vrijdag 14 november 2008 10u29 |
Muziek, Te Gast |
Hanni Punani |
Hanni Punani, de producer van het eigenzinnige electronische muziekprogramma Boutique Electronique op Urgent.fm blogde de laatste weken over haar passie. De tijd om goeiendag te zeggen is gekomen en om haar hoofd terug in de koptelefoon te proppen. Haar afscheid klinkt alvast niet definitief!
Ah, ik ben niet goed in afscheid nemen. Al deed ik me de afgelopen weken voor als een respectloze bitch met een bos haar op haar tanden, ik ben niét goed in afscheid nemen. Ik was gehecht aan het samenvatten van mijn radiofonische bezigheden, gehecht aan het genot om te zien dat Boutique Electronique groeide. Daarom wil ik alvast – oja, ik doe het in ware Hollywoodstijl – iedereen bedanken die deze schrijfsels heeft gelezen. Ook de redacteurs die interesse toonden in wat wij doen. Aan de programmamedewerkers en genodigden die hielpen om de frequentie te doen gelden. En God… neen, God niet. Hier breek ik het Hollywoodgehalte van deze introductie gewoon af. Het zou een beetje schijnheilig zijn om God te bedanken, want Boutique Electronique is op zich al niet te katholiek.
En het zal er niet op verbeteren met de komst van La Fille d’O op vrijdag 26 december. We zijn al volop bezig met muziekjes uit te kiezen die de show extra prikkelend kunnen maken. Om het imago van Urgent alle eer aan te doen, kiezen wij niet voor de platte, commerciële en grijsgedraaide hits. Wel voor nummers met nét dat tikkeltje extra. Dat tikkeltje meer die je nodig hebt om met Kerst de geboorte van Jesus te herdenken op een old skool manier. Stoeien in bed met als het ware ‘cultradio’ op de achtergrond en een suikeren kindeke tussen je tanden. Lees verder…
vrijdag 14 november 2008 0u20 |
Faits Divers |
Michel Vuijlsteke |
Vrijdag 14 november 2008 is Wereld Diabetes Dag. Dan wordt over de hele wereld meer aandacht besteed aan diabetes, en worden er allerlei campagnes rond diabetes gevoerd.
Eén van de acties van de Internationale Diabetesfederatie, is een campagne om gebouwen blauw te verlichten. Vorig jaar zijn ze geëindigd op bijna driehonderd monumenten, waaronder de Niagarawatervall, Sydney Opera House en het London Eye.
Dit jaar zullen misschien wel negenhonderd monumenten verspreid over bijna honderd landen verlicht worden. Piramides in Egypte, het gebouw van de Verenigde Naties in New York, het Christusbeeld in Rio de Janeiro — de volledige lijst vind je op de World Diabetes Day website.
Gent, de thuisbasis van de Vlaamse Diabetesvereniging, kon niet achter bijven: vrijdagavod zullen de Boekentoren, het Gravensteen en K12 van het UZ blauw verlicht worden. Lees verder…
donderdag 13 november 2008 15u49 |
Interview, uwged8 |
Hans Dc (tekst), Jeronimo (beeld) |
De winnaars van uwged8 van deze week – maar dat wisten jullie natuurlijk al lang – zijn de 6 dames van Tigresse. Dus trokken wij dinsdag, meteen na het verschijnen van onze jongste uwged8, naar de Mosquito Coast om uit de mond van Elise, Rebecca, Sara en Mieke van Tigresse te horen wat zij daar van vonden. Karolien en Lies konden er spijtig genoeg niet bij zijn.
Gentblogt: Jullie hebben net gehoord dat jullie eerste staan in uwged8. Wat vinden jullie er van?
