woensdag 16 juli 2008 13u31 |
Faits Divers, Podium en Cultuur |
Daniël van Ryssel |
Gentblogt pakt uit met zijn eigen literaire lente die meteen het hele jaar doorloopt. De cirkel is intussen helemaal rond, maar de reeks is lang niet uitgeput.
Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
In deze aflevering is Dora Mahy aan de beurt met twee gedichten. Hier kon u eerder haar biografie lezen.
ZELFPORTRET
Ik kijk zonder angst: de spiegel is eerlijk.
Ik zie een vrouw van bijna vijftig jaar
met wijze ogen onder grijzend haar.
Zij is gekneusd en gehavend, fel en deerlijk,
maar het gelaat in rust heeft nog wel charme,
als het licht genadig is en niet te sterk.
De rest is kapot van het harde werk,
de vele kinderen en de liefde, ach arme,
als men dit zo noemen mag, het slordig grijpen
naar een veilig lichaam dat men grondig kent.
Nochtans ben ik uitzonderlijk verwend:
ik mocht volwassen worden, langzaam rijpen
als een vrucht aan de boom. Nog tamelijk gaaf
bleef mijn boezem, al voedde ik één voor één
die mannen en vrouwen, mijn kleintjes voorheen.
Mijn gehoorzaam lijf was nuttig en braaf.
Ik heb het gegeseld en in toom gehouden.
Het moest mij dienen, dwars door alles heen.
Nu is het, sterk beschadigd en vermoeid, een been
waarom twee honden niet meer vechten zouden.
Er is eenzaamheid geslopen in de dagen.
Zien anderen zoals ikzelf de zwarte gaten,
die droefheid en verlies in mij hebben gelaten?
De spiegel antwoordt niet op zulke vragen.
Uit: Een handvol geurig hooi
Lees verder…
woensdag 16 juli 2008 9u18 |
Gentse Feesten, Muziek |
D. (tekst), D., Joe Mott, Morten Andersen (beeld) |
U heeft het wellicht al tot vervelens toe gelezen en gehoord: er is dit jaar spijtig maar helaas geen Boomtown. In ruil daarvoor krijgt u echter 2 minifestivalletjes netjes verdeeld over het eerste en tweede deel van de Gentse Feesten. Over Boomville kon u op Gentblogt al het een en het ander lezen, nu is het de beurt aan BoomBox.
Voor BoomBox bundelden vzw Oude Beestenmarkt, de organisator van Boomtown, en Democrazy de krachten. Het vinden van een locatie was al geen evidentie, het rondkrijgen van de affiche al evenmin. Halfweg vorige maand zegden The New Pornographers, de toch wel bekendste act op de oorspronkelijke affiche, immers om persoonlijke reden hun hele Europese tournee af.
Met het binnenhalen van Motek en wat geschuif met de reeds toegezegde groepen werd de affiche toch rondgekregen. Een affiche met veel Oost-Vlaams/Gents muziekgeweld en een paar klinkende namen uit het buitenland tegen een betaalbare prijs. Jawel, de verhuis naar NTG2 betekent immers dat u een democratisch geprijsde inkom moet betalen.
Lees verder…
dinsdag 15 juli 2008 15u55 |
Gentse Feesten, Podium en Cultuur |
ilse (tekst), Michel en Charles (beeld) |
We beloofden het u deze week al, we zouden een aantal humorevenementen die u *moet* gezien hebben op de Gentse Feesten uitlichten. Het tweede in onze reeks, daar hebben we eerlijk gezegd nogal over getwijfeld. Niet omwille van het programma en dat we daar misschien niet zeker van waren: integendeel. Wel omdat ondergetekende zelf betrokken is bij de organisatie en dat subjectiviteit me wel eens zou kunnen verweten worden. Na wat wikken en wegen kwam ik echter tot de conclusie dat ik me niet hoef te schamen om u “Vijf” aan te raden. De namen, het opzet en wat er gaat gebeuren: het is van zodanige kwaliteit dat ik het u gewoon niet mag onthouden. Nah.
