Ik had mij vergist. Mijn afspraak voor het Bijloke concert was vandaag, en niet gisteren. Geen probleem, en maar meteen van de nood een deugd gemaakt: ik was enorm benieuwd naar Hertels Die Sterbende Heiland. Uitgevoerd door Il Fondamento, o.l.v. Paul Dombrecht, met Vera Ehrensperger (sopraan), Maximillian Schmitt (tenor) en Stephan MacLeod (bas). Il Fondamento speelt overigens op authentieke instrumenten.
In onze serie “de gezonde snelle hap” hebben we het vandaag over De Orchidee, een Thaise wok-keet in de Vlaanderenstraat.
Het aantal eters dat een restaurant mag verwelkomen, zegt heel vaak iets over de kwaliteit van de betreffende resto en dat is hier niet anders: het stroomt hier werkelijk van het volk.
Niet verwonderlijk, als je bedenkt dat je hier voor 6,5 of 8,5 euro een wok kan laten bereiden. Bovendien zijn de ingrediënten vers, de bediening vriendelijk en zowel de open keuken als de zaal zeer clean. Lees verder…
Het was in de tijd toen Brussel nog ‘de max’ was op uitgangsgebied en Gent op zijn gat lag behalve wat één boîte betrof en dat was de ‘Fifty-Five’ op de Kuiperskaai. Daar was het namelijk iedere zondagmorgen rond zeven uur volle bak ambiance. Alle dancings in België gingen rond die tijd dicht en iedereen die er nog niet genoeg van had kwam van heinde en ver uitbollen in de ‘Fifty’. Lees verder…
Het liefst van al stap ik onbevangen een bioscoopzaal in. Naam van de cineast en een bondige omschrijving van onderwerp of thematiek, meer wil ik vooraf echt niet over een film gehoord of gelezen hebben. Meestal lukt dat aardig, maar om over Oliver Hirschbiegels ‘Der Untergang’ niet al te veel te weten te komen, moest je de voorbije maanden ergens diep onder de bevroren Siberische grond kruipen. Duitsers die afrekenen met hun oorlogsverleden, het kleinste kind begrijpt dat een stevig mediadebat en veel inkt dan onvermijdbaar zijn. En als je ook nog eens goed 2 maanden wacht om de prent te gaan bekijken, dan rest er maar één oplossing: weg met die onbevangenheid. Of is dat bij een Hitlerfilm sowieso al het geval?
Lees verder…
Het is haast weekend en als u nog niet weet hoe u uw nachten moet vullen, vindt u hier naar wekelijkse gewoonte wat inspiratie:
Vanavond viert de Havana-club (Heuvelpoort) zijn vierde verjaardag met een groot feest. Er worden allerlei verrassingen beloofd en men fluistert dat het spectaculair wordt.
Zaterdagavond is het dan weer in de Vooruit te doen: twee feestjes maar liefst. In de grote zaal is er CondoDance met oa. Trish Van Eynde, Sven Van Hees en Starski & Tonic. In de balzaal kan je naar “De verkeerde nacht”, een fuif van de holebifederatie.
Boeken die zich afspelen in Gent, ik ken er veel te weinig. Ik heb het nu niet over toeristische boeken of weet ik veel interieurboeken in Gent, maar over fictie die zich afspeelt in Gent. Maar nu is er een boek uit dat zich afspeelt in de Gentse straten en vooral theaters…
Regie Mortis is een boek van Katrien Ryserhove. Lees verder…
Dit weekend is er in de Centrale de vijfde editie van de Internationale Alternatieve Boekenbeurs. Op 19 maart kun je er van 10 tot 20 uur terecht voor kritische, tegendraadse publicaties, die je moeilijk tot helemaal niet in de commerciële boekhandel vindt. Nochtans bestaan er veel kleinere uitgevers en distributeurs die een afwijkende stem durven laten horen. Op de alternatieve boekenbeurs vindt u ze allen verzameld.
Lees verder…
Met vreugde meldt Gent.blogt u dat een verse spruit het gezelschap heeft vervoegd: ook Huug zal vanaf vandaag instaan voor uw entertainment en amusement.
