RSSExit Gentse Feesten
BNRF – Slotavond
Gisteren zakten wij nog een keer af naar de Bijloke, voor de slotavond van Blue Note Records Festival. Het zou een gevarieerde avond worden, met een nieuwe ontdekking, een grote teleurstelling en een bevestiging van wat we al wisten.
Maar laten we beginnen bij het begin. Het begin dat we eigenlijk gemist hebben: nu de Gentse Feesten op hun laatste benen lopen, is de vermoeidheid immers ook bij ons definitief toegeslagen. Dat uit zich vooral in de details, bijvoorbeeld dat alles een stuk trager gaat dan voorheen. Dat was er meteen de oorzaak van dat wij op de festivalsite aankwamen toen Daniel Romeo net zijn slotapplaus in ontvangst nam. We hebben het dus enkel van horen zeggen, maar het schijnt dat het heel straf was, dat concert.
Sint Belle-Baafs
Dat Belle Perez niet meer het meisje van Hello World is, weet de halve wereld ondertussen al…
Eind augustus brengt ze een nieuw album uit en het Sint Baafsplein kreeg daar al een voorsmaakje van. Naast het gloednieuwe werk (o.a. de nieuwe single Ave Maria) werden we om de oren geslagen met het betere hitwerk: Bailaremos vollen bak.
De gouden kooi: Het reilen en zeilen binnen de Osmaanse sultansharem
Zelfs een eeuw nadat de laatste grote sultansharem is ontbonden, vervult geen enkele andere instelling het Westen met zoveel afschuw als de massale vrouwenharem van de islamitische sultans. Omdat er zo weinig concreets was geweten over deze instelling, gaf dit aanleiding tot de wildste, avontuurlijkste en fantasierijkste voorstellingen over ongebreidelde zinnelijkheid en seksuele aberraties.
Amarant, in de vorm van docent Guy Stevens, belooft in deze zomercursus op alles wat u ooit hierover wilde weten, maar nooit durfde te vragen, een gefundeerd antwoord te geven.
Praktisch
De Cirk
Zebrastraat 34
woensdag 26/07/2006 van 10u00 tot 12u30 en van 14u00 tot 16u30
Cursusgeld
23,50 eur – 22,50 eur (-26/+60) – 20,00 eur (leden)
Inschrijven per e-mailformulier
Boomtown : de wiegeliedjes van Tom Verlaine
Op de voorlaatste dag van het festival koos Boomtown voor de combinatie van jong aanstormend Belgisch talent, The Hickey Underworld en Madensuyu, en de oude gevestigde waarde Tom Verlaine. U, en met u mensen als Bent en Reinard van Das Pop en Dijf, leek ons vooral de voorkeur te geven aan het jonge geweld. Ieder zijn voorkeur natuurlijk.
aRTET winnaar Jong Jazztalent Gent 2006
Deze namiddag om 16u30 maakte juryvoorzitter Jos Knaepen, samen met festivaldirecteur Bertrand Flamang, de winnaar bekend van “Jong Jazztalent Gent 2006″, op het Gouden-Leeuwplein onder het Duvel Droomschip. De jury koos voor aRTET. Dit winnend kwartet speelt volgend jaar alvast het openingsconcert van Blue Note Records Festival 2007, het slotconcert van Jong Jazztalent Gent 2007 en het krijgt een Jazzlabserie in het najaar 2007.
Sioen op de Feesten
Sioen is van Gent. En dat zullen we geweten hebben, deze Feesten. Niet alleen komt men regelmatig bandleden tegen op de verschillende uitgaansplekjes in de stad, de gasten staan ook nog eens op twee van de belangrijkste Feesten-podia: afgelopen woensdag op Blue Note Records Festival, en gisteren op het groot podium van Sint-Jacobs.
Voor het gemak combineren we een verslag van beide concerten. Ilse zag de kleine met de grote stem op Blue Note, Josie ging hem bekijken op Sint-Jacobs.
ISTF: nog een impressie
Gisteren hebben ik me met de kinderen op het Spaansekasteelplein geïnstalleerd om een beetje straattheater mee te pikken.
Een ideale locatie want daar heb je Le Bar à Billes van Picto Facto om de dorst te laven, maar ook een kleine speeltuin waar de kinderen zich kunnen bezighouden tussen twee optredens door, én ook veel zitruimte, in en uit de schaduw. Voor elk wat wils dus.