Vijf, zo heet de reeks comedy-avonden in de Centrale en wel om twee redenen: er zijn vijf komieken en die spelen vijf avonden na elkaar. Het zijn try-outs, en die zijn voor komieken bijzonder belangrijk: voor het eerst wordt nieuw materiaal op een live publiek losgelaten, en wordt in kaart gebracht waar het al goed zit en waar nog werk nodig is. Het allerbelangrijkst daarbij is een aangename, ontspannen omgeving en een intiem publiek. De kelderzaal van de Centrale wordt tijdens de Gentse Feesten dan ook omgetoverd tot een kleine comedy club, waar de comedians bijna op schoot gaan zitten bij hun publiek. Alles wordt klein gehouden, de sfeer blijft open en stimuleert hopelijk tot experiment.
De vijf komieken treden elke avond op, en passen hun materiaal avond na avond aan. Volgorde en set liggen niet van tevoren vast. De mannen op het podium zijn niet de minste: gepokt en gemazeld door het comedy-vak, elk met jarenlange ervaring. Een pak vakkennis die u zelden op één podium verzameld kunt zien: Wim Helsen, Gunter Lamoot, Henk Rijckaert, Begijn Le Bleu en Iwein Segers. U had het slechter kunnen treffen. We zetten hun nieuwe shows even voor u op een rij. Lees verder…
dinsdag 15 juli 2008 13u44 |
Agenda |
patricia |
De eerste editie van dit festival in Sint-Denijs-Westrem belooft veel goeds: goede muziek met 4 schitterende live-optredens op de Krijzeltand: Lady Linn and her Magnificent 7, Madensuyu, Het Zesde Metaal, Vinz en Arrow and the Flagpole. In de namiddag is de programmatie, in samenwerking met het Festival van Vlaanderen, gericht op oud en jong: snuisteren op de braderie, het radioKUKAorkest, clowns, kindertheater, dansinitiatie voor jongeren, paardentram voor kinderen. Bierliefhebbers kunnen genieten van een uitgebreid aanbod op ons gezellig terras. Je zal er met andere woorden vanalles kunnen meemaken. En ondertussen lekker smullen in het eeteiland dat zich op het Gemeenteplein bevindt, waar de plaatselijke Sint-Denijse middenstand eigenzinnige hapjes aanbiedt.
Dioniss, Gemeenteplein + Plein Krijzeltand, 9051 Sint-Denijs-Westrem, gratis
dinsdag 15 juli 2008 13u04 |
Natuur |
patricia |
Ik ben opgegroeid op de buiten. Denk: koeien, maïsvelden, aardappelen, graan en vlas. Ik haatte het. Er viel niks te beleven. Nee, ik zal altijd wel een stadskind geweest zijn. Het groen mis ik niet echt, er zijn de parken, Bourgoyen, de bloembakken van Stad Gent die er altijd heel fleurig uit zien. Of hou ik mezelf voor de gek? Ik kan niet voorbij de Kouter lopen op zondagmorgen zonder een fleurig potje of een kleurrijke ruiker mee te nemen. Ik moet bekennen dat ik niet echt over groene vingers beschik. Eens een plant het een aantal maanden bij me volhoudt maak ik een vreugdedansje, het is een blijver. Maar dan nog…
Blijkbaar kruipt het venijn waar het niet gaan kon. Ergens vorig jaar begon het met een klein experimentje. Ik was de potjes basilicum beu, u kent het wel, u knipt er twee blaadjes af, geeft ze mooi water en duimt tegen beter weten in. Ik kocht een pakje zaadjes in het tuincentrum, een bloempot en wat tuinaarde. Het was even wachten maar ik kon genieten van lekkere verse basilicum. Ik kreeg de smaak van zelfgemaakte pesto te pakken en van het ene pakje kwam het andere. Rode eikenbladsla die je tot drie keer kon afknippen deed het wonderwel op mijn koertje. De radijsjes waren dan weer aan de slakken overgeleverd. Het suikerbrood dat ik in plantjes op de boerenmarkt kocht, overleefde de eerste vrieskou niet.
