vrijdag 20 juli 2012 16u35 |
Gentse Feesten |
ElsS |
Zes goochelaars worden door Kurt Demey (Cultuurcentrum De Spil uit Roeselare) geïnitieerd in de wereld van de Magie Nouvelle. Vier korte acts tonen een stukje uit het traject dat ze doorlopen. Aan de hand van opdrachten, oefeningen en speelplezier kunnen de deelnemers nieuwe paden ontdekken en concepten om goocheltechnieken op een vernieuwende manier te brengen voor publiek.
Door de regen (alweer) was het aanschuiven in Herberg Macharius want donderdagnamiddag immers één van de weinige droge plekken waar je op deze site terecht kon voor een voorstelling in het droge. Bovendien zat het zaaltje al vrij vol met mensen die liever daar iets dronken dan buiten op het grasveld. Een vrolijk zonnetje zou wellicht voor minder drukte gezorgd hebben, maar tijdens de Gentse Feesten zijn mensen soms net iets toleranter. Iedereen bleef beleefd beneden wachten tot de vorige voorstelling voorbij was en er toch een deel van het publiek naar beneden kwam. Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 15u49 |
Gentse Feesten |
patricia (tekst), Ivan De Boom (beeld) |
Een namiddag verlof om twee voorstellingen van MiramirO mee te pikken, ideaal om de pijn van het werkleven wat te verzachten. En gelukkig hadden we twee binnenvoorstellingen, al kon de regen ons niet beletten om ook gewoon wat rond te kijken. Plaats van de afspraak was het Huis van Alijn, voor De Gids, een voorstelling van een half uur die regelmatig loopt. De groep is beperkt tot 15 personen, dus waren we ruimschoots op tijd. De rij wachtenden voor Pierke zagen we gestaag groeien.
La Reial companyia de theatre de Catalunya maakte eerder de voorstelling, Miramiro stond in voor de vertaling en aanpassing in het Nederlands. Je kan het vermoedelijk in elk type museum doen, maar voor mij had het wel zijn charme dat het in het Huis van Alijn was. We kregen een koptelefoon (Nederlands of Engels) en de rondleiding kon beginnen.
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 15u47 |
Gentse Feesten |
ilse |
De vogel achterna
Door de gietende regen
In de gure wind
Op zoek naar een boom
Voor een ei zonder nest
Achter het veld
Witte sneeuw die smelt.
We zien alles tegelijk.
KEIK!
Gisteren namen wij de Bijnadrie en de Netvijfgeworden mee naar Arca, voor een voorstelling die warm werd aanbevolen door een bevriende drama-docente en waar collega Ivan in mei al enthousiast over berichtte: Keik van 4Hoog. Waarom melden wij het nu dan toch nog eens, als het al besproken werd? Omdat er tot onze verwondering nog kaarten zijn voor de komende voorstellingen, en omdat u — als u kleuters in huis heeft — er absoluut naar toe zou moeten.
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 15u15 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Gudrun (tekst), Compagnie Gorilla (beeld) |
Het is intussen een soort traditie geworden op de Gentse Feesten: minstens één keer ga ik met de kinderen naar een theatervoorstelling. Het aanbod is meer dan ruim genoeg, we kunnen dus altijd wel iets vinden naar onze smaak.
Gisteren stonden we daarom tegen half vijf aan theater Tinnenpot, voor ‘Spikkeltje’ van Annie M.G. Schmidt, door theater Compagnie Gorilla. Annie M.G. Schmidt, dat kon al niet stuk, vonden wij.
We dronken eerst gezellig nog iets in de open witte ruimte beneden naast de bar, en klommen daarna de trap op naar de kleine zaal boven, met de oude cinemastoeltjes. Het decor oogde bedrieglijk eenvoudig: een kleine wand uit (geverfde) witte balkjes met deur en venster.
Stipt om vijf uur (eigenlijk zelfs een paar minuutjes te vroeg, zodat er nog mensen te laat binnenkwamen) stonden de drie acteurs voor onze neus. Om beurt namen zij de vertellersrol op zich, maar dat stoorde absoluut niet, omdat ze dan telkens hun respectieve hoedjes en andere attributen afdeden. Het decor bleek zowaar multifunctioneel te zijn: uitvouwbare stukjes die eerst absoluut niet opvielen, bleken een peren- of appelboom te zijn, er zaten onverwachte venstertjes en luikjes in, enfin, goed gevonden dus.
