vrijdag 4 november 2011 9u58 |
Agenda, Musea en tentoonstellingen, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Arnold Van Herreweghe (beeld) |
Toen vóór de opening van de tentoon-stelling, de persberichten over het Liber Floridus op de redactie toekwamen, ontlokte dat de opmerking van een van onze redactieleden: “over nen ouwen boekâ€.
En ja, het Liber Floridus is een oud boek. Een heel oud boek zelfs, geschreven tussen ca. 1090 en 1121. Met de hand. Door ene Lambertus uit Sint-Omaars. Veel is er over de man niet geweten. Zo kennen we geboorte- noch sterftedatum, maar weten we wel dat hij kanunnik was aan de Onze-Lieve-Vrouwekerk van Sint-Omaars (Frans-Vlaanderen), net zoals zijn vader Onulphus, die overleed in 1077. Jawel, in die tijd konden kanunniken nog huwen. Lambertus zou minstens 44 jaar geweest zijn toen hij zijn Liber Floridus rond 1121 voltooide, waarschijnlijk was hij zelfs een stuk ouder. Hij liet in zijn boek nog twee persoonlijke sporen na: een zelfportret dat hem afbeeldt terwijl hij aan zijn boek schrijft, en een stamboom van zijn voorouders langs moederszijde.
Dat is het zo ongeveer. En ja, we weten natuurlijk ook dat Lambertus gefascineerd was door kennis en wetenschap, want het Liber Floridus is geen roman of een dichtbundel, maar een heuse encyclopedie. Lees verder…
donderdag 3 november 2011 10u32 |
Sport |
Joris De Nocker |
Gent moest op 30 oktober, voor zijn match van de derde ronde van de Toledo Cup, afzakken naar het Waals-Brabantse Jodoigne. B.W. Est is twee klassen lager geklasseerd dan Gent en mocht dus geen obstakel zijn, temeer als je weet dat Gent de op papier zwakste van de 16 overblijvende ploegen geloot had. In het rugby is het wel zo dat per klasseverschil een handicap van 7 punten wordt toegekend, waardoor Gent met een 14-0 (28-14 om correct te zijn) achterstand aan de wedstrijd begon.
Ondanks het duidelijke verschil in kwaliteit was B.W. Est de eerste ploeg die, via penaliteit, kon scoren. Gent buitte echter het klasseverschil ten volle uit en stond na 20 minuten al op 4 punten van B.W. Est, 31-27. De motor van Gent begon toen echter te sputteren en de ene na andere fout of onnauwkeurigheid braken de Gentse acties af. B.W. Est was ook niet langere de zwakkere ploeg en begon te geloven in een ministuntje. De wedstrijd kabbelde verder en met Gent ging het van kwaad naar erger met als hoogtepunt twee spelers van Gent die elkaar per ongeluk tackelden en zo een zekere try van Gent lieten schieten. We gingen rusten met 31-27.
De Gentse coach greep in en wisselde meteen 3 spelers en niet veel later nog 2. Gent begon toch meer in hun spel te komen, maar scoren leek maar niet te lukken. Het duurde tot de 63ste minuut (try van Gent) vooraleer Gent de handicap had weggewerkt. Die voorsprong waren ze niet veel later al weer kwijt toen B.W. Est een penaliteit scoorden. 6 minuten voor tijd scoorde Gent dan toch de ultieme punten 34-37. Het bleek bibberen tot de laatste seconde, maar Gent kon de voorsprong toch vasthouden. In een weinig hoogstaande match was uiteindelijk de overwinning het enige wat Gent van deze wedstrijd zou meenemen.
woensdag 2 november 2011 11u33 |
Podium en Cultuur |
Caroline Neels |
Van het vleugeltje dat een vette kip werd…
Onlangs werd Bulles Bleues – Herinneringen van Geluk van Maurice Maeterlinck voorgesteld. De presentatie van het boek vond plaats in het Sandton Grand Hotel Reylof in de Hoogstraat: een gedeelte van het geboortehuis van Maeterlinck stond in de Peperstraat 6, waar nu een trendy hotelkamer is opgetrokken.
