klaus Schulze te downloaden via iTunes. Een korte versie vindt u op YouTube. Luister en zie voor uw geestesoog hoe mijn persoonlijkheid haar vleugels uitslaat boven een statige processie van bliepjes en synthetische mistslierten. Besef dat er in mijn kop nogal eens iets anders omgaat dan in het hoofd van het meisje dat de vorige dag al om tien uur ’s avonds in de gietende regen in de goot stond te kotsen nabij het Sint-Pietersstation. Ik denk niet dat zij nog op de Vlasmarkt geraakt is. Omdat elk mensenkind respect verdient, heb ik haar Gentse Feesten niet vastgelegd op foto.
Respect allemaal goed en wel, maar het blijft een vreemd beeld: de vijfde Gentse Feestennacht moest nog aanbreken en toch waren er al mensen die hun ziel uit hun lijf stootten met een flinke scheut braaksel. Juffrouw, als u dit leest, een goede tip: vertrek pas laat naar het feestgewoel en besteed uw tijd vóór middernacht aan gezellig samen zijn in een huiselijke sfeer met vrienden en familie. Het aperitief in eigen huis is ideaal om rustig uw drankritme op punt te stellen. Op matiging moet u oefenen en dat doet u het best in een comfortabele zetel, met een kalmerend streepje muziek op de achtergrond. Consumeert u immers te snel, dan houdt u het, zoals u gisteren gemerkt hebt, geen nacht vol. Dan houdt u het zeker en vast geen tien nachten vol.
Toen ik zelf tegen half één naar de tramhalte wandelde, bande ik de gedachte uit m’n hoofd dat ik er weer eens flink zou invliegen. Immers, wie met zo’n hoogmoedige instelling antwoordt op de lokroep van de nacht, haalt het ochtendgloren niet. De nacht is, zoals de zee, gevaarlijk mooi in zijn bruuske onvoorspelbaarheid en alleszins niet in één keer leeg te drinken. Enig ontzag is op zijn plaats.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 21u43 |
Gentse Feesten |
Claire Maréchal (tekst), Hans Dc (beeld) |
Vóór de aanvang van de Gentse Feesten waarschuwden de autoriteiten voor groot besmettingsgevaar door Mexicaanse griep op de pleinen. Het stadsbestuur kon niet meer doen dan iedereen aan te raden hun handen vaak te wassen. Gelukkig besloten drie dappere Mexicanen de Gentenaars te sensibiliseren en trokken ze rond op de feesten.
Voorbijgangers hun handen werden gewassen, handschoentjes werden uitgedeeld en informatie verspreid. Voor diegenen die wat paniekerig waren werden er porties tequilavaccin of desperados verdeeld. Er was ook een duidelijke plaats voor vrolijkheid: de olijke bende entertainde hun geïnteresseerd publiek met gitaarmuziek en Spaans gebrabbel.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 20u36 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Griet |
Wij wouden dit jaar ook wel eens een voorstelling van MiramirO meeplukken. Gezien we vorig jaar het ongelooflijk mooie “de legende van Woesterdam†van Studio Orka zagen, viel de keuze op hun nieuwe stuk “Berninnaâ€.
En het moet gezegd: het was fantastisch, betoverend, meeslepend, ontroerend en ga zo maar even door. Plaats van afspraak was het Vogelenzangparkje aan de Blaisantvest. We werden meegetroond naar een oud herenhuis, volledig in verval, waar Vlad, de bediende van Berninna, ons stond op te wachten.
Uit het raam dwarrelenden uitnodigingen voor het verjaardagsfeestje van Berninna Kalachnikova (85 of 100 jaar oud) naar beneden.
We werden door Vlad en de kok Demetri mee naar binnen genomen waar ons het levensverhaal van Berninna en haar overleden tweelingzus Oktavia werd verteld. Berninna speelde ooit piano waarmee ze vele harten sneller deed slaan. Nu was alles stil rond haar…
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 20u13 |
Faits Divers, Gentse Feesten |
Michel Vuijlsteke |
Quinte Ridz maakte ter gelegenheid van de Gentse Feesten met een vierhonderdtal kerkstoelen twee levensgrote dinosaurussen (12x4m). De tentoonstelling is nog te zien tot en met zondag 26 juli 2009 van 16u tot 23u in CAMPO Boma (Bomastraat 35, 9000 Gent) vlak bij Baudelopark.
