dinsdag 30 augustus 2011 14u37 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Marie |
Dit is geen hup hup hup verhaal. Dit is om traag te lezen, met uw ogen toe.
Ik at in de Vitrine.
Ik at eerder in de Wulf.
Ik zag Niels terug.
Ik zag Fam en ik zal u dat allemaal op een andere keer vertellen, van Fam en haar gigantisch goede smaak en wonderlijke hulp bij de inrichting van mijn huis.
Ik leerde Phil kennen, u wellicht beter bekend van het café dat bijna een droevig einde kent.
De Vitrine ligt op een plek in Gent waar ik ooit mijn hart verloren heb. Vooral figuurlijk, maar ook een klein beetje letterlijk.
Ik was dus blij dat ik er was. Het regende en het was te koud, dus het deed goed om de open deur binnen te stappen en ons aan de toog te zetten.
Mijn voorliefde voor de toog maakte een sprongetje.
‘Kom binnen en zet u’.
Dat was het gevoel dat wij hadden, ja. Na één minuut al. Allemaal doordat het er zo schoon was, en ook wel een beetje veel door de aanwezigheid van Phil.
Goede, perfect gekoelde witte wijn, per glas: heerlijk. Aperitieven met saucisson, salami, gedroogde worst en rilettes. Huisgemaakte pickles, gepekelde rode biet. Lees verder…
dinsdag 30 augustus 2011 10u09 |
Fotoreportage, Podium en Cultuur |
Redactie (tekst), Thierry (beeld) |
Er wordt al een hele tijd gegraven in het noordoosten van Gent, aan de Hogeweg en omstreken. Op zoek naar bodemschatten en vooral naar geschiedenis. Naar geschiedenis van onze voorouders uit de bronstijd, uit de ijzertijd, uit de Romeinse tijd, en zelfs uit recente periodes zoals de Tweede Wereldoorlog. U leest er hier alles over. Al de hele zomer zijn er tweewekelijks gratis geleide bezoeken aan de site, telkens op vrijdagnamiddag, en nieuwsgierig als onze fotograaf Thierry is, ging hij vorige vrijdag nog eens de stand van zaken bekijken.
Voor een volgend geleid bezoek moet u nog anderhalf weekje wachten, tot vrijdag 7 september, maar dan is er weer afspraak om 14 u. aan de werfkeet nabij de hoek van de Hogeweg met de Bermaaieweg. Alle info daarover vindt u hier.
Lees verder…
maandag 29 augustus 2011 18u07 |
Muziek |
Wouter De Sutter |
Flipo Mancini opende zondagavond met verve het najaarsprogramma van Muziekcentrum Kinky Star. Het luidruchtige Limburgse trio schudde de volledig vernieuwde club krachtig uit haar zomerslaap met een dik uur furieuze noiserock.
De band, aangevoerd door Bart Timmermans, is al een tiental jaar actief en staat voor snoeiharde noise die vaagweg doet denken aan Helmet en Fugazi. Het betere beukwerk met behoorlijk wat gevoel voor melodie. Strakke gitaren, diepe bas, gortdroge drums en rauw-sloganeske vocals.
Zondag was het niet anders. Er werd vooral geput uit Hide Seek Lost Found, het album dat eerder dit jaar in eigen beheer werd uitgebracht. Een soort comebackplaat, de voorlaatste (Get it some more) dateert immers al van 2006.
Lees verder…
maandag 29 augustus 2011 12u34 |
Bestuur & Politiek, Samenleving |
VeerleB |
De stad Gent telt vele speelterreinen. We schreven er al hier en daar over en wellicht ook nog elders.
De Jeugddienst Gent wil weten of ouders (van kinderen tussen 3 en 12 jaar) tevreden zijn over de Gentse speelterreinen. Zijn ze leuk, proper, veilig genoeg?
Bovengetekende doorliep de enquête. Ze duurt niet lang (nog geen 10 minuten) dus veel tijd vraagt het niet. En misschien hebt u net als ik wel een ei dat u kwijt wil over een van die speelterreinen. Ik woon in een gebied waar er vier liggen. Een luxe, dat geef ik toe.
