woensdag 30 januari 2008 2u54 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke (tekst), Charles Strijd (beeld) |
Vooreerst, en nog helemaal los van de optredens vanavond: dat het toch wel een fantastische zaal is voor dit soort festival, de Minard. Net groot genoeg, net klein genoeg, gezellig, comfortabel, gewoon leutig. En dat dit toch wel een uniek en fantastisch festival is. Ik hoor dat er nog plaatsen zijn voor de rest van de week: rep u naar de website en koop u kaarten. Woensdag vier jonge wolven, donderdag een komische legende, vrijdag gevaar en pure kwaliteit, en zaterdag de onmisbare comedy cover contest.
Zo. Dat gezegd zijnde: de kop is eraf. Vier optredens vanavond, waarvan twee try-outs. Eén uitstekend, twee met veel belofte, één die me niet kon overtuigen.
Philippe Geubels was een beetje down wegens een slechte review. Dat hield hem niet tegen om een dik half uur nieuw materiaal te brengen: over zijn ouders, zijn grootouders, nostalgie, het huwelijksleven. Ik zag een bijzonder groot talent, en een voorstelling die de moeite waard zal zijn. En het allerbeste excuus om een draai te geven aan vreemdgaan ooit.
Lees verder…
woensdag 30 januari 2008 0u35 |
Agenda |
San |
TRIBE, de Centrale en MIAT (Museum voor industrie, Arbeid en Techniek), i.s.m. Jeugd & Muziek Gent, slaan de handen in elkaar voor een unieke museum- & muziekervaring.
Ontdek de unieke collectie van het museum en de verrassende muzikale improvisaties van TRIBE in een heuse non-stop zes uur durende improvisatiesessie, verspreid over de verschillende verdiepingen van het museum. Akoestisch en elektronisch, ambacht en techniek, lokale geschiedenis en internationale uitwisseling, of hoe muziek kan aansluiten bij een museumcollectie.
De leden van TRIBE hebben hun muzikale wortels in ambient, jazz, roots, pop/rock and beyond. TRIBE verzamelde een internationaal gezelschap van muzikanten die een heel speciale band hebben met Gent. Het publiek wordt meegenomen in een muzikale roes en zit middenin de creatie, stilaan groeiend naar een climax met om 21u een concert van de vijf muzikanten van TRIBE: POTLATCH!
MIAT, Minnemeers 9, 9000 Gent, Tickets: niet-leden € 2,5/leden € 2,5/groepen, 55+ en -26j € 1,20 / Gentenaars gratis, Info: 09/269.42.20 of via de website van het MIAT
dinsdag 29 januari 2008 17u23 |
Agenda |
patricia |
KrisKras is een reisdienst die daguitstappen, weekends en reizen organiseert voor jongeren tussen 18 en 30 jaar. Vooral Europese bestemmingen, maar ze trekken ook naar andere continenten. Al hun reizen vertrekken vanuit een achterliggende visie om op een verantwoorde manier op bezoek te gaan in het gastland. Ze verplaatsen zich zoveel mogelijk zoals de plaatselijke bevolking, kiezen bewust voor kleine pensions, kamers bij particulieren of een camping; gaan eten in een lokaal restaurantje of inkopen doen op de markt. Reizen met respect voor de lokale cultuur, bevolking en natuur, kortom.
Tijden Bazaar Mundial wordt het nieuwe aanbod en de werking van KrisKras in de kijker gezet. Het wordt een namiddag vol reisverhalen, uitwisseling, heerlijke wereldse hapjes, prachtige foto’s en indrukken.
Bazaar Mundial, Zebrastraat 32/001 – Gent, Gratis inkom
dinsdag 29 januari 2008 16u21 |
Agenda |
patricia |
Gentblogt bestaat 3 jaar en viert dit samen met haar vrienden, lezers, sympathisanten,… in Au Bain.
Meer info alhier en ge kunt er ook al uw reacties kwijt.
dinsdag 29 januari 2008 15u15 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Claire Maréchal (tekst), Charles Strijd (beeld) |
Sinds jaar en dag zetelt onze vriendenkring in ‘t Begin van ‘t Einde. Op onbewaakte momenten probeerden we soms andere oorden uit, maar later op de avond kan je er ons dan meestal toch nog vinden.
