maandag 23 februari 2009 12u45 |
Gentblogt |
patricia (tekst), Elsie Vercaigne (beeld) |
U heeft er even op moeten wachten maar dat is geen slechte wil van onze kant. Onze fotografen waren wel degelijk aanwezig maar altijd maar foto’s moeten nemen, een mens wordt dat waarschijnlijk ook wel eens beu. Zij wilden ook eens gezellig babbelen en de omgeving vanuit een ander perspectief waarnemen dan door een fotolens.
Gelukkig konden we rekenen op de bevallige assistentie van Elsie.
Kon het anders? De eerste gast die op ons feest binnenstapte was Rony met zijn echtgenote. Een klein ontvangstcomité heette hen welkom. Een aangename babbel en ondertussen was het wachten op andere feestvierders.
Lees verder…
maandag 23 februari 2009 9u42 |
Agenda |
patricia |
Reizen gebeurt op velerlei manieren. Men kan het dichtstbijzijnde reisbureau binnenstappen en een kant en klaar pakket boeken of de rugzak omgorden en op eigen houtje de wereld in trekken. Tussen die twee uitersten ligt nog een veelvoud aan reisformules. Bij verkenningsreizen draait alles rond het leren kennen van een volk, cultuur of samenleving.
De verkenningsreizen kaderen in een bredere werking.
Ons doel is de Marokkaanse leef- en denkwereld in al haar contrasten aan een ruim publiek bekend maken. Dat doen we door het aanbieden van allerlei vormingsactiviteiten, gaande van cursussen Marokkaanse percussie tot culinaire avonden. Bij de verkenningsreizen draait het om toerisme met een sociale dimensie.
We bezoeken prachtige plaatsen zoals Fes, Marrakech, Tanger, Meknes, Casablanca en Chefchaouen, de omliggende dorpen en de Atlantische kust.
We logeren in kleine hotelletjes of bij gastgezinnen, ontdekken de gastronomie van de verschillende streken, bezoeken sociale projecten (argana, olijven), een madrassa en een weeshuis, gaan naar de hammam en gaan op zoek naar de traditionele muziek zoals gnaoua of ahwach. We leren Marokko kennen in al haar facetten en contrasten, arm en rijk, Berbers en Arabisch, noord en zuid, traditie en moderniteit.
We verwachten geen wonderen van die formule maar het nauwe contact met Marokko prikkelt, maakt nieuwsgierig en brengt mensen met elkaar aan de praat.
We gebruiken ons lokaal netwerk van familie en vrienden om zo diep mogelijk binnenin de cultuur te dringen en de platgetreden paden te vermijden. De organisatoren weten wat gastvrijheid betekent. De welkomstthee is lekker, de tajine heerlijk en het dessert mierzoet.
Basisprogramma vol verrassingen van zaterdag 23 mei tot dinsdag 2 juni 2009
Dag 1 : Aankomst en kennismaking met Marrakech
Dag 2 : Uitstap Ourika, Sti Fadma-watervallen
Dag 3 : Marrakech / uitstap Essaouira, haven, medina
Dag 4 : Menara – Casablanca, kennismaking, moskee Hassan II
Dag 5 : Casablanca – Rabat, Chellah met medina en de ooievaars,
Toren van Hassan, Moulay Akoub (Sint Jacob), Fes met oude medina, Meknes, Volubulus (Romeinse ruïnes)
Dag 6 : Fes – Chefchaouen en de bergen
Dag 7 : Chefchaouen – Tetouan met Place Primo – Tanger
Dag 8 : Tanger, kennismaking, oude medina, café Hafa
Dag 9 : Uitstap Assilah met vrije namiddag
Dag 10 : Tanger, Grotten van Hercules, soirée in Tanger
Dag 11 : Terugreis Tanger-Brussel
Meer info op www.nakhla.be en via info@nakhla.be
info-avond bij Nakhla vzw, Abrahamstraat 13, 9000 Gent
maandag 23 februari 2009 9u27 |
Muziek, Podium en Cultuur |
D. |
Af te meten aan het volk dat donderdagavond aanwezig was in Vooruit, was de eerste cd van The Bony King of Nowhere een langverwacht evenement. De Balzaal was afgeladen vol tijdens de cd-voorstelling van de groep rond singer-songwriter Bram Vanparys. Terecht overigens, want met Alas My Love mag The Bony King of Nowhere er prat op gaan te staan voor het betere Belgische debuut van de laatste jaren.