Maar! Hij kan de beesten niet meenemen! En als ze er niet weg zijn, dan worden de triceratops en de tyrannosaurus dinsdagmorgen 28 juli 2009 onverbiddelijk naar de schroothoop verwezen.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 19u51 |
Gentse Feesten, Muziek |
Tom Van Steenbrugge (tekst), Jelle Goossens en Luc Peeters (beeld) |
Dag twee van Boomtown-in-open-lucht op de Kouter, en ook vandaag worden een hoop muziekliefhebbers gedwongen het concert van buiten het terrein te volgen.
Openers van de avond zijn The Galacticos, een kwartet energieke Limburgse jonge wolven die al een hele trits rockconcours gewonnen hebben en ook in de finale zaten van Humo’s Rock Rally in 2008. Begin 2009 kwam hun eerste single uit, ‘Humble Crumble’. Ik moet toegeven dat ik even moeten gaan googlen ben ter voorbereiding, maar toen ik het clipje afspeelde, nestelde de gitaarmelodie zich als een ronddraaiend ISS-spacecentrum in het universum tussen mijn oren om er niet meer uit weg te vliegen. Catchy noemen ze dat. Overigens figureert ene Stijn Meuris vanuit zijn ‘Stijn en het heelal’-decor in deze clip, wat meteen de hele ‘spacy’ atmosfeer accentueert. En mijn nieuwsgierigheid dubbel prikkelde.
Live zijn ze geweldig. Ze peppen zichzelf voor het eerste nummer op met een countdown van een raketlancering (ook daar gaan ze nog door op het galactisch gebeuren), en tussen de nummers door horen we nog zo wat andere ruimteconversaties. Dit sleurt de toehoorders meteen ook mee in de rest van het verhaal: de muziek! Er wordt onder andere geput uit hun eerste EP getiteld ‘EP Phone Home’ (geef toe, je had er zelf niet kunnen opkomen!). Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 19u10 |
Faits Divers, Gentse Feesten |
Isabelle Van Deuren |
“You don’t know what you’ve got till it’s gone†en “Geen sant in eigen landâ€, zijn beiden pijlers van dezelfde stelling.
Gent is mijn stad, zo vergroeid en verknocht met mijn zijn dat mijn verhaal in haar straatstenen is gegrift en zij staat opgetekend in elk hoofdstuk dat sinds mijn negentiende aan mijn levensverhaal werd toegevoegd. Het spijtige van een dergelijke symbiose is dat de verwondering, een nieuwbakken Gentenaar eigen, doorheen de jaren slijt.
Eeltplekken op de ellebogen van je ziel die je bijziend maken ten opzichte van de schoonheid die zomaar op je stoep voor het oprapen ligt.
Op weg naar de dansles fiets ik bijna dagelijks doorheen de Burgstraat. De omgeving nauwelijks in mij opnemend. Bijna steeds gehaast, altijd net iets te laat vertrokken, de bosjes toeristen en aanverwante voetgangers ontwijkend die steevast de straat boven het voetpad lijken te verkiezen. De kasseien die de levensduur van mijn fietsbanden danig verkorten hartstochtelijk vervloekend. Zeker als ik weer eens vergeten ben hun luchtvoorraad aan te vullen.
Ooit, in een grijs verleden, toen er van bosklassen nog geen sprake was en een schoolreisje naar Gent het equivalent van een heuse wereldreis leek, stond ik vol ontzag op diezelfde straatstenen, omhoog starend naar zoveel kasteel. Met stomheid geslagen door de imposante brok verleden die zomaar voor mij opdoemde.
Ik herinner mij nog levendig hoe prinsessen en graven vanuit mijn fantasie tevoorschijn kwamen. Hoe ik mezelf van onbetekenend schoolmeisje voelde uitgroeien tot deelgenoot van een geschiedenis die mijzelf en mijn wezen oversteeg.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 18u20 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Sigrid Vergauwen (tekst), Charles Strijd (beeld) |
William & Günther presenteren hun privécollectie op het Spaanskasteelplein telkens vanaf 19 uur en dit tot zondag 26 juli. Het is een verzameling van wonderbaarlijke goocheltrucs, een reizend museum vol magie en trukendozen met geheime trucs uit de tijd van de farao’s, de middeleeuwen en de moderne tijden.
Niets in de handen, niets in de mouwen! Jij kiest een goocheltruc met Günther in de grote bibliotheekkasten en vervolgens, op enkele centimeters van jou en onder jouw verbaasde ogen, voert William Eston de truc uit. Het geheim blijft geheim want het gaat zo snel dat u nooit ziet hoe het gebeurt!