Al bij al een geslaagd experiment dat dit jaar navolging krijgt op de nieuwe koer. De potten werden gevuld met aarde, slaplantjes, peterselie en paprika van op de boerenmarkt, tomatenplanten van de werkgever van mijn wederhelft en nog een hoop pakjes zaadjes: basilicum, raketsla (ook wel rucola), rode eikenbladsla. Alle potten kregen een plaatsje in de zon, de trap werd al voor de derde keer voor een ander doel gerecycleerd en dan was het wachten. Lees verder…
dinsdag 15 juli 2008 9u34 |
Agenda |
San |
Metalfuif u geschonken door Into the dark, met guest dj Noel from Dangerzone
Tequila, Stalhof 13-17, Gent, Gratis
dinsdag 15 juli 2008 9u01 |
Samenleving |
Peter Vandenabeele |
In het kader van feestdag van de Vlaamse gemeenschap organiseerde Gent Verkend zondagvoormiddag een wandeling met als thema Gent, stad van geuzen, de Internationale en de Vlaamse Leeuw. Gids van dienst was Joost Vandommele. Deze Gentenaar is een kleinzoon van de Vlaamse dichter René Declercq (1877-1932), die ooit samenwerkte met de grote Gentse socialistische voorman Edward Anseele (1856-1938). Declercq was ook flamingant en werd tijdens de Eerste Wereldoorlog activist. Na de oorlog werd hij daarvoor veroordeeld. Hij overleed in ballingschap in Nederland. Zijn kleinzoon coördineert het René Declercq-museum in het West-Vlaamse Deerlijk. Joost Vandommele is ook actief in de Vlaamse Beweging. In de jaren 1970 richtte hij mee de Werkgroep Arbeid op, die socialisme met Vlaamsgezindheid combineerde. De uitgelezen man voor het thema van deze wandeling dus.
De wandeling startte aan het monument voor Edward Anseele aan het Zuid. Anseele is een van de meest vooraanstaande Gentse politici ooit. Het was een autoritaire patron, die het socialisme in Gent tot een succesverhaal maakte, vooral door de uitbouw van een coöperatieve bakkerij. Via de Gentse Franstalige loge La Liberté had hij contact met architecten, die hem hielpen met grootschalige bouwprojecten in Gent: Ons Huis op de Vrijdagmarkt in 1902, de Vooruit in 1913, de Bank van de Arbeid in 1912. De Franstalige logecontacten van Anseele vormen een mogelijke verklaring voor zijn gebrek aan interesse voor de Vlaamse verzuchtingen. Het monument voor Anseele aan het Zuid is van de hand van de Vlaamse expressionistische beeldhouwer Jozef Cantré (1890-1957), die zelf ook een hevige socialist én flamingant was en net als Declercq activist tijdens de Eerste Wereldoorlog. Cantré ontwierp trouwens de gedenkpenning voor de Nederlandstalige Von Bissing-universiteit, die de Duitsers in 1916 in Gent inrichtten. Gentenaar Cantré maakte ook het grafmonument voor René Declercq in Deerlijk. Lees verder…
maandag 14 juli 2008 16u53 |
Gent Jazz, Muziek |
Bruno Bollaert |
In de titel van vandaag ga ik gemakshalve even voorbij aan de jeugdige leeftijd van Bert Joris, en ook aan het beminnelijke gezelschap van Melody Gardot –metaforen over bokken en groene blaadjes waren al té voor de hand liggend.
Speciaal voor Melody Gardot kwamen wij nog vroeger dan anders uit ons bed gekropen –wij zijn de organisatie heel dankbaar dat ze niet meer op zo’n ontiegelijk vroeg uur beginnen (en eigenlijk nog dankbaarder dat ze niet meer met de Feesten overlappen). Gardot droeg een zonnebril op het podium. Dat was geen fashion statement, en was evenmin geïnspireerd door het plots opgedaagde zonlicht. De 22-jarige Gardot raakte drie jaar geleden betrokken in een ongeval, en is zeer gevoelig voor licht (en lawaai). Op een bizarre manier leidde de tragische gebeurtenis tot een erkenning van haar talent en wat ze voorlopig mist aan maturiteit, maakt ze zeker goed door presence. Haar stem mist de rauwheid die tegenwoordig in is, maar streelt bijna fluweelzacht uw gehoor. De belofte druipt ervan af, en dit mag men wat ons betreft nog meer als opwarmer op het podium brengen.