Het Sandton is een overigens een prachtig hotel, dat officieel opengaat in januari 2012, en er was al een pre-opening in juli 2011. Hier werd dus het boek van Maeterlinck aan de pers voorgesteld. Bulles bleues. Souvenirs heureux. R̩cits verscheen in Monaco in 1948 Рeen jaar voor de dood van Maeterlinck Рmet de Gentse torens veelzeggend op de cover. Voor Maeterlinck stond de kleur blauw voor geluk.
Na een indrukwekkend oeuvre poëzie, theater en essays schreef Nobelprijswinnaar Maurice Maeterlinck als tachtiger een bundel vermakelijke en openhartige stukjes over zijn jeugdjaren. In gedachten keerde de Franstalige Gentse schrijver terug naar zijn geboortestad, die hij op zijn vijfendertigstige voor Frankrijk had geruild.
Oorspronkelijk idee was dat hij advocaat werd, wat toen zeer treffelijk leek voor een zoon van een welgestelde Gentse notarisfamilie. Hij vertrok naar Parijs toen hij 24 was met de smoes ‘juridisch frans’ te leren. Maar hij verkoos er eerder de Montmartre wijk als uitvalbasis dan het kille justitiepaleis.
Lees verder…
dinsdag 1 november 2011 20u31 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Gudrun |
Vrij onverwacht stuurde een vriendin me een berichtje: of ik niet mee ging lunchen met nog een andere vriendin in de Mub’Art? Ik moest er niet over nadenken: we konden afspreken om 12.00u, en ik moest pas om 13.45u beginnen lesgeven, tijd genoeg dus.
Ik was er al geweest, maar dat was een serieus tijdje geleden, en dan ook nog ‘s avonds. De lunchformule kende ik niet echt. De Mub’Art is het restaurant dat hoort bij het Museum voor Schone Kunsten, en ligt er half onder, in een soort tussenverdieping. Parking vinden was heel eenvoudig: ik kon mijn auto kwijt voor de deur van het SMAK, en hoefde dan enkel nog de straat over te steken.
De twee dames zaten al te wachten, en genoten van een aperitiefje aan de smaakvol gedekte tafel, met wit linnen en een enkele rode bloem in een vaasje.
Bijna onmiddellijk kwam de kelner me een kaart brengen, en vroeg meteen of ik iets wilde drinken. Alcohol is aan mij niet besteed, dus een flesje plat water was meer dan voldoende (Galvannia Natural, 2 euro). De kaart zag er meteen zeer smakelijk uit: klassieke keuken, maar met een originele toets. Je kan er tapas krijgen, maar ook uitgebreide voorgerechten zoals gegrilde reuzengamba’s, of millefeuille van foie gras en dergelijke. Qua hoofdgerecht heb je de keuze tussen vijf visgerechten, vijf vleesgerechten, of twee vegetarische schotels. Ook in de nagerechten kan je kiezen tussen vijf gerechten: de klassiekers, maar met een draai aan, zoals crème brûlée met appelsienpeper en een espuma van verse munt. Lees verder…
maandag 31 oktober 2011 15u09 |
Agenda, Musea en tentoonstellingen |
patricia (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Halverwege september werd de tentoonstelling ‘John Constable, olieverfschetsen uit het Victoria and Albert Museum Londen’ in het MSK geopend. Je kon er moeilijk naast kijken, het was op tv, in de kranten, … Er werd zelfs een gezellige English Afternoon georganiseerd. Ik ging zondag een kijkje nemen in het MSK. Ik was er zeker niet alleen, maar ik kon rustig rond kijken en genieten van de schilderijen.
Tot voor de tentoonstelling deed de naam John Constable niet meteen een belletje rinkelen. Hij is nochtans één van de hoofdfiguren uit ‘British Vision’, die bij de heropening van het MSK in 2007 alweer te zien was. Een tentoonstelling die ik nochtans ook gezien heb. John Constable leefde begin 19de eeuw. Hij is een meester in het schilderen van natuurlandschappen. Hij zocht zijn inspiratie niet in spectaculaire landschappen maar dicht bij huis in landschappen die hij door en door kende. Hij exploreerde ze systematisch. Hij gebruikt hiervoor voornamelijk olieverf, maar ik had het gevoel dat hij dit wel op een vreemde manier gebruikte. Uit de tekst op de muur bleek zijn techniek door tijdsgenoten vaak bekritiseerd. Het heeft eigenlijk veel weg van aquarel, al stoorde mij dat allerminst.