Waarom is moeilijk uit te leggen. De muziek is vaak degelijke, goede oude rock. De Irish coffee is er goedkoop. Meestal heb je er ook altijd zitplaats. Je kan zelf kiezen om tussen het volk te kruipen of iets rustiger te zitten. En goh ja, de Irish coffee is goedkoop…
Lees verder…
dinsdag 29 januari 2008 8u38 |
Musea en tentoonstellingen |
Charles Strijd |
In de cultuurkapel aan de Antoniuskaai te Gent is er nog tot en met volgende week zondag 3 februari 2008 de fototentoonstelling “Leo Baekeland” te zien.
De Oost-Vlaamse Unie van Foto- en Diakringen vzw staat garant voor de realisatie, samen met het centrum voor Beeldexpressie, het stadsbestuur en dienst cultuur van de stad Gent, het OCMW en gastfotograaf Kris Dewitte.
Zoals ieder jaar slaagt de organisatie erin een bekende fotograaf te strikken. Vorig jaar was dat de bekende portretfotografe Lucille Ferremans uit Temse. Dit jaar is het Kris Dewitte, die woont en werkt in Gentbrugge.
We spreken over een belangrijk fotograaf, zeker bekend in de Europese filmwereld. Afgelopen 10 jaar fotografeerde hij meer dan 1000 mensen uit de internationale filmwereld. Een groot deel van zijn werk dat op de expositie te zien is, bestaat uit bewust gecomponeerde beelden van bekende- en minder bekende “filmfiguren”. Zijn werk was eerder te zien in de FNAC, Classic Gallery (New York), De Brakke Grond (Amsterdam) en Fort Napoleon (Oostende). En in 1997 waren zijn foto’s te zien op het filmfestival te Cannes.
Lees verder…
dinsdag 29 januari 2008 8u33 |
Agenda |
patricia |
Putumayo is een Gentse Vzw, enkel bestaande uit vrijwilligers. Ze ondersteunen initiatieven van de inheemse volkeren in het Amazonewoud. Om deze projecten te financieren en te ondersteunen via sensibilisatie, organiseren ze allerhande activiteiten in België, grotendeels in het Gentse door. Op 15 maart organiseren ze een ‘fiesta putumayo’ in het Tonneke in Gent. Alle opbrengsten gaan integraal de projecten in het Amazonewoud in Peru. Boutros dj’s en senor Amor luisteren het feest op.
Tonneke, Lange violettenstraat 34, 9000 Gent, a.d.d. € 5, v.v.k. € 4
maandag 28 januari 2008 21u11 |
Agenda |
San |
Tom Balthazar nodigt u uit op een nieuwe editie van zijn poëziefestival, deze keer in een winters kleedje, met de lievelingsgedichten van o.a.:
* Maaike Cafmeyer (Aspe en Het Geslacht De Pauw)
* Philippe Van Cauteren (S.M.A.K.)
* Ilknur Cengiz (Spirit)
* Pier De Cock (Regisseur, acteur, auteur … )
* Monica Van Kerrebroeck (CD&V)
* Eddy Levis (voorzitter Gentsche Sosseteit)
De muzikale omlijsting wordt verzorgd door Frans Grapperhaus (cello)
Atheneum Groenkouter, Sint-Baafskouter 129, 9040 Sint-Amandsberg
Kaarten: € 5
Inclusief stoverij en frietjes: € 12 (kinderen: € 6,00)
Reserveren voor 1 februari bij Sara via mail of 0498/36.46.05 en de overige bestuursleden
maandag 28 januari 2008 18u18 |
Muziek |
Jeronimo |
Het moet toeval zijn. Net nu ik de laatste tijd veelal wegdroom bij herinneringen aan het Andalousische hinterland en de wijdse Portugese vlakten, komt de perfecte soundtrack bij dergelijke melancholie op me af in de handelsbeurs. Na de flamenco van Alvaro Paños, en eerder al de Portugese muze Cristina Branco, was het zondagavond de beurt aan de jonge charmante fadista Ana Moura.
Deze in 1979 uit Portugees-Angolese ouders geboren talentvolle zangeres maakt deel uit de stroom hedendaagse fadozangers die deze oude muziekstijl opnieuw populair maken in Portugal en zelfs Europa. Haar jeugd en looks zijn daarbij een niet te versmaden troef, maar vooral haar vocale kwaliteiten brengen die zuiderse saudade tot in de harten van de toehoorders.