Een mens zou bijna ontgoocheld zijn om nadien meer dan een uur lang naar vijf mannen te moeten kijken, ware het niet dat we het Bert Joris Quintet voorgeschoteld kregen. Op verzoek van Joris kwam diens kompaan Enrico Pieranunzi naar Gent afgezakt, om er de samenwerking van Don’t forget the Poet uit 1999 te herhalen. Wat toen het Enrico Pieranunzi Quintet heette, hertaalde zich bijna integraal naar het Bert Joris Quintet, met uitzondering van Stefano d’Anna die door Rosario Giuliani op saxofoon werd vervangen. Misschien niet nieuw, maar wel nog steeds goed.
Lees verder…
maandag 14 juli 2008 12u19 |
Gentse Feesten |
ilse (tekst), Michel en Charles (beeld) |
De Gentse Feesten, dat is meer dan worsten en bier, dat wist u ongetwijfeld al. U kunt naar allerlei concerten, puppetbuskersfestival, theatervoorstellingen, straattheater: noem maar op, wij hebben het. Een groot deel van de theaterprogrammatie van de Gentse Feesten zijn zoals elk jaar comedy-voorstellingen. Humor. Cabaret. Stand-up. Voor te lachen. Maar er is zoveel, dat kiezen soms moeilijk wordt. Daarom biedt Gentblogt (alweer) soelaas en gidsen wij u de komende dagen doorheen de humorprogrammatie, kwestie dat u weet waarheen én wat te verwachten. Onder de linkjes vindt u verwijzingen naar eerdere recensies op uw geliefde stadsblog. Vandaag beginnen we met Tour de Farce, een nieuw initiatief in het Van Crombrugghe-gebouw. Tien dagen lang kunt u naar verschillende grapjassen per avond, en men heeft een mooi evenwicht gemaakt tussen gevestigde waarden, jong talent en beginnende comedians. Lees verder…
maandag 14 juli 2008 8u48 |
Gentse Feesten, Muziek |
Hans Dc |
Café Video is al een tijdje dicht. Ze houden grote verbouwingswerken. Dat is goed voor onze geldbeugel, zo blijkt. Tegen middernacht zeggen wij tegen elkander op café: “We gaan er nog eentje drinken en dan naar huis.” En dat lukt wonderwel. Vroeger was dat: “We gaan nog eentje drinken in de Video en dan naar huis.” Dan merk je plots hoe snel de zon opkomt in de zomer.
Enfin, Café Video gaat terug open, met een spiksplinternieuw interieur, en dat doen ze nog wel midden in de Gentse Feesten met elke dag een optreden, eentje om 22 uur en een volgende om 24 uur. Dit geheel hebben ze de originele naam Boomville gegeven. Om even te herhalen: Dit jaar is er geen Boomtown, wel een Boombox met betalende optredens in de Minnemeers en Boomville in Café Video met gratis optredens. Er is ook nog een Boombal, maar dat heeft daar niets mee te maken. Alles duidelijk? Ter zake dan.
Lees verder…
zondag 13 juli 2008 14u56 |
Gent Jazz, Muziek |
Bruno Bollaert |
Dag drie, en het valt amper te geloven dat na vanavond het eerste deel –en daarmee de eerste helft– van het festival reeds voorbij is. “Vrouwen aan de macht”: waar een mens allemaal niet uit gaat putten om aan een catchy titel te komen. Er stonden welgeteld drie vrouwen op de planken, gisteren –de lieftallige dames van de tv-crew even buiten beschouwing gelaten. Amina Figarova opende met haar sextet; Berlinde Deman beroerde de tuba tijdens FES; en Diana Krall mocht de avond afsluiten.