Tigresse: Ongelooflijk, letterlijk ongelooflijk. We hielden het niet voor mogelijk om een kans te maken, naast zo’n grote namen.
foto: Petra Petrikova
Lees verder…
donderdag 13 november 2008 12u49 |
People en Lifestyle |
josie |
Wat beter om de sluipende winterdepressie te bestrijden dan een portie zon en zomerse kleuren? Enkele jaren geleden kocht ik een ongelofelijk leuk topje aan een van de kraampjes in de buurt van Polé Polé. Zoiets speciaals en zomers en alternatief dat toch perfect te combineren is met een meer doordeweekse jeans en dus goed voor allerlei gelegenheden. Tot mijn grote verbazing stond er op het foldertje dat ik meekreeg dat dit kraampje hoorde bij een Gentse winkel, O’zon, toen nog gevestigd in het Patershol. Maar wanneer ik enkele maanden later op zoek ging naar leuke winterkleren en in het winkeltje aan Oudburg passeerde, vond ik niet direct “mijn goestingâ€. Het was een klein winkeltje, er waren geen andere klanten, en de kleren waren zo op elkaar gepropt en van zo’n flower power hippie karakter dat ik bijna vreesde dat je dreadlocks of op zijn minst een kleurige flodderbroek moest hebben om hier binnen te mogen.
Een tijdje later verhuisde de winkel naar een mooi pand in de Hoogpoort, en aangezien ik daar toch geregeld voorbij liep, sprong ik af en toe eens binnen. De winkel was er niet alleen wat ruimer, maar ook gezelliger op geworden. Stemming met de warme houten vloeren en de veelheid aan kleurtjes van de kleren in de rekken.
Vorige week ontving ik een mailtje van de winkel met de melding dat er nu ook een kelderverdieping in bijgekomen aan de winkel, en dat er om dat te vieren 10% korting wordt gegeven tussen 7 en 14 november. Meer excuses om de winkel opnieuw een uitgebreid bezoek te brengen had ik alvast niet nodig!
Lees verder…
donderdag 13 november 2008 12u25 |
Agenda |
patricia |
Het Palestijnse gezelschap Theatre Day Productions schreef ‘The Game’ in het voorjaar van 2008 toen de blokkade van de Gazastrook dramatische proporties aannam. De hermetische afsluiting van alle grenzen, in en uit de Gazastrook, voor goederen als personen, leidde tot een ongeziene schaarste op de markt. Tot op heden duurt de blokkade die in juni 2007 begon nog steeds voort.
De Centrale, Kraankinderstraat 2, Reservaties via Victoria De Luxe: reservatie@victoriadeluxe.be of T09/324 80 26 Tickets: € 5,00 € niet-leden /€ 3 leden
donderdag 13 november 2008 12u20 |
Agenda |
patricia |
Van vrijdag 21 tot zaterdag 29 november zet De Centrale de Joods-Marokkaanse cultuur in de kijker. De joden zijn (samen met de Berbers) de enige bevolkingsgroep die sinds de oudheid tot onafgebroken in Noord-Afrika heeft geleefd. Aan deze eeuwenlange joodse aanwezigheid kwam in de loop van de 20ste eeuw een einde en vandaag leven nog slechts een vijfduizendtal joden.
Meer info: De Centrale
donderdag 13 november 2008 12u10 |
Agenda |
patricia |
een novelle, geschreven als dialoog tussen een man en een vrouw.
zij heet rania, hij yanis.
ze zijn getrouwd, al een jaar of zeven.
zij wil een scheiding,
hij niet.
zij is niet echt uitstaanbaar.
hij nog minder.
hun interactie is niet wat men vredig zou noemen.
Tg STAN zoekt regelmatig samenwerkingen op met andere gezelschappen en acteurs. Vorig jaar nog nodigde de groep o.m. Tine Embrechts uit om De eenzame weg te maken, naar een tekst van Arthur Schnitzler. “Straf, bitter theater”, schreef De Standaard toen. In blijf/weg* delen Frank Vercruysse en Tine Embrechts opnieuw de scène. Ze spelen een dialoog tussen man en vrouw vertrekkende van de novelle Plumes de bécasse van de Griekse schrijver Thanassis Valtinos (°1932).
Ook op 17 december.