Lees verder…
maandag 28 januari 2008 13u30 |
Muziek |
D. |
Sardientjes. Dat was het hoofdthema op respectievelijk woensdag en donderdag in de Video en de Charlatan. In de Video mocht het opgekomen publiek een imitatie geven van de ingeblikte versie van deze vissoort bij het optreden van Tokota. Bij het optreden van Capt. CHEESE-BEARD and the 7 Sisters of Prevention waren het eerder de muzikanten die dicht op elkaar gepakt stonden.
Tokota, de groep rond zanger-gitarist Thomas Mourant, heeft sinds haar deelname aan de finale van Humo’s Rockrally 2006, al enkele stappen verder gezet op de weg naar faam en glorie. Met We Talk About en All So Clear werd de aanval ingezet op de hitlijsten van Humo en Stubru. Eind 2007 werd de eerste EP van de groep uitgebracht. Die kon, geheel terecht overigens, op heel wat positieve kritieken rekenen.
Lees verder…
maandag 28 januari 2008 9u53 |
Samenleving |
patricia (tekst), Lieve Colruyt (beeld) |
In de nieuwsbrief van AMSAB, u weet wel het Instituut voor Sociale Geschiedenis, las ik over een nieuw project “Gentse Gasten†in samenwerking met Nakhla vzw. De website van AMSAB was toen nog niet vernieuwd en de informatie was maar heel summier. Een mooie aanleiding voor een gesprek met Jozefien De Bock en Zohra Boucharafat, de twee gezichten achter dit project.
Gentblogt: Logische beginvraag, wie of wat is Nakhla vzw?
Nakhla: Nakhla is Marokkaans Arabisch voor ‘palmboom’. De vzw werd in 1991 opgericht door Zohra. Op dat moment richtte de vzw zich op Maghrebijnse vrouwen. Op dat ogenblik waren zij een vergeten groep in het Gentse sociaal-culturele landschap. Er werd tot dan toe nagenoeg uitsluitend in de integratie van de Turkse gemeenschap geïnvesteerd, daar zij de grootste groep migranten vormde. Maghrebijnse vrouwen blijven een belangrijke doelgroep maar we hebben onze activiteiten wel uitgebreid. Iedereen is welkom, zowel Vlamingen als Maghrebijnen. Er is een belangrijke behoefte aan het leren kennen en uitwisseling tussen beide culturen en daar willen wij een steentje toe bijdragen. De vzw draait voornamelijk op vrijwilligers. Lees verder…
zondag 27 januari 2008 12u12 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Jeronimo |
Vrijdagavond trok ik met een zware kop naar de handelbeurs. De week zat duidelijk in mijn kleren. Niets beters dan naar een Zuid-Spaanse vertoning te gaan. Alvaro Paños, de jonge virtuose bailaor de flamenco uit Córdoba, Andalusia.
Flamenco, is dat niet Spaans voor “Vlaming”? Volgens bepaalde geschiedkundigen zou de flamenco een scheldwoord geweest zijn om de rebellerende Vlamingen tijdens de Spaanse overheersing in de 17e eeuw aan te duiden. Bovendien zouden die Vlaamse zigeuners naar Spanje getrokken zijn met hun muziek.
Flamenco staat uiteraard het meest bekend als de gypsymuziek uit Andalousia. In de loop der tijden is dit niet de muziek gebleven van louter zwervende zigeuners, maar verworden tot een complete levensstijl van de zonovergoten steden. Wie ooit mocht proeven van de zwoele zuiderse zinnen van het zonnige Andalousië zoals ik, weet wat ik bedoel. Doorleefd, hartverwarmend, diep, ontroerend, melancholie.
Dit is de flamenco, de expressie van de dramatiek van het leven. Lees verder…
zondag 27 januari 2008 7u50 |
Faits Divers |
Wouter Rogiest |
Brood- en banketbakkerij Everaert sluit de deuren. Met vijfenzeventig jaar bakkerij op de Rooigemlaan op hun palmares, verzekert de familie Everaert zich van een plaats in het collectieve geheugen van de broodetende Gentenaar. Vandaag verkopen zij hun allerlaatste brood onder familiale vlag.
Voor vader Jos betekent dit het afscheid van zijn stiel, voor zoon Wim een nieuw begin in de Koestraat, bij Pain et Compagnie.
