zondag 4 februari 2007 10u01 |
Architectuur, Faits Divers |
Huug |
“Ibis is mooi, maar wij kunnen nog iets mooier maken!” hebben de architecten van Sum Project waarschijnlijk gedacht. Twee jaar geleden hadden we het er nog over op Gentblogt, vandaag kan u het resultaat bewonderen. Het gewezen klooster van de Grijze Zusters in de Limburgstraat, naast het Ibishotel heeft dan uiteindelijk plaats gemaakt plaats voor een appartementsgebouw met luxeflats.
In het begin stuitte een bouwaanvraag op een negatief advies van de Vlaamse administratie. Zij vond dat het geplande gebouw met zeven bouwlagen te hoog kwam. Toen was er sprake van 47 luxeappartementen en studio’s. Het had heel wat voeten in de aarde vooraleer er uiteindelijk een bouwvergunning kwam. De plannen werden na negatieve adviezen diverse keren gewijzigd. Bij de vijfde aanvraag werd in 2002 het licht eindelijk op groen gezet.
Lees verder…
zaterdag 3 februari 2007 22u22 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke |
Frank Van Erum kent u misschien als Renzo Fierens in “Thuis”, of als Kevin in “Verschoten & zoon”. Han Coucke, die hebt u misschien gezien als Stef in “de Kotmadam”, of gehoord als de zanger van De Nieweirds. Zij leerden elkaar eind vorige eeuw kennen aan het conservatorium in (ha!) Gent, en doen sindsdien als Gino Sancti aan kabaret, met zo om de twee jaar een nieuwe voorstelling: “Holebi” in 2000, “Niet op de openbare weg gooien” in 2002, “Après-Ski” in 2004, en nu dus “Terminaal”.
Net zoals “Après-Ski” begint “Terminaal” ook in medias res: Van Erum en Coucke als twee zwemmende spermatozoïden. Even citeren uit de aankondigingstekst van de voorstelling:
De o zo potent ogende Han blijkt in deze voorstelling het tegenovergestelde te zijn. Het is zelfs zo dramatisch dat Frank als beste vriend een ‘acte de présence’ bij Han’s vrouw dient te presteren. Het resultaat daarvan is een wolk van een dochter. Uit respect voor elkaar wonen ze dan ook met hun vieren gezellig samen. Een driehoeksverhouding als het ware, uit respect voor elkaar, uit vriendschap en uit liefde voor het kind. Maar zoals in elke goeie weekendfilm neemt het verhaal plots een dramatische wending.
Ha, denk ik dan: die kant gaat het uit. Zoals in elke goeie weekendfilm: alles gaat even goed, en dan komt er alsnog ruzie, dan gaan ze uit elkaar, en op het einde komt alles nog goed. Zoiets, juist?
Lees verder…
zaterdag 3 februari 2007 10u01 |
Faits Divers |
Coolville |

Een cartoon van Coolville.
zaterdag 3 februari 2007 5u50 |
Muziek, Podium en Cultuur |
Peter Depoorter |
O kerkklok van mijn dorp
Klaaglijk in de kalme namiddag,
Tot binnen in mijn ziel weerklinkt
Je elke en iedere klepelslag.
Fernando Pessoa
Voor Raymond staat het ganse jaar in het teken van de poëzie, want hij begon zijn optreden gisterenavond in de Vooruit met het bovenstaande gedicht. En daarmee was ook meteen de toon gezet. Ingetogen, zoals de naam van de show, Café Weemoed, al deed vermoeden.
Bertus Borgers komt erbij met zijn saxofoon en samen spelen ze Ochtendlied, een nog bescheidener versie dan deze die je op de CD Tot morgen kan vinden. Een fragiele sfeer maakt zich meester van een bijna volle Theaterzaal.
Het duo Raymond/Bertus kan het goed met elkaar kan vinden, en behalve warme klanken uit zijn saxofoon toveren waagt Bertus zich ook af en toe aan een zangpartij. En die mag er zijn. Zijn stem past perfect bij de sfeer van de avond.
Lees verder…
vrijdag 2 februari 2007 22u22 |
Faits Divers |
Huug |
De NMBS-holding is woensdag gestart de afbraak van de massieve stalen luifel aan de voorzijde van het station Gent-Sint-Pieters. De stalen luifel zal vervangen worden door een nieuwe, glazen luifel die tweemaal zo breed is als de oude.
De bestaande stalen luifel is een ontwerp van architect August Desmet en dateert uit 1931. Hij is volledig versleten en wordt in twee fasen afgebroken zodat de hoofdingang van het stationsgebouw tijdens de werkzaamheden steeds toegankelijk blijft.
In een eerste fase wordt de luifel langs de kant van het vroegere postgebouw tot het midden afgebroken, terwijl de andere kant steeds toegankelijk blijft voor de reizigers. Dat ze er geen gras laten over groeien kan u zien op de foto’s. Ze zijn ondertussen al mooi opgeschoten.