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 14u45 |
Gentblogt, Podium en Cultuur |
Veerle |
Normaal gezien proberen wij tijdens de Gentse Feesten (en anders ook zo veel mogelijk) de eerste voorstelling van iets of iemand te capteren, om u al een idee te geven om wat voor soort voorstelling het gaat. Zo stonden er vanmiddag normaal gezien vier nieuwe voorstellingen in het EFTC op mijn programma, want het is niet omdat MiramirO sinds donderdag de podia in de binnenstad in beslag neemt, dat het Puppetbuskersfestival afgelopen is, integendeel. Maar omwille van persoonlijke redenen geraakte ik maar tegen kwart voor vijf in het EFTC, net op tijd om de laatste ‘nieuwe’ voorstelling te zien. En gelukkig, want het was meer dan de moeite.
We waren getuige van het overlijden van Pulcinella, en de begrafenis was een meer dan emotionele gebeurtenis, waaraan de media grote aandacht besteedden. Maar wie was Citizen P ofte Pulcinella eigenlijk? Wie was de persoon achter het masker? En waarom was zijn laatste woord “rosebeef”? Tijd voor een biografie, vanaf zijn geboorte in Napels. Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 12u01 |
Gentse Feesten, Muziek |
Bram De Meyer (tekst), Bruno Bollaert (beeld) |
Exact een week nadat ze de menigte die voor Antony Hegarty op Gent Jazz was opgedaagd mocht opwarmen, maakt Liesa Van der Aa opnieuw haar opwachting op ‘n Gents podium. De concertzaal van de Handelsbeurs blijkt de ideale setting voor een concert van de eigenzinnige artieste.
Wie Liesa Van der Aa zegt, zegt ook viool. Het instrument dat ze van kindsbeen af ingelepeld kreeg, past haar, als was het een verlengstuk van haarzelf. Maar na het optreden weten we ook dat een sampler en een arsenaal aan effecten eveneens van doorslaggevend belang zijn voor haar sound. Met veel ritme-gevoel manipuleert ze ‘die machines’ – zoals ze ze zelf noemt – en bouwt laag voor laag haar nummers op.
Wie zich als toeschouwer wil binnenwringen in de sound en de muzikale wereld van Liesa Van der Aa krijgt het allerminst makkelijk. Ze kiest ervoor om alleen te beginnen met Visitor en Mozart, stukken waarbij ze haar experimenteerdrang en complexe sound onmiddellijk recht in het gezicht van het publiek gooit. Take it or leave it, als het ware. In Mozart bouwt ze in een zinderende climax een eigen arrangement laag voor laag op zoals een heel strijkensemble dat zich voor de volle 100% aan het geven is.
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 10u48 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
San |
De planning zat goed, dacht ik toch: een voorstelling om 14.30u die 1 uur duurt. Een voorstelling om 16.00u die 20 minuten duurt. Dan een van 30 minuten (of minder) om 17.00 uur, eentje van 1 uur om 18.00u en tenslotte eentje van anderhalf uur om 20.30u. Minimum een half uur tussen voorstellingen. Gent is nu ook zo groot niet en met de fiets ben je overal rap. Kon geen probleem zijn dus. Juist. Right. Dat kon geen probleem zijn als er geen vertragingen zijn of voorstellingen waren die uitlopen.
Want het begon al goed: de eerst voorstelling begon met een 10-tal minuten vertraging. Afspraak was op de parking van de Delhaize aan de Watersportbaan. Een oude bekende van het festival, Studio Orka (BE), bracht er Mister More, Lady Less over consumeren en consuminderen. Het verhaal gaat over wat mensen zouden moeten doen om aan voldoende spaarpunten te geraken om een reis naar Mechico (met de ‘ch’!) de winnen. Hoeveel ze wel zouden moeten consumeren om zelfs maar aan het vereiste aantal punten te kunnen geraken en wat er gebeurt als iemand hoedanook zo’n reis wil winnen: hoe kan dat in zo’n korte tijd gerealiseerd worden zonder geruïneerd te worden?
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 9u25 |
Gentse Feesten |
ElsS |
Op de oude Sint-Baafssite staan tijdens MiramirO ook altijd enkele ‘vaste’ elementen. Wij bezochten er overdag alvast twee.