Van die vier bezoek ik er één zeker niet, wegens negatieve ervaringen met een groep kinderen die wat ‘last’ hebben van territoriumdrang. Van de drie die overblijven, is er nog één waar mijn kleuters recent lastiggevallen werden door grotere kinderen en waar we nu dus ook minder vaak komen. Die andere twee speelpleinen blijf ik super vinden. Ik wou mijn antwoord genuanceerd brengen en niet alle speelterreinen in mijn buurt over dezelfde kam scheren. Maar dat kan niet met de huidige vragenlijsten. En daar word ik dan een beetje lastig om en ik belde met de Jeugddienst. Lees verder…
maandag 29 augustus 2011 9u29 |
Faits Divers |
Hendrik Braet |
Hendrik Braet trekt de stad in en legt vast wat hem opvalt.
Rommelmarkt in Heirnis
zondag 28 augustus 2011 12u33 |
Faits Divers |
Koen Vromman |
Afgelopen week viel er in Ekkergem opnieuw interessant showbizznieuws te rapen. Na de veelbesproken passage van Prince in café de Dikke Boom, kiest nu ook de in New York residerende Gabriel Rios voor Ekkergem als uitvalsplek in Europa. Zijn manager verklaart dat het belangrijk is de band met het Ekkergemse publiek niet te verliezen.
Het Ekkergemse weerberichtteam in New York draait ondertussen al op volle toeren. Zo werd nu ook de Ekkergemse priester-weerman Lwamba uitgestuurd om het weer te voorspellen.
Lees verder…
zaterdag 27 augustus 2011 11u26 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Greet |
Hoog bezoek! En geen fut om te koken. Al zeker niet omdat het gezelschap uit “moeilijke eters†bestaat. Enfin, niet zo heel moeilijk, maar het is niet evident om iets klaar te maken dat zowel de klassieke eter (denk: veel vlees, rijke sauzen, excuusgroenten), de fijnproever (vis, iets avontuurlijker gerechten) als de vegetariër bevalt.
En dus werd het buitenshuis eten, bij voorkeur ergens waar ze een beetje van alles op het menu hebben staan. Ik wou eerst de stad in trekken, maar toen bedacht ik opeens dat er ook vlak in de buurt een optie is: het Braemhof. Ik was er al eens geweest voor een terrasje, en het was me toen maar gedeeltelijk bevallen. In het voorjaar gaan hier veel familiefeesten door en daardoor draaide de aanwezige bediening wat in overdrive. Bovendien is het er ook wel wat prijzig, zelfs voor een glaasje frisdrank en zo. Maar aan de andere kant: op wandelafstand, een zeer mooie en verzorgde zaak en een menu waar echt iedereen zijn zin in kan vinden: te goed om te laten liggen.
Ik had een tafeltje voor drie gereserveerd, maar dat bleek niet echt nodig te zijn op een stille woensdagmiddag. Er was nog ruim voldoende plaats zowel in de ruime, koele zaal als op het aangename terras. Omdat we geen van allen echt fans van buiten eten zijn, werd het een plaatsje binnen, met de mogelijkheid om voor het dessert te verhuizen. Lees verder…
vrijdag 26 augustus 2011 14u34 |
Musea en tentoonstellingen |
Max Van Hemel |
‘Kunst als spiegel van de ziel’ is een tentoonstelling die de ‘gekwetste mens’ belicht in het oeuvre van kunstenaars. De tentoonstelling maakt deel uit van I AM HURT, een meerjarig project over kwetsuren en kwetsbaarheid.
Het uitgangspunt van de tentoonstelling is hoe kwetsuren worden verwerkt en hoe de beeldende kunst hiermee omgaat. De deelnemende kunstenaars onderzoeken al jaren de gekwetste mens. Charif Benhelima bijvoorbeeld portretteert hem in al zijn onbeholpenheid, Ronny Delrue probeert de structuur van het denken weer te geven en Marie Julia Bollansée verkent de afgrond tussen leven en dood. Sommige kunstenaars doorbreken taboes, anderen leggen via hun fragiel werk een persoonlijke getuigenis af. DAVID vzw hoopt de bezoekers te verrassen met herkenbare of juist bevreemdende kunstwerken.
Lees verder…
vrijdag 26 augustus 2011 8u40 |
Faits Divers |
Marie |
De zoektocht naar het mooiste park van Gent verliep stroef. Hels. Net zoals mijn dag vandaag. Tot een uur of vijf in de namiddag ongeveer. Toen klaarde het op in mijn hoofd, en het kwam nog allemaal heel erg goed.