Campo Nieuwpoort, Nieuwpoort 31-35, Gent. Tickets € 9/6.
donderdag 13 november 2008 11u59 |
Agenda |
patricia |
Aphasiadisiac, samentrekking van afasie en aphrodisiacum, omschrijft enerzijds het onvermogen tot schriftelijke of mondelinge communicatie en anderzijds het vermogen tot het uitlokken van seksuele opwinding. Het stuk situeert zich in huiselijke kring. We zien vijf personen: twee dansers, twee acteurs en één muzikant. Vormen ze een familie, een groep vrienden of zijn ze geliefden?
Ook voorstellingen op 4, 5 en 6/12
Campo Nieuwpoort, Nieuwpoort 31-35, Gent. Tickets € 9/6
donderdag 13 november 2008 11u57 |
Agenda |
patricia |
De scène als darkoom: Ontroerend Goed exploreerde eerder de ervaring van het donker als plek om fantasieën te stimuleren in The Smile Off Your Face, waar de toeschouwer geblinddoekt in een rolstoel een individueel parcours aflegde.
In Personal Tragedy wordt die ervaring naar een zaal doorgetrokken. De ruimte bij uitstek waar fantasieën uitgetest en geprojecteerd worden, is de darkroom. Een donker labyrint waar mannen elkaar ontmoeten, aftasten, seksueel contact hebben. De darkroom vormt een wereld op zich, grotendeels verborgen en met zijn eigen codes en ongeschreven regels.
Ook voorstellingen op 20, 21 en 22 november.
Campo Nieuwpoort, Nieuwpoort 31-35, Gent, € 9/6
donderdag 13 november 2008 11u51 |
Agenda |
patricia |
Een verhaal van getallen en passie
Van liefde en doodslag
Van optellen en delen
Van axioma’s die geen geluk opleveren
Van bewijzen waar niemand op zit te wachten
Evariste vertelt het verhaal van de jonge Franse wiskundige Evariste Galois
Die leefde voor de wiskunde
Die leefde voor de revolutie
Die leefde voor de liefde
En stierf
In een duel waarvan hij op voorhand wist dat het verloren was
Tekst en spel: Benjamin Van Tourhout
première op 6 december in Gent, voorstellingen op 6, 10, 11, 12 en 13 december in Gent, telkens om 20u
Plaats: Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, Koningsstraat 18 (nabij Sint-Jacobs), Gent. Reservaties via toneelgroep.nunc@telenet.be of 09 324 93 21 (9 – 7 euro)
donderdag 13 november 2008 10u15 |
Architectuur |
patricia |
Eén van de meest fascinerende buurten van Gent vind ik de Vlaanderenstraat. Een tiental jaar terug was het een buurt die ik eerder meed, het glazen straatje, weet wel. Tegenwoordig kom ik er regelmatig eten, Grieks, Thais, Surinaams,… Ik maak een ommetje voor een lekkere kop koffie. Ik laat er zelfs mijn haar knippen. Om maar te zeggen, de Vlaanderenstraat kan me wel bekoren.
Waarschijnlijk had het stadsbestuur een dergelijke boulevard in gedachten toen ze architect Edmond De Vigne en ingenieur Edouard Zollikofer loslieten op de arbeidserswijk Nederschelde. Het grootscheepse Zollikofer-De Vigneplan (1880-1888) moest een rechtstreekse verbinding van het stadscentrum naar het Zuidstation te verzekeren. Dit station was vanaf de Korenmarkt immers moeilijk bereikbaar. Maar de bouwwoede stopte hier niet mee, zoals je in onze rubriek foto van de dag wel eens kunt merken. Maar hoe zat het nu juist? Wij boekten een gids van Gandante om het ons uit te leggen. Wil u mee? Lees verder…
woensdag 12 november 2008 20u02 |
Architectuur, Bestuur & Politiek |
Bruno Bollaert |
“Meneer, is hier soms iets te doen?”, zo vraagt een bevallige juffrouw op wandel met haar moeder. De helft van het Gentse journaille staat rondom twee vlaggenmasten op de Korenmarkt, alwaar de trams herhaaldelijk en met veel misbaar pingelen om hen om doorgang te verzoeken. De moeder monstert mij met argusogen, de dochter haalt haar mooiste glimlach boven.