Na de steengoede recensie uit De Standaard en een recente revisie op de buis, achtte ik het niet nodig om langer te wachten en trok ik de dag na de release reeds naar de Studioskoop. Voor zij die het eerste deel – Before Sunrise – zagen, is de film een absolute must. Before Sunset lijkt in het begin inderdaad even te vervallen in een heuse praatfilm, maar eenmaal de acteurs erin slagen het Parijse decor naar de achtergrond te dringen, zie je tussen Ethan Hawke en Julie Delpy de vonken afspringen.
Wat mij persoonlijk trof, was het subtiel gespeelde oogcontact en de onbewuste lichaamstaal tijdens de dialogen die duidelijk de spanning ten goede kwam. De overtuigde fans van het eerste uur komen zeker aan hun trekken bij dit vervolg. Niet alleen worden er enkele verrassende details onthuld uit het Weense avontuur van 9 jaar voordien, ook blijkt dat Julie Delpy over enig muzikaal talent mag beschikken! Het slot doet alleen maar verlangen naar meer…
Info:
U kunt “Before Sunset momenteel bekijken in de Studio Skoop.
Het plan was er … wanneer ik deze keer opnieuw geen plaats had in de ‘Geus van Gent’, zou dit hier een snertbespreking worden waarin termen als ‘overroepen’, ‘blasé’ en ‘arty farty’ op genadeloze en ongenuanceerde wijze veelvuldig gebruikt zouden worden. Dit met als enige bedoeling in de toekomst mijn in plaats van uw achterste te kunnen vlijen op de zachte kussens die het café rijk is. Doelen en middelen en machiavellisme en die dingen … Gezegend echter het toeval dat wil dat er op één de leukste plaatsjes van het café net 2 zetels vrij komen, waardoor ik mijn oprechtheid geen oneer dien aan te doen.
Wanneer je tijdens je tocht van de Overpoort naar de bioscoop steunt zoekt voor de vreselijke kasseien, is de kans groot dat je dit doet tegen een lange witte gevel aan je linkerzijde. Langs de andere zijde van deze muur bevindt zich naast een schare humanistische sociale voorzienigen ook het fantastische ‘de Geus van Gent’. Bij het binnenkomen sla je een zwaar fluwelen doek langs de kant en wordt je onmiddellijk ondergedompeld in een gezellige sfeer die nogal haaks staat op de Overpoortambiance een beetje verder. Lees verder…
Snipverkouden (en een beetje onwennig) gingen wij gisteren naar restaurant jour de fête. Gentse doe-het-al Luc De Vos kwam er zijn nieuwste boek ‘de volksmacht’ voorstellen.
Het leek ons het geschikte moment om met podcasten te starten. U hoort Paul Luyten van boekhandel Walry, Christophe Vekeman als inleider, en natuurlijk ook Luc De Vos zelf. Hij leest een stukje voor uit zijn roman en we kregen ook nog een exclusief Gent.blogt interview. Lees verder…
Er zijn zo van die theaterproducties die blijven hangen. Terwijl je naar buiten wandelt, denk je: ik heb iets bijzonders gezien. Semper Vivat, van Theater Taptoe, met Chris Lomme in de hoofdrol, is ook zo bijzonder, alleen al maar door de raadselachtige en macabere sfeer die rond de hele productie hangt, en omwille van het non-conformistische kader.
Semper Vivat is een ‘farce’ van Jean Ray, alias John Flanders, alias Raymond Jean De Kremer (Ray… Jean… Heb je ‘m?). Jean Ray zal voor eeuwig en een dag beroemd zijn in Gent en ver daarbuiten, al was het maar door zijn Malpertuis, dat zelfs verfilmd werd door Harry Kümel met niemand minder dan Orson Welles in de hoofdrol. Lees verder…
Een project waar we altijd achterstaan: laagdrempelige kunst, letterlijk én figuurlijk. Als je door de Wintertuinstraat loopt, valt het niet op maar hou zeker eens halt bij nummer 23. Michel Lorand, een audivisueel kunstenaar, ontwierp daar voor zijn project ‘Camera Obscura’ een architecturale kijkdoos. Je gaat de ruimte binnen via een glazen deur waar je met maximu drie personen in kan. Een witte loopbrug geeft toegang tot een monumentaal zwart volume dat haast de hele, witte en hel verlichte, expostieruimte vult. Op het scherm wordt een een korte en stille videofilm geprojecteerd in zwart-wit en afwisselend hoor je de stem van een jong meisje en een rijpere vrouw. Lees verder…
Morgen ontvangt Desmond Tutu een eredoctoraat van de Universiteit Gent. Tutu is één van de meest prominente figuren van de strijd tegen de Apartheid in Zuid-Afrika. Maar hij heeft er samen met Nelson Mandela mee voor gezorgd dat de overgang naar de democratie vreedzaam en haast zonder bloedvergieten is verlopen.