Maar het mooiste park dus. Ik heb de parken die ik ken overlopen. Ik ben er zelfs doorgewandeld, door een paar van mijn favorieten, deze week. Haalden de shortlist: het Muinkpark, omdat ik er mijn oudste dochter zag opgroeien, omdat het klein is en omwille van het dierentuin-verhaal. Het Keizerspark, doordat het een deel van mijn leven is, op wandelafstand en een hoop verschillende mensen verzamelt op zo’n kleine plek in het midden van de drukte van een stad.
Maar het allermooiste park werd me vanavond zomaar in mijn schoot geworpen. En ik had het niet eens door.
Het FransTochpark. Met het bouwvallige kasteel van de stedelijke muziekschool als monument.
Ik moest er wachten op Anouk, die er wekelijks accordeon speelt. En ik had net aan de deur staan luistervinken toen ze haar examenliedjes voor de juf speelde. ‘Goed zo, Anouk!’, hoorde ik nog, toen ik de trappen naar beneden liep.
Lees verder…
donderdag 25 augustus 2011 14u58 |
People en Lifestyle |
Greet |
We waren er vorig jaar al bij, bij het bierfestival van de Gentse Biervereniging. Wel vonden we het eerst een beetje jammer dat het niet meer om de hoek in Gentbrugge doorging. Maar de nieuwe locatie in de VIP-school aan de Martelaarslaan had ook zijn charmes. Meer ruimte voor de togen, meer ruimte binnen, maar vooral: een zalig rustige binnentuin met in het gras geparkeerde tafeltjes en bankjes onder de bomen: zalig zitten.
Zalig zitten, denkt u, dat kan op wel meer plekken in Gent. Klopt, maar je hebt niet overal de mogelijkheid om een uitgebreide proefsessie van een kleine 70 speciaalbieren bij te wonen. Ik ga niet beweren dat ik sinds de vorige editie een echte bierkenner ben geworden, maar onder invloed van mijn toenmalig (en huidig, voor alle duidelijkheid) gezelschap ben ik er ondertussen achter gekomen dat er meer is dan Trippel Westmalle en Vedettjes. De rijkdom aan “kleinere”, minder gekende bieren onder de aandacht brengen is dan ook de missie van de vereniging, zo bevestigt de voorzitter Karl Missiaen.
Gegroeid vanuit een groepje dorstige vrienden kreeg de organisatie heel wat steun van Zythos, de nationale vereniging van bierproevers, om haar werking uit te bouwen. De jaarlijkse organisatie van het bierfestival is dan ook maar één van de activiteiten die de vereniging op poten zet. Ondanks het feit dat de Biervereniging nog maar aan het derde werkingsjaar bezig is zijn er jaarlijks een achttal evenementen. Brouwerijbezoeken, proeverijen, demo’s rond thuisbrouwen, noem maar op. Het accent ligt op de pure smaak. Want al is het natuurlijk alleen maar toe te juichen dat er steeds meer kleine producenten opduiken, het bier dat ze brouwen is niet altijd een even grote hoogvlieger. Oppassen dus dat de kwaliteit blijft primeren. De bieren die het in een blindproeverij halen, worden overigens door de vereniging gepromoot als “Bier van de maand”. Een goede tip als u eens iets anders wil proberen.
Lees verder…
donderdag 25 augustus 2011 10u41 |
People en Lifestyle |
Gudrun |
Als we iets te vieren hebben, gaan mijn man en ik doorgaans lekker eten, en als we de tijd hebben, vooraf ook eerst lekker ontspannen in de sauna. Bij voorkeur in een privésauna.
Zo’n privésauna, daar betaal je uiteraard altijd meer voor dan voor een gemeenschappelijke, maar het is dan ook nog weer een pak meer ontspannend, vind ik persoonlijk: je moet naar niemand kijken, je kan je spullen overal laten slingeren, je moet nergens wachten en je kan -indien gewenst- honderduit kletsen in de sauna zonder dat je daarom scheef bekeken wordt.
Ik had even rondgekeken, en was uitgekomen op een privésauna in centrum Drongen, l’Eau Douce. De foto’s zagen er alvast veelbelovend uit.
Toen we iets na zessen aankwamen, werden we hartelijk ontvangen, deskundig en snel rondgeleid, en verder was het gewoon aan ons.
Lees verder…
RSS