“U bent een gul publiek”, bevestigde nu ook presentator Wilfried Haesen mijn stelling van gisteren. Het kan ook zijn dat hij gewoon beleefd was tegen het ietwat overenthousiaste publiek na het concert van Amina Figarova Sextet. Figarova bracht een zeer professioneel maar eerder standaard concert. Spetterend entertainend of bijzonder creatief is het klankspel van de pianiste niet meteen te noemen, al beheerst ze haar materie ter dege en weet ze beslist op virtuoze manier met de noten om te springen. Verder dan standaard en kwaliteit wist ze ons evenwel niet te brengen –ondanks de amusante infusie van flower-power soundscapes, deels gedragen door de dwarsfluit van Bart Platteau. U was er in elk geval wild van, want zoveel applaudiserend enthousiasme is meer dan beleefdheid om uw ongeduld voor de hoofdact van de avond weg te moffelen.
Lees verder…
zondag 13 juli 2008 11u04 |
Faits Divers, Muziek, Podium en Cultuur |
Hendrik Braet |
Vlaamse feestdag, nu vrijdag op de Vrijdagsmarkt? Vergeet het — Gentse feestdag. (Volks)café Chantant!
Lees verder…
zondag 13 juli 2008 8u46 |
Faits Divers, Podium en Cultuur |
Daniël van Ryssel |
Gentblogt pakt uit met zijn eigen literaire lente die meteen het hele jaar doorloopt. De cirkel is intussen helemaal rond, maar de reeks is lang niet uitgeput.
Daniël van Ryssel, lange tijd redacteur van het tijdschrift Yang, is voor ons in zijn uitgebreide archieven gedoken. Hij heeft een reeks mooie stukjes geschreven over literaire figuren die op de achtergrond zijn geraakt, maar ooit een rol van enige betekenis hebben gespeeld.
In deze aflevering is Dora Mahy aan de beurt. Zij is de volgende in een rij vergeten schrijvers die weer voor het voetlicht worden gebracht.
Dorothea Julia Mahy is in 1922 geboren te Gent, Nijverheidstraat 24. Later woonde ze op de Ferrerlaan 302. Haar vader Gaston was stoomketelbouwer… en hij schreef ook gedichten, liefdesgedichten voor zijn vrouw. Toen hij in 1955 samen met zijn vrouw in een auto verongelukte, vond men in zijn jas nog een pas geschreven gedicht. Haar moeder was kleuteronderwijzeres. Haar neef Guislain is de bekende verzamelaar en hersteller van oldtimers, van wie men de verzameling in de Cinquantenaire te Brussel kan bezichtigen. De familie Mahy is afkomstig uit de Borinage. Nog eerdere voorouders waren afkomstig van de Kanaaleilanden, waar de naam Mahy ruim verspreid is.
Reeds als 9-jarig meisje kreeg Dora pianoles en leerde ze zingen. Na het lyceum studeerde ze aan de RUG Klassieke Filologie, kandidaturen. Toen ze gestopt was en niets om handen had, heeft ze een werkbeurs gekregen om in München kunstgeschiedenis en archeologie te gaan studeren. Toen de universiteit van München na een bombardement plat lag, is ze ook daarmee opgehouden. Ze is tot het einde van de oorlog in Duitsland gebleven en heeft er achtereenvolgens bij een hovenier en als tolk bij een Duits archivaris gewerkt om het stadsarchief van vernietiging door de Amerikanen te vrijwaren.
Lees verder…
zaterdag 12 juli 2008 16u47 |
Gent Jazz, Muziek |
Bruno Bollaert |
Half gewonnen, schreef ik gisteren nog, en het festival gaat gewoon op datzelfde elan verder. U bent een fijn publiek, overigens. Het enthousiasme van het publiek stijgt met dag en uur, en meer dan een luisteraar veert recht tijdens het applaus aan het eind. Een heerlijk sfeertje, en daar kan zelfs een regenstorm zoals gisteren niet tegen op.