Draaimolens vind je in alle maten en soorten maar L’imaginarium de capitein GustavII is toch een heel bijzondere. In de brochure lazen we volgende tekst: “Teruggekeerd van zijn verre reizen droomde katipein Gustav ervan om alle wonderlijke dingen die hij had gezien te visualiseren voor kinderen en ook een beetje voor volwassenen. Hij zette zich aan het tekenen en uit de vele schetsen ontstond langzaam een grote tekening van een draaimolen met allerlei vreemde schepsels die hij op zijn lange vaart was tegen gekomen. Vermits er op zee geen elektriciteit is, ging hij ervan uit dat zijn molen ook op mankracht moest draaien.”
Nu MiramirO zich volop profileert als een ecologische manifestatie kon geen betere molen passen in het thema. Een crew van matrozen en een kapitein staan paraat om de kinderen een ritje te gunnen maar ze vragen ook de inzet van enkele sterke papa’s (of mama’s) om een beetje extra energie aan te leveren.
Lees verder…
vrijdag 20 juli 2012 7u09 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
ElsS (tekst), (Le parfum des pneus) Hans De Four (beeld) |
Vol goede moed vertrokken wij andermaal richting stad, deze keer voor onze eerste hap uit de programmatie van Mira Miro. Onze eerste halte was het rond punt Bij Sint-jacobs voor de voorstelling Le parfum des pneus van Jeanne Simone.
De brochure omschreef de act als volgt:
“Twee dansers duiken op in het straatbeeld. Hij volslank en zij tenger als een riet. Hij verdwaalt in de ruimte, zij kronkelt rond stadsmeubilair en rolt over het asfalt. De muziek wordt gemaakt door de omgeving, het geluid van een bus, een dichtslaande deur, de radio van de bakker. Ze ademen de straat in en uit, omhelzen het straatbeeld, ze observeren, soms onbeweeglijk. Ze zijn met elkaar verweven, zoeken steun bij de andere om een vergeten bloem van een balkon te plukken, of om bescherming te zoeken in een lege telefooncabine, of om zich neer te vleien op een lege bank. Ze nemen de tijd voor een stedelijke tango en dagen elkaar uit in een wervelend spel met hun lichaam.”
Voor het publiek komt het allemaal een beetje verwarrend over: wat is nu juist de act? zijn ze al begonnen? wie maakt wel of niet deel uit van de act? gebeurt alles spontaan of zijn er zaken afgesproken? En nog het meest merk ik de reactie: “waar zijn ze nu weer heen?”
De beide artisten rennen in het rond, springen over en langs het straatmeubilair, gebruiken geparkeerde fietsen, een zadelhoesje wordt een muts, het publiek wordt betrokken in de performance of het nu wil of niet. Zelfs het lokale bankfiliaal (dat immers open is want een weekdag) wordt onderdeel van het verhaal en de niets vermoedende klanten weten amper wat hen overkomt.
Wanneer de glascontainer vervolgens wordt ‘aangevallen’, krijg ik het gevoel dat ik het zo wel wat gezien heb en trekken wij verder. Nauwelijks enkele minuten later – zo verneem ik later – komt ook de politie voorbij en die kan blijkbaar niet lachen met alle streken die de artisten uithalen. Het verplaatsen van verkeersborden brengt immers de veiligheid in gevaar en dat kan niet. Resultaat: mee naar het politiekantoor. Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 17u20 |
Gentse Feesten, Muziek |
Bruno Bollaert |
Twee dagen rust hebben we gehad, voor dinsdag het Boomtown festival begon, temidden de Gentse Feesten. En dan waren we er eerst nog van overtuigd dat het pas woensdag begon, waardoor we in allerijl op de fiets sprongen om nog net Stealing Sheep mee te kunnen pakken. (Dat laatste mag u helaas niet letterlijk nemen.) Ook deze tweede keer beperkt deze reporter zich tot de activiteiten in Zaal en Club –binnen dus, waar u een miezerige twee drankbonnen moet voor neertellen (ofte 5 euro) om in redelijk comfort een concert mee te maken (en waar u beschut bent tegen de regen). Op twee dagen hebben we twee keer drie groepen gezien en gehoord, waarvan vier met een frontvrouw.