Lees verder…
zondag 22 februari 2009 12u17 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Rat Records –met het onderschrift rare and treacherous– is het label van drummer Teun Verbruggen en saxofonist Bruno Vansina, dat o.a. Rackham, het VVG Trio en Othin Spake in huis heeft. Een beetje de Brusselse tegenhanger van het Gentse Chopstick zeg maar. Eind vorig jaar organiseerde het label een eerste Rat Event, in Brussel, en voor deze tweede editie sprong Vooruit graag mee op de wagen. Met reden: dit label brengt de muziek van een jongere generatie Belgische jazzers, die een mooi alternatief voor de traditionelere vaardigheid van ouderen brengt. Al moeten we daarin niet overdrijven.
Rat Event nummer twee werd uiteindelijk een double bill met Gowk en het Han Bennink Trio, nadat er eerst sprake was dat ook The Black Napkins present zouden geven. En eigenlijk deden ze dat wel een beetje, want Gowk werd voor de gelegenheid uitgebreid met Sanne van Hek (trompet) en Jasper Stadhouders (gitaar). Er volgde een geslaagde mix tussen chaos en melodie, met vaak nadruk op de composities en interventies van Joachim Badenhorst. En Christian Mendoza op piano, compleet met snarengetokkel. En Teun Verbruggen –een drum is al helemaal moeilijk te negeren.
Lees verder…
zaterdag 21 februari 2009 13u03 |
Interview, Muziek |
Hans Dc (tekst), Ellen Ongena (beeld) |
Pop en rock zijn al even niet meer de koning in uwged8. Na Gustaph neemt nu Jim Cole de eerste plaats in onze lijst in. Moiano dringt zich ook al meer en meer op. Nu, verscheidenheid in de lijst, dat verheugd ons ongelooflijk. Wij wachten nog altijd op de eerste Gentse hiphoptrack (Rauw en Onbesproken of Basta Bla, iemand?) en de koormuziek lijkt ook niet echt door te breken. Als u uw radio aanzet hoort u wel dat de soul terug is. Wie weet heb je dan al Jim Cole gehoord, die wij voor u interviewden.
Gentblogt: Je staat op één in uwged8, proficiat! Iets speciaals voor gedaan?
Jim Cole: Goh, ik was eigenlijk verrast dat ik in de lijst stond met Soul in 2. Tenslotte betreft het een single die is uitgekomen in december 2008. Maar toch heb ik aan alle vrienden uit mijn facebook-account een oproep gedaan om te stemmen. En dat heeft gewerkt blijkbaar.
Gentblogt: Hoeveel Jimmy Colman zit er in Jim Cole? Of zijn ze gewoon helemaal gelijk?
Jim Cole: Wel, soms is Jim Cole een beetje het alter ego van Jimmy Colman. In die zin dat ik makkelijker over mijn gevoelens zing dan dat ik erover praat. Het werkt namelijk ontzettend bevrijdend om dingen die je niet kan zeggen toch in een liedje kwijt te kunnen, als je begrijpt wat ik bedoel.
Lees verder…
vrijdag 20 februari 2009 12u22 |
Faits Divers, Podium en Cultuur |
Daniël van Ryssel |
Bij Gentblogt lappen we de seizoenen aan onze laars: onze literaire lente loopt het hele jaar door. Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
Geo Bruggen is de volgende in een rij vergeten schrijvers die weer voor het voetlicht worden gebracht.