“Euh, ‘t is van dinges, van kobra, van die vlaggen”, breng ik vlot blozend uit.
Kobra staat voor vier jaar werken, het resultaat waarvan “net zo toonzettend zal zijn als de Cobra beweging” vertelt Martine De Regge, schepen van Openbare Werken. “We hadden een kleine interne wedstrijd gehouden, en wel zeker vier mensen hadden –onafhankelijk van elkaar– deze naam gesuggereerd.” Kobra is een samentrekking van Korenmarkt en Emile Braunplein, al is men natuurlijk niet rouwig om de associatie met de kunststroming die dit jaar zijn zestigste verjaardag viert.
Lees verder…
woensdag 12 november 2008 11u24 |
Muziek, Podium en Cultuur |
josie |
Voortgejaagd door de herstblaadjes waaiden we om kwart na acht de Handelsbeurs binnen, waar er amper volk rondliep in de hal. Ook in de bar voor de zaal geen volk te zien, en ik vreesde al dat iedereen de knusheid van de eigen zetel had verkozen boven op deze zondagnacht de stad in te trekken. Ik had in elk geval serieus getwijfeld…
Toen we de gordijnen naar de zaal opentrokken, bleef ik even versteld staan kijken. De zaal van de Handelsbeurs had een ware metamorfose ondergaan. In plaats van de vertrouwde concertzaal met staanplaatsen of de tribune was hier nu een soort rokerige jazzclub verrezen, maar dan een zonder de rook, of the jazz.
In de zaal stonden her en der tafeltjes, in het schemerduister gezellig verlicht door theelichtjes, met rond elk tafeltje een aantal stoeltjes. De weinige aanwezigen (ik schat nauwelijks 100 man) zaten gezellig rond de tafeltjes met een duvel of koffie te kijken naar het voorprogramma, oftewel Pete Molinari. Molinari, voor de gelegenheid moederziel alleen op het podium, is een Brit met een bijzonder Amerikaans klinkend folk/countrygeluid. De eerste drie nummers was ik nog onder de indruk van de setting, de intieme sfeer en de breekbaarheid van ‘s mans stem en performance, maar daarna klonk het me allemaal te oubollig.
Lees verder…
woensdag 12 november 2008 8u11 |
Faits Divers, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Beau (beeld) |
Heet u Veerle? Dan bent u een naamgenote en is dit bericht voor u bestemd.
Het is geen nieuws als ik u vertel dat 4 januari de naamdag is van de Heilige Veerle, tevens patrones van onze stad.
Het is wel nieuws als ik u vertel dat 4 januari 2009 een dag wordt waarop haar naamdag op een unieke manier wordt gevierd.
Er waren immers eens twee vertelsters die toevallig (maar bestaat toeval?) allebei Veerle heetten. Op een schone dag kregen ze ineens een megawijs idee: indien ze nu eens op de naamdag van hun heilige, kuise en toegewijde naamgenote haar levensverhaal zouden vertellen. Aan om het even welke geïnteresseerde sterveling? Natuurlijk niet, neen, het moest specialer zijn dan dat: het publiek mag enkel en alleen uit Veerles bestaan. Een gedroomde gelegenheid om eens wat naamgenoten te leren kennen.
Lees verder…
dinsdag 11 november 2008 16u10 |
Samenleving |
Frank Bombeke |
De Stad Gent herdenkt deze dagen een aantal opmerkelijke mijlpalen die het beeld van de 20ste eeuw voor ons en de wereld hebben getekend. Een hele reeks activiteiten en herdenkingen staan op het programma onder de noemer Herd8. Er zijn immers een hoop verjaardagen in 2008: het is 90 jaar geleden dat er een eind kwam aan WOI (1918), het vrouwenstemrecht in België wordt 60 jaar. Precies zo lang als de universele Verklaring voor de Rechten van de Mens (1948). Bovendien is het in 2008 ook 70 jaar na Kristallnacht — zowat het openbare startsein van de holocaust in 1938– en herdenkt Gent ondertussen al voor de tiende maal die Holocaust aan het Michael Lustigmonument.