Voor de eerste groep op mijn lijstje, Stealing Sheep, wordt met veel gretigheid Paul McCartney aangehaald (u weet wel, de bassist van The Beatles, bij wie onlangs nog de stekker werd uitgetrokken toen hij samen met Bruce ‘The Boss’ Springsteen in Londen even samen op de planken stond). McCartney tipte de band als “a talented group who capture the times”, waarmee ze meteen een van de hotste bands aan de andere kant van het kanaal werden.
Ons viel in eerste instantie de fantastische outfit van Emily Lansley op, met sterretjes waar Kimberley Vlaeminck jaloers van zou zijn geworden. Opvallend in de muziek, was het verkwikkende tempo van Lucy Mercer, de ijlende synths van Becky Hawley, maar toch alweer het meeste de stem van Lansley. Als afsluiter kregen we Shut Eye, en dat hadden we ondertussen al zoveel beluisterd dat we het bijna konden meezingen. Het liedje is zowaar een prachtige synthese van het repertoire; als u niet bekend bent met de groep klikt u maar eens op de link. We waren er niet op voorzien, maar we hadden eigenlijk echt graag die twee EP’s (of Noah & The Paper Moon waarop ze beiden zijn samengebracht) mee naar huis genomen. Binnenkort komt trouwens het eerste ‘echte’ album uit.
Op de Boomtown pagina werd gelinked naar de clip Kimya Dawson performs All I Could Do for her chickens Marmon, Camilla, and Dakota, maar verder had ik geen idee waar ik mij aan mocht verwachten. Dawson blijkt evenwel een Grammy winnende muzikante te zijn, bijzonder bescheiden en innemend, en met een wel heel erg opvallen kapsel. Ze leek nerveus –ze herbegon haar eerste nummer– en toen vermeldde ze en passant dat ze op haar hotelkamer een oproep van haar moeder had gekregen (call me as soon as you get this), en haar vader in het ziekenhuis bleek opgenomen. Het maakte haar liedjes extra weemoedig, al was het duidelijk dat ze alles van zichzelf gaf. De teksten leken mij erg persoonlijk, en ze kreeg het publiek moeiteloos mee. Als support kwam Pablo Das een paar nummers meezingen, waaronder het hilarische Frenzy Gobble, maar ook een heuse protest song tegen de manier waarop veel Amerikanen gekant zijn tegen same-sex marriage. Hij ging er zo in op, dat hij maar liefst twee snaren van zijn gitaar kapot speelde. Een zeer goede live act.
Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 15u48 |
Gentse Feesten, Te Gast |
Divan |
Als ‘coach songwriting’ ben ik betrokken bij het Vers/Verse project van de Gentse Jeugddienst, Formaat en Poëziecentrum. Eén van onze songwriters kreeg gisteren de kans twee maal een flash-support te spelen op Boomtown. Glenn Beyst speelde telkens 2 nummers, voor Renée en voor Liesa van der Aa. Tof om te merken dat deze flash supports worden geapprecieerd. Door een luisterende zaal bijvoorbeeld. En ook backstage door de gevestigde namen. Zo kwam Elke van Love Like Birds op voorhand met Glenn een praatje slaan (zij stond amper een jaar geleden zelf als flash support op Boomtown). Achteraf hoorde ik Liesa van der Aa aan Glenn zeggen dat ze het mooi vond. Toen Glenn zei dat hij een cd wou kopen, wou zij er graag 1 ruilen. Conclusie: well done, Glenn! Uwe coach is trots. En laat die cd maar snel komen, want een prachtvrouw als Liesa van der Aa mag je niet laten wachten…
Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 14u19 |
Faits Divers, Gentse Feesten |
patricia |
Zo een massa volk, zelfs bij regenweer, dat vraagt de nodige expertise om dat in goede banen te leiden. Bij de Gentse politie zijn ze natuurlijk niet aan hun proefstuk toe. Commissaris Frank De Valckeneer verwelkomde de journalisten in de commandopost voor een blik achter de schermen en wat uitleg. Per dag worden 214 agenten voltijds ingezet, de klok rond. En er zijn de 4 Nederlandse collega’s. Je kan ze tegen komen in de feestenzone, ze doen interventies maar ook achter de schermen zijn ze heel actief. De burgemeester merkte dan ook op dat Gent mijlenver voor ligt op andere steden en evenementen op vlak van beheersing van massa-evenementen.