Stefano Di Battista zag u misschien eerder al aan het werk. Hij was al te gast op een van de vorige edities –toen het festival nog anders heette– en ook tijdens de wintereditie gaf hij present met Baptiste Trotignon aan de piano. Trotignon was er opnieuw bij, gisteren, maar had de piano ingeruild voor een Hammond orgel met een totaal andere dynamiek als resultaat.
We zijn natuurlijk al het een en het ander gewoon van Di Battista. De saxophinist laat zich niet alleen opmerken door zijn speelse en virtuoze manier van spelen, maar is niet te beroerd om een rechtstreeks interactie met het publiek op te zoeken (in zover dat mogelijk is natuurlijk). We lachen nog steeds geamuseerd omdat hij zich deze winter aan het einde van het concert zogezegd uitgeput op het podium liet neervallen. Niks van dat deze keer, maar hij kon het toch niet laten om zijn grappen en grollen met het publiek en zijn collega’s te delen.
Lees verder…
zaterdag 12 juli 2008 10u02 |
Gentse Feesten |
San (tekst), MiramirO (beeld) |
Eind april dienden wij het ISTF ten grave te dragen. Maar elke negatieve gebeurtenis heeft een positieve kant en tegelijk met het begraven van het ISTF konden wij de geboorte van MiramirO aankondigen.
MiramirO is dus de nieuwe naam die het straattheaterfestival gekregen heeft, straattheaterfestival dat al sinds jaren volop vertegenwoordigd is tijdens de Gentse Feesten. Bij de bekendmaking van de nieuwe naam was het programma voor de Gentse Feesten nog niet bekend, maar sinds begin juni kan u het bekijken op de website.
Zoals steeds wil MiramirO met het festival van de Gentse Feesten mensen samenbrengen door hen te laten kijken naar fascinerende en nieuwe voorstellingen, ze verbazen, ze meeslepen in verwondering en ze confronteren met en laten genieten van andere culturen. De locaties van het festival liggen bijna allemaal net buiten de feestenzone en zijn daardoor een cultureel rustpunt in het drukke gewoel van de Gentse Feesten.
Ook dit jaar is er een nieuw aanbod van internationale voorstellingen. Bij negen nieuwe producties is de festivalorganisator tevens producent en/of coproducent en er zijn dit jaar ook veertien premières te bezien. Lees verder…
vrijdag 11 juli 2008 19u29 |
Samenleving |
Peter Vandenabeele |
Zoals elk jaar organiseerde de stad Gent aan de vooravond van 11 juli een academische zitting ter gelegenheid van de Vlaamse feestdag in de prachtige Pacificatiezaal van het stadhuis. Aan de ingang deelden militanten van het Vlaams Belang niet-officiële leeuwenvlaggen uit aan het publiek dat toestroomde.
De zaal zat afgeladen vol. Ruw geschat een 500-tal mensen. Veel hoogwaardigheidsbekleders. De burgemeester en de meeste schepenen, de gouverneur, de bisschop van Gent, de nieuwe zonechef van de politie, enkele consuls. Lokale politici, vooral van de zogenaamde autonomistisch gezinde partijen, die streven naar meer Vlaamse onafhankelijkheid. Overwegend oudere en zelfs oude mensen, dat viel wel op. Alleen enkele jonge snaken met van die ouderwetse flatten (studentenpetten) met een leeuwenvlag erin geborduurd. Die hoorden wellicht thuis in een of andere nationalistische studentenvereniging.
De muzikale intermezzi werden dit jaar verzorgd door Paul Klinck en Jan Devlieger, die muziek brachten van de 18de eeuwse Vlaamse componist Pieter van Maldere.