Ik ben als burgemeester niet weinig fier dat Tutu Gent bezoekt.
Onze stad en vooral heel wat studentenorganisaties speelden een belangrijke rol in de solidariteitsbeweging met de slachtoffers van de Apartheid.
Het Internationale Filmfestival van 2004 stond trouwens in het teken van de tiende verjaardag van de afschaffing van de Apartheid in Zuid-Afrika.
En ten slotte heeft Gent een bijzondere stedenband gesloten met het Zuid-Afrikaanse Mangaung (vroeger Bloemfontein). Het mooie aan een stedenband is dat gewerkt wordt op basis van gelijkwaardigheid en wederkerigheid. Gent kan Mangaung op een aantal vlakken helpen en dat gaan we ook graag doen. Maar wij zijn ook vragende partij om kennis en ervaring te delen met hen op het vlak van inspraak en participatie. Daar staan zij heel ver.
In 2005, het jaar waarin de legendarische stuntman 65 was geworden en 17 jaar na zijn zelfgekozen dood, krijgt John Massis dan toch zijn eigen zuurverdiende biografie:
‘Stalen Kaken’
Eindelijk is hij er, de biografie die Massis vóór zijn zelfmoord zo vaak beloofd is. John Massis kreeg nooit de door hem zo gezochte erkenning. Hij was tot verbazingwekkende stunts in staat, maar slaagde er niet echt in dit talent te verzilveren in een glorierijke internationale carrière. Het boek is een weergave van de ups en downs en ook de langzame aftakeling van een volksheld.
Op dinsdag 22 maart stelt de Gentse schrijver Bavo Dhooge zijn boek aan u voor. Hij haalt zelf ook een kleine ‘stunt’ uit. Lees verder…
We kregen het van twee kanten toegestuurd in de mailbox, dus we vermelden het hier dan ook…
Gisteren op AVS: er is nu een flikkenspel uitgebracht, gebaseerd op de fictie-reeks Flikken. Je kan met moto’s en auto’s van flikken rondrijden in een 3D omgeving van Gent!
De makers zijn Belgisch/Nederlands en hebben historisch Gent in een 3D engine gegoten waar je kan doorlopen. Onder andere de buurt rond het belfort, de graslei en het citadelpark zijn opgenomen.
Met dank aan Tseefke (“K’ benne kerieus achter wiedadde moet zitte in’t citadelpark? t’snachs luupt er doir wa roend zulde!”) en Fons (voor de links).
Bij’ De Vieze Gasten-medewerker Marc Hoflack probeert al jaren met de vereniging ‘Vlucht’ de Tibetaanse vluchtelingen structureel te steunen. Al vijf jaar nodigt hij Geshe Lama Pema Dorjee, een vriend en naaste medewerker van de Dalai Lama uit naar België (vanuit Dharamsala, India) en staat in voor de coördinatie van enkele projecten voor het behoud van het Tibetaanse erfgoed. Lees verder…
In Turnhout waren gisteren de burgemeesters en secretarissen bijeen van de 13 Vlaamse centrumsteden. Ik vind het fijn om af en toe mijn collega’s van Aalst, Antwerpen, Brugge, Genk, Hasselt, Kortrijk, Leuven, Mechelen, Oostende, Roeselare , Sint Niklaas en Turnhout te zien. Dat gebeurt niet zo vaak, maar het is af en toe nodig om onze gezamenlijke belangen te verdedigen.
De steden in Vlaanderen doen heel wat op het vlak van onderwijs, gezondheidszorg, veiligheid, tewerkstelling, cultuur en administratieve dienstverlening.
Steden hadden bij ons lange tijd een vrij negatief imago. Dat is nu veranderd. De meeste centrumsteden trekken opnieuw meer inwoners aan. Maar ze krijgen daar niet altijd voldoende middelen en erkenning voor vanwege de Vlaamse en de federale regering.