Zo wordt de beweging van de massa opgevolgd door middel van bluetooth door UGent. Maar liefst 25 tijdelijke camera’s houden de feestzone in de gaten. Het zoombereik is indrukwekkend, het lukt hen om een menukaart op een terras te lezen (als ze dat zouden willen), maar geen paniek, de sms van je liefje kunnen ze niet lezen.
Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 12u01 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Een van de bijkomende, leuke aspecten van een evenement als het International Puppetbuskersfestival, is het feit dat je binnen het half uur in een compleet andere wereld kan zitten. Zo leef je mee met een roadmovie op een autosnelweg, zo zit je in de duistere wereld van Schubert en Goethe, en zo zit je midden in de middeleeuwen.
In een verhaal over een koning en een koningin die een geschikte huwelijkskandidaat zoeken voor hun dochter, prinses Brunhilda, maar die is nogal veeleisend.
Bovendien moet haar toekomstige evenveel van vissen houden als zij.
Op een dag gaat zij naar het strand om te vissen en verliest ze de tijd helemaal uit het oog. In het donker vindt ze de weg naar het kasteel niet meer terug en ze moet noodgedwongen de nacht doorbrengen in een oude toren op het strand. Dat vindt ze zelfs helemaal niet zo erg: ze geniet van het uitzicht, van de zee, van het maanlicht. Maar dan wordt de zee wild en woest en een vraatzuchtig zeemonster, dat het op haar gemunt heeft, verschijnt. Gelukkig zit ze goed verschanst, maar het monster bemachtigt toch de sleutel van de toren waarin ze zich had opgesloten. Nu vindt ze het niet meer zo leuk: ze heeft honger en dorst. Ze gooit dan maar haar lege fles in zee … Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 10u07 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Dag 5, dat wil zeggen dat de Feesten al halverwege zijn en tot nu toe zijn ze voor mij al zeer geslaagd geweest. Al heel mooie dingen gezien en ik ben er van overtuigd dat de volgende helft evengoed wordt, want op donderdag start MirarmirO.
Maar eerst nog Puppetbuskersfestival, want vandaag was het hier mijn laatste dag. Een eenvoudige opdracht voor mijn laatste dag, want er stond maar één voorstelling op de agenda: Birloque Producciones (ES) met “Flexus“.
Flexus is een wandelact waarbij twee originele schepsels de voorbijgangers verrassen door hun visueel aantrekkelijk spel. Hun optreden en spel is enkel gebaseerd op improvisatie en dus is een reactie van het publiek wel nodig. Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 9u20 |
Gentse Feesten |
ElsS |
Om ook op kindermaat wat extra variatie in het feestenprogramma te brengen, trok ik met dochterlief naar het Belfort. We speelden er het spel van de slotenmaker, een individuele zoektocht waarbij je als volwassene zelf voor de begeleiding zorgt. Voor die begeleiding krijg je een handig boekje waarin alles heel mooi staat uitgelegd met teksten om voor te lezen en eenvoudige vraagjes om op te lossen.
Dochterlief krijgt een grote sleutelbos met zeven sleutels en een stokje (om op de klokken te slaan). We starten onze tocht bij een oude kist, een klein deeltje van de grote koffers van vroeger. Deze kist is gesloten en niet zomaar open te krijgen. Eén van de zeven sleutels aan de bos past echter op het slot, alleen weten we dan nog niet welke. Het is van groot belang niet zomaar iedere sleutel in het slot te proberen omdat dan de koffer nooit meer geopend kan worden, zelfs niet met de juiste sleutel. Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 8u37 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
San (tekst), Max Van Hemel (beeld) |
Tja, woordspelingen zijn mijn sterkste kant niet, maar toch: als het optreden van In-Senso (FR) woensdagavond een voorsmaakje is, dan zal MiramirO een topfestival worden. Het ‘voorgerecht’ doet zeker smaken naar meer.
In-Senso mocht woensdagavond met Suspend’s het festival openen en zo stond het Emiel Braunplein stampensvol: overal waar een gaatje was van waaruit je het Belfort, kant Braunplein kon zien stond er volk. Een massa die niet teleurgesteld werd. We kregen een prachtige voorstelling te zien. De gazet(ten) had(den) hen al opgemerkt toen ze in de namiddag de voorstelling (onaangekondigd) gaven, maar ‘s avonds was het voor ‘echt’: een luchtballet met bijhorende muziek en aangevuld met een lichtchoreografie van het Gentse bedrijf FisheyePRG EML Productions.