Georges Emiel Verbruggen is als enig kind in 1921 geboren te Gent, Snoekstraat 23. Zijn hele leven heeft hij in dezelfde buurt gewoond: Zalmstraat, Schoolkaai, Eendrachtstraat, Lousbergskaai. Zijn vader Edmond Joseph was paswerker bij de Spoorwegen. Georges deed lagere school en lager middelbaar in Sint-Joris, Steendam; hoger middelbaar in Sint-Gregorius te Ledeberg. Studeerde aan de Gentse universiteit voor burgerlijk conducteur, een trapje lager dan ingenieur en hij was zijn leven lang conducteur, later hoofdconducteur van de technische diensten van de haven van Gent. Naast de mathematicus Herwig Hensen is hij wellicht de enige uit de wereld van de wiskunde en de techniek die zich tot poëzie aangetrokken voelt.
Hij begon reeds gedichten te schrijven in het middelbaar onderwijs, vooral beïnvloed door Karel van de Woestijne, Guide Gezelle, Wies Moens en Marnix Gijsen. Toen hij op de Schoolkaai woonde was Paul Rogghé zijn buurman. Die heeft hem geholpen en gestimuleerd verder te doen. Tijdens W.O.II werd hij ook lid van de Faun Groep rond Paul Rogghé en na de oorlog was hij zelfs enige tijd redactiesecretaris van het tijdschrift De Faun. Hij kende tevens Daan Boens. Later zal hij ook contacten onderhouden met Tijd en Mens ((1949-1955) in het bijzonder met Jan Walraevens en Remy C. van de Kerckhove. In 1966 werden 10 gedichten opgenomen in Poëtisch Gastmaal III, een bloemlezing uitgegeven door de Vereniging van Katholieke Oostvlaamse Schrijvers.
Geo Bruggen is in zijn leven in 1948 en 1969 twee keer diep getroffen: door het overlijden van zijn vader -“de goedheid zelf!†– en zijn eerste echtgenote, respectievelijk 53 en 51 jaar, beiden overleden aan kanker na een pijnlijk ziekteproces.
Lees verder…
vrijdag 20 februari 2009 6u13 |
People en Lifestyle |
Jasmine Verspeet |
Een paar maanden geleden ontsproot in Gent een idee aan de keukentafel van een sterrenrestaurant. Drie chefs, twee schrijvers en een fotograaf willen de wereld laten meekijken in de potten van de top van culinair Vlaanderen. Voor en door Flemish foodies.
Begin dit jaar ging het project online, een snelle groei aan bezoekers, onmiddelijk internationale contacten. Sommigen zullen het een specialisme noemen, maar zoals een auteur zegt: “…belhamels die ravotten tussen de pastinaak en de prei, die een ontzettende liefde hebben voor wat ze doen, maar ook voor alles er rond.
Zij delen een liefde voor mens en natuur, voor grondstof, voor product, voor puurheid, voor gevoel. Het zijn geen tovenaars, het zijn kerels met kennis die eten maken, eten van een onvoorstelbaar hoog niveau en ze hopen dat u er ook kan in delen en van genieten.”
Kobe Desramaults (in de Wulf), Olly Ceulenaere (zaak in opstart op de lange wandeling Nieuwe Wandeling), Jason Blanckaert (C-Jean) zijn deel van het team, Edward Vanhoutte en Jasmine Verspeet schrijven en Piet De Kersgieter fotografeert. Flemish Foodies is de naam.
donderdag 19 februari 2009 12u18 |
People en Lifestyle |
patricia |
Hoe weet je dat je niet langer in Gent woont? Als je buurvrouw het op het nieuwjaarsaperitief heeft over “stad” als in “ik ben naar … stad geweest” (ik herinner me niet meer of ze de of het zei vandaar). Ze stelde wel de interessante vraag of de kappers dan ook goedkoper zijn. Als echte Gentse zou ze dit eigenlijk moeten weten maar, niet dus. Ondergetekende haalde de flair in haar boven en stapte quasi willekeurig bij een kapper binnen. Het was te koud om naar het centrum af te zakken ofzo.