Wat begon als het gemiddelde ochtendritueel, liep uit op een regelrecht interview. Ik betaalde net mijn klein gesneden roggebrood, toen ik de strooibrief op de toonbank ontwaarde. “Laatste dag zondag 27 januari 2008!” Ik werd er even stil van, en voelde hoe een stukje jeugd me ontglipte. Als alles moet verdwijnen, dan toch niet ons dagelijks brood? Ik stelde de vraag aan Wim Everaert.
Everaert staat voor drie generaties bakkerschap. In 1933 kneedde grootvader Emiel de eerste deeg in zijn piepkleine atelier, dat in die dagen paalde aan een autoluwe en karrenrijke Rooigemlaan. Vader Jos (voluit Jozef) bouwde de zaak verder uit. Hij verwierf het aanpalende pand en bracht er een nieuw en ruim atelier in onder. Dat leverde dan weer plaats op voor een make-over van het winkelgedeelte. Ook zorgde hij voor een gevoelige uitbreiding van het assortiment. Meerdere jaren avondschool in Antwerpen vormden zijn inspiratiebron voor talrijke creaties, en luidden een tijdperk in van patisserie, suikerwerken en pastillage. Dit recept bestendigde zich onder de leiding van zoon Wim, die tot en met vandaag een hoge kwaliteit handhaafde voor een cliënteel van trouwe klanten. Lees verder…
zaterdag 26 januari 2008 15u38 |
Gentblogt |
Els Van Eeckhaut |
Wie hier af en toe eens ‘passeert’ herinnert zich vast en zeker onze oproep om vriendschap: fundamentele vriendschap, omdat ze er voor zorgt dat we aan het begin van het jaar zeker weten dat we er het volgende jaar opnieuw zijn, maar ook omdat het ons een leuk idee leek om mensen de kans te geven zichzelf met een weblink of op een andere manier te tonen op Gentblogt. Weet wie uw vrienden zijn, zegt men wel eens, en wie ben ik om zulke wijze woorden tegen te spreken?
In een toegegeven grif commerciële bui beloofden wij uit de eerste reeks nieuwe vriendjes een vijftiental gelukkigen te kiezen die een prijsje ter waarde van € 10 zouden krijgen via het systeem van de onschuldige kinderhand. Aanvankelijk dacht ik dat de hand van mijn eigen kroost onschuldig genoeg zou zijn, maar ach, de jeugd van tegenwoordig is genadeloos loyaal en voor ik het wist had de lieve schat haar eigen mama vijftien keer aangeduid.
Neen, niet waar hoor, wat een grove leugen! Waar het op neerkomt is: de onschuldige hand in kwestie was de mijne en beloof u dat ik (1) alle redactieleden van Gentblogt én hun halve trouwboeken heb uitgesloten, (2) mijn ogen heb toegeknepen, zodat u hier een schoon en eerlijk lijstje met winnaars aantreft: Lees verder…
zaterdag 26 januari 2008 11u15 |
Faits Divers |
Tessa |
Er zijn twee soorten mensen. Honkvaste en avonturiers. Huismussen en trekvogels. Mensen die aan de andere kant van deze planeet gaan wonen en mensen die hun voorhoofd fronsen bij zoveel losbandigheid. Voor Mia Ackaert moet nog een derde categorie gevonden worden. Mia combineert het beste van twee werelden.
In de Hoogpoort in Gent – ontegensprekelijk één van de mooiste Europese steden – baat Mia een Bed & Breakfast uit: Chambre Plus. Ze had die ook in Toscane, de Provence of Andalusië kunnen openen, maar neen: Mia koos voor Gent. Een formidabele keuze, nietwaar? In elk geval geen snelle keuze, maar veeleer een samenloop van omstandigheden met een happy end.
Mia gaf vijf jaar lang lessen Frans/Geschiedenis/Godsdienst tot ze in de richting van het sociale werk werd gezogen. De volgende dertien jaar werkte en leefde ze voor Het Wereldhuis in St. Amandsberg, een vormingscentrum voor mentale gehandicapten. Toch werd Mia opnieuw naar het onderwijs gestuwd, wat een tegenvaller van formaat bleek te zijn. Dus ging ze een tijdlang uitwaaien en opdienen in een hotel in Saint Pierre-la-Mer, Zuid Frankrijk. Gent bleef lonken en bracht Mia opnieuw naar het onderwijs, al wist ze dat dit niet haar eindbestemming was. Lees verder…
RSS