En ook al stel je vast, (als je vooraan rechts plaatsneemt) dat het materiaal bepaalde ‘speciale’ kantjes heeft, het gaat allemaal zo razend snel dat je het niet zou kunnen nadoen.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 17u47 |
Gentse Feesten |
Gudrun Rombaut en Koen De Paepe (tekst), Ivan Deboom, Max Van Hemel en Charles Strijd (beeld) |
Gudrun: Voor de eerste dag van MiramirO gaf ik present om 20u op het Spaanskasteelplein voor de voorstelling ‘Enfin Tranquille’ van Mine de Rien (Fr). Het decor spreekt al op zich tot de verbeelding: twee kleine werkmanshuisjes, deur en venstertje bovenaan, met elk een klein achtertuintje en daartussen een lage afsluiting.
Het verschil tussen de twee is meteen merkbaar: het ene tuintje is netjes opgeruimd met bloemen en een stoeltje, in het andere staat een oud tafeltje, een versleten stoel, en wat rommel. Zodra de bewoonsters erbij komen, wordt alles duidelijk: twee oude vrouwtjes hebben blijkbaar niet veel om handen, houden elkaar minutieus in het oog en gunnen elkaar niet het minste pleziertje. Het is ronduit hilarisch hoe ze elkaar het bloed van onder de nagels pesten, soms wordt het je reinste slapstick. De kinderen op de voorste rijen lagen dan ook in een deuk. Maar haten de buurvrouwen elkaar echt? Of kunnen ze elkaar, op hun eigen manier, misschien toch niet missen?
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 16u42 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Thierry |
Onze redactieleden durven wel eens gezellig samen bootje gaan varen. Het artikel was toch al geschreven. Het zijn feesten, waar. En toen merkte iemand de duikboot op. De fotograaf schoot in actie. En terug in het redactielokaal werd een spoedvergadering belegd. Alle programma’s waren toch van naaldje tot draadje uitgeplozen?
De duikboot ligt aan de Rodetorenkaai in Portus Ganda en draagt de naam Axolotl. Als dat niet tot de verbeelding spreekt… Een flyer bracht ons wat verder: een productie van Cie Transport Culturel Fluvial en MovingMountains vzw in coproductie met de Dienst Feestelijkheden van de stad Gent, met dank aan MiraMirO. Toen we opnieuw naar het programma van MiramirO gingen, bleek deze productie nu wel opgenomen in de planning. Oef, een last-minute wijziging bij MiramirO, geen nalatigheid van ons.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 15u53 |
Gentse Feesten |
josie (tekst), Josie en Max Van Hemel (beeld) |
Het straattheaterfestival is eindelijk begonnen, en dat merk je. Niet enkel aan de grote horden volk op het Braunplein en aan het Miramiro-hoofdkwartier op de Sint-Baafssite, maar ook aan de talrijke straatartiesten die buiten het festival de straten her en der van animatie voorzien. Ik had er in elk geval hard naar uitgekeken, want wat zijn de Gentse Feesten nu zonder een royale portie straattheater…
Na het uitgebreid bestuderen van het programma, besloot ik rustig te beginnen met een geleide wandeling. “Van Ganda tot Miramiro†beloofde volgens de website in te gaan op de geschiedenis van de Machariuswijk en daarmee verbonden de geschiedenis van het festival zelf. Groot was mijn verbazing, en ook wel mijn plezier, toen bleek dat niemand minder dan oud-gouverneur Herman Balthazar onze gids zou zijn.
Alhoewel het weer ons weer eens in de steek liet en er een gestaag gedruppel uit de lucht viel, kwamen toch alle wandelaars opdagen. Na een korte uitleg in de groene kerk van haagbeuk, betraden we de ruïnes van de Sint Baafsabdij. Aan de hand van enkele oude kaarten deed Balthazar daar de geschiedenis van deze magische plek uit de doeken, gaande van de stichting van de abdij in de 7e eeuw over de opkomst en bloei ervan, het groeien van de nederzetting rond de abdij over de periode van Keizer Karel, de stroppen en het afbreken van de gebouwen voor een Spaans Kasteel, het verval van deze militaire gebouwen, de evolutie van de stad en vooral de wijk rond de abdij, de tweede periode van gevaar waarin de ruïne ei zo na moest wijken voor de urbanisatieplannen van het toenmalige bestuur, de eerste schuchtere aanzetten tot monumentenzorg tot de huidige bestemming van de abdij, de energie die de Buren van de Abdij doen om deze unieke plaats elke zondag open te stellen voor het publiek en het festival dat hier zo graag jaar na jaar zijn tenten opslaat.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 15u05 |
Gentse Feesten, Muziek |
Jeronimo (tekst), Jeronimo en Thierry Lammertijn (beeld) |
Gent Beach op het Laurentpleintje, door velen al ontdekt en goed bevonden. Al van ver hoor je het feestgedruis. De regen van de afgelopen dagen heeft het fuif-op-het-strand-gevoel een beetje weggespoeld, maar het aanwezige volkje laat het duidelijk niet aan het hart komen. Voor een gezellig dansfestijn kom je naar Gent Beach, weer of geen weer!