Als het op kappers komt, kun je me moeilijk trouw noemen. Als ik het in mijn hoofd haal wil ik naar de kapper. Nu. Maar geen enkele kapper zal rijk aan me worden. Hoop en al drie keer op een jaar nestel ik me in de kapperszetel, meestal met iets van doodsangst. Ik weet ook nooit wat ik wil, ik hou wel van afwisseling maar welke kapper durft echt knippen? Sowieso wil ik ‘s morgens geen uren voor de spiegel staan of in de buurt van een föhn en soortgelijken komen. Gewoon de borstel erdoor.
Rosita, Marina en Olivia liet ik links liggen, wegens nog postcode 9000 en ook Rosita, Olivia? Zomerlief werd het dan maar, het plein heet officieel anders, maar zomerlief is zoveel mooier. Quasi nonchalant binnenstappen, maar niet zonder een blik op de prijslijst. Daar stond ook dat ze bij Krea’s enkel op afspraak werken, maar wie niet waagt, niet wint. De hondjes bleven gelukkig op een afstand toen ik binnen stapte. En ik had geluk binnen een paar uur kon ik me met een afspraak in de zetel zetten. Lees verder…
donderdag 19 februari 2009 8u45 |
Architectuur |
Marc Steen (tekst), Alec Vuijlsteke, Erf-goed.be (beeld) |
Het oude Rexgebouw op het Maria Hendrikaplein in Gent staat al jarenlang leeg, nadat het eerst een sexcinema (en doorn in het oog van het nabij gelegen Sint-Pietersinsituut) en speelhol was. De befaamde architect Geo Henderick ontwierp het gebouw. Hij was onder andere verantwoordelijk voor de art deco-inrichting van de Capitole…
Vorige week trok ik eindelijk mijn stoute schoenen aan en besluit ik naar het nummer te bellen, dat op een papier aan het raam geafficheerd hangt. De jongedame aan de lijn spreekt enkel Frans en kan me niet verderhelpen. Ze stelde voor om na 11 uur terug te bellen. Na wat aandringen, geeft ze me een naam van een contactpersoon: ene Dimitri. Ik haal me meteen wilde beelden voor de geest van een Oost-Europese mensensmokkelaar, met banden in het gokmilieu.
De baas van het ernaast gelegen hotel-brasserie Castel weet me te vertellen dat Michiels eigenaar is van het gebouw. “Die van de caféspelen. Ik weet niet of het Willy Michiels zelfs is die eigenaar is, maar ik heb me laten vertellen dat ze in proces liggen met de stad Gent.â€
Lees verder…
woensdag 18 februari 2009 14u10 |
Samenleving |
Michel Vuijlsteke (tekst), Kristof De Smet (beeld) |
Nee hoor, niet alleen nog pleziervaart in de Gentse haven in 2020: alsmaar meer en alsmaar grotere schepen, meer en meer industrie, en de Gentse haven — nu al goed voor 40% van de industriële tewerkstelling in Oost-Vlaanderen — wordt nog meer de parel aan de economische kroon van Gent!
De voorzitter van de Vlaamse Executieve zei het onlangs nog op de nieuwjaarsreceptie van de haven: hij ziet het helemaal zitten dat er een tweede zeesluis komt in Terneuzen. Dat moet wel, als de kanaalzone een rol wil blijven spelen in de zeevaart: de schepen worden alsmaar groter, en nu ook het Panamakanaal nieuwere en grotere sluizen krijgt, kunnen de grotere schepen binnenkort niet meer door de Westsluis.
Nieuwe sluis dus, maar België kan dat niet alleen, en dus gaat Peeters het bespreken met collega Tineke. Hij maakt zich sterk dat de bouw kan starten in 2015. Omdat het in het bestaande sluizencomplex gebeurt, kan het allemaal relatief snel en relatief goedkoop, en stellen er zich geen grote problemen qua milieu en dergelijke.
Lees verder…
RSS