Lees verder…
donderdag 19 juli 2012 7u24 |
Fotoreportage, Gentse Feesten |
Max Van Hemel |
Gisterenmiddag kregen we deze oproep binnen:
Charlatan roept op: Straks, tussen 19:00 en 19:05u: Flashmob Camping Vlasmarkt: Breng uw Hawaiihemd, uw frisbee, zaklamp, bikini, gitaar, slaapzak, combats, trekkersrugzak, zonnebril, enz mee!! Want we maken even van de Vlasmarkt een échte camping! U wordt vereeuwigd op 12m² én in de annalen van de Vlasmarkt!
Het resultaat ziet u hieronder…
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 22u03 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
ilse |
We hadden het hier eerder deze week nog over 10 days off, de hoogmis voor liefhebbers van elektronische muziek allerhande, in de Vooruit, maar de thuishaven van het mooie motto Kunst Veredelt brengt nog een tweede festival tijdens deze Feesten, en het tweede luik daarvan begint donderdagavond. Prettige Feesten haalt de absolute top van de Vlaamse comedy naar Gent, en de mannen van de humor nemen de komende dagen zowat het hele kunstencentrum in.
Het eerste luik, met onder andere Wim Helsen, Henk Rijckaert, Adriaan Van Den Hoof, Xander De Rycke en Lieven Scheire was al een succes, en het programma van deel twee ziet er alvast zeer de moeite uit. Als er dus ook dit weekend weer regenbuien en guur weer van komen, dan kunt u hier misschien terecht. Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 19u55 |
Gentse Feesten, Resto, Cafe en Nachtleven |
sweetcharlie |
Zal ik maar meteen starten met een platitude/cliché/gemeenplaats van formaat? ‘De Gentse Feesten, dat is wat je er van wil maken’. Je kan daar, zoals het wel vaker gaat met gemeenplaatsen, bijzonder weinig tegenin brengen. De Feesten -consequent met hoofdletter, consequent zonder ‘Gentse’ als voorvoegsel- zijn qua programmatie zo breed dat iedereen er, mits een minimum aan inspanning, zijn gading kan vinden.
Met andere woorden: het kan me infeite geen rosse frang schelen hoe u uw Feesten indeelt, of u een oude bet dan wel een jong veulen bent, of u de volle rit uitdoet dan wel de provinciale weekendtoerist speelt. Doe er uw goesting mee.
Wat me dan weer wel bijzonder na aan het hart ligt is wat u naar binnen werkt terwijl u over die slechte kasseien strompelt. Ik hoor wel eens vaker dat eten op festivals op den hond zijn dinges trekt en dat het met de Feesten niet veel beter gesteld is. Hamburgers en worsten, hardnekkige ketchupvlekken en twee dagen tegenwerkende darmen omdat je zo nodig “ja, doe er maar alles op†wauwelde tegen dat vriendelijk meisje van de eetbarak. Wel, dat is dus fout en het wijst er op dat u steunt op een geheugen van Gentse Feesten anno 1998 of dat u alweer niet verder bent gekomen dan de Vrijdagsmarkt ‘aja want ons Lentl wou naar de meulekens en vissen en een suikerspin‘. Ochotochere maar goed, het kon me niet schelen wat u deed, wel wat u eet. Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 19u50 |
Gentse Feesten, Te Gast |
Divan |
Een hoop zatte mensen, twee vuilbekvechtende vrouwen (zeer entertainend, zeker als de politie tussen beide komt) en een voettocht van Sint-Jacobs tot aan de bewaakte fietsenstalling van Baudelo die meer dan een half uur duurt door de hele tijd bekend volk tegen te komen (ik ben zowaar op mijn mond gekust door een getrouwde vrouw, maar bij die aanranding was de politie-uw-vriend plots nergens te bespeuren!). Alleszins: leve ‘t schoon – of toch alleszins droog – weer! Op zo een avond laat ik dan graag mijn goede voornemens varen en “mogen de Feesten mij leiden”. Tot er gisteren ergens rond 3u een stemmetje in mijn hoofd iets te overheersend werd: “Hey, D., morgenvroeg moet ge uw kleutervoorstelling spelen!”. Ok dan… For your interest: de laatste voorstelling van Het Paard van Marcel ging lekker. Een half uur voor aanvang werd ik er bovendien attent op gemaakt dat de voorstelling bovenaan de tips-van-de-dag in Het Nieuwsblad / De Gentenaar stond. Dat geeft een leuke boost als je het podium op moet.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 18u57 |
Gentse Feesten, Muziek |
Arnold Van Herreweghe |