Vrolijke bassen dreunen al door de straten van de Reep als je het tentencomplex nadert. Gisterenavond gaf DJ Murielle Scherre van jetje met een gezonde aanstekelijke mix van poppy dance deuntjes. Muziek die ik best kon smaken. Het was nog vroeg op de avond maar toch kon DJ Murielle op heel wat bijval rekenen.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 14u41 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle, Ivan (tekst), Veerle, Charles Strijd, Max Van Hemel (beeld) |
Het was een beetje stresserend gisterochtend, want Gentse Feesten of niet, op het thuisfront blijft het leven doorgaan, waardoor ik mij geweldig moest reppen om op tijd in de Trommelstraat te zijn voor dag 6 van het International Puppetbuskersfestival. Een positieve noot toch: na al het water dat we sinds de avond ervoor over ons gekregen hadden (mijn badkamer was een slagveld van natte kleren), was het inmiddels droog. Ik was gelukkig nog op tijd om Ludo door de Rodekoningstraat te zien lopen. Ludo? Volgens de programmabrochure denkt Ludo dat alles wat hij onderneemt, gedoemd is om te mislukken. “Maar Ludo is vooral verzuurd. Hij ergert zich aan alles en iedereen verlaat hem, zelfs zijn hond. Daarom gaat Ludo op zoek naar zijn hond, naar orde, naar tucht. Ludo klaagt, Ludo zaagt. Ludo is gewoonweg Ludo.”
Ik heb hem een tijdje gadegeslagen, maar kon mij eigenlijk niet vinden in het portret dat van hem geschetst werd. Hij roept bij mij veel eerder het beeld op van een eenzame oude man, die veel nood heeft aan contact. Die eenzaamheid werd nog versterkt door de regen (jawel, het WAS dus droog), waardoor er niet veel volk meer op straat liep. Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 13u23 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Greet Agneessens |
Mijn beste herinnering aan de Gentse Feesten van vorig jaar was de voorstelling “Een fijne avond met de heer en mevrouw Olman”. Blijkbaar was ik niet de enige die zich toen geweldig heeft geamuseerd, en dat ook van de daken heeft geschreeuwd. Ook gisteravond zat de zaal in de Academie voor Nederlandse Taal en Letteren stampvol enthousiaste fans. Waaronder vijf door mij hoogstpersoonlijk en onder lichte dwang meegetroonde vriendinnen. Zo erg leken ze dat niet te vinden, aan de lachstuipen en het dolenthousiaste meezingen te horen.
Meneer en mevrouw Olman (Frank Cools en Inneke Nijssen) treden al jaren samen op, en brengen liederen over het leven zelf. Een Jantje krijgt het hard te verduren in een reeks hilarische maar gitzwarte smartlappen. Jantje sterft, oma sterft, zusje sterft, moeders worden vermoord of kwijnen weg omdat hun zoon in de gevangenis is geraakt, Spaanse minnaars worden zonder pardon omvergeknald door macho Cabaliero’s. Het kan niet op. Rampspoed en tegenslag. Maar dan wel van het bijzonder geestige soort. Of wat denk u van publiek dat vrolijk “tralalalaliere” zit te brullen wanneer een jongen het hart van zijn moeder aan de hond van zijn geliefde wil geven?
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 12u46 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
patricia |
Tijdens de Gentse feesten durft men al eens een voorstelling hernemen. Zo staan in Campo Nieuwpoort twee hernemingen van voorstellingen van Pascale Platel geprogrammeerd: Gezegend zijt gij en De koning van de paprikachips. In het begin van de week was er haar nieuw stuk. Bijkbaar zijn de meningen daar nogal over verdeeld. Heeft iemand het gezien, toevallig? In de andere vestigingen valt ook van alles te beleven, maar zoals geschreven denk ik dat een mens nooit een overdosis kan krijgen van deze schitterende Gentse. Het was de eerste keer dat ik haar op het podium bezig zag. Een schande, waar. Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 12u02 |
Gentse Feesten, Muziek |
Redactie (tekst), Bart Haeve (beeld) |
U weet het al: Boomtown is terug! Tot grote vreugde van menig muziekliefhebber. En natuurlijk kon Gorki niet op de affiche ontbreken.
