Behind the bit-myth: Dorkbot ontmaskerd?!
Het recente debat over elitarisme in de kunstensector indachtig wil ik u het volgende pareltje niet onthouden: Lees verder…
Het recente debat over elitarisme in de kunstensector indachtig wil ik u het volgende pareltje niet onthouden: Lees verder…
Vanaf vandaag is het nieuwe Gentse Caféplan van Use-it beschikbaar. Wij mochten het vrijdag even bekijken en waren er bijzonder enthousiast over: uitgebreider, in handiger formaat en met nog meer fijne cafees (288, alstublieft). Een paar leuke nieuwe goodies, zoals gebarentaal in het nachtleven en adviezen voor hollanders, maken deze nieuwe worp van the tourist office for young people een absoluut hebbeding.
U kunt het nieuwe caféplan vanaf vandaag gratis afhalen in de kantoren naast de Vooruit. Haast u!
Info:
USE-IT, St-Pietersnieuwstraat 21, 9000 Gent
INFO@USE-IT.BE, +32 (0)9 324 39 06
Elke namiddag van maandag tot vrijdag.
Noem ons ‘van den ollander besmet’ maar als men ons een gratis drankje aanbiedt, dan gaan wij daar maar al te graag op in. Zo kregen we laatst een lege CD-’juwelbox’ in de bus gedropt. Een uitnodiging van meneer Johnnie Walker die ons – geheel gratis – een ‘wrie wijze mix’ aanbood in een Gentse loungebar naar keuze. Een paar klikken op hun website later, konden we uitkijken naar een whisky-mixavondje. Lees verder…
Gisteren gingen wij even kijken naar de Gentse Caruso: iedereen kent Koen Crucke van zijn spectaculaire vermageringskuren en zijn kookboeken met gezonde gerechten, maar velen zijn vergeten dat onze Koen ook een prima operazanger is. Een warme blue bariton.
In de Rode Pomp, voorbeeld van een oud pluche theater uit de sixties, waren alle plaatsen volzet. Een wandelende brochure vertelde in het kort waarover het ging : de laatste levensjaren van Enrico Caruso, de golden voice van 1900. De vergelijkingen kunnen gemaakt worden met Koen Crucke zijn frappant: beiden zijn rancuneus en hebben de voorliefde en de natuurlijke charme van hun stem waar ze een voltallig publiek mee in vervoering kunnen brengen. Lees verder…
Zondagavond. De koelkast, de vriezer, het kookboek en de zin om te koken kunnen elkaar vandaag niet vinden. We hebben geen zin in pasta, of pizza, maar wel in Turkse pizza.
De buurt bij uitstek hiervoor begint bij het Sluizeken, en loopt verder in de SerpentSleepstraat. Uit gewoonte eten wij meestal bij restaurant GÖK. Er zat dit keer zo veel volk dat we besloten bij de buren binnen te stappen. Lees verder…
Voor de liefhebbers van kolderesk amusement, deze inside-informatie: haast u naar Sint-Baafs, want hier staat op dit moment een heuse carnavalstoet vertrekkensklaar. Het is hier van singe-ja-ja-joepie-joepie-jee en aangebrand-de-soep-is-aangebrand voor de deur, en naar het schijnt vertrekken de praalwagens omstreeks 15h voor een tocht door het centrum.
Het is maar dat u het weet.
Het schijnt dat gezond eten…eurhm…gezond is. En we zijn heel serieus nu: wetenschappelijke studies hebben aangetoond dat een gevarieerde, gezonde en evenwichtige voeding goed voor u is. Het reduceert van alle dinges en u leeft er langer van.
Omdat wij hier op Gent.blogt het beste met u voor hebben, vieren we enthousiast mee met “de gezonde voedingsweek”.
Voor ons dus de komende zeven dagen enkel geraspte worteltjes, bio-boontjes, volgranenbrood, blozende appeltjes en zuivel rechtstreeks uit de koe. Eventueel een gegrild stukje kip of wat rundsvlees van gecontroleerde blauwe, aangebakken in een tikje olijfolie. En iedere ochtend een versgeperst fruitsapke!
Lees verder…
Ondanks de waarschuwing enkele dagen geleden van een teerbeminde dat ik vooral heel erg veel rommel heb, kon ik het toch niet laten om deze middag mijn hoofd en alles eronder binnen te steken in het ‘Kleintjesoord’ in de Olijfstraat. Naar goede jaarlijkse gewoonte was het namelijk opnieuw tijd voor hun rommelmarkt.
Het voordeel van deze ‘schoolrommelmarkten’ is dat er, anders dan op de Prondelmarkt van St.-Jacobs of de vele prullariawinkeltjes in Gent, echt nog wel koopjes te doen zijn. Met koopjes bedoel ik dan hebbedingetjes voor een euro of minder. Dit terwijl op andere plaatsen die zaken meestal als ‘brocante’ bestempeld worden, en voor veel geld over de toonbank moeten gaan. Lees verder…
Vrijdagavond. We willen afspreken in de buurt van het Sint-Pietersplein. Ik heb niet zoveel inspiratie, maar mijn gezelschap stelt de backdoor voor.