In een tweede fase wordt de zijde langs de taxi-standplaatsen aangepakt en kunnen de reizigers via het andere gedeelte het station binnengaan. In het najaar van 2007 zal het Sint-Pietersstation uitgerust worden met een nieuwe glazen luifel. ,,De gerestaureerde gevel en de pas heropgebouwde uurwerktoren zullen dankzij de transparante constructie nog beter tot hun recht komen”, stelt de NMBS. Inderdaad. Eindelijk komt de gevel en de mooie uurwerktoren tot hun volle recht. Oordeel zelf.
Lees verder…
vrijdag 2 februari 2007 15u51 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke |
Geert Hoste: men is er voor of men is er niet echt voor. Ik vind Geert Hoste, voor zover ik hem in talkshows en in andere programma’s gezien heb, een bijzonder sympathieke mens. Maar zijn eindejaarsshows, daar kan ik bijna helemaal niet mee lachen.
Freddy De Vadder, denk ik, is een beetje zoals Geert Hoste. In het echt is de mens achter het personage wellicht helemaal anders, maar ik heb het moeilijk om met Freddy De Vadder te lachen. En dat verbaast me wel: ik was er met goeie moed en open geest naartoe getrokken, behoorlijk onder de indruk van het op géén tijd uitverkocht zijn, met epische verhalen van zalen die niet meer bijkwamen in het achterhoofd.
De folder beloofde een best of tien jaar Freddy, net zoals er vorig jaar ook al een best of Gunter Lamoot was, maar met ook nog een aantal special guests, zowel live als “via satelliet”. Net zoals Lamoot vorig jaar begon ook deze voorstelling met een filmpje, en wel meteen met Urbanus. Toe maar. Als men gasten gaat ten tonele voeren, waarom niet meteen aan de top beginnen? De éminence grise van de Vlaamse Comedy (hij zou het moeten horen!) deed een mooi meta-stukje: dat hij onder dwang moest komen vertellen dat hij Freddy De Vadder goed vond, maar dat hij het eigenlijk maar vuile klap vond. Ik had de indruk dat hij het niet zo moeilijk had om dat overtuigend te brengen, en dat hij met enig genoegen zélf vuile klap stond uit te kramen.
Lees verder…
vrijdag 2 februari 2007 10u01 |
Film |
Jeronimo |
Met een voorliefde voor draken, mythologische epi, tovenaars, koene ridders, magiërs en knappe prinsessen, was mijn interesse in Eragon al snel gewekt. Diezelfde interesse en het hoogoplaaiend kinderlijk enthousiasme bekoelden algauw beseffende dat ik eigenlijk wel een beetje te oud ben voor zo’n sprookjes. Bovendien is Eragon duidelijk een jeugdfilm.
Toen mij ma me twee tickets gaf van twentieth century fox, dacht ik dat ik ze nooit ging verzilveren, hoewel ik weer nieuwsgierig geworden was naar die film. Tot ik op deze maandag niet teveel te doen had op het werk en me redelijk vroeg uit de voeten maakte zodat ik de voorstelling van 17u30 nog haalde na nog een praatje geslaan te hebben met een bloggertje op de fiets.
Lees verder…
vrijdag 2 februari 2007 6u06 |
Muziek |
patricia |
Er wordt wel eens beweerd dat het zuiden van het land vele fijne rockbandjes kent die soms bekender zijn in Frankrijk dan in onze contreien. Sharko zou er zo eentje zijn. In 1997 waren ze laureaat van Concours Circuit, de tegenhanger van Humo’s Rockrally. Bij de recensie van hun derde CD Molecule kopte De Morgen “Het grote geheim van de Waalse rockâ€. Maar wat een vergissing van deze kwaliteitskrant, het is immers een Brussels trio. Die taalgrens speelt hen duidelijk parten in medialand. Hun huidige single Motels wordt niet overdag op Studio Brussel gedraaid wegens te “duisterâ€, maar Pure FM, Franstalige tegenhanger heeft hier geen problemen mee.
Lees verder…
donderdag 1 februari 2007 18u18 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke |
Drie optredens voor de prijs van één! Of nee, vier: naast de drie nieuwe talenten deed Gunter Lamoot de presentatie, en Gunter Lamoot is altijd spannend. Hij kan buitengemeen goed zijn, en heel soms hij kan ook afgrijselijk slecht zijn. Gisteren was het gezellig. Comfortabel en knus, en al had ik zijn grappen al meer dan eens gehoord: ik blijf er strijk van gaan, ik kan er niets aan doen.