Het voorbehouden gedeelte van de Kouter voor het gratis openlucht Boomtown gedeelte stroomde vlot vol en het was dan ook vermijdelijk: het plein werd afgesloten. Gorki bestaat dit jaar 20 jaar en dat verdient een feestje. Een feestje vol hits!
Regen, zei u? Alsof Vos zich daar iets van zou aantrekken…
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 11u09 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Gudrun Rombaut |
Sophocles mag dan misschien wel 2500 jaar geleden geleefd hebben, zijn toneelstukken hebben nog steeds niks van hun actuele waarde verloren. Zeker niet als het om een bewerking van Oidipoes in Kolonos door Hugo Claus gaat, die uitgevoerd wordt door Aldo Behrens en Katrien Delbaere, in regie van Jo Decaluwe.
Ook al zijn er meerdere personages, alles wordt gespeeld door twee acteurs, zoals ook in Sophocles’ tijd vaak gedaan werd. De Zuid-Afrikaanse professor Aldo Behrens, 69 intussen, staat met een geweldige présence op de planken, en zet een uitstekende Oidipoes neer, waardig in al zijn nederigheid. Zijn tegenspeelster Katrien Delbaere neemt de andere rollen voor haar rekening, netjes te onderscheiden van elkaar door de knappe kostumering. De enscenering is heel eenvoudig: een omgevallen boom in een zandvlakte, waarrond het publiek zit. Dit “théâtre en rond” heeft het voordeel dat de acteurs niet belemmerd zijn door hun publiek, maar heel eenvoudig de actie kunnen spelen waar ze willen.
Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 10u40 |
Gentse Feesten |
Ivan Deboom (tekst), Ivan & Jeronimo (beeld) |
Ik keek er weer enorm naar uit, naar het begin van MiramirO. Donderdagmiddag begon het te regenen. Mijn vrouw zei: “Allez, da’s fijn, dan zal er hopelijk niet zo veel volk zijn en dan is het misschien het eerste jaar dat we iets meer dan een glimp gaan kunnen opvangen van ‘t straattheater op ‘t Spaanskasteelplein en dat we nog wat anders gaan zien dan slechts een bos van lange benen.” Het is inderdaad een groot nadeel aan die locatie, in tegenstelling tot bijvoorbeeld het Braunplein waar een tribune is.
Voor de voorstelling van Mine de Rien waren we zelfs een kwartier vóór aanvang aanwezig, maar het publiek stond toen al vijf rijen dik. Ikzelf ben gelukkig niet van de kleinste maar mijn vrouw en kindjes hebben er weer niet veel van gezien. Toch hebben we nog enkele zeer leuke dingen kunnen bekijken op donderdag.
Om 14u waren we al in de Veldstraat om er te gaan kijken naar “het huisje” dat er van 13 tot 17u te bezichtigen was. “Baby, where are the fine things you promised me?” is een installatie en performance van de Nieuw-Zeelander Stephen Bain. Lees verder…
vrijdag 24 juli 2009 9u03 |
Gentse Feesten |
San (tekst), San, Ivan Deboom, , Charles Strijd en Sigrid Vergauwen (beeld) |
Om 14u mocht ik, samen met mijn oudste van 10 jaar, als één van de eersten de allereerste voorstelling van MiramirO bijwonen: 4hoog en vzw Rijms (BE) brengen deze Feesten ‘The Flying Karamazov Brothers + RolaRola’. Waarover het gaat? De broers Karamazov worden aangekondigd, maar nu blijkt Ivan te laat te zijn. Ivan is veel te laat en in het circusmilieu zijn ze dat gewoon. Dus in afwachting van zijn broer vertelt Illie Karamazov – in geuren en kleuren – over circus, over circusmensen en circusdieren en … over hun ongeëvenaarde, onovertroffen, wereldberoemde trapezeact.
Het is een pareltje van een voorstelling: intelligent, beleefd, intens, meeslepend. Bijna een uur lang zit je op het puntje van je bank/stoel/bak te luisteren, te kijken, te genieten en mee te leven: met de ups en de downs, de tuimelingen, het leerproces, … Illie vertelt en laat je zijn leven en het leven van zijn broer meemaken alsof je er zelf bij bent geweest. Emoties laaien op, er wordt gelachen, er zijn serieuse momenten en er wordt zelfs een traan gelaten.
Lees verder…
RSS