Hoogtepunt wordt de opening van het Vredesbos in de Koningsdonkstraat aan de Gentbrugse Meersen (grens Melle) op woensdag 12 november 2008 om 10 uur. Tadatoshi Akiba (burgemeester Hiroshima) en Roman Georgievich Grebennikov (burgemeester Volgograd – het vroegere Stalingrad) en de burgemeester van North-Olmsted (USA) planten er samen met Daniël Termont, burgemeester van Gent en Tom Balthazar, schepen van Milieu en Sociale zaken van Gent, een eerste boom van het Vredesbos. Voor het vredesbos werd de eerste aanzet gegeven in de vorige legislatuur onder de toenmalige milieuschepen Lieven Decaluwe. Lees verder…
dinsdag 11 november 2008 12u50 |
Samenleving |
Ivan Deboom (tekst), Hans Dekeyser (beeld) |
Een rondvaart met de Gentse Barge in de Gentse Haven, een fijn initiatief van enkele lokale 11.11.11-comités. ‘Waardig werk in Noord en Zuid’ is het jaarthema en daarvoor werden volgende bootgasten uitgenodigd: John Vandaele (journalist bij MO) en Karel Van Bever, bekend van het boek ‘Dokter in overall’ waarvoor hij negen maanden undercover werkte als arbeider.
De boot waarmee we door de haven voeren – een historische reconstructie van de Gentse Barge – is op zich een prachtig bewijs van hoe waardig werk de kortste weg naar sociale (op)waardering kan zijn. Voor de reconstructie werden immers langdurig werklozen en kansarmen tewerkgesteld en het overgrote deel van deze groep is momenteel actief op de arbeidsmarkt.
Lees verder…
dinsdag 11 november 2008 8u02 |
uwged8 |
Michel Vuijlsteke |
Hier is hij dan. De eerste échte uwged8. De beste Gentse muziek van het moment, niet langer enkel door de redactie en de vrienden van Gentblogt gekozen. Vanaf nu is uwged8 van u en ons allemaal: er is plaats voorzien voor uw hoogstpersoonlijke top drie onderaan het artikel.
Misschien vóór we van start gaan met de proclamatie nog even dit: u kan dus ook op nummers stemmen die deze week niet in de top 8 staan hé. ‘t Is maar dat we merkten dat heel, heel veel mensen een duidelijke favoriet hadden, en er dan precies nog lukraak twee andere nummers bij zetten. Als u maar voor één nummer wilt stemmen, dan doet u dat best ook: er “zomaar” twee nummers bijnemen, daar doet u eigenlijk niemand een plezier mee.
Maar dit geheel terzijde. Lees en luister verder, naar uwgedacht, jaargang één, nummer twee!
Lees verder…
maandag 10 november 2008 15u00 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
ilse |
“Italiaans!” sprak ze kordaat aan de andere kant van de telefoonlijn. We zouden gaan eten die avond, met onze respectievelijke wederhelften. En het zou dus Italiaans worden. Uw dienaar ging op zoek, en het bleek geen evidentie om op zaterdagmiddag nog een Italiaan te vinden die ons op zaterdagavond wou laten aanschuiven. Il Cortile, Aperto Chiuso, Marco Polo, Il Mezzogiorno: allemaal volzet. Dalende koopkracht, mon oeil.