De Valse Teefjes dat zijn een bende enthousiaste vrouwen die een eigen versie van bekende nummers brengen. Met de nodige gestes bezingen ze de relatie met hun man, hun kinderen, hun sacoche… Je kan het zo gek niet bedenken. Ze palmden het Laurentplein in. Met een knipoog, misschien niet altijd toonvast maar wel leuk om te zien.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 17u13 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
patricia |
Teater Exces heeft dit jaar bijzonder veel redenen om te feesten: ze bestaan 40 jaar en stichter Patrick Vandewalle wordt 60. Een belangrijk deel van de viering zal doorgaan tijdens de Gentse Feesten op de speelplaats/parking van het SKI aan de rand van het Baudelohof en aan de achterkant van de spiegeltent. Arnold ging kijken en bleef er plakken omdat hij ogen te kort kwam. U vindt hier zijn foto’s maar ga vooral zelf ook een kijkje nemen.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 16u54 |
Muziek, Samenleving |
Frank Bombeke |
Gent – 14 juli 2012 – Openingsavond van de Gentse Feesten in het Muzikantenhuis van Mustafa Avsar in de Dampoortstraat én het toonmoment van de muziekvideo ‘Dreamworld’ van Sound of Colours.
Sound of Colours is een audiovisueel project dat mensen van verschillende culturen en achtergronden uit één stad wil verenigen, met muziek als universele taal. Uit overtuiging en met veel plezier zijn we met het Gents wereldkoor Karibu www.karibugent.be, naast zoveel andere muzikanten, in dit project gestapt. We popelden dus om het resultaat te zien en horen. En we werden in onze verwachtingen niet bedrogen. Wel integendeel!
De muziek voor dit originele project werd speciaal geschreven (woord en muziek) en gearrangeerd door Simon De Cuyper en Michaël Jeuniaux. Zij schreven het nummer Dreamworld dat de kernboodschap van het project uitdrukt, met name Diversity in Unity: “Jong of oud, autochtoon of allochtoon van de meest diverse origine, achtergrond of cultuur, met muziek als universele taal komen we samen. Zo willen we de gedachte uitdragen van eenheid in een diverse wereld. Tevens willen we mensen laten kennismaken met de diversiteit in Gent om zo de dialoog tussen autochtonen en allochtonen in de multiculturele samenleving te bevorderen.” Aldus Sound of Colours. Als boodschap voor Gent… en de wereld kan dat wel tellen.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 15u49 |
Agenda, Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
patricia (tekst), Kurt Van der Elst (beeld) |
Het is niet zomaar een boutade dat er ook veel cultuur te rapen valt op de Gentse feesten. En het zijn ook niet altijd dezelfde namen met hernemingen van het voorbije seizoen. Nee, neem nu Lacrima , de nieuwe productie van Compagnie Cecilia. Arne Sierens kiest de Gentse feesten om in première te gaan. Het mocht alvast niet baten, de negen voorstellingen in NTGent zijn uitverkocht. Deze zomer komt de voorstelling ook nog in Genk en Brugge, hou de kalender maar in de gaten, zou ik denken, want ze gaan het komende seizoen nauw samenwerken met NTGent (en ik duim alvast dat ze Lacrima gaan hernemen, want het is zo mooi dat u het gezien moet hebben).
In de blokken van de sociale woningen ligt je leven al grotendeels voor je uitgetekend. Er is een statistische zekerheid dat hier meer zittenblijvers wonen dan in de residentiële wijken, meer mensen zijn werkloos en leven van een uitkering. Als ze werken, is het vaak tijdelijk. Ze zijn vaker ziek, ze eten ongezonder, roken vaker en er is meer criminaliteit… Loïc Wacquant beschrijft het in zijn boek stedelijke paria’s dat ik bijna uit heb. De banlieus in Frankrijk, de ghetto’s in Amerika en de selectie die maakt dat ze daar terecht komen en de structuren van uitsluiting die ze levend houden. Het boek leest vlot weg, maar de cijfers en theorieën klinken wel eens koud en klinisch, Sierens geeft ze een gezicht. “Het reservaat” zegt het hoofdpersonage. Hij is er uit vertrokken en had gezworen nooit meer terug te gaan.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 15u35 |
Gentse Feesten |
ilse |
De Feesten, die zijn er voor iedereen, zo vinden wij. En dus hangen wij niet alleen in nachtelijke uren rond op plaatsen van verderf en irish coffee, maar nemen wij ook elke dag onze Mini mee naar de stad. Bijna drie, daar kan een mens al eens mee buitenkomen, nietwaar.