Zeker als men bedenkt dat de functies en de dienstverlening van middelgrote en grote steden ook vaak bestemd zijn voor mensen die er niet wonen.
De stad trekt aan omdat er vaak nieuwe dingen ontstaan uit de kruisbestuiving van mensen en ideeën.
Het lokale bestuur staat ook het dichtste bij de mensen. En dat is soms heel prettig. Als het goed is, hoor je dat als lokaal bestuurder immers vaak het eerst. Maar de ontevreden burger kiest ook vaak zijn burgemeester of schepen uit om zijn negatieve kritiek te uiten, zelfs al gaat het niet om zaken waarvoor je bevoegd bent. Al valt dit in Gent best mee.
Lang geleden dat ik nog zo benieuwd ben geweest naar een film. Verschillende recensies van Calvaire hadden mijn nieuwsgierigheid zo danig geprikkeld dat ik bijna stond te springen om te gaan kijken…
Over deze film hoor je bijvoorbeeld dat de meningen erg uiteenlopen; sommige mensen zouden hem gewoon walgelijk vinden, terwijl anderen eerder het woord geniaal in de mond nemen. Door die eerste kritieken durfde ik op het filmfestival al niet gaan kijken (ook al doordat er al zoveel films op ons programma stonden), maar nu hij in de zalen is en je er dus veel over leest, moest ik het toch met eigen ogen zien. Lees verder…
Tijdens de Gentse Feesten (aargh…was het al maar zover…tien dagen gedrenkt in bier en chronisch slaaptekort, cultuur en vooral veel fun) gaat traditioneel de “Rondgang van de Gilde van de Stroppendragers en Keizer Karel” uit in straten van onze stad.
Op de site van Stad Gent staat een oproep te lezen: men zoekt nog een paar mannen die zich die 22ste juli in een Middeleeuws kostuum wensen te hijsen en soldaatje willen spelen.
Ook kijkt men nog uit naar een tiental kinderen om de rol van page op te nemen.
Meer info op gent.be, maar we geven al even mee dat het hier gaat om een historische stoet en dat kandidaat pages/soldaten hun taak ernstig dienen op te nemen.
Wij zullen ons maar onthouden zeker?
Na een geslaagd concert wil je de avond al eens in luister afsluiten met je partner en wil je dus graag iets gaan eten. Bij het indraaien op de Reep gingen we af op een blauwe lichtreclame: Food On Restaurant.
Deze resto verrast al meteen met een modern interieur in warme tinten en pastelkleuren.
Na een traditionele gin and tonic (je bent Schot of je bent het niet) kozen we resoluut voor een salade van grijze garnalen met avocado en een koriander mayonaise (9.00€). Lees verder…
Eva Baillieul, Niki Constantinidou en zes dansers brachten afgelopen zondag een wervelend spektakel in het multiculturele centrum De Centrale. De voorstelling Al-Ghorba toonde een combinatie van traditioneel Marokkaanse folkore met hedendaagse dans in een ‘Oosters’ kleedje. Al-Ghorba, het Arabische woord voor heimwee, geeft perfect het gevoel weer van veel Marokkanen die hier leven in ‘ghorba’. Maar ondanks het feit dat ze ver van hun vaderland en hun familie wonen, vergeten ze nooit hun gevoel van humor. En dat uitte zich ook tijdens de voorstelling, met emoties van plezier en melancholie maar steeds met de innerlijke glimlach. Lees verder…
Toen we met het idee van bekende gastbloggers begonnen te spelen, hebben we niet lang hoeven nadenken over wie onze eerste gast zou moeten zijn: we kozen resoluut voor Oppergentenaar Frank Beke. Onze burgervader woont, werkt en leeft in Gent en kent de stad en de werking achter de schermen ervan bovendien op zijn duim. Na zes jaar als gemeenteraadslid, zes jaar als schepen van openbare werken en ruim tien jaar als burgemeester kan dat ook moeilijk anders.
Deze uitgebreide kennis zal hij deze week omzetten in een drietal artikeltjes over Gent: ladies and Gents, we give you Frank Beke!
“Diversiteitâ€
Regelmatig woon ik als burgemeester de vergadering bij van het “stadsmarketingfondsâ€, inderdaad een ietwat vreemde naam. Moet een stad nu ook al aan “marketing†gaan doen zoals een bedrijf, vraagt u zich terecht af. Ten dele wel, al gebruiken we toch wel andere technieken.