Belgisch kampioenschap GSM-werpen
Vooralsnog zal gsm-werpen het niet halen als officiële discipline op de olympische spelen in China, maar de aanwezigen op het eerste belgisch kampioenschap zullen later toch kunnen zeggen dat ze erbij waren die eerste keer.
Use-it, de toeristische dienst voor jonge nomaden in onze stad, nam de organisatie op zich en lieten niets aan het toeval over. Zo werd er vóór de wedstrijd een paar keer op aangedrongen om de gsm tijdens het toernooi af te zetten, kwestie van de deelnemers in de volle vaart van hun aanloop naar eeuwige roem (de eerste belgisch kampioen gsmwerpen!) niet in verwarring te brengen met een vintage nokiatoontje. Sommige mensen die bereid zijn om hun gsm tientallen meters ver te slingeren, vertonen immers nogal eens de dwangmatige neiging om op te nemen met ‘hallo, ik heb nu geen tijd’.
Montgomery in Charlatan Deluxe
Montgomery; het enige wat die naam me zei was het metrostation in Brussel waar ik iedere weekdag langs moet, omdat dat nu eenmaal de weg is naar mijn werkgever. Maar nu betekent deze naam veel meer voor mij; nl. goeie, stevige rock. Montgomery is de kersverse groep die achter frontman Tom Derie staat. Ik herinner mij deze zanger toen ik bijna 10 jaar geleden (als jonge studente) ooit eens verdwaald geraakte in de straten van Gent en terecht kwam in de vleeshallen aan de Groentenmarkt op een optreden van Soapstone. Van het optreden zelf herinner ik me weinig, maar dat de man toen al een flamboyante persoonlijkheid bezat, dát zei me wel iets. Nu, zoveel jaren later is hij ouder, en definetely wijzer geworden door in zee te gaan met Dj 4T4 voor het muziekconcept “Ultrasonic”. Maar zijn eigen groep “Montgomery” is een ijzersterke rockgroep die het bespreken waard is. Bemand met 3 gitaristen en een drummer stond Tom Derie kettingrokend—en dito rauwe stem—als een rots in de branding op het podium in de Charlatan.
Internationaal Straattheaterfestival: een impressie
Een mens zou het soms vergeten, dat de feesten meer zijn dan hopen muziek, drank, veel volk en vettig eten. Dat er ook een internationaal straattheaterfestival is. Met onwaarschijnlijk goeie dingen…
Ik was het echter niet vergeten. Ik had op voorhand het aanbod braaf doorsnuisterd en een aantal dingen aangekruist, maar door de hitte kwam ik overdag mijn huis niet meer uit. Compleet suf in het stadspark liggen slapen, of gewoon in de zetel, alles behalve in de zon lopen. Gisteren kon ik mezelf er plots wel toe brengen om overdag eens buiten te komen en zo, op de valreep, nog wat straattheater mee te pikken. En daar heb ik geen spijt van. Als ik de Gentse Feesten dit jaar met één goed voornemen afsluit, dan is het wel om volgend jaar veel meer voorstellingen te gaan bekijken!
U was weer geweldig (6)
De Feesten lopen op hun laatste benen, en het lijkt wel alsof iedereen een beetje moe wordt, ook de fotografen.
…maar we krijgen toch nog foto’s binnen, zoals bijvoorbeeld deze van Arthur De Decker, de marktkramers op het Koningin Maria-Hendrikaplein donderdag:
Boomtown rockt de hemelsluizen open
Zaterdag boomtown en voor de eerste dag keer een invasie van niet Belgische groepen. We waren benieuwd wat dat zou geven, gezien het hoge niveau dat A brand, An Pierlé, Das Pop en co de afgelopen dagen haalden.
Voor de gelegenheid krijgt u vandaag drie reporters: Egel heeft het over The Thermals, D. over Todd en ilse neemt Girls Against Boys voor haar rekening. En avant!
BNRF: lege feesten
Geen kat was er voor het eerste optreden gisteren. “Neuh, er staat geen hond, man”, verbeterde mijn Nederlandse collega Liesbeth (van JazzPodium).
Jazz Juice kondigde zichzelf aan als een experiment tussen een DJ en live muzikanten. Weliswaar van een totaal andere leest geschoeid dan de samples van Uri Caines Bedrock.