Wat ik altijd gekend heb als een hoekhuis en een typisch studentenkot, is nu helemaal verbouwd tot een trendy café. Een beetje gemaakt trendy zelfs, zoals mijn gezelschap opmerkt. Het café is onderverdeeld in twee verdiepingen, met beneden de bar. De inrichting is helemaal “retro”, oude affiches sieren de muren en het café staat vol met oude radio’s, gitaren, CDs, oude bierflessen etc. Tegenwoordig zie je dit soort van retro inrichting wel meer opduiken. Het kan niet anders of er is ergens een retro-café-inrichter gouden zaken aan het doen. Lees verder…
Goed nieuws. Gent.blogt heeft een partnership gesloten met hosting provider COMBELL. Dit Gentse bedrijf zal Gent.blogt voorzien van hosting, en mogelijk maken dat wij van start kunnen gaan met podcasting.
Dat een betrouwbare hosting belangrijk is, hebben wij in ons jonge bestaan al mogen ondervinden. Vooral een 24/24 en 7/7 bereikbaarheid is erg belangrijk als je zeker wil zijn dat je website geen uren of in het slechtste geval dagen onbereikbaar blijft. Om te podcasten hebben wij veel bandbreedte nodig, voor een fotoblog is voldoende schrijfruimte noodzakelijk. Wij zijn dan ook erg blij dat een Gents bedrijf ons gaat steunen in deze ontwikkeling.
Lees verder…
Weer eens had ik me laten meeslepen. Ondergetekende had namelijk nood aan een stevige portie muziek om zich af te reageren. De kans bood zich aan in de vorm van SKITSOY dat een try-out-concert gaf in de Charlatan aan de Vlasmarkt. Nee, ik schijt geen chop choy. Skitsoy is de naam. Skitsoy bestaat uit de resten van Channel Zero, een “metalâ€band die ooit furore maakte in België. Lees verder…
Onze selectie voor het weekend:
Vrijdag is er Soirée Poupée in de Paradox (Vlaanderenstraat 22). Dj Idioteque (elektro-funk-dance) speelt ten dans.
Zaterdag kunt u dan weer in de Hotsy Totsy naar een optreden van Ambrozijn , Vlaamse folk die ook in het buitenland fel gesmaakt wordt. Zo noemde het Engelse tijdschrift voor wereldmuziek fROOTS hen terecht “one of the finest European accoustic folk bands of todayâ€.
Ook op zaterdag is er de zevende editie van Trouble in de Unit (Erpelsteeg, vlakbij de vlasmarkt). The real queer deal, waar u kunt shaken op een mengeling van pop, rock en electro. Van Tiga tot The Von Bondies met een streepje Madonna en passant: het wordt moeiteloos aan elkaar gemixt door resident dj The Lizard. Feestje begint om 23h, kost 5 euro en het publiek bestaat uit “gays, straights en in-betweens”. Zowat iedereen dus.
Dat sommigen hier bij Gent.blogt verzot zijn op street art, dat hoeven we u vast niet meer te vertellen.
Als je om je heen kijkt op straat sta je immers soms verstomd over de kunstwerken die je op verloren muren ziet staan. Vakwerk, en het maakt Gent meteen een stuk kleurrijker…
Op Ghentzim vindt u een overzicht van de mooiste graffiti in onze stad. Klik en geniet!
Historische docudrama’s, ik ben er verkikkerd op. Met hoge verwachtingen stelde ik dan ook aan mijn gezelschap voor om eens naar Hotel Rwanda te kijken. Begaand zijnde met de wereldpolitiek en toch ook met die genocide waarvan een westerling nog altijd niet begrijpt welke lading dat “steriele†woord “genocide†eigenlijk dekt, waren we benieuwd naar het verhaal dat in de mond-op-mond-reclame gemakshalve afgedaan wordt als Schindler’s list in Afrika. Een groot verschil met Schindler’s List is dat deze laatste minder realistisch overkomt dan Hotel Rwanda en dat Paul Rusesabagina, de correcte manager van het viersterrenhotel van Sabena, als bescherming tegen de Interhambwe-milities geen guestlist heeft, ondanks zijn 1268 onverwachte gasten.
Aangrijpend, treffend, authentiek. Samengevat is dit de sfeer die de hele film weergeeft.
Dit is niet de film waarin zomaar eventjes lekker leuk een genocide wordt nagespeeld. Verwacht geen heroïsche hollywoodachtige actiescenes zoals in Black Hawk Dawn. Lees verder…
U weze gewaarschuwd: onderstaand stukje is een absoluut niet-objectieve kijk op de voorstelling Beuysband, die vorige week in de Kopergietery in première ging.