Maar alla. De orde van de dag! Drie nieuwe, Gentse dan nog wel, talenten. Te beginnen met Veerle Malschaert. Mevrouw Freddy De Vadder, als het ware: letterlijk, wegens de vrouw achter de man achter Freddy De Vadder, maar bij tijd en wijlen ook figuurlijk, in deze voorstelling.
Lees verder…
donderdag 1 februari 2007 16u16 |
Podium en Cultuur |
Redactie |
Natuurlijk was ook Gentblogt aanwezig bij de actie in Campo Santo, maandag. Een ploegje van een 14-tal leerlingen van het Sint-Janscollege ontrolden er toen een gigantisch doek met daarop honderdduizend namen van bekende en minder bekende Gentenaars die er begraven liggen.
Vergeet niet, tot en met 4 februari kan er gestemd worden via digitale televisie en sms en telefoon en website! Dat gaat als volgt:
- Voor de Boekentoren: bel 090 556 307 (0,50 cent) of sms STEM 07 naar 3470 (0,50 cent) of stem via de website monumentenstrijd.be
- Voor Campo Santo: bel 090 556 308 (0,50 cent) of sms STEM 08 naar 3470 (0,50 cent) of stem via de website monumentenstrijd.be
Lees verder…
donderdag 1 februari 2007 15u51 |
Bestuur & Politiek |
Redactie |
Christina Colen zetelt in de gemeenteraad sinds 2001, is nog lokaal voorzitter geweest.
Gegevens:
- Partij: Vlaams Belang
- Plaats op de lijst: tweede plaats
- Aantal voorkeurstemmen: 1914
- Leeftijd: 49
- Burgerlijke stand: getrouwd
- Geboren en getogen in Gent? geboren in Dublin, Gent ontdekt als student en er gebleven
Lees verder…
donderdag 1 februari 2007 11u11 |
Musea en tentoonstellingen |
Tessa |
Zaterdag opent Galerij De Nieuwe Vaart een bijzondere tentoonstelling: Hat-Art. Vrij vertaald: Hoed-Kunst. De tentoonstelling biedt een unieke gelegenheid om de hoeden van Sylvie De Craemer, die zowel kunstvoorwerpen als draagbare accessoires zijn, van dichtbij te bewonderen. Omdat België nog niet helemaal gewonnen lijkt voor dit kleinood, verkoopt Sylvie haar hoeden vooral in Japan. Misschien kan deze tentoonstelling alvast de Gentenaars op andere gedachten brengen?
De hoeden van Sylvie zijn niet enkel bedoeld om naar te kijken, ze zijn ook draagbaar. Dit is kunst op de rand van het bruikbare, en volgens sommige definities dus geen kunst meer. Sylvie bewijst het tegendeel.
Een schilderij hangt thuis aan de muur, maar een hoed kan je overal meenemen. Mannen en vrouwen, jong en oud drukken er hun persoonlijkheid mee uit: ongelooflijk extravagant of juist heel sober. Een hoed is veel méér dan een gewoon kledingstuk. Wie zouden Sherlock Holmes, Charlie Chaplin en de Marlboro Cowboy zijn zonder hoed?
Lees verder…
donderdag 1 februari 2007 5u50 |
Faits Divers |
Bruno Bollaert |
Sinds De Lijn het lumineuze idee heeft gehad om overal verkoopautomaten te installeren, is het steeds moeilijker om nog langer een vervoersbewijs op de tram te kopen. De kans op succes is overigens groter bij een klassieke tram dan op zo’n hermelijntram.
Een vervoerbewijs kost in voorverkoop (d.w.z. niet op tram op bus gekocht) 1,20 EUR. Tracht u uw ticket alsnog bij de chauffeur te halen, dan betaalt u daar maar liefst 1,50 EUR voor. Een lijnkaart is de goedkoopste optie, die komt neer op 0,80 EUR per rit. De Lijn heeft ten andere een overzichtelijke pagina met al die tarieven (ook de abonnementsprijzen staan daarop vermeld).
Het probleem met de verkoopautomaten is dat ze geen geld teruggeven. Let wel, ik heb het niet over de grote bakken-met-touchscreen die bij elk openbaar-vervoerknooppunt werden geplaatst, maar over de kleine blauwe kubusvormige doosjes die in de nabijheid van elke halte werden voorzien. Al is nabijheid relatief –probeer maar eens de verkoopautomaat op de Albertbrug te vinden. Maar die dingen geven dus geen geld terug –weet ik uit eigen ervaring. Steek er twee euro in, en u bent 80 cent kwijt. Steek er anderhalve euro in, en u had net zo goed uw ticket op de tram of bus zelf kunnen kopen.
Lees verder…
woensdag 31 januari 2007 18u18 |
Muziek |
Bruno Bollaert |
Zondag ging het er vrolijk aan toe, tijdens het concert van Phil Abraham en Benoit Vanderstraeten. Abraham had dan ook meteen de toon gezet door Tuur te vragen of hij soms –alstubelieft– geen microfoon kon missen, want dat hij wel degelijk van plan was om te zingen.