Later die middag reden we echter toevallig door de Sint-Jacobsnieuwstraat, zagen Per Bacco, en herinnerden ons dat daar ooit goeds over geschreven werd. We belden: hoera, om 21.15h was er nog plaats. Na een aperitief elders kwamen we die avond op het afgesproken uur de gelagruimte, achter de winkel, binnengewaaid. Per Bacco is namelijk behalve een Osteria (een eethuis) ook een Negozio (winkel) waar u een ruim assortiment van uit Italië geïmporteerde ingrediënten, zoals pasta, kazen en charcuterie kunt vinden. We kregen uitgebreid de tijd om dat assortiment te bekijken, want onze tafel bleek nog niet klaar. Om het wachten aan een krap bemeten toogje te verzachten kregen we een glaasje presecco van het huis. Geduld is een schone deugd, maar toen we om 22h nog steeds zaten te wachten, informeerden we toch even naar het verdere verloop van de avond. Bleek dat een vroege reservatie bijna een uur te laat was opgedaagd. Die mensen hadden onze tafel en die lagen dus achter op schema. Leuk voor die mensen, denken wij dan, maar had men dat niet drie kwartier eerder al kunnen melden? Wij dachten immers dat “uw tafel is nog niet klaar” zoveel betekende als “de vorige klanten zijn aan de koffie, u kunt binnen 10 minuutjes aanschuiven”. Hadden we geweten dat we tegen een uur wachttijd aankeken, we waren elders gegaan. Lees verder…
maandag 10 november 2008 13u35 |
Muziek, Podium en Cultuur |
teun (tekst), Hendrik Braet (beeld) |
Zondag. Uw reporter woont Cold War Kids bij in de Ancienne Belgique. Het wordt een meer dan degelijk optreden en ik geniet. Plots bedenk ik dat het me een pak makkelijker zou afgaan een verslag te breien rond deze mannen, dan het concert te bespreken dat ik vrijdag in de Vooruit mocht meemaken. Maar voor de voeten lopen van onze gewaardeerde collega’s bij BrusselBlogt zouden we niet durven, en bovendien wordt mijn impressie verwacht van Daniel Johnston.
Allemaal om te zeggen: mensen, wat een moeilijke bevalling is dit geworden. En dat heeft diverse redenen. Daniel Johnston is een manisch-depressief cultfiguur die tot nog toe om de één of andere reden compleet aan mij voorbijgegaan was. Het was voor één keer de fotograaf die een recensent zocht want schandalig genoeg was de man me dus onbekend. Hij is nochtans bewierookt door (onder velen) Kurt Cobain, Brian Wilson of Roky Erickson, gecoverd door iconen als Johnny Cash, Pearl Jam of the Flaming Lips én heeft bij leven een documentaire over zichzelf gedraaid gezien. Mede dankzij die reputatie wordt hij beschouwd als één van de belangrijkste singer-songwriters van de laatste twee decennia.
Lees verder…
maandag 10 november 2008 8u42 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
“I do music period. Jazz, European orchestral music. American religious music, white and black. Parades. All types of functional music, period. All of it. Whatever.” Een dergelijke uitspraak resulteert ofwel in de grootst denkelijke muzikale rotzooi, ofwel in composities ontsproten aan een venijnig scherp muzikaal inzicht. Wij waren benieuwd, al vreesden we een beetje –achteraf durven we dat toegeven– voor het eerste. Experimentele muziek, en zeker al bij jazz, verwordt al gauw in een cerebraal festijn voor jazzkenners, die elkaar met plezier de loef afsteken met hun muzikale en technische bagage. “Trek u daar niets van aan”, zei iemand deze zomer nog tegen mij. “Zo van die eerder experimentele jazz, kunt ge gemakshalve beschouwen als verschillende toneelstukjes die naast elkaar worden opgevoerd en die elk om beurt om uw aandacht gaan schreeuwen.”
Een ideaal moment om die bewering aan de realiteit te toetsen, want in elk geval: bij deze muziek moet men zijn aandacht scherp houden. We bekijken even de cast. Hoofdrolspeler is Henry Threadgill, met in zijn handen een gouden altsax en een zilveren dwarsfluit. Veel meer avantgarde dan Threadgill werden ze niet gemaakt, en de man is bekend van Air en in onze Gentse contreien voornamelijk van Very Very Circus. Hij gaat zelden op toernee –volgens kwatongen omdat zijn muziek niet toegankelijk genoeg is, volgens weer anderen omdat hij te perfectionistisch is– maar Vooruit kreeg hem opnieuw in de knusse theaterzaal. Gitarist Liberty Ellman en Jose Davila op trombone en tuba speelden de eerste viool, terwijl bassist Stomu Takeishi en drummer Elliot Kavee eerder zelden op de voorgrond traden. Al hebben wij hartelijk gelachen met de dolle fratsen van Kavee tijdens diens solo’s.
Lees verder…
RSS