Alle steden hebben een bepaald profiel. En dankzij dat profiel trekken ze bijvoorbeeld nieuwe inwoners, investeringen, studerende jongeren en toeristen aan. Dat is goed voor de tewerkstelling. En werk hebben is nog steeds het beste middel om volwaardig te kunnen deelnemen de samenleving en dus een stevige basis voor welzijn. Lees verder…
Wij hier op Gent.blogt zijn trots u een nieuwe rubriek voor te stellen: vanaf vandaag schrijven niet enkel nobele onbekenden voor onze geliefde blog, wij zullen ook op gezette tijden een bekende Gentenaar aan het woord laten.
Onze Bekende Gastblogger zal telkens gedurende een week rapporteren over zijn of haar wedervaren in onze mooie stad, en u kunt die stukjes hier dan lezen.
In mijn vrije tijd waan ik me wel eens op gepassioneerde wijze een hobbykok-keukenpiet van formaat. Sinds ik wat op mijn bord komt, opwaardeerde van de studentenkost tot iets wat vaak best eetbaar is, leerde ik dat veel staat en valt met de kwaliteit van je ingrediënten. De zoektocht naar goede en smaakvolle ingrediënten is part of the job als je ietwat bekommerd bent om wat je op je eigen of andermans bord brengt. Part of the job… maar ook een deel van de vreugde.
Grote vreugde, als de zoektocht tot een ontdekking leidt. Voor vreugdevolle ontdekkingen moet je vaak zelfs niet ver zoeken. Zo ontdekte ik in Gent de wild- en gevogelteslagerij Diegenant. Het was een tip van horen zeggen lezen schrijven. Diegenant bleek één van de laatste telgen van een uitstervend ras van heerlijk ouderwets uitziende slagerijen te zijn. Wat ouderwets van interieur, maar een ouderwets vriendelijk onthaal en ouderwets kwaliteitsvolle producten. De kip en de kwarteltjes die we er kochten, kregen van ons een dikke tien! Een aanrader, een zaak om te koesteren!
Diegenant
St.-Lievenspoortstraat 228
9000 Gent
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van ‘Ruimte voor Gent’ (2)
Strijd van Politie Gent tegen valse rijbewijzen werpt vruchten af (0)
Verkoop natuurgebied aan Natuurpunt draagt bij tot ‘Levende Leie’ (7)
Aanpassing Sluisbrugje komt er (0)
Herstellingswerken Meulestedebrug tijdens krokusvakantie (0)
Woonzorgcentrum Zonnebloem en basisschool Sint-Vincentius omgetoverd in museum (0)
Stem voor Gentse binnenstad als ‘s werelds beste stadsvernieuwingsproject (7)
Stad Gent lanceert proefproject fietsparkeervak op Korenmarkt (7)
Stad Gent en Havenbedrijf stoppen kort geding tegen afschakelplan (1)
Tramverbinding naar UZ is tegen eind 2015 klaar (0)
U was wellekomen 14
Michel Vuijlsteke, Peter Dedecker, Hans Decrock, lieve de vos, Marc Steens, Roland, Ivan Deboom, Michaël, Jimmy, Steven [...]
Hasta la vista 1
Els Van Eeckhaut
Krop 7
Huug, ElsS, Max Van Hemel, Charles Strijd, Els Van Eeckhaut, patricia, Anne
So long, and thanks for all the fish 16
Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Gudrun, Erwin Schoors, ElsS, yves, Charles Strijd, Yves Hanoulle (@YvesHanoulle) [...]
De laatste Foto van de Dag.... 8
Charles Strijd, patricia, Veerle, Jean Marie De Wulf, MarC, jos tavernier, Frans, Jimmy
Wat was het goed! 5
Bénédicte, Arnold, Jimmy, Petra, Els Van Eeckhaut
FvdD 7 september 2014 1
jos tavernier
‘t Is toch iets... 2
FrankBombeke, patricia
Jan Matthys annexeert randgemeenten in campagnefilmpje van 'Ruimte voor Gent' 2
Frans, Etienne
Het einde van een lang en rijk hoofdstuk 3
Els Van Eeckhaut, Charles Strijd, patricia
Ontvang de artikels van Gentblogt en de reacties erop automatisch via RSS. (wat is RSS?)
RSS