Lees verder…
maandag 31 oktober 2011 9u10 |
Faits Divers |
Hendrik Braet |
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
ondertussen aan de Dampuurte
zondag 30 oktober 2011 8u34 |
Faits Divers |
Stad Gent (tekst), Jos Tavernier (beeld) |
Rond allerheiligen en allerzielen krijgt de Dienst Burgerzaken van de Stad Gent traditioneel extra veel vragen met betrekking tot de begraafplaatsen. Eén van de vragen die regelamtig terugkeert, is of het mogelijk is om grafmonumenten in bruikleen te krijgen, en of peterschap van een grafmonument mogelijk is.
Het stadsbestuur heeft inderdaad van 1996 tot 2004 de mogelijkheid tot peterschap en hergebruik van keldermonumenten gepromoot. In 1996 was Gent hier samen met Mechelen en Brugge koploper in. Andere gemeentebesturen kenden toen die mogelijkheid nog niet.
Naar aanleiding van het drama van sectie R op de begraafplaats Sint-Amandsberg, waarbij een sector van 496 keldergraven gebouwd in 1929 het begaf, werd de toestand van de ondergrondse keldergewelven op al onze Gentse begraafplaatsen nagegaan.
De conclusie van die controle was dat, met uitzondering van een grote partij kelders op de Westerbegraafplaats, het niet aangewezen was om de keldergewelven in Gent nog eens te hergebruiken voor een periode van 50 jaar en meer. Lees verder…
zaterdag 29 oktober 2011 9u54 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Het moet sinds mijn ontdekking van The Bad Plus of E.S.T. zijn, dat ik nog eens zo enthousiast ben geweest over een jazzgroep die duidelijk ook aantrekkingskracht heeft voor een breder publiek. Toen in april bekend werd dat de groep zou optreden in De Bijloke, heb ik u meteen het concert van gisterenavond getipt. Phronesis speelde met Jasper Høiby op bas, Ivo Neame aan de piano, en Anton Eger op drums, voor een redelijk gevuld parterre in de concertzaal, maar kon –ik verklap het u nu al– de verwachtingen niet echt inlossen.
Het zou gemakkelijk zijn om te stellen dat Phronesis vooral draait rond bassist Jasper Høiby, maar de klankkleuren die pianist Ivo Neame aan het trio toevoegt zijn net zo belangrijk als de tempi van de bijwijlen hilarische huppeldrummer Anton Eger. Høiby is ontegensprekelijk de leider, maar gisteren werd duidelijk dat de groep vooral een eenheid is.
Lees verder…
vrijdag 28 oktober 2011 14u24 |
Podium en Cultuur |
patricia (tekst), Phile Deprez (beeld) |
Door een samenloop van omstandigheden doken we na een ongelooflijk sterke film op het filmfestival nog de theaterzaal van het NTGent binnen. Het was een beetje met gemengde gevoelens. De bittere tranen van Petra von Kant waren nu eenmaal de eerste voorstelling van ons theaterabonnement.
Het stuk werd geschreven door Rainer Werner Fassbinder, voor mij vooral bekend als filmmaker (Berlin Alexanderplatz), maar ook een bekende theatermaker en zelfs acteur. Het stuk is trouwens ook verfilmd. Waarschijnlijk is het ̩̩n van zijn meest gespeelde theaterstukken en meest succesvolle filmproducties. Dit alles klonk dus veelbelovend. Bovendien had ik al gehoord dat Els Dottermans overal goede commentaar kreeg voor haar rol. Hoewel het eigenlijk niet mijn gewoonte is om op voorhand recensies te lezen van de stukken die ik ga zien, trok dit me wel een beetje over de streep. Al Рen dit ligt misschien gevoelig Рben ik niet meteen een grote fan van Els Dottermans.
Lees verder…
RSS
Toen vóór de opening van de tentoon-stelling, de persberichten over het Liber Floridus op de redactie toekwamen, ontlokte dat de opmerking van een van onze redactieleden: “over nen ouwen boekâ€.