Professor Paul Van Cauwenberge, de rector van de Gentse universiteit, bracht een hommage aan Corneel Heymans (1892-1968). Deze Gentse professor kreeg in 1938 de Nobelprijs voor fysiologie en geneeskunde. Hij is daarmee de enige Vlaamse wetenschappelijke nobelprijswinnaar. Hij was ook Vlaamsgezind. Hij stichtte onder andere de voorloper van het Verbond van Vlaamse Academici, dat nu nog bestaat. Zijn naam leeft in het universitaire Gent verder in het Jan Frans en Corneel Heymansinstituut in de Jozef Kluyskensstraat, in de Campus Heymans (het Universitaire Ziekenhuis), in de Home Heymans voor gehuwde studenten aan de Isabellakaai. In 2006 werd hij verkozen tot tweede grootste professor van de Gentse universiteit, na Joseph Guislain.
De uiteenzetting van de rector bestond uit een nogal droge opsomming van feitenmateriaal gestoffeerd met een powerpoint-presentatie. Lees verder…
vrijdag 11 juli 2008 15u23 |
Gent Jazz |
Bruno Bollaert |
Goed begonnen is half gewonnen, en afgaande op de concertreeks van gisterenavond, is het Gent Jazz Festival goed onderweg. De tent staat anders! Het eten is anders! De VIP-sectie is verplaatst! En het perskot was zo goed als onvindbaar. Maar vooral dat laatste zal u een worst wezen.
Het is altijd een beetje zoeken naar Gent Jazz. Twee jaar geleden lag de ingang nog langs de Bijlokekaai, vorig jaar lag ze mysterieus verscholen tussen de tribunes van de Tour de France aan de Godshuizenlaan. Het plannetje op de anders informatieve website van het festival bracht niet meteen duidelijkheid, maar wij gokten op de dezelfde locatie als vorig jaar, al was het maar omdat de bezoekers dan makkelijker langs de stalletjes en eetgelegenheden kunnen passeren. En inderdaad, zowat rechtover de Nonnemeersstraat bevindt zich opnieuw de ingang –het is maar dat u het weet.
Wij gingen echter voor de muziek, euh… én de mensen, én we hebben meteen ook de nieuwe catering geprobeerd. De penne a l’arrabiata (6 bonnetjes ofte 6 euro –de jetons zijn zowel voor vloeibaar als vast voedsel inzetbaar) was heel eetbaar, maar miste elke vorm van pikantigheid. Er is ook een frietkraam (3 jetons), en ik heb ergens nog een anders soort spijzen gezien ook –maar ik ben vergeten wat juist. Niet erg, want het ging over de muziek nietwaar. We komen er best.
Lees verder…
vrijdag 11 juli 2008 11u03 |
Resto, Cafe en Nachtleven |
Geertrui Daem (tekst), Hendrik Braet (beeld) |
Begin dit jaar lanceerde vzw Volkskunde Vlaanderen de actie “Help met ons de volkscafés redden!â€. Een mooi initatief waar wij van Gentblogt maar al te graag gehoor aan geven. Aldus lopen uw reporters buurt na buurt af voor onze eigenste reeks over de Gentse volkscafés.
Aan de overkant van de stadsring die de oude Heirnisbuurt rigoureus doormidden snijdt en die hier misleidend nog Heirnislaan heet, loop je het spoorwegroutje onderdoor, rechtsaf naar de Wolterslaan.
Op de hoek van de Wolterslaan 44 en de Emiel Moysonlaan ligt café De Roos. Zijn rode naam liegt er niet om: hier toeven van oudsher socialisten.
De ruime, heldere gelagzaal met haar opvallend grote ramen ligt pal tegenover de allereerste sociale hoogbouw van Gent. Café De Roos schuilt bij manier van spreken in de schaduw van de hogen torens van het Scheldeoord dat door de stad in de jaren 30 van de vorige eeuw werd gebouwd. Echte Gentenaars spreken al decennia lang over ‘t Scheldemoord. Een volkse, rechttoe rechtaan benaming die op sociale onvrede en onrust wijst. Vele huidige bewoners van de blokken hebben het zelfs met koppige fierheid over hun Scheldemoord.
Op een rustige woensdagnamiddag gaan we café De Roos binnen.
Het is er stil. Verspreid aan de tafeltjes zitten enkele oudere mensen. ’n Tweetal zit samen te praten, de anderen blijven achter hun biertje voor zich uit zitten staren. Lees verder…
RSS