Batabang vond ze heerlijk, de kermis is altijd top, en in Baudelo naar het circus kijken of dansen in de spiegeltent: herinneringen voor het leven. Deze voormiddag deden we voor het eerst aan betalende cultuur. De dochter stuiterde al sinds deze ochtend in het rond omdat we naar een toneeltje gingen en wilde per sé haar nieuw verworven knalgele boa aan. “Voor Tinkelbel”. Om maar te zeggen: aan enthousiasme geen gebrek.
Om elf uur was het eindelijk zo ver: met een meute andere peuters en hun (groot)ouders werden we de zaal in De Toren van Babel binnengelaten. Echte theaterstoelen, veel rumoer en een slapende Tinkelbel op het podium. Die tien minuten later wakker werd en het peutergrut in de zaal meenam voor een interactieve vertelvoorstelling. Het verhaaltje zelf, en de opbouw, is oerklassiek, maar het werkt wel voor de kindertjes.
Tinkelbel vertelt, laat de kinderen helpen, speelt met mooie poppen en iedereen moet helpen om het mooiste Elfje van het elfenland te voorzien van alle benodigdheden voor het grote Elfenbal, die avond. Iedereen, dat betekent ook meneer-mijn-wederhelft, die dat zeer goed deed als dansende maan op het podium, ondanks zijn verwoed wegduiken toen Tinkelbel de woorden “ik heb een sterke papa nodig om mij te helpen nu”.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 14u17 |
Gentse Feesten, Musea en tentoonstellingen |
Max Van Hemel |
In het augustijnenklooster loopt deze Gentse Feesten een retrospectieve van de gekende beeldhouwer Dirk De Keyzer. Met zijn eigen stijl maakt hij herkenbare beelden. De tentoonstelling geeft niet alleen een overzicht van deze beelden maar ook van de humor die Dirk er weet in te leggen. De samenstelling is luchtig opgebouwd en voor iedereen toegankelijk.
Heb je het geluk van een straaltje zon mee te krijgen, dan kan je ook even door de binnentuinen van het klooster wandelen. Het unieke decors is tevens een meerwaarde voor de expo. Let u bij de rondgang ook even op de grote schilderijen aan de muren.
Lees verder…
woensdag 18 juli 2012 13u34 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
Veerle (tekst), Veerle, Max Van Hemel (beeld) |
Heh, heh, deed dat eens deugd zeg, zo’n namiddag waarin je de paraplu moest inruilen voor de zonnebril. Een mens kan zich wel wapenen tegen regen en kou, en als echte Gentenaars doen we van “nie pleuje”, maar het is allemaal toch meer ontspannen als het droog blijft, zowel voor organisatoren, artiesten als publiek. Na genoten te hebben van de Punch and Judy van Simon Moers, was het de beurt aan het Tsjechische gezelschap Teatr Viti Marcika met Snehurka, bij ons beter bekend als Sneeuwwitje.
Het verhaal is alom bekend en is eigenlijk ook niet veel meer dan een kapstok om het publiek te onderhouden, o.m. met zang en muziek. Waarin ze dan ook heel goed slaagden (hoewel sommige stukjes naar mijn gevoel iets te lang duurden). Er werd in het Frans gespeeld, waarbij de poppenspelers zich af en toe verspraken of hun tekst kwijt waren en de hulp van de verteller moesten inroepen. En dat was allemaal niet erg, integendeel. Snehurka is een pretentieloze, sympathieke voorstelling vol humor en gebracht door sympathieke mensen. Een half uurtje plezier voor jong en oud. Lees verder…
RSS
Wie tijdens deze feesten ook eens wil genieten van een portie kunst en cultuur, moet zeker langsgaan in Ons Huis aan de Vrijdagmarkt (enfin, de ingang is in de Meerseniersstraat). Daar opende zaterdag onder ruime belangstelling een tentoonstelling over de kunstenaar 