Voor deze heerlijke subjectiviteit zijn er twee redenen:
a. regisseur Johan De Smet is een prachtig mens, die het naïeve enthousiasme en de ontroerende verbeeldingskracht van een schooljongen combineert met de ervaring en bezieling van een volwassen maker
b. Kopergietery is een huis vol dierbare, warme mensen die die warmte ook uitstralen en erin slagen van elke voorstelling een feestje te maken
Dat moest er toch even uit. En dan nu: de (al iets objectievere) feiten! Lees verder…
Pas sinds gisteren in uw bioscoop, maar wij zagen hem al op het Filmfestival in het najaar.
Er zijn weinig films waar ik na zes maand nog gedetailleerd de scenes kan van navertellen, maar deze Maria Full of Grace is er wél zo eentje.
In deze prent van Joshua Marston geeft de 17-jarige Maria, na een zoveelste aanvaring met de chef, haar job in een bloemenfabriek op. De jonge Colombiaanse is echter zwanger en onderhoudt bovendien haar oma, moeder, zus en neefje: er moet dus snel een andere bron van inkomsten gevonden worden. Lees verder…
U kreeg ook tranen in de ogen toen de-echt-wel-laatste-aflevering van Het Eiland vorige week op de buis kwam?
U heeft een eigen identikit, u bombardeerde de elektronische box van uw vrienden en collega’s met protmail en u mompelt de laatste tijd wel erg vaak “neeje alainke, neeje”?
Dan moet u één dezer ongetwijfeld een keer naar De Muide, want daar loopt in Galerij Waterfront momenteel een expo met tekeningen die Wim Opbrouck maakte van bosklapper Sammy.
En terwijl u daar toch bent kunt u meteen ook naar De Gehavenden, monumentale beeldhouwwerken van J.F. Demeulemeester.
info
Tot 20 maart in Galerij Waterfront, Voorhavenlaan, 9000 Gent
vrijdag, zaterdag en zondag vanaf 14.30 uur.
Ok, ik ben geen muziekkenner, en bovendien geen overtuigde fan van ons Gentse muziekwonder. Ik bedoel: ik hoor het hele gedoe met de grootste sympathie aan, maar ik was echt niet van plan na deze release meteen naar de platenboer te rennen om Sioens nieuwe schijfje te kopen.
Tenminste: dat zou ik vóór 5 maart nooit gedaan hebben, want wat Zijne Gesmurftheid zaterdagavond in de Kopergietery presteerde was straffe kost. Zó straf dat ik in alle ernst overweeg -alle Fnacbonnen nog aan toe- ‘s mans plaat te werkelijk te kopen. Lees verder…
Vincent woont op de Brugse Poort en heeft ons beloofd om op regelmatige tijdstippen een impressie door te sturen van de grote werken die daar net gestart zijn. Hieronder vindt u zijn eerste stukje.
Ik loop de straat in. Er waait een gure wind, dus ik rits mijn jas volledig dicht. De lege huizen in de Kastanjestraat gapen me troosteloos aan. Zonder deuren, zonder ramen wachten ze op de sloop. Proletariërverdriet besmeurd met quasi anarchistische slagzinnen. ‘Resist and live, obey and die!’
Lees verder…
Wat er zaterdag zoal te beleven viel op StuBruPuntUit, wisten we al door het verslag van Michaël. Maar ook vrijdag was het één groot feest daar, en Josie was erbij.(nvdr.)
Ik zat er al van vrijdagochtend naar uit te kijken: StuBruPuntUit… Het jaarlijkse Studio Brussel feestje. Wegens te duur enkel ticket voor vrijdag gekocht.
Hm, ik had er echt wel zin in… Lees verder…
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik ben geen blogjunkie. In de favorietenbox van mijn laptop zitten slechts 2 Vlaamse blogs waar ik af en toe eens een oog op smijt. Die van Gentenaar Patrick De Witte, ofte (pdw) , omdat de mens verdomd grappig en cassant is en we een gemeenschappelijke boon voor Bill Hicks hebben. En die van Blokwatch omdat, euh… Nou ja, ik ging het niet te véél over politiek hebben.
Stadsblogs blijf ik voornamelijk associëren met grote metropolen als New York. Lees verder…
De Lieve, gelegen tussen de ziekenhuizen en het Gravensteen, leek me op het eerste zicht niet de gezelligste stek van Gent te zijn, maar er was me vanuit verschillende bronnen verzekerd dat je hier uitstekend kunt eten. Aangezien je aan de mening van je vrienden niet hoort te twijfelen, probeerden wij vrijdagavond dit eetcafé uit.
Lees verder…
Deze week kreeg ik een telefoontje van een vriendin met de vraag of ik zaterdag mee wou gaan naar StuBruPuntUit. Ik was niet van plan om te gaan (waren de kaarten trouwens niet al máánden uitverkocht?), maar ik doe dit soort dingen nu ook weer niet elke dag. En aangezien ik een tijdje mijn kot niet was uitgeweest, was “ja, ‘t is goed” dan ook mijn antwoord.