Manmanman zkt. vrouw
Twee jaar geleden gingen we in de “Bal Infernal†aan de Vrijdagsmarkt, naar “The Lunatics†kijken. Een avondje improvisatietheater in deze gezellige studentenkroeg, smaakt ons altijd. Die avond, kregen we als toetje ook een voorstelling van “Manmanmanâ€. Nog nooit van Manmanman gehoord, nooit gezien, maar o o o zo lekker! En het smaakte naar meer…
Manmanman, dat is Bart Schollaert en Walter Janssens. Een kale en een lange. Een koddig ventje en een slungelig ventje. Dit duo bespeelt gitaar, contrabas en elk instrument waar snaren aan zitten. Maar hun belangrijkste instrument is hun stem. Daarmee brengen ze cabareteske liedjes, de ene keer grappig, de andere keer ernstig.
Stekelbees en zonen
Handen omhoog wie zich Stekelbees nog herinnert! Als wij willen spelen, iemand?
Een kwarteeuw geleden, toen de dieren nog spraken en er nog geen VTM was, trok Stekelbees de lage landen door met geëngageerd kindertheater. Op One Day For Another World woensdag hernamen The Longskins de liedjes van weleer.
The Longskins is de groep van de zoon van Pol De Braekeleer, die samen met Harry De Cuyper, Daan Hugaert, Herwig Deweerdt, Filip De Fleurquin en Jef Levefer de Stekelbeesband vormde. Tijdens het optreden stonden de twee generaties broederlijk naast mekaar.
Een paar indrukken van oud-Stekelbezer Kathleen Heuvelmann.
Internationaal Straattheater Festival: een kleine kijk
Sinds donderdag is het Internationaal Straattheater Festival (ISTF) volop van start gegaan.
Eigenlijk was het al zaterdag begonnen bij de aanvang van de feesten zelf: CirQ vzw staat immers op de Sint-Baafssite met Bataclan. Voor de mensen onder u die zich afvragen wat Bataclan nu eigenlijk wel mag zijn zal ik eerst proberen een korte beschrijving te geven: het is een dorpje opgebouwd op de Sint-Baafssite. Er staan caravans van de bewoners, er is een bar, er zijn stoelen en tafels en ligzetels om je lekker in te relaxen. Er staat een opblaasbaar zwembad(je) voor de jongsten en er zijn tenten waar shows kunnen bekeken worden.
Puppetbuskersfestival 2006, dag 5
Twee voorstellingen vandaag die de moeite waard waren.
Allereerst was er het (Belgische) Théâtre de l’Empire II uit Belgie. Tijdens het festival brengen ze een aantal stukken en wij werden vergast op Het levenselexir. Het zou gaan over een koning die het levenselexir nodig heeft en er zijn zoon op uit stuurt om het te vinden. Jammer genoeg niet het gehele stuk gezien, enkel het laatste deel.
De Feesten analoog (3)
In uitgesteld relais wegens niet-digitaal: Katrien Dewispelaere’s kijk op Bal 1900 en het puppetbuskersfestival.
Das Pop lost de verwachtingen in op Boomtown
Boomtown zat gisteren duidelijk te wachten op Das Pop. Het plein zat eivol en nog voor de groep zich liet zien begonnen de mensen al te joelen. Het is dan ook lang geleden dat we van de groep nog iets hebben gezien of gehoord. Twee jaar geleden stonden ze al eens op Boomtown (het afscheidsconcert van gitarist Lieven Moors) en toen was de laatste plaat alweer een jaar oud. Ondertussen zijn we weer twee jaar verder en zitten al die tijd te wachten op nieuw materiaal. Nu ja, dat is niet helemaal waar, enkele weken geleden lanceerden ze de single Tired en de nieuwe plaat zou er dus echt wel aankomen…
Het optreden ging meteen goed van start met drie bekende nummertjes op rij, a different beat, the love program en the one. Bij het eerste nummer dacht ik dat Das Pop het oude nummer live een nieuw geluid meegaf, een stuk ruwer en vetter dan op plaat. Toen ze het tweede nummer dezelfde behandeling gaven, begon het me te dagen. Blijkbaar is de pop een beetje uit Das Pop, ze rocken nu als de beesten.