Zingen bij Tuur wordt echter als even grote ketterij beschouwd als drummen, dus zelfs al had Tuur een microfoon gehad, dan nog zou hij die niet uit handen hebben gegeven. Abraham maakte evenwel van de nood een deugd, want bij Opatuur is het klein genoeg (en het publiek stil genoeg) om de onversterkte stem tot het laatste tafeltje duidelijk te laten weerklinken.
Lees verder…
woensdag 31 januari 2007 13u31 |
Bestuur & Politiek |
Redactie |
Nog een gewezen minister in de gemeenteraad: Tony Van Parys. Als advocaat is hij bijzonder geïnteresseerd in alles wat met veiligheid en justitie te maken heeft.
Gegevens:
- Partij : CD&V
- Plaats op de lijst: nr. 51 lijstduwer
- Aantal voorkeurstemmen : 4431
- Leeftijd: 55 jaar
- Burgerlijke stand: gehuwd
- Geboren en getogen in Gent? Zeker en vast
- tonyvanparys.be
Lees verder…
woensdag 31 januari 2007 11u11 |
Podium en Cultuur |
Michel Vuijlsteke |
Gevoelige, intellectuele humor. De fijne witz, de betere doordenker, zo van het genre dat je de pointe pas snapt op de terugweg naar huis. Het vrouwelijke, het kwetsbare kind in de komiek.
Dat, uilen in macramé en Nana Mouskouri: allemaal dingen waarvoor een gemiddeld mens niet naar een optreden van Alex Agnew gaat.
Nee, ondanks de titel van de voorstelling die misschien meer pretentie zou doen vermoeden: de eerste prijs subtiliteit werd gisterenavond niet uitgedeeld. Alex Agnew was energie van begin tot einde. Er zit wel ergens een rood draadje in, maar zó enorm belangrijk is dat niet: het gaat van hot naar her, van hak op tak en terug, van de min of meer recente actualiteit (zinloos geweld!) over wereldmuziek (waar “elke randmongool die op een trommel kan kloppen” het podium opmag) en taxi’s (dispatchers!) en eskimo’s (nee, inuit), gehandicapten (mindervaliden? andersvaliden?), call centers, Jezus, smurfen, zwangere vrouwen, tot seks.
Lees verder…
woensdag 31 januari 2007 9u09 |
Film |
Jeronimo |
The Departed is het langverwachte nieuwe gangsterfilm van Martin Scorsese. De verwachtingen zijn hoog. De hype liegt er niet om. Ik haat gehypete films. Vandaar dat ik trachtte om deze film zo vlug mogelijk te zien voor ik geen zin meer had.
Spijt dat ik hem gezien heb, heb ik niet. Integendeel. Ik vond de film gemeen spannend.
Het verhaal lijkt op niet meer dan de alledaagse thriller. Er is een gemene gangsterbaas en er is de hardnekkige politierechercheur. Ze spelen al jaren een kat en muis spel en vatten het lumineuze idee op om undercovers uit te zenden.
Lees verder…
dinsdag 30 januari 2007 15u51 |
Podium en Cultuur |
Beau Maes |
Vrijdagavond was Hans Liberg in een compleet uitverkochte Capitole te zien. Deze show was in april vorig jaar al eens te bewonderen in de Capitole maar door de immense vraag van mensen die geen tickets konden bemachtigen, hebben ze hem toch nog eens kunnen strikken voor een optreden. Met aangenaam gezelschap ben ik daarheen getrokken en ik heb mij kostelijk geamuseerd.
Hans Liberg is een cabaretier die in Nederland reeds onwijs populair is en in België ook aan zijn opmars bezig is. Hij is een geschoold muzikant en speelt dan ook vlekkeloos piano, gitaar, djembé en een hele reeks andere instrumenten.
Zijn schitterende mimiek en de mogelijkheid tot het vormen van zijn show door middel van inbreng van het publiek maken van hem een schitterend cabaretier.
Het publiek speelt namelijk een grote rol in Liberg’s shows… In “de Negende”, de show waar ik naartoe geweest ben, hingen er twee lijsten met honderd klassieke stukken muziek op: de – volgens Liberg – “classic top 100″. Door middel van deze lijst, kan jij dan als toeschouwer mee de show vormen.
Eén persoon uit mijn compagnie had deze show al eens gezien maar wist mij achteraf te vertellen dat het toch compleet anders was. Naast de rode draad van de show, speelt het publiek dus een zeer belangrijke rol in Liberg’s shows. Het publiek zingt, roept en lacht.
Hans Liberg verrast met een ander soort cabaret dan we gewend zijn; zijn shows zijn stuk voor stuk hilarisch. Kennis van klassieke muziek is trouwens geen vereiste